III SA/Lu 294/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R.L. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2007 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a przyznać R.L. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od opłat sądowych ponad opłaty dotychczas uiszczone. Strona skarżąca R.L. na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Referendarz sądowy stwierdził, że: Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonych w zwrotach szacunkowych stanów faktycznych. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Przy czym muszą być to możliwości realne, istniejące w chwili składania wniosku. Na obecnym etapie niniejszego postępowania jego koszty sprowadzają się do opłat sądowych to jest do wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpis sądowy od potencjalnego zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej w kwocie 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z oświadczenia strony skarżącej wynika, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe wraz ze współmałżonkiem, z którym utrzymuje się obecnie jedynie z otrzymywanej przez współmałżonka emerytury w kwocie [...] złotych. Strona skarżąca od połowy 2007 r. nie otrzymuje żadnych świadczeń ani nie osiąga innych dochodów. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że poniesienie przez nią opłat sądowych, które wiążą się bądź mogą się wiązać z niniejszym postępowaniem spowoduje uszczerbek w koniecznych dla strony skarżącej i jej współmałżonka kosztach utrzymania. Od połowy 2007 r. jedynym źródłem utrzymania strony skarżącej i jej współmałżonka jest kwota [...] złotych. Uiszczenie z tej kwoty jedynie opłaty sądowej w wysokości 100 złotych spowoduje, że na pokrycie koniecznych dla strony skarżącej i jej współmałżonka kosztów utrzymania pozostanie kwota [...] złotych, czyli na osobę przypadać będzie kwota [...] złotych. Tymczasem stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593 ze zm.) w związku z § 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. z 2006 r. Nr 135, poz. 950) przyjmuje się, że kwota zapewniająca w stopniu minimalnym pokrycie koniecznych kosztów utrzymania przypadająca na osobę w rodzinie wynosi 351 złotych. Skoro kwota, która pozostałaby do dyspozycji strony skarżącej i jej współmałżonka na pokrycie koniecznych kosztów utrzymania po uiszczeniu tytułem opłaty sądowej kwoty 100 złotych byłaby niższa od kwoty z art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej przyjąć należy, że uiszczenie tylko tej kwoty nie tyle, że uniemożliwi zaspokojenie koniecznych kosztów utrzymania strony skarżącej i jej współmałżonka, co pogłębi ich i tak trudną sytuację finansową. Z tego powodu, niezależnie od wysokości stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego strony skarżącej i jej współmałżonka, uiszczenie przez nią jedynie opłaty sądowej w kwocie 100 złotych wiązać się będzie z uszczerbkiem w koniecznych kosztach utrzymania. Dlatego referendarz sądowy przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od opłat sądowych ponad opłaty już uiszczone w toku postępowania. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.