III SA/Lu 293/07

WyrokWSA w Lublinie2007-12-06

Skład orzekający: Jerzy Marcinowski, Maria Wieczorek, Jadwiga Pastusiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił wymeldowania osoby z pobytu stałego, mimo że okoliczności faktyczne (brak dostępu do mediów, deklaracja o czasowym opuszczeniu lokalu) mogły wskazywać na brak zamiaru stałego zamieszkiwania?
Ratio decidendi
Organy administracji publicznej przedwcześnie rozstrzygnęły sprawę merytorycznie, opierając się na lakonicznych ustaleniach, które nie pozwoliły na wykazanie, że osoba stale zamieszkuje w lokalu. Brak dostępu do podstawowych mediów (energia elektryczna, ogrzewanie, ciepła woda) w części lokalu zajmowanej przez uczestniczkę postępowania wyklucza możliwość stałego zamieszkiwania i wykonywania podstawowych czynności życiowych. Niewystarczające było ustalenie, że osoba sprząta posesję i karmi psa, gdy nie wyjaśniono, gdzie faktycznie nocuje, przygotowuje posiłki i spędza większość czasu.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi H.R. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta odmawiającą wymeldowania L.R. z pobytu stałego. Skarżący twierdził, że jego żona dobrowolnie i trwale opuściła lokal. Organy administracji uznały, że L.R. nadal zamieszkuje w lokalu, co potwierdziły oględziny wskazujące na obecność mebli i ubrań. Sąd administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując na niewystarczające ustalenia faktyczne dotyczące stałego zamieszkiwania i braku dostępu do mediów.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i zasądził od Wojewody na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (spr.), Sędzia NSA Maria Wieczorek, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Asystent sędziego Adam Traczyk, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 22 listopada 2007 r. sprawy ze skargi H.R. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania z pobytu stałego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...] marca 2007 r. znak [...] 2. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] maja 2007 r. wydaną z upoważnienia Wojewody na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. , w związku z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania H.R. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] marca 2007 r., orzekającej o odmowie wymeldowania L.R. z pobytu stałego w lokalu mieszkalnym położonym w C. przy ul. M. [...]; utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podniesiono, że organ I instancji ustalił, iż przeprowadzone oględziny w przedmiotowym lokalu wykazały, że w pomieszczeniach zajmowanych przez L.R. znajdują się meble pokojowe i kuchenne, ubrania, książki i kwiaty doniczkowe. Lokal przy ul. P. [...] w C. stanowi współwłasność zięcia i córki uczestniczki postępowania – R. i H.J. Te ustalenia legły u podstaw wydanej decyzji pierwszoinstancyjnej. Organ odwoławczy nie podzielił zarzutów odwołania stwierdzając, że decyzja organu I instancji jest prawidłowa pod względem merytorycznym i prawnym. W sposób nie budzący wątpliwości ustalono, że L.R. nie opuściła przedmiotowego lokalu. H. i L. małżonkowie R. są współwłaścicielami lokalu przy ul. M. [...] w C. Z powodu głębokiego konfliktu, pozostają w separacji od [...] lat. Skarżący twierdzi, że żona wyprowadziła się z miejsca stałego zameldowania [...] maja 2006 r. oraz, że uczyniła to w sposób dobrowolny i trwały. Zainteresowana podała natomiast, że opuszczenie ma charakter tymczasowy i wynika z utrudnień w korzystaniu z lokalu mieszkalnego, czynionych przez męża. W dniu [...] października 2005 r. Komenda Miejska Policji skierowała do Sądu Grodzkiego w C. akt oskarżenia przeciwko H.R. o to, że w dniu [...] lipca 2005 r. groził żonie pozbawieniem życia, tj. o czyn z art. 190 § 1 k.k. (sygn. akt 1 Ds.1933/05). Oględziny dokonane w przedmiotowym lokalu z w dniu [...] marca 2007 r. potwierdziły zeznania .L.R., że korzystanie z pomieszczeń przez nią zajmowanych jest utrudnione, gdyż wyłączony został dopływ prądu i gazu. Nie jest prawdą, że L.R. zakupiła mieszkanie przy ul. P. [...] w C., gdyż jego właścicielami są R. i H. J. Uczestniczka bywa tam okazjonalnie, zaś w przedmiotowym lokalu przebywa codziennie, sprząta posesję i karmi psa. Wyniki oględzin nie potwierdziły zeznań H.R., że jego żona zabrała meble oraz rzeczy codziennego użytku i przeprowadziła się do mieszkania przy ul. P. [...] w C. Sam skarżący nie był w stanie jednoznacznie określić, czy żona w sposób trwały opuściła miejsce pobytu stałego, skoro stwierdził, że nie wie jak często żona jest na posesji, gdyż z powodu częstych wyjazdów rzadko tam jest. L.R. nie działała z zamiarem opuszczenia lokalu nie ogranicza możliwości odwiedzania rodziny i czasowego przebywania pod innym adresem. L.R. nie opuściła miejsca pobytu stałego, a zatem nie zostały spełnione przesłanki do jej wymeldowania. Skargę sądową na powyższą decyzję złożył H.R., wnosząc o jej uchylenie i zarzucając: - naruszenie zasad postępowania administracyjnego, a w szczególności art. art. 6, 7, 77 § 1, 80, 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez nie ustalenie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia; - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności poprzez odmowę wymeldowania L.R. w sytuacji, gdy w przedmiotowej sprawie zachodziły przesłanki do jej wymeldowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Prawidłowe rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy administracyjnej, wiążące się z właściwym zastosowaniem odpowiednich norm prawa materialnego, wymaga dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrania w sposób wszechstronny materiału dowodowego, jego rozpatrzenia i oceny w myśl reguł określonych w przepisach art. art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. Analiza akt administracyjnych oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji przekonuje, że została ona wydana z naruszeniem w/w przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co skutkuje jej uchyleniem. Ewidencja ludności służy do odzwierciedlenia stanu faktycznego i dostarcza wiedzy o rzeczywistym miejscu pobytu obywateli. Mechanizm wymeldowania polega na usuwaniu informacji o wymeldowaniu, jeżeli informacja ta przestaje odzwierciedlać stan rzeczy wynikający z uprzedniego zgłoszenia. Stosownie do art. 10 w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 ze zm.- zwanej dalej ustawą) oraz w związku z art. 25 kodeksu cywilnego – pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. Z definicji zamieszczonej w tych przepisach wynika zatem, że aby uznać pobyt danej osoby za pobyt stały, należy nie tylko fizycznie zamieszkiwać pod oznaczonym adresem ale również mieć wolę stałego w nim przebywania , czyli skoncentrowania spraw życiowych. Trzeba zatem przyjąć, że miejsce pobytu stałego danej osoby to miejsce, w którym osoba ta stale realizuje swoje podstawowe czynności życiowe, a w szczególności mieszka, nocuje, przygotowuje i spożywa posiłki, wypoczywa, przechowuje rzeczy niezbędne do bytowania, przyjmuje wizyty gości, przyjmuje korespondencję , itp. Nie można mieć kilku równorzędnych miejsc pobytu stałego. Utrwalone orzecznictwo przyjmuje, że aby wydać decyzję, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, opuszczenie dotychczasowego miejsca pobytu musi być dobrowolne i nosić znamiona trwałości. Długotrwały, utrzymujący się przez wiele miesięcy stan faktyczny, w którym osoba zameldowana na pobyt stały w danym lokalu, rzeczywiście w nim nie mieszka przebywając w tym czasie w innym lokalu wskazuje na to, że nie wykazuje ona zamiaru, o którym mowa w art. 6 ust. 1 ustawy , a zatem opuszczenie dotychczasowego lokalu nosi cechy trwałości i powinno skutkować wydaniem decyzji o wymeldowaniu. Przenosząc powyższe rozważania na użytek niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że organy decyzyjne przedwcześnie rozstrzygnęły sprawę merytorycznie. Lakoniczne ustalenia, z których wynika, że L.R. przebywa codziennie w miejscu stałego zameldowania, sprząta posesję i karmi psa, zaś na [...] piętrze domu posiada do swojej wyłącznej dyspozycji pomieszczenia, w których znajdują się m.in. meble, miejsca do spania, pościel i ubrania są niewystarczające aby uznać, że uczestniczka stale zamieszkuje w lokalu przy ul. M. [...] w C. Jest bowiem niesporne, że od kilkudziesięciu lat H. i L. R. są ze sobą separacji, a w ostatnich latach największym źródłem nieporozumień była partycypacja w kosztach utrzymania domu, stanowiącego przedmiot majątkowej wspólności ustawowej. Z tego powodu, na wniosek H. R. w [...] r. dostawca gazu rozwiązał umowę na jego dostarczanie. Oględziny wykazały, że energia elektryczna zasila jedynie parter budynku zajmowany przez H.R.. W całym domu jest dopływ wody, przy czym L.R. nie dysponuje ciepłą wodą, prawdopodobnie z tej przyczyny, że nie ma własnego źródła jej ogrzewania. Skoro piętro budynku, w którym znajdują się pomieszczenia zajmowane przez uczestniczkę nie jest zaopatrywane w podstawowe media takie jak: energia elektryczna, ogrzewanie i ciepłą wodę, to doświadczenie życiowe wskazuje, że nie jest możliwe stale zamieszkiwanie w takim lokalu, a przynajmniej wykluczone jest zamieszkiwanie w okresie zimowym. W lokalu, w którym te media nie istnieją, nie sposób wykonywać większości podstawowych czynności życia codziennego, które składają się na pojęcie pobytu stałego, o których była mowa na wstępie. Nie można jednak wykluczyć, że mimo owych trudności uczestniczka owe czynności wykonuje, niezależnie od pory roku, czy dnia. W tym kierunku nie przeprowadzono jednak postępowania dowodowego. Nie ustalono w szczególności, gdzie na co dzień nocuje uczestniczka, gdzie w większości czasu przebywa, gdzie pierze, gotuje, spożywa posiłki, przyjmuje gości, wypoczywa. Nie ustalono również, z jakich przyczyn uczestniczka nie podjęła działań faktycznych i prawnych, w celu zapewnienia sobie dostępu do takich mediów, jak energia elektryczna, gaz, ciepła woda oraz czy i kiedy ewentualnie takie działania podejmie. Ponadto organy przyjmując za prawdziwe twierdzenie L.R., że jedynie okazjonalnie przebywa u córki H.J. w mieszkaniu przy ul. K. [...], bądź przy ul. P. [...], pominęły milczeniem stwierdzenie uczestniczki, że wyprowadziła się ze spornego lokalu, a powtórnie w nim zamieszka, gdy będzie cieplej (oświadczenie L.R. złożone po przesłuchaniu H.R. w dniu [...] marca 2007 r. – k. [...] akt administracyjnych). Z tych względów należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania uzasadnia art. 200 tej ustawy. Ponieważ rozstrzygniecie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, zasadne było również uchylenie decyzji organu I instancji (art. 135 p.p.s.a.). Ponownie rozpatrując sprawę organy dostosują się do powyższych wskazań. Zachodzi konieczność ponownego przesłuchania stron, w celu precyzyjnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz przeprowadzenia innych dowodów, ewentualnie zawnioskowanych przez strony bądź też dopuszczonych z urzędu. Poza wcześniej podniesionymi kwestiami należy ustalić, czy [...] piętro budynku przy ul. M. [...] w C. ma własne samodzielne źródło ogrzewania wody, czy jest wyposażone chociażby w butlę z gazem oraz, czy L.R. przebywa na stałe w tym budynku, czy też pozorując jedynie taki pobyt, mieszka w innym lokalu mieszkalnym.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło