III SA/Lu 291/13

PostanowienieWSA w Lublinie2013-06-05

Skład orzekający: Sędzia WSA Jacek Czaja

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na decyzję wójta o zatwierdzeniu przebiegu granic nieruchomości, wydaną na podstawie przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego, podlega kognicji sądu administracyjnego, czy też właściwy jest sąd powszechny?
Ratio decidendi
Skarga na decyzję wójta (burmistrza, prezydenta miasta) o rozgraniczeniu nieruchomości, wydaną na podstawie art. 33 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 33 ust. 3 tej ustawy, strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać przekazania sprawy do sądu powszechnego. W związku z tym, skarga wniesiona do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący M. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Wójta Gminy J. z lutego 2013 r. zatwierdzającą przebieg granic nieruchomości. Wójt Gminy J. wniósł o odrzucenie skargi, argumentując niedopuszczalność jej wniesienia do sądu administracyjnego. Skarżący podtrzymał skargę, powołując się na orzecznictwo dotyczące zaskarżania decyzji o włączeniu dokumentów do państwowego zasobu geodezyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...] lutego 2013 r., znak: [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r., znak: [...], Wójt Gminy J. po przeprowadzeniu postępowania rozgraniczeniowego orzekł o zatwierdzeniu przebiegu granic dotyczących nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...], położonej w obrębie miejscowości J., Gmina J., z działkami przyległymi oznaczonymi w ewidencji gruntów numerami [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. W decyzji zawarto pouczenie, że strona niezadowolona może żądać, w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji, przekazania sprawy sądowi. Pismem datowanym na dzień 27 lutego 2013 r. M. Z. wniósł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, żądając jej uchylenia w całości. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy J. wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na to, że wniesienie skargi jako odwołania od decyzji zatwierdzającej rozgraniczenie jest niedopuszczalne. W piśmie procesowym z dnia 14 maja 2013 r. M. Z. podtrzymał swoją skargę, stwierdzając, z powołaniem się na orzecznictwo, że "decyzja o włączeniu dokumentów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Działalność sądów administracyjnych polega na sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości poprzez kontrolę zgodności z prawem działań administracji publicznej (art. 184 Konstytucji RP, art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269; art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli sądu są określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. lub przepisach odrębnych przejawy (formy) działalności organów administracji publicznej. Wśród aktów i czynności poddanych kontroli sądu administracyjnego w art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. zostały wymienione decyzje administracyjne. Od powyższej reguły ustawodawca wprowadza niekiedy odstępstwa, przewidujące inny tryb kwestionowania zgodności z prawem decyzji administracyjnej. Przykładem takiej sytuacji są właśnie decyzje wydawane w sprawach rozgraniczenia nieruchomości. Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., nr 193, poz. 1287 ze zm.), wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości, jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron. Strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać, w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi (art. 33 ust. 3 ustawy). Należy nadmienić, że strony postępowania zostały w zaskarżonej decyzji prawidłowo pouczone o trybie kwestionowania rozgraniczenia. Sam skarżący z trybu tego skorzystał, występując z żądaniem przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu w P. (pismo z dnia 28 lutego 2013 r.). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy – dokumentacja w sprawie została przez Wójta przekazana do Sądu Rejonowego (pismo Wójta z dnia 3 kwietnia 2013 r.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skoro sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga M. Z. podlegała odrzuceniu. Odnosząc się do podnoszonych w piśmie procesowym z dnia 14 maja 2013 r. argumentów mających przemawiać za dopuszczalnością skargi do sądu administracyjnego, należy stwierdzić, że przywoływany przez skarżącego wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2013 r. (I OSK 2058/11) został wydany w sprawie ze skargi na czynność odmowy włączenia do zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji technicznych. Zagadnienie to nie ma nic wspólnego z decyzją o rozgraniczeniu nieruchomości, która jest przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło