III SA/Lu 294/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Referent Monika Kutarska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 20 listopada 2008 r. sprawy ze skargi P.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o zakończeniu postępowania rozgraniczeniowego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2008r. (Nr [...]), wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 145 § 1 pkt 5 kpa oraz art. 33 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] grudnia 2007 r. (Nr [...]) w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji z dnia [...] grudnia 1998 r. (Nr [...]) w sprawie zakończenia postępowania rozgraniczeniowego i ustalenia przebiegu granic pomiędzy działką Nr [...] należącą do E. i J. T. oraz działką Nr [...] stanowiącą własność P.L. Z uzasadnienia decyzji Kolegium oraz akt sprawy wynikało, że skarżoną przez P. L. decyzją organu I instancji załatwiono złożony w trybie art. 145 § 1 pkt 5 kpa wniosek strony z dnia [...] listopada 2004 r. o wznowienie postępowania rozgraniczeniowego w przedmiocie ustalenia przebiegu granic pomiędzy działkami Nr [...] i Nr [...] - zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy z dnia [...] grudnia 1998 r. i odmówiono uchylenia tejże decyzji z argumentacją, że nowym dowodem w sprawie, nie znanym organowi, nie jest księga protokołów Nr [...] z dnia [...] lipca 1996 r., gdyż dokument ten brany był pod uwagę przy określaniu przebiegu granicy tych działek przez geodetę. Jego wyjaśnienia wskazywały, że w toku postępowania rozgraniczeniowego, granice pomiędzy działkami Nr [...] i Nr [...] ustalono w oparciu o dane z pomiaru do założenia ewidencji gruntów, to jest zarys pomiarowy wykonany w 1994 r., dane zawarte w operacie odnowienia ewidencji gruntów sporządzonego w drodze nowego pomiaru z 1996 r. (tzw. księga protokołów Nr [...]) oraz pomiar kontrolny wykonany w 1998 r. na zlecenie J. T. W tych okolicznościach Kolegium doszło do przekonania, iż księga protokołów Nr [...] z dnia [...] lipca 1996 r. wraz ze znajdującym się w niej oświadczeniem E. T., że granice działek są prawnie obowiązujące, nie jest nowym dowodem w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa, gdyż dowód ten był znany organowi w dacie wydawania decyzji rozgraniczeniowej z dnia [...] grudnia 1998 r. i był wówczas brany pod uwagę. W skardze do Sądu P. L. zarzucił, że Kolegium nie stosuje obowiązujących przepisów oraz pomija fakty mające istotne znaczenie dla sprawy, bowiem nie doszłoby do wydania w grudniu 1998 r. decyzji rozgraniczeniowej, gdyby organ wiedział, że prawnie obowiązujący przebieg granicy działek ilustruje księga protokołów Nr [...] oraz dołączona do niej mapa. Skarżący podniósł przy tym, że stosownie do art. 33 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, przed wydaniem decyzji organ powinien dokonać oceny prawidłowości wykonania czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości przez geodetę oraz zgodności sporządzonych przez niego dokumentów z przepisami, argumentując iż Wójt Gminy nie znał księgi protokołów, gdyż niekompletną była sporządzona wtedy dokumentacja rozgraniczeniowa. Skarżący stwierdził, że decyzja rozgraniczeniowa nie jest jasna i precyzyjna, a powinna być taką w myśl art. 107 § 1 kpa. Poza tym istotną nieprawidłowością – zdaniem skarżącego – jest to, że w jednej sprawie po wznowieniu postępowania administracyjnego zostały wydane dwie decyzje. W odpowiedzi na skargę Kolegium wnosiło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Z uwagi na charakter prowadzonego przez strony sporu należy wyjaśnić, że w dniu [...] października 1998 r. Wójt Gminy wszczął stosownym postanowieniem postępowanie rozgraniczeniowe dotyczące granic działek Nr [...] ( należącej do E. i J. T.), Nr [...] (stanowiącej własność P. L.) i Nr [...] (będącej własnością M. L.). Wydaną w dniu [...] grudnia 1998 r. decyzją Nr [...] organ orzekł o zakończeniu postępowania rozgraniczeniowego i ustaleniu przebiegu granic pomiędzy działkami Nr [...] i Nr [...]. Wydaną tego samego dnia drugą decyzją Nr [...] zakończono postępowanie rozgraniczeniowe oraz ustalono przebieg granic pomiędzy działką Nr [...] i Nr [...]. Obie decyzje stały się ostateczne. Z akt sprawy wynika, że skarżący domagał się wznowienia postępowania rozgraniczeniowego z argumentacją, że organowi nie był znany dowód w postaci księgi protokołów Nr [...]. Zawarty w piśmie skarżącego z dnia [...] listopada 2004 r. (k. 72 – 74 akt adm.) wniosek w tej sprawie rozpoznawano wiele razy o czym świadczą wydane przez Wójta Gminy decyzje z dnia [...] lica 2005 r. oraz z dnia [...] marca 2006 r. odmawiające wznowienia postępowania (w trakcie kontroli instancyjnej - wyeliminowane z obrotu prawnego stosownymi decyzjami Samorządowego Kolegium Odwoławczego). Postępowanie rozgraniczeniowe dotyczące działek Nr [...] i Nr [...] wznowiono na podstawie postanowienia Wójta Gminy z dnia [...] października 2006 r. (k. 6 akt adm.). Ostatnio wydaną przez ten organ decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. (Nr [...]) - zaakceptowaną zaskarżoną decyzją Kolegium – odmówiono, na mocy art. 145 § 1 pkt 5 oraz art. 151 §1 pkt 1 kpa, uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] grudnia 1998 r. (Nr [...]) kończącej postępowanie rozgraniczeniowe i ustalające przebieg granic pomiędzy tymi działkami. Zaskarżona decyzja - w ocenie Sądu – nie narusza prawa. Okoliczności rozpoznawanej sprawy świadczą, że nowym dowodem w sprawie, nie znanym organowi w dniu [...] grudnia 1998 r., to jest w dacie wydania decyzji, nie jest księga protokołów Nr [...] z dnia [...] lipca 1996 r., gdyż dokument ten brany był pod uwagę przy określaniu przebiegu spornej granicy działek Nr [...] i Nr [...]. Złożone przez geodetę, prowadzącego czynności rozgraniczeniowe, wyjaśnienia zawarte w piśmie z dnia [...] listopada 2007 r. (k. 17 – 20 akt adm.) wskazywały, że w toku postępowania rozgraniczeniowego, granice pomiędzy tymi działkami ustalone zostały w oparciu o dane z pomiaru do założenia ewidencji gruntów, to jest zarys pomiarowy wykonany w 1994 r., dane zawarte w operacie odnowienia ewidencji gruntów sporządzonego w drodze nowego pomiaru z 1996 r. (tzw. księgę protokołów Nr [...]) oraz pomiar kontrolny wykonany w 1998 r. na zlecenie J. T. Wyjaśnienia te są zbieżne z protokołem granicznym sporządzonym przez tegoż geodetę w dniu [...] października 1998 r. (k. 152 – 154 akt adm.) W pkt 9.1. protokółu znajduje się zapis dotyczący wykazu i oceny dokumentów stanowiących podstawę ustalenia przebiegu granic, że wzięto pod uwagę "dane z pomiaru do ewidencji – wykonane przez WBG i TR w 1994 – 98r. i dane z ODG i K zarys pomiarowy z pomiaru do ewidencji gruntów na przełomie lat 50 i 60. Wypada w tym miejscu zauważyć, że w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] grudnia 1998 r. kończącej postępowanie rozgraniczeniowe, organ wyjaśnił, że "geodeta prowadzący rozgraniczenie na podstawie zebranych dowodów (zarys pomiarowy z roku 1964 oraz dane pomiarowe z nowego pomiaru gruntów osady W. z roku 1997 wyk. WBG i TR) dokonał ustalenia spornej granicy pomiędzy działką nr [...] i [...]". W tych okolicznościach – w ocenie Sądu - Kolegium zasadnie wywodzi, iż księga protokołów Nr [...] z dnia [...] lipca 1996 r. wraz ze znajdującym się w niej oświadczeniem E. T., że granice działek są prawnie obowiązujące, nie jest nowym dowodem w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa, gdyż dowód ten był znany organowi w dacie wydawania decyzji rozgraniczeniowej z dnia [...] grudnia 1998 r. i był wówczas brany pod uwagę. Odnosząc się do formułowanych w skardze zarzutów i wniosków należy stwierdzić, iż nie są one zasadne. Dotyczy to w szczególności wniosku, że organ stosownie do art. 33 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, przed wydaniem decyzji powinien dokonać oceny prawidłowości wykonania czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości przez geodetę oraz zgodności sporządzonych przez niego dokumentów. Postępowanie wznowieniowe jest specyficznym postępowaniem umożliwiającym wzruszenie ostatecznej decyzji administracyjnej w sytuacji kiedy spełnione są przesłanki wymienione w art. 145 § 1 pkt 1 – 8 kpa. W rozpoznawanej sprawie postępowanie wznowiono w celu zbadania, czy zachodzą warunki określone w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Przepis ten stanowi, że postępowanie wznawia się jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Jak wyżej wykazano brak było podstaw do wzruszenia ostatecznej decyzji rozgraniczeniowej. Stąd też w grę wchodził przepis art. 151 §1 pkt 1 kpa, przewidujący, ze organ odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na mocy art. 145 § 1. Wobec tego organ nie analizował problemu, czy dokumentacja rozgraniczeniowa była kompletna czy też nie i nie oceniał kwestii, czy decyzja rozgraniczeniowa jest jasna i precyzyjna. Skarżący nie ma racji, że po wznowieniu postępowania administracyjnego powinna być wydana jedna decyzja, a nie dwie, rozstrzygająca w kwestii prawidłowości obu decyzji rozgraniczeniowych. Postępowanie rozgraniczeniowe dotyczyło ustalenia przebiegu granic sąsiadujących ze sobą działek Nr [...], Nr [...] i Nr [...], należących do różnych osób. Wydano w dniu [...] grudnia 1998 r. dwie odrębne decyzje rozgraniczeniowe. Zatem ich weryfikacja – po wznowieniu postępowania administracyjnego - wymagała przeprowadzenia dwóch oddzielnych postępowań i wydania decyzji w każdej ze spraw. Stanowiska tego nie zmienia okoliczność, że od czerwca 2000 r. skarżący jest właścicielem działki Nr [...] ( uzyskał ją od M. L. na podstawie umowy darowizny zawartej w formie aktu notarialnego – k. 33 i 34 akt sądowych). Ubocznie należy wyjaśnić, że w sprawie o sygn. akt III SA/Lu 293/08 WSA w Lublinie wyrokiem z dnia 20 listopada 2008 r. oddalił skargę P. L. na decyzję Kolegium z dnia [...] maja 2008 r. Nr SKO. [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji rozgraniczeniowej dotyczącej ustalenia przebiegu granic działek Nr [...] i Nr [...]. W świetle wyżej przedstawionych rozważań, oceny i wnioski wynikające ze skargi nie podważały w sposób skuteczny argumentacji leżącej u podstaw zaskarżonej decyzji. Z tych też względów i na mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozbawiona usprawiedliwionych podstaw skarga podlegała oddaleniu.