III SA/Lu 285/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Fita (sprawozdawca),, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Bałaban, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 12 lipca 2011 r. sprawy ze skargi L. A. W. I. Sp. z o.o. na informację L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. z dnia [...] 2011 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia protestu oddala skargę. Pismem z dnia 22 marca 2011 r. (znak: RPO.I.IG.07650/1649-3110) L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości w L. (dalej – LAWP) poinformowała Wnioskodawcę – L. Agencję Wspierania Inwestycji sp. z o.o. w N. K. o negatywnej ocenie projektu objętego wnioskiem nr 09.10-WND-RPLU02.03.01-06-009/10. Jest to projekt "Future Center przestrzenią dostarczania nowych usług okołobiznesowych i transferu wiedzy pobudzających badania, innowacje i przedsiębiorczość MŚP" (małych średnich przedsiębiorstw)". Podstawą negatywnej oceny było stwierdzenie, iż inwestycja przedłożona do dofinansowania wpisuje się w Działanie 1.5 Dotacje inwestycyjne w dziedzinie turystyki. W konsekwencji stwierdzono, że projekt objęty wnioskiem nr 09.10-WND-RPLU02.03.01- 06-009/10 nie jest zgodny z celami Działania/Poddziałania 2.3 Schemat A RPO WL (Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L.) na lata 2007-2013. Skarżący złożył protest, w którym zarzucił, iż Komisja Oceny Projektów dokonując oceny merytorycznej w sposób wyraźny zawęziła ocenę i nie odniosła się do wytycznych i pozostałych dokumentów związanych z Działaniem 2.3 Schemat A, a jedynie do wyrwanych z kontekstu opisów znajdujących się we wniosku i Biznes Planie, błędnie przyjmując, że objęta wnioskiem inwestycja Future Center wpisuje się w Działanie 1.5 Dotacje inwestycyjne w dziedzinie turystyki. Skarżący podniósł, że ani Wytyczne dla Wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007-2013 ("Wytyczne") ani dokumenty uzupełniające nie zawierają definicji rozróżniającej zakup środków trwałych w ramach Działania 2.3 A oraz Działania 1.5. Skarżący wskazał też - powołując się na zakres kodów PKD objętych prowadzoną działalnością, że celem spółki nie jest działalność w obrębie hotelarstwa czy gastronomii . LAWP uznała protest za niezasadny i wyjaśniła, że podstawą negatywnej oceny projektu skarżącego nie było zakwestionowanie kwalifikowalności kosztów zakupu środków trwałych, ale kwalifikowalność samego projektu. Wyjaśniła, że zasady kwalifikowania wydatków w ramach Działania 1.5 RPO WL objęte są postanowieniami Rozdziału 1.6.3 Wytycznych dla Wnioskodawców, zaś zasady kwalifikowania wydatków w ramach Działania 2.3 określa treść Rozdziału 1.6.5 Wytycznych dla Wnioskodawców. Rozróżnienie zasad kwalifikowalności wydatków w ramach Działania 1.5 i 2.3 wynika nie tylko z faktu, że wdrażane są one w ramach dwóch różnych osi priorytetowych, ale także dlatego, iż zasady udzielania pomocy publicznej dla tych Działań, zgodnie z Załącznikiem nr 6 do "Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych RPO WL na lata 2007-2013. Uszczegółowienie Programu" (dalej URPO), określają dwa różne akty prawne. Ocena projektu, przedłożonego do dofinansowania, dokonywana jest na podstawie wniosku. Zakresem oceny zgodności projektu z kryterium czy "Projekt został scharakteryzowany we wniosku o dofinansowanie oraz załącznikach w sposób umożliwiający jego szczegółową ocenę" objęte jest badanie, czy projekt został opisany w sposób umożliwiający identyfikację zgodności celów projektu z celami danego Działania. Podstawą negatywnej oceny przedmiotowego projektu było uznanie, że zakres i cele projektu wpisują się w cele Działania 1.5 Dotacje inwestycyjne w dziedzinie turystyki. W świetle art. 2 pkt 3 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego Rozporządzenie (WE) Nr 1260/1999 wyłoniona do dofinansowania operacja to projekt lub grupa projektów wybranych przez instytucję zarządzającą danym programem operacyjnym lub na jej odpowiedzialność, zgodnie z kryteriami ustanowionymi przez komitet monitorujący, i realizowanych przez jednego lub więcej beneficjentów, pozwalające na osiągnięcie celów osi priorytetowej, do której odnosi się ta operacja. Wyrażone w treści protestu stanowisko, że celem skarżącego nie jest działalność w obrębie hotelarstwa czy gastronomii zostało uznane za sprzeczne z treścią Załącznika nr 4 Biznes Plan, przedłożonego w ramach wniosku. W części E Biznes Planu (str. 16) oświadczono, iż w wyniku realizacji projektu, od 2012 roku osiągane będą przychody z tytułu "usług związanych z gastronomią i zakwaterowaniem". Zakres projektu, obejmujący m.in. zakup nieruchomości, na której posadowiony jest ośrodek wypoczynkowy, remont tego obiektu, wyposażenie pokoi sypialnych oraz restauracji i kawiarni, wyposażenie "świątyni dumania" w urządzenia siłowni - również odnosi się do definicji pojęcia "turystyka", objętej treścią art. 2 pkt 25 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008, w świetle, której "turystyka" obejmuje następujące obszary działalności zgodnie z klasyfikacją NACE Rev. 2 (NACE Rev.2 - statystyczna klasyfikacja działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej): a) NACE 55: Zakwaterowanie; b) NACE 56: Działalność usługowa związana z wyżywieniem; c) NACE 79: Działalność organizatorów turystyki, pośredników i agentów turystycznych oraz pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji i działalności z nią związane; d) NACE 90: Działalność twórcza związana z kulturą i rozrywką; e) NACE 91: Działalność bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostała działalność związana z kulturą; f) NACE 93: Działalność sportowa, rozrywkowa i rekreacyjna. Skarżący w Załączniku nr 13 do wniosku o dofinansowanie (Zaświadczenie organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000 z dnia 9 grudnia 2010 r.) wskazał, że przedmiotem przedsięwzięcia jest docieplenie i remont pomieszczeń obiektów ośrodka wypoczynkowego. W treści zaświadczenia wskazano, że projekt obejmuje remont istniejącego w budynku ośrodka wypoczynkowego. LAWP przyjął, że ponieważ w pkt E4 formularza wniosku oświadczono, że prace budowlane objęte projektem nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę, należy domniemywać w świetle przepisu art. 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz.U z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.), że Wnioskodawca zamierza utrzymać obecną funkcję ośrodka wypoczynkowego. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę, w której zaskarżył w całości orzeczenie o rozstrzygnięciu protestu, zarzucając: 1) naruszenie art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, dalej – u.z.p.p.r.) oraz § 16 ust. 4 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 20 maja 2009 r. w sprawie udzielania pomocy na wzmacnianie potencjału instytucji otoczenia biznesu w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. Nr 85, poz. 719, dalej – rozporządzenie) w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 3 u.z.p.p.r., w zw. z art. 60 pkt a) rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności (Dz. Urz. WE Nr L 210/25, z dnia 31 lipca 2006 r.), poprzez dokonanie oceny wniosku skarżącej niezgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy i ustalonymi kryteriami oraz przez błędne przyjęcie, iż projekt skarżącej nie spełnia kryteriów dla działania 2.3 A RPO WL 2007-2013 w ramach II Osi Priorytetowej; 2) naruszenie § 3 pkt 2 i pkt 5 rozporządzenia przez ich niezastosowanie, w sytuacji, gdy wniosek dotyczy działalności w zakresie "tworzenia skupisk przedsiębiorców w ramach parków technologicznych, stref biznesu, parków przemysłowych oraz klastrów" a także w zakresie "pomocy w transferze i komercjalizacji nowych technologii w ramach centrów transferu technologii", które to cele zostały objęte ogłoszeniem o konkursie; 3) rażące uchybienie konstytucyjnej i wspólnotowej zasadzie działania na podstawie przepisów prawa, zasadzie ochrony zaufania do podmiotów prowadzących czynności z zakresu polityki rozwoju poprzez przyjęcie, iż skarżąca jako instytucja otoczenia biznesu nie może starać się o dofinansowanie projektu objętego wnioskiem w ramach działania 2.3 schemat A II Osi Priorytetowej. Skarżący wniósł również o przeprowadzenie dowodów z dokumentów stanowiących element dokumentacji konkursowej opublikowanej przez Agencję: ogłoszenia Agencji z dnia 29 października 2010 r. ("dalej - ogłoszenie"); wyciągu z dokumentu pt.: "Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. 2007-2013 - Uszczegółowienie Programu" (dalej - "Uszczegółowienie") wraz z załącznikiem nr 6 i załącznikiem nr 7 oraz z wyciągu z "Wytycznych dla Wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007-2013" (dalej - "Wytyczne"). Skarżący w uzasadnieniu wskazał, że głównym założeniem przedsięwzięcia było stworzenie przedsiębiorcom z różnych branż możliwości wymiany pomysłów oraz nawiązywania kontaktów biznesowych w otoczeniu pozbawionym dystansu wynikającego z obecnych w biznesie konwenansów, nierzadko utrudniających pomyślne relacje gospodarcze. Zgodnie z URPO (s. 5) - zasadniczym celem wszystkich działań należących do Osi Priorytetowej II – Infrastruktura ekonomiczna, jest "przyczynianie się do stworzenia przyjaznego otoczenia dla prowadzenia działalności gospodarczej". Identyczne sformułowanie zawiera dokument "Wytyczne" s. 5-6. Kwestię tę doprecyzowuje dalsza część URPO (s. 49 i 59-62), oraz "Wytycznych" (s. 54 – 55). Skarżący wskazał też, że dokumenty te są praktycznym wdrożeniem postanowień cyt. rozporządzenia, zwłaszcza jego § 3. Analizując stanowisko LAWP, skarżący wskazał, że objęty wnioskiem projekt spełnia wszystkie wskazane wyżej warunki ogólne, jak też pozostałe warunki szczegółowe. Projekt jest zgodny z Regionalnym Programem Operacyjnym, spełnia szczegółowe kryteria dla Osi Priorytetowej II i przyczynia się do realizacji celów Osi Priorytetowej II. W ocenie skarżącego, przyczyną chybionej oceny ze strony LAWP jest pominięcie przez nią całokształtu przyszłych planowanych działań, a zamiast tego - skoncentrowanie się na wyrwanych z ogólnego kontekstu elementach projektu. Skarżący podniósł, że dokonana przez LAWP interpretacja zapisów na str. 16 Biznes Planu (załącznik nr 4 do wniosku) co do planowanych przychodów z usług w zakresie gastronomii i zakwaterowania jest nietrafna. Cała część E Biznes Planu to opis "Sytuacji Finansowej Wnioskodawcy oraz jej prognozy" - jak wynika wprost z tytułu na str. 15. Kolumna tabeli, do której odnosi się LAWP w Rozstrzygnięciu Protestu, zawiera prognozowane wpływy. Skarżący wskazał, że nie ograniczono podawanych prognoz do związanych wyłącznie z realizacją projektu objętego wnioskiem. W jego ocenie wnioskodawca ma podać informacje co do całościowych prognoz związanych ze swoim funkcjonowaniem, co w przypadku prowadzenia różnych aktywności gospodarczych oznacza obowiązek ujęcia w Biznes Planie prognoz wpływów co do wszystkich tych aktywności. W tym przypadku skarżący, w ramach swoich planów, zamierza podjąć dodatkowo także działalność z zakresu gastronomii i zakwaterowania, jednakże dotyczy to innej lokalizacji niż wskazana we wniosku i nie będzie objęte dofinansowaniem w ramach konkursu, którego dotyczy niniejsza skarga. Celem części E Biznes Planu jest wykazanie, iż wnioskodawca będzie posiadał środki na realizację projektu, przy czym nie istnieje zakaz wspierania realizacji projektu środkami z innych działalności realizowanych przez wnioskodawcę. Ponadto, w ocenie skarżącego, odwoływanie się do kodów klasyfikacji statystycznej NACE jest chybione, a przedmiotem rozumianego całościowo projektu nie jest działalność z zakresu zakwaterowania, wyżywienia, czy sportu i rekreacji, lecz świadczenie usług biznesowych, z możliwością zaspokojenia potrzeb pobytowych w czasie kilkudniowych zajęć. Skarżący również podniósł, że całkowicie nieuprawniona jest zawarta w Rozstrzygnięciu Protestu argumentacja odwołująca się do zagadnień z zakresu Prawa budowlanego. W jego ocenie LAWP błędnie odczytał zaświadczenie organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000, stanowiące element załącznika nr 13 do wniosku. W zakresie zainteresowania organów odpowiedzialnych za monitorowanie obszarów Natura 2000 leży przeanalizowanie, czy realizowane w ramach ocenianego projektu ingerencje w aktualny stan nieruchomości znajdującej się na obszarze chronionym nie stoją w sprzeczności z funkcjami tego obszaru. Z tego powodu organ odniósł się przede wszystkim do działań planowanych w aspekcie budowlanym ("docieplenie i remont pomieszczeń kompleksu obiektów ośrodka wypoczynkowego w Suścu"). Jednakże fakt, iż projekt obejmuje takie prace nie oznacza, iż nie obejmuje on żadnych innych elementów. Skarżący wyjaśnił też, że analiza zapisów "Wytycznych" odnoszących się do działania 1.5 wskazuje, iż przedsięwzięcie realizowane w jego ramach ma charakter typowych usług turystycznych i rekreacyjnych, a zatem adresowanych do otwartego kręgu odbiorców, związanych ze spędzaniem czasu wolnego, a nie z realizacją działalności zawodowej. Wskazują na to przykładowe rodzaje projektów zawarte na str. 42-43 "Wytycznych". Działanie 1.5 nie zawiera jakiegokolwiek odwołania do działalności instytucji otoczenia biznesu. Podejście zaprezentowane przez Agencję oznacza, iż mimo zadeklarowania gotowości i posiadania niezbędnego potencjału, instytucja otoczenia biznesu powinna zająć się raczej turystyką, a nie świadczeniem profesjonalnych usług dla przedsiębiorców. Na koniec, skarżący zarzucił, że LAWP nie stosuje się do zasady zaufania pomimo, że w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości utrwalił się pogląd, że zasada ochrony zaufania stanowi element porządku prawnego Wspólnoty Europejskiej. Skarżący oczekiwał, iż określenie przez niego zgodnie z dokumentami programowymi celu projektu, jako adresowanego do zamkniętej grupy odbiorców (menedżerów i osób prowadzących działalność gospodarczą) i opartego na specyficznych usługach dla biznesu będzie respektowane, a instytucja pośrednicząca nie będzie usiłować narzucać własnej interpretacji, zgodnie z którą objęte wnioskiem usługi to rekreacja i turystyka, a odbiorcy to otwarty krąg turystów i wczasowiczów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola zgodności z prawem oceny projektu przeprowadzona na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) w związku z art. 30c i 30 e ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. u.z.p.p.r., prowadzi do wniosku, iż brak jest podstaw aby uznać, że przeprowadzona ona została w sposób naruszający prawo. Z analizy dokumentacji sprawy (obejmującej wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych i pisemne informacje o wynikach procedury odwoławczej), wbrew stanowisku zawartemu w skardze, wynika, że LAWP przeprowadzając ocenę projektu zarejestrowanego pod nr ewidencyjnym 09.10-WND-RPLU.02.01.01-06-009/10 pt. "Future Center przestrzenią dostarczania nowych usług okołobiznesowych i transferu wiedzy pobudzających badania, innowacje o przedsiębiorczość MŚP" złożonego w odpowiedzi na konkurs nr 09/RPOWL/2.3A/2010, w ramach Osi Priorytetowej II., Działania 2.3.A RPO WL 2007-2013, realizowała swoje kompetencje do oceny projektu w sposób nienaruszający prawa. Punktem wyjścia tego wniosku jest treść u.z.p.p.r. w zakresie, w jakim przedmiotem ich regulacji jest kwestia systemu realizacji programów operacyjnych. W rozumieniu ustawy system realizacji to system obejmujący swoim zakresem zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji strategii rozwoju oraz programów, obejmujące zarządzenie, monitoring, ewaluację, kontrolę i sprawozdawczość oraz sposób koordynacji działań tych instytucji, także określający środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy w trakcie naboru projektów (art. 5 pkt 11 ustawy). Z woli ustawodawcy, definicja pojęcia "systemu operacyjnego", zawiera w jego opisie istotny element związania instytucji uczestniczących w realizacji strategii rozwoju oraz programów zasadami i procedurami, które system operacyjny tworzą. Odnośnie katalogu normatywnych źródeł wskazanego wyżej związania zasadami procedurami tworzącymi system operacyjny, stwierdzić należy, że można i należy wnioskować o jego zakresie na podstawie przepisów rozdziału 5 "Realizacja programów operacyjnych" u.z.p.p.r. Podstawowe zasady oraz procedury systemu operacyjnego określone zostały przez tę właśnie ustawę. Ponadto, co jest nie mniej istotne, wskazuje ona również na inne, funkcjonalnie z nią powiązane oraz komplementarnie stosowane akty prawne współtworzące system operacyjny. Są nimi akty prawa krajowego, między innymi, wydane na podstawie art. 21 ust. 3 u.z.p.p.r. rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 20 maja 2009 r. w sprawie udzielania pomocy na wzmacnianie potencjału instytucji otoczenia biznesu w ramach regionalnych programów operacyjnych (rozporządzenia), a także akty prawa wspólnotowego pierwotnego - Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską - oraz wtórnego rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z 11 lipca 2006 r., które ustanawia przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchyla rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (art. 26 ust. 1 pkt 1 u.z.p.p.r.). Na wskazany system składają się również akty wewnętrzne, którymi są m.in. Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie dla Wnioskodawców ubiegających się o wsparcie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2007 – 2013, Wytyczne dla Wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007 – 2013, Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. 2007-2013 - Uszczegółowienie Programu" (czyli akty, z których wyciągi jako dowody w sprawie załączyła do skargi strona skarżąca). Instytucje uczestniczące w realizacji strategii rozwoju oraz programów operacyjnych związane są zasadami i procedurami, które system operacyjny tworzą przy uwzględnieniu zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz mają obowiązek zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów (art. 26 ust. 2 ustawy). W tym względzie - wskazane zasady i procedury, zgodnie z nakazem realizacji zasady równego traktowania oraz transparencji działań LAWP były zachowane, o czym świadczy fakt notyfikowania zasad przedmiotowego konkursu wszystkim zainteresowanym poprzez zamieszczenie wszystkich niezbędnych i szczegółowych informacji na stronie internetowej LAWP. W związku z powyższym, brak jest podstaw, aby zasadnie wywozić, że zaskarżona ocena przedmiotowego projektu podjęta została z naruszeniem przepisów obowiązującego prawa. Pierwszym etapem oceny formalnej wniosku jest sprawdzenie, czy wniosek spełnia wszystkie kryteria brzegowe (dopuszczające) zawarte w karcie oceny formalnej. Kryteria brzegowe muszą być spełnione bezwarunkowo, a ich niespełnienie powoduje automatyczne odrzucenie wniosku o dofinansowanie projektu - przy tym, na tym pierwszym etapie oceny formalnej wniosku, obowiązujące zasady postępowania nie przewidują możliwości poprawy/uzupełniania wniosku. W sytuacji zaś, gdy projekt spełnia wszystkie kryteria brzegowe podlega ocenie w oparciu o kryteria poprawności. Następnie zaś, wniosek uznany za kompletny i spełniający kryteria oceny formalnej poprawności, podlega ocenie merytorycznej, która jest oceną dwuetapową, tj. ocenie merytoryczne i ocenie strategicznej. W związku z tym, konfrontując wskazane okoliczności stanu faktycznego sprawy z zasadami i procedurami przedmiotowego systemu operacyjnego, zakotwiczonymi we wskazanych wyżej źródłach (aktach prawa powszechnie obowiązującego i aktach prawa wewnętrznego) nie sposób zasadnie uznać, że ocena wniosku skarżącego przeprowadzona została z ich naruszeniem. Uwzględniając, co stanowczo należy podkreślić, konkursowy charakter przedmiotowego postępowania, w którym wnioskodawcy mieli prawo uczestniczyć na znanych i notyfikowanych im, takich samych i równych zasadach, brak jest podstaw, aby za przekonującą i uzasadnioną uznać argumentację skargi, a mianowicie, że przeprowadzona ocena wniosku o dofinansowanie nastąpiła z naruszeniem warunków i zasad przedmiotowego systemu operacyjnego. Wbrew stanowisku skarżącego, ocena wniosku o dofinansowanie przedsięwzięcia jak również tryb, w którym stwierdzono, że projekt nie spełnia kryteriów formalnych, przeprowadzona z perspektywy wskazanych wyżej zasad i procedur przedmiotowego programu operacyjnego uzasadnia stanowisko o zasadności negatywnej oceny przedmiotowego wniosku o dofinansowanie. Jak wynika z ogłoszenia LAWP, w ramach konkursu nr 09/RPOWL/2.3A/2010 zaproszono do składania wniosków o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. 2007 – 2013 Osi Priorytetowej II: Infrastruktura ekonomiczna Działania: 2.3: Wsparcie instytucji otoczenia biznesu i transferu wiedzy – Schemat A. W ogłoszeniu tym podano typy projektów podlegających dofinansowaniu: 1. Transfer i komercjalizacja nowych technologii w ramach centrów transferu technologii, 2. Powstawanie nowych oraz wzmocnienie istniejących inkubatorów przedsiębiorczości, inkubatorów technologii i centrów technologicznych skierowanych do nowopowstałych przedsiębiorstw, 3. Tworzenie skupisk przedsiębiorców w ramach parków technologicznych, stref biznesu, parków przemysłowych oraz klastrów. Oceniając zatem projekt wnioskodawcy, LAWP zobowiązana była do zbadania, czy opisana we wniosku inwestycja obejmuje przyszłe działania w całokształcie nakierowane na realizację celów podanej w konkursie Osi Priorytetowej i zgodna jest z typami projektów podlegającymi dofinansowaniu. Typy projektów wymienionych w ogłoszeniu uwzględniające cele II Osi Priorytetowej dotyczą określonych form działania. I tak, wymienione w ogłoszeniu: Centra Transferu Technologii (CTT) to zróżnicowana organizacyjnie grupa nie nastawionych na zysk jednostek doradczych, szkoleniowych i informacyjnych, realizujących programy wsparcia transferu i komercjalizacji technologii i wszystkich towarzyszących temu procesowi zadań. Inkubator przedsiębiorczości (IP) jest to specjalnie zorganizowana przestrzeń posiadająca charakter lokalny, służąca do kreowania, stymulowania i wspierania młodych przedsiębiorstw. Światowe Forum Stowarzyszeń Inkubatorów Przedsiębiorczości i Inkubatorów Parków Naukowych, które odbyło się w 2003 r. w Richmond (USA), przyjęło jedną definicję dla inkubowania biznesu i inkubatorów przedsiębiorczości: Program Inkubacji Przedsiębiorczości, który zdefiniowano jako proces rozwoju ekonomicznego i socjalnego, skierowany na doradzanie potencjalnym i początkującym przedsiębiorstwom (start-up), organizowanie oraz przyspieszenie ich wzrostu i sukcesu poprzez kompleksowy program wspierania biznesu. Głównym celem jest wypromowanie efektywnych przedsiębiorstw, które wyjdą z programu w określonym czasie, zdolne samodzielnie przetrwać finansowo na rynku. Te firmy tworzą miejsca pracy, rewitalizują środowisko lokalne, komercjalizują nowe technologie, tworzą dobrobyt i pomyślny rozwój lokalnej i narodowej gospodarki. Działanie IP nastawione jest na wspomaganie nowo powstałych i pomoc w rozwoju istniejących firm (por. Prawo Przedsiębiorcy Nr 021/2007). Inkubator technologiczny to z kolei rodzaj programu inkubacji przedsiębiorczości, rozwijany w otoczeniu lub powiązaniu z instytucjami naukowo-badawczymi, definiowany jako wyodrębniony organizacyjnie i oparty na nieruchomości ośrodek, łączący ofertę lokalową z usługami wspierającymi rozwój małych firm. Główne funkcje inkubatora technologicznego obejmują wspomaganie rozwoju nowo powstałych firm oraz optymalizację warunków dla transferu i komercjalizacji technologii poprzez: kontakty z instytucjami naukowymi i ocenę przedsięwzięć innowacyjnych; usługi wspierające biznes, np. doradztwo finansowe, marketingowe, prawne, organizacyjne i technologiczne; pomoc w pozyskiwaniu środków finansowych, w tym funduszy wysokiego ryzyka; tworzenie właściwego klimatu dla podejmowania działalności gospodarczej i realizacji przedsięwzięć innowacyjnych, dostarczanie odpowiedniej do potrzeb powierzchni na działalność gospodarczą; dostęp do laboratoriów w placówkach naukowych. Głównym celem inkubatora technologicznego jest pomoc nowo powstałej, innowacyjnej firmie w osiagnieciu dojrzałości i zdolności do samodzielnego funkcjonowania. Park technologiczny to z kolei zespół wyodrębnionych nieruchomości wraz z infrastrukturą techniczną, utworzony w celu dokonywania przepływu wiedzy i technologii pomiędzy jednostkami naukowymi a przedsiębiorcami. W odróżnieniu od niego, park przemysłowy powstaje na bazie infrastruktury technicznej pozostałej po restrukturyzowanej lub likwidowanej firmie. Tworzony jest na podstawie umowy cywilnoprawnej, której jedną ze stron jest jednostka samorządu terytorialnego, która stwarza możliwość prowadzenia działalności gospodarczej przedsiębiorcom, w szczególności małym i średnim (por. Gazeta Podatnika Nr 94/2011). Klastry – są to natomiast geograficzne skupiska wzajemnie powiązanych firm, wyspecjalizowanych dostawców, jednostek świadczących usługi, firm działających w pokrewnych sektorach i związanych z nimi instytucji, konkurujących między sobą, ale także współpracujących (M.Porter, 1990). Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść wniosku skarżącego, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, LAWP dokonało prawidłowej oceny projektu mu przedłożonego. Zgodzić się z nią należy, że skoro sam skarżący podał w części E Biznes Planu, iż w wyniku realizacji projektu, od 2012 roku osiągane będą przez niego przychody z tytułu "usług związanych z gastronomią i zakwaterowaniem", a zakres projektu objętego finansowaniem, obejmuje m.in. zakup nieruchomości, na której posadowiony jest ośrodek wypoczynkowy, remont tego obiektu, wyposażenie pokoi sypialnych oraz restauracji i kawiarni oraz wyposażenie "świątyni dumania" w urządzenia siłowni – to projekt ten w zasadzie odnosi się do definicji pojęcia "turystyka", objętej treścią art. 2 pkt 25 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008. Zgodnie z podanym przepisem "turystyka" obejmuje następujące obszary działalności zgodnie z klasyfikacją NACE Rev. 2 (NACE Rev.2 - statystyczna klasyfikacja działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej): g) NACE 55: Zakwaterowanie; h) NACE 56: Działalność usługowa związana z wyżywieniem; i) NACE 79: Działalność organizatorów turystyki, pośredników i agentów turystycznych oraz pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji i działalności z nią związane; j) NACE 90: Działalność twórcza związana z kulturą i rozrywką; k) NACE 91: Działalność bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostała działalność związana z kulturą; l) NACE 93: Działalność sportowa, rozrywkowa i rekreacyjna. Nie sposób też nie zwrócić uwagi na to, co słusznie podniosła LAWP, że skarżący w Załączniku nr 13 do wniosku o dofinansowanie wskazał, że przedmiotem przedsięwzięcia jest docieplenie i remont pomieszczeń obiektów ośrodka wypoczynkowego. Niezależnie od zasadności odniesienia się przez LAWP do przepisów prawa budowlanego w celu wysnucia wniosku, że Wnioskodawca zamierza utrzymać obecną funkcję ośrodka wypoczynkowego, z treści wniosku skarżącego nie wynika, ażeby budynek miał w istocie zmienić swe przeznaczenie. Zdaniem sądu, organizacja w ośrodku zaplecza multimedialno – audiowizualnego i informatycznego, zakup przenośnego sprzętu komputerowego (w ilości 30 sztuk - przy 30 pokojach gościnnych), wyodrębnienie w ośrodku sali konferencyjnej z funkcją łączenia jej z salą restauracyjną i 4 pomieszczeń spełniających rolę sal spotkań - przy jednocześnie oferowanych: miejscu do treningu fizycznego, suchej saunie, jakuzi, grocie solnej czy jaskini lodowej (Część E4. Wniosku) nie pozbawi go tej funkcji. Nie bez znaczenia jest też kwestia położenia ośrodka – na Roztoczu, a więc w miejscu położonym w znacznej odległości od podanych przez skarżącego l. Uniwersytetów czy innych centrów nauki oraz braku zaplecza osobowego zapewniającego stałą pomoc przedsiębiorcom w ich rozwoju, tak jak powinno mieć to miejsce w przypadku instytucji otoczenia biznesu i transferu wiedzy. Nadanie projektowi nazwy korespondującej z określeniem Działania w ramach wskazanego Programu czy załączenie do wniosku opisów typów projektów wymienionych w konkursie ze stwierdzeniem, iż w regionie pomimo zapotrzebowania brak jest wymienionych usług a skarżąca spółka zamierza w toku realizacji projektu to zmienić, nie powoduje, iż automatycznie projekt wpisuje się w zakres konkretnego Działania. Z powyższych względów, sąd uznał, że niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia w niniejszej sprawie art. 26 ust. 1 pkt 4 u.z.p.p.r. oraz § 16 ust. 4 pkt 1 i 2 rozporządzenia w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 3 u.z.p.p.r., w zw. z art. 60 pkt a) rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r., albowiem LAWP prawidłowo wypełnił obowiązki wynikające z art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. i dokonał oceny wniosku w oparciu o warunki dopuszczalności pomocy przewidziane w rozporządzeniu oraz kryteria, o których mowa w art. 65 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. Prawidłowo także nie zastosował § 3 pkt 2 i pkt 5 rozporządzenia oceniając, że projekt wskazany we Wniosku skarżącego w istocie nie dotyczy "tworzenia skupisk przedsiębiorców w ramach parków technologicznych, stref biznesu, parków przemysłowych oraz klastrów" a także "pomocy w transferze i komercjalizacji nowych technologii w ramach centrów transferu technologii". Z powyższych względów, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa, a zatem na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlegała oddaleniu.