III SA/Lu 294/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na decyzję Rektora Uniwersytetu M. w L. z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów – w zakresie wniosku skarżącej z dnia [...] czerwca 2020 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia p o s t a n a w i a: przywrócić A. R. termin do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] grudnia 2019 r. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2019 r. sygn. akt III SA/Lu [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. R. (dalej jako "skarżąca") na decyzję Rektora Uniwersytetu M. w L. z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów. W dniu 6 lutego 2020 r. skarżąca wniosła zażalenie (k. 115) na powyższe postanowienie. Wystąpiła równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu wniosku wskazała m.in., że uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn niezależnych od niej. Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2020 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Skarżąca na powyższe wezwanie (doręczone jej w dniu 20 marca 2020 r.) nie udzieliła odpowiedzi. Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2020 r. (k. 136) Sąd pozostawił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia bez rozpoznania. W dniu 12 czerwca 2020 r. wpłynęło do Sądu pismo profesjonalnego pełnomocnika skarżącej (nadane w dniu 9 czerwca 2020 r. - k. 142) z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 18 grudnia 2019 r. W uzasadnieniu tego wniosku wskazano m.in., że pełnomocnik skarżącej w dniu 2 czerwca 2020 r. zapoznał się z aktami sprawy w siedzibie Sądu, a to oznacza, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął w dniu 9 czerwca 2020 r. Wraz z wnioskiem złożono pismo z dnia 8 czerwca 2020 r. zatytułowane "uzupełninie braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 19 grudnia 2019 r." (k. 144), w którym podniesiono m.in., że w dniu 30 stycznia 2020 r. ustała przeszkoda uniemożliwiająca skierowanie zażalenia ponieważ sytuacja osobista skarżącej poprawiła się. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2020 r. Sąd odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 18 grudnia 2019 r. o odrzuceniu skargi. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia 30 października 2020 r., sygn. akt I OZ 798/20 (k. 176) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 czerwca 2020 r., zobowiązując WSA w Lublinie do wezwania pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu z dnia 8 czerwca 2020 r. poprzez wskazanie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2020 r. (k. 298) wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 8 czerwca 2020 r. poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 18 grudnia 2019 r., w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W wykonaniu wezwania pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 30 grudnia 2020 r. (k. 302) wyjaśnił, że skarżąca nie mogła osobiście podjąć działania w celu uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 18 grudnia 2019 r. z uwagi na stan pandemii w kraju i ograniczoną możliwość przemieszczania. Pełnomocnik podkreślił, że skarżąca w marcu 2020 r. i do chwili obecnej jest matką samotnie wychowującą dzieci, w tym jedno niepełnosprawne. Skarżąca nie mogła skorzystać z pomocy matki, ponieważ z powodu pandemii matka nie opuszczała mieszkania, ani męża, ponieważ pozostają w konflikcie i toczy się postępowanie rozwodowe. Natomiast brak podjęcia przez skarżącą czynności w celu uzupełnienia braków formalnych wniosku wynikał z tego, że skarżąca była przekonana, że stosowne czynności podejmie ustanowiony pełnomocnik z urzędu, o czym skarżąca została poinformowana w marcu 2020 r. Jako przyczynę uchybienia terminu pełnomocnik wskazał również trudności, jakie skarżąca miała z odbiorem korespondencji w związku ze zmianą adresu zamieszkania. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 18 grudnia 2019 r. o odrzuceniu skargi. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2021 r., sygn. akt III OZ 283/21 (k. 325) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 stycznia 2021 r. i przywrócił termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 18 grudnia 2019 r. o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a.",) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Wymaga zwrócenia uwagi, że w niniejszej sprawie bezspornie doszło do uchybienia przez skarżącą terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 18 grudnia 2018 r. o odrzuceniu skargi. Odpis postanowienia został skutecznie doręczony skarżącej w dniu 16 stycznia 2020 r. (k. 106). W takiej sytuacji siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem 23 stycznia 2020 r. W dniu 6 lutego 2020 r. skarżąca wniosła zażalenie (k. 115). Jednocześnie wystąpiła z wnioskiem o przewrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu podniosła, że uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn od niej niezależnych. Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2020 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W związku z tym, że skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2020 r. Sąd pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania. Natomiast w dniu 9 czerwca 2020 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 18 grudnia 2019 r. i dołączył pismo zatytułowane "uzupełnienie braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 19 grudnia 2019 r.". Oceniając przesłanki formalne przywrócenia terminu należy stwierdzić, że pełnomocnik skarżącej w przewidzianym ustawą siedmiodniowym terminie złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 18 grudnia 2019 r., a nadto spełnił również warunki wskazane w przepisie art. 87 § 4 p.p.s.a., bowiem jednocześnie ze złożeniem wniosku uzupełnił braki formalne zażalenia. Analizując zaś główną merytoryczną przesłankę przywrócenia terminu, to jest brak winy skarżącej w uchybieniu terminu, w okolicznościach omawianego przypadku należało uznać, że również została ona spełniona. Przede wszystkim trzeba zwrócić uwagę, że powołany przepis wskazuje na obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, a nie na obowiązek ich udowodnienia. Z tego względu uwzględnienie tego rodzaju wniosku uzależnione jest od wykazania wysokiego stopnia prawdopodobieństwa braku winy w uchybieniu terminu. Powołana przez pełnomocnika skarżącej przyczyna uchybienia terminu, to jest trwająca na terenie całego kraju pandemia, z powodu której skarżąca miała ograniczoną możliwość przemieszczania się. Ponadto podniósł, że w dniu 19 marca 2020 r. skarżąca uzyskała w Biurze Obsługi Interesantów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego informację, że został jej wyznaczony pełnomocnik z urzędu, dlatego też uznała, że to on podejmie czynności mające na celu uzupełnienie braków formalnych wniosku. W opisanej sytuacji należało zatem uznać, że skarżąca wykazała brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia, co przemawiało za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. Mając powyższe okoliczności na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny – na podstawie art. 86 p.p.s.a. i art. 87 p.p.s.a. – orzekł jak w postanowieniu.