III SA/Lu 294/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis, Sędzia WSA Anna Strzelec (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 9 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 13 marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wymiany prawa jazdy oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 13 marca 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie (dalej jako "Kolegium", "organ II instancji", "organ odwoławczy"), po rozpatrzeniu odwołania P. T., utrzymało w mocy decyzję Starosty Lubelskiego (dalej jako "Starosta" lub "organ I instancji") z dnia 15 października 2024 r. w sprawie odmowy wymiany prawa jazdy wydanego za granicą na odpowiednik polski. Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie sprawy. W dniu 19 sierpnia 2024 r. P. T. ("skarżący", "strona") złożył w Filii Wydziału Komunikacji Transportu i Drogownictwa w Bełżycach Starostwa Powiatowego w Lublinie wniosek o wymianę angielskiego prawa jazdy na polski odpowiednik wraz z wydaniem Profilu Kierowcy Zawodowego (PKZ). Do wniosku załączył: oświadczenie RODO, kserokopię angielskiego prawa jazdy nr [...] 04 kategorii AM, B1, B, B+E, C1, C, C1+E, C+E, fkpq, kserokopię karty kwalifikacji kierowcy (Driver Qualification Card) wydaną w dniu 23 lutego 2019 r. przez DVSA, zdjęcie, kopię orzeczenia psychologicznego nr [...] z dnia 19 sierpnia 2024 r., kopię orzeczenia lekarskiego nr [...] z dnia 19 sierpnia 2024 r. oraz oświadczenie o adresie zamieszkania. W związku ze złożonym wnioskiem organ w dniu 19 sierpnia 2024 r. zwrócił się do DVLA (Driver and Vehicle Licensing Agency - angielski odpowiednik polskiego wydziału komunikacji) o potwierdzenie angielskiego dokumentu prawa jazdy. Z odpowiedzi DVLA wynika, że skarżący nie posiada ważnego brytyjskiego prawa jazdy, oraz że brytyjskie prawo jazdy zostało wymienione na polskie prawo jazdy dnia 29 stycznia 2021 r. W kolejnym piśmie z dnia 21 sierpnia 2024 r. Starostwo zwróciło się do DVLA z prośbą o szczegółowe informacje dotyczące odmowy potwierdzenia dokumentu prawa jazdy nr [...] 04. W odpowiedzi z dnia 21 sierpnia 2024 r. urząd DVLA poinformował, że otrzymał zwrot ostatniego brytyjskiego prawa jazdy, wydanie [...], dnia lub przed dniem 29 stycznia 2021 r. i dlatego zastosowano znacznik "zagraniczne", oraz że skarżący nie zdawał żadnego egzaminu w Wielkiej Brytanii. Następnie w dniu 22 sierpnia 2024 r. Starostwo wystąpiło z kolejnym pismem do DVLA o podanie szczegółowych danych dokumentu, który został przesłany z Polski jako wymieniony w dniu 29 stycznia 2021 r. W odpowiedzi na to pismo DVLA poinformowało, że skarżący dokonał wymiany swojego ostatniego prawa jazdy nr [...] (data wydania dokumentu 29 lipca 2020 r., ważne do 27 sierpnia 2024 r.) na polskie uprawnienie. W dalszej kolejności Starostwo wystąpiło z pismem do DVLA o podanie jakie ważne prawo jazdy wydane przez DVLA posiada skarżący. W odpowiedzi z dnia 23 sierpnia 2024 r. DVLA poinformowało, że skarżący nie posiada ważnego brytyjskiego prawa jazdy i brytyjskie prawo jazdy zostało wymienione na polskie prawo jazdy 29 stycznia 2021 r. W dniu 27 sierpnia 2024 r. organ I instancji wystąpił z pismem do Ambasady Wielkiej Brytanii w Warszawie o pomoc w potwierdzeniu autentyczności dokumentu prawa jazdy [...] 04, ponieważ dwukrotnie został on uznany za nieważny przez DVLA. W odpowiedzi na powyższe pismo Ambasada Wielkiej Brytanii w Warszawie poinformowała, że ambasada brytyjska nie jest w stanie potwierdzić autentyczności dokumentów. W dniu 28 sierpnia 2024 r. skarżący dostarczył do organu I instancji certyfikat potwierdzający informacje dotyczące prawa jazdy wydanego w Wielkiej Brytanii: numer kierowcy [...] W piśmie z dnia 13 września 2024 r. Komenda Powiatowa Policji w Puławach zwróciła się do Starostwa o udzielenie informacji, czy w okresie od 4 stycznia 2021 r. do 20 stycznia 2021 r. prawo jazdy [...]05 wystawione na nazwisko P. T., wydane przez DVLA Wielka Brytania, zostało przesłane do depozytu Wydziału Komunikacji. Wskazano, że powyższe prawo jazdy zostało zatrzymane w dniu 2 stycznia 2021 r. przez funkcjonariusza Wydziału Ruchu Drogowego KPP w Puławach za przekroczenie dopuszczalnej prędkości o 56 km/h w terenie zabudowanym. W piśmie z dnia 20 września 2024 r. Starostwo poinformowało KPP w Puławach, że w aktach kierowcy brak przesłanego przez Komendę Powiatową Policji w Puławach wskazanego dokumentu prawa jazdy. W dniu 27 września 2024 r. skarżący dostarczył do organu pismo z Komendy Powiatowej Policji w Puławach, z którego wynika, że skarżący zwrócił się do KPP w Puławach o informację, gdzie odesłano jego prawo jazdy, zatrzymane w styczniu 2021 roku, wydane w Wielkiej Brytanii. W odpowiedzi udzielonej przez Komendę Powiatową Policji w Puławach wskazano, że z okazanego przez skarżącego dokumentu "Potwierdzenie informacji dotyczących prawa jazdy wydanego w Wielkiej Brytanii" przetłumaczonego z języka angielskiego wynika, że zatrzymane prawo jazdy znajduje się w Biurze Rejestracji Pojazdów i Właścicieli w Swansea w Wielkiej Brytanii. Decyzją z dnia 15 października 2024 r. Starosta Lubelski odmówił skarżącemu wymiany zagranicznego dokumentu prawa jazdy [...] 04 z dnia 28 sierpnia 2019 r. na polski odpowiednik. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że składając wniosek o wymianę zagranicznego dokumentu prawa jazdy skarżący przedstawił dokument prawa jazdy nr [...] 04, data wydania 28 sierpnia 2019 r.. Dokument ten ma inny numer niż ostatni brytyjski dokument, w którego posiadaniu jest DVLA ([...], data wydania 29 lipca 2020 r.). Również Urząd Rejestracji Kierowców i Pojazdów (DVLA) stwierdził, że skarżący nie posiada ważnego brytyjskiego prawa jazdy. Ponadto skarżący składając wniosek oświadczył w punkcie G podpunkt 6, że nie posiada innego dokumentu stwierdzającego uprawnienie do kierowania pojazdem silnikowym, będąc świadomym, że po wymianie dokumentu prawa jazdy numer [...] 04, data wydania 28 sierpnia 2019 r., został wydany skarżącemu kolejny dokument numer [...], data wydania 29 lipca 2020 r., a co za tym idzie, prawo jazdy numer [...] 04 straciło ważność. P. T. wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji. Decyzją z dnia 13 marca 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy przywołał przepisy 14 ust. 1, ust. 2b i ust. 2e ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2024., poz.1210 ze zm.), z których wynika, że przesłankami do wymiany prawa jazdy są złożenie wniosku, wniesienie odpowiedniej opłaty oraz posiadanie i zwrot ważnego krajowego prawa jazdy wydanego za granicą oraz potwierdzenie danych zawartych w zagranicznym prawie jazdy przez organ właściwy tego państwa. Wszystkie te warunki muszą być spełnione łącznie. Odnosząc się do sprawy Kolegium stwierdziło, że z akt postępowania wynika, iż brak jest podstaw do wymiany skarżącemu prawa jazdy na polski odpowiednik. Organ odwoławczy uznał, że Starosta zgromadził cały niezbędny do wydania decyzji materiał dowodowy. Kierując się zasadami logiki i doświadczenia życiowego należało uznać, że skierowany szereg zapytań do różnych organów był wystarczający do potwierdzenia posiadania przez stronę wydanych za granicą uprawnień do kierowania pojazdami, o ile strona je faktycznie posiada. Kolegium podniosło, że strona powołuje się na certyfikat wystawiony 28 sierpnia 2024 r. Zdaniem Kolegium przedstawiony dokument nie może stanowić podstawy do wymiany prawa jazdy wydanego w Wielkiej Brytanii na polskie prawo jazdy. Wynika z niego wprost, że nie potwierdza on posiadania przez stronę ważnego brytyjskiego prawa jazdy. Strona w odwołaniu wskazała m.in., że brytyjski organ uznał przesłanie do niego przez KPP w Puławach zatrzymanego za przekroczenie prędkości w obszarze zabudowanym prawa jazdy za wniosek o wymianę brytyjskiego prawa jazdy na polskie i w dniu 29 stycznia 2021 r. zarejestrowano zwrot prawa jazdy jako wymianę na polskie uprawnienie i z tych względów prawo jazdy figuruje w rejestrach brytyjskich jako nieważne. W ocenie organu odwoławczego takie tłumaczenie nie może być podstawą wymiany prawa jazdy w sytuacji, gdy z brytyjskiego rejestru wynika, że strona nie posiada wydanego w Wielkiej Brytanii ważnego prawa jazdy. Z przepisów wynika, że dane zamieszczone w oryginale dokumentu (a tym samym posiadanie ważnego dokumentu) muszą być potwierdzone przez właściwy organu tego państwa. Organ odwoławczy podkreślił, że takie dane nie zostały potwierdzone przez właściwy brytyjski organ. Jeżeli wnioskodawca uważa, że doszło do błędnych wpisów w rejestrach innego państwa w zakresie posiadanego przez niego dokumentu i niezasadnie figuruje w rejestrach brytyjskich wpis o braku ważnego brytyjskiego prawa jazdy oraz o wymianie brytyjskiego prawo jazdy na polskie prawo jazdy w dniu 29 stycznia 2021 r. to powinien on przede wszystkim w pierwszej kolejności dążyć do sprostowania dotyczących jego zapisów w rejestrach prowadzonych przez DVLA. Tego typu działań nie można natomiast żądać od Starosty Lubelskiego. Kolegium zwróciło również uwagę, że z informacji otrzymanych DVLA wynika, że ostatnie prawo jazdy (numer wydania [...]) wydane zostało 29 lipca 2020 r., z datą ważności dokumentu 27 sierpnia 2024 r. Brytyjskie prawo jazdy, o którego wymianę na polski odpowiednik zwraca się skarżący nie zwiera oznaczenia numeru wydania [...] i wydane jest 28 sierpnia 2019 r. Z powyższego wynika, że przedstawiony do wymiany dokument nie jest ostatnim dokumentem wydanym stronie przez DVLA. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie P. T. zaskarżył w całości decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Lublinie. Skarżący zarzucił naruszenie art. 77 § 1 i art. 80 w zw. z art. 81a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej "k.p.a."), poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia zgromadzonego materiału dowodowego oraz dokonanie oceny dowodów w sposób dowolny a nie swobodny, w szczególności certyfikatu potwierdzającego informacje dotyczące prawa jazdy wydanego w Wielkiej Brytanii złożonego przez skarżącego oraz całości dokumentacji przesłanej przez DVLA i w konsekwencji błędne uznanie, że nie ma podstaw do wymiany brytyjskiego (zagranicznego) prawa jazdy wskazanego we wniosku na polski dokument, w sytuacji gdy z ww. materiału dowodowego wynika, że w sprawie wystąpiły niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego w zakresie tego, dlaczego brytyjskie prawo jazdy skarżącego po jego zatrzymaniu przez Policję z uwagi na przekroczenie prędkości zostało wysłane do Wielkiej Brytanii, a tam uznane za wymienione na polskie. W ocenie skarżącego doprowadziło to do tego, że pomimo posiadania uprawnień do prowadzenia pojazdów kat. AM, B1, B, D+H, C1, C, C1+E, C+E skarżący nie ma możliwości uzyskania dokumentu potwierdzającego ww. uprawnienia i w konsekwencji do naruszenia zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji I i II instancji oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że z analizy informacji dostarczonych przez DVLA wynika, że na skutek błędu polskich organów brytyjski organ po otrzymaniu prawa jazdy skarżącego najprawdopodobniej uznał tę czynność jako finalizację procedury wymiany prawa jazdy brytyjskiego na polskie i w dniu 29 stycznia 2021 r. zarejestrował zwrot prawa jazdy jako jego wymianę na polskie uprawnienie. Na skutek tego brytyjskie prawo jazdy w rejestrach DVLA figuruje jako nieważne. Skarżący podkreślił, że przedmiotowe postępowanie jest jedynym zainicjowanym przez niego postępowaniem administracyjnym w przedmiocie wymiany brytyjskiego prawa jazdy na polski odpowiednik. Nie została mu także doręczona jakakolwiek decyzja jakiegokolwiek organu w przedmiocie dokonania wymiany ani polskie prawo jazdy, na które rzekomo zostało zamienione jego prawo jazdy brytyjskie. Nie został on także poinformowany o przesłaniu jego prawa jazdy po jego zatrzymaniu do Wielkiej Brytanii. Zatem na chwilę obecną ostatnim posiadanym przez niego prawem jazdy było prawo jazdy brytyjskie, które jest nieważne w rejestrach brytyjskich. Skarżący zarzucił organowi, że wykazał się brakiem wszechstronnego rozpatrzenia zgromadzonego materiału dowodowego oraz ocenił dowody, zwłaszcza dokumentację przesłaną przez DVLA, w sposób dowolny. Organ administracyjny całkowicie zignorował wątpliwości, które pojawiły się w związku z ustaleniem okoliczności utraty ważności brytyjskiego prawa jazdy. Ma to istotne znaczenie, ponieważ z jednej strony DVLA wskazuje, że brytyjskie prawo jazdy jest nieważne z uwagi na jego wymianę na polski odpowiednik, gdy jednocześnie do takiej wymiany w ogóle nie doszło, co potwierdzają polskie rejestry. Skarżący nie zgodził się z twierdzeniem organu, że to on powinien dążyć do sprostowania dotyczących jego zapisów w rejestrach prowadzonych przez DVLA. To polski organ (KPP w Puławach) przesłał prawo jazdy do DVLA. Skarżący nie ma wiedzy jakie informacje zostały wraz z dokumentem przekazane do brytyjskiego organu przez polski organ i dlatego też nie ma możliwości się do tej czynności ustosunkować. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie argumentując jak dotychczas. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (obecnie Dz.U. z 2025 r. poz. 1226, dalej tez jako "u.k.p."). Zgodnie z art. 14 ust. 1 przedmiotowej ustawy osoba posiadająca ważne krajowe prawo jazdy wydane za granicą może, na swój wniosek, otrzymać prawo jazdy odpowiedniej kategorii, za opłatą, o której mowa w art. 10 ust. 1 tej ustawy, po zwrocie zagranicznego dokumentu organowi wydającemu prawo jazdy. Jeżeli prawo jazdy wydane za granicą nie jest określone w konwencjach o ruchu drogowym, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. a i b ustawy o kierujących pojazdami, dodatkowym warunkiem otrzymania polskiego prawa jazdy jest złożenie z wynikiem pozytywnym części teoretycznej egzaminu państwowego i przedstawienie uwierzytelnionego tłumaczenia zagranicznego dokumentu. Warunek ten nie dotyczy krajowego prawa jazdy wydanego w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Jeżeli prawo jazdy wydane za granicą zawiera ograniczenie, o którym mowa w art. 13 ust. 5, ograniczenie to uwzględnia się w wydawanym prawie jazdy (art. 14 ust. 2 u.k.p.). Zgodnie z art. 14 ust. 2a u.k.p. krajowe prawo jazdy wydane w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, którego termin ważności upłynął, a osoba posiadająca to prawo jazdy spełnia warunek, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 5, podlega wymianie na zasadach określonych w ust. 1 po potwierdzeniu danych zamieszczonych w oryginale dokumentu przez właściwy organ tego państwa, który go wydał, oraz po dostarczeniu przez osobę wnioskującą o wymianę prawa jazdy dokumentów umożliwiających przedłużenie terminu ważności prawa jazdy. Jak stanowi z kolei art. 14 ust. 2b u.k.p. w celu wymiany krajowego prawa jazdy osoby, której prawo jazdy zostało wydane przez inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederację Szwajcarską lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, właściwy organ wydający prawo jazdy zwraca się do właściwego organu tego państwa o potwierdzenie danych zamieszczonych w oryginale dokumentu. Organ wydający prawo jazdy wymienia informacje z właściwym organem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, które wydało prawo jazdy, o rozpoczęciu procedury wymiany, przedłużenia tego prawa jazdy lub zgłoszenia jego zatrzymania lub utraty (art. 14 ust. 2c ustawy). Potwierdzenie danych, o którym mowa w ust. 2a i 2b, oraz wymiana informacji, o której mowa w ust. 2c, w zakresie prawa jazdy wydanego przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederację Szwajcarską lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym następuje wyłącznie w drodze teletransmisji przy użyciu Europejskiej Sieci Praw Jazdy (art. 14 ust. 2d u.k.p.). Zgodnie z art. 14 ust. 2e powołanej ustawy wymianie nie podlega zagraniczne prawo jazdy w przypadku: 1) braku możliwości potwierdzenia danych w nim zawartych; 2) uzyskania informacji, że uprawnienia w nim wskazane zostały cofnięte – art. 14 ust. 2e u.k.p. Ze wskazanych przepisów jasno wynika, że przesłankami do wymiany prawa jazdy są złożenie wniosku, wniesienie odpowiedniej opłaty oraz posiadanie i zwrot ważnego krajowego prawa jazdy wydanego za granicą a także potwierdzenie danych zawartych w zagranicznym prawie jazdy przez organ właściwy tego państwa. Wszystkie te warunki muszą być spełnione łącznie. W niniejszej sprawie skarżący w dniu 19 sierpnia 2024 r. wystąpił z wnioskiem o wymianę angielskiego prawa jazdy na polski odpowiednik wraz z wydaniem Profilu Kierowcy Zawodowego (PKZ). Do wniosku przedłożył kserokopię angielskiego prawa jazdy nr [...] 04 kategorii AM, B1, B, B+E, C1, C, C1+E, C+E, fkpq wydanego dnia 28 sierpnia 2019 r. z datą ważności 27 sierpnia 2024 r. Oświadczył jednocześnie, że nie posiada innego dokumentu stwierdzającego uprawnienie do kierowania pojazdem silnikowym. Tymczasem z dokumentów zgromadzonych przez organ w trakcie postępowania bezspornie wynika, że Urząd Rejestracji Kierowców i Pojazdów (DVLA Wielka Brytania) otrzymał zwrot ostatniego brytyjskiego prawa jazdy, wydanie [...] dnia lub przed dniem 29 stycznia 2021 r. (pismo z dnia 21 sierpnia 2024 r.k.15-16 akt adm.), i że prawo jazdy nr [...] było ostatnim dokumentem skarżącego i nosiło datę wydania 29 lipca 2020 r., a datę ważności do 27 sierpnia 2024 r. (k.18-19 akt adm.). Z pisma Komendy Powiatowej Policji w Puławach z dnia 13 września 2024 r. także wynika, że w dniu 2 stycznia 2021 r. skarżącemu zatrzymane zostało brytyjskie prawo jazdy wydanie 05. Z tych ustaleń, które nie zostały skutecznie podważone przez skarżącego, organy wyprowadziły już trafny wniosek, że przedstawiony do wymiany dokument nie jest ostatnim dokumentem wydanym skarżącemu przez DYLA, oraz że stronie wydano kolejny dokument prawa jazdy, wydanie [...], a zatem, że prawo jazdy numer [...] 04 straciło ważność. Tym samym podstawowa przesłanka z art. 14 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami - ważność dokumentu - nie została spełniona. Bez znaczenia dla powyższej oceny, w ocenie składu odrzekającego w niniejszej sprawie, pozostają zarzuty skargi, że skoro prawo jazdy brytyjskie zostało zatrzymane przez funkcjonariuszy Policji, a następnie na skutek błędu organów polskich odesłane bez wiedzy skarżącego do DVLA w Wielkiej Brytanii, to skarżący nie ma fizycznej możliwości go posiadać i zwrócić. W okolicznościach tego jaki dokument skarżący przedłożył wraz z wnioskiem o wymianę prawa jazdy nie mają również znaczenia argumenty skargi, iż organ brytyjski przesłanie dokumentu uznał najprawdopodobniej za czynność finalizacji procedury wymiany prawa jazdy brytyjskiego na polskie i w dniu 29 stycznia 2021 r. zarejestrował zwrot i dlatego też błędnie w rejestrach DVLA to prawo jazdy figuruje jako nieważne. Jak wynika z art. 4 ust. 2 u.k.p. kierowca może posiadać tylko jedno ważne prawo jazdy. Przepis ten nie dotyczy międzynarodowego prawa jazdy, krajowego prawa jazdy osoby, o której mowa w art. 10 ust. 3, oraz tymczasowego elektronicznego prawa jazdy. Wskazane wyłączenia w sprawie nie mają miejsca. Słusznie zauważa organ I instancji, że skarżący od dnia zatrzymania przez Komendę Powiatową Policji w Puławach (2 stycznia 2021 r.) dokumentu prawa jazdy nr [...]05, nie poczynił żadnych kroków w celu odzyskania zatrzymanego dokumentu, a jednocześnie posługiwał się wydanym wcześniej dokumentem prawa jazdy nr [...] 04, pomimo, że nie był już ważny. Trafnie również podnoszą organy, w świetle jednoznacznych przepisów ustawy o kierujących pojazdami, że wymianie nie podlega zagraniczne prawo jazdy w przypadku braku możliwości potwierdzenia danych w nim zwartych. Tymczasem stanowisko brytyjskiego organu w tym zakresie, wyrażone w sprawie kilkukrotnie jest jednoznaczne. Organ brytyjski kategorycznie stwierdził (k.12, k.19, k. 21, k.31 - 33 akt adm.), że skarżący nie posiada ważnego brytyjskiego prawa jazdy. Jak wynika z regulacji art. 14 ust. 2e u.k.p. organy administracji, do których skierowano wniosek o wymianę prawa jazdy są związane danymi z urzędowych rejestrów prowadzonych przez właściwe organy. Dlatego też zgodzić się należy z organem odwoławczym, że w okolicznościach niniejszej sprawy organy nie mogły wymienić dokumentu prawa jazdy wbrew tym danym, nawet jeżeli skarżący wskazuje, że zagraniczny rejestr zawiera błędy, które mogły wynikać ze złego zrozumienia odesłania dokumentu prawa jazdy zatrzymanego przez policję do instytucji brytyjskiej. Granice działania organu wyznaczył zakres żądania skarżącego, a zatem organ zobligowany był do ustalenia m.in., czy skarżący posiada ważne krajowe prawo jazdy wydane za granicą, które chce wymienić na prawo jazdy odpowiedniej kategorii oraz do uzyskania potwierdzenia danych w nim zawartych przez odpowiedni organ. Nie można również podzielić wniosków skarżącego, które wyprowadza z dołączonego do akt, wraz z tłumaczeniem, certyfikatu wystawionego 28 sierpnia 2024 r. (k.27,30 akt adm.). Z dokumentu tego wynika jedynie, że skarżący posiada/posiadał uprawnienia do kierowania pojazdami wynikające z dokumentu ważnego od 29 lipca 2020 r. do 27 sierpnia 2024 r., a brytyjskie prawo jazdy wymieniono na pol.05. Przedstawiony dokument nie może zatem stanowić podstawy do wymiany prawa jazdy wydanego w Wielkiej Brytanii na polskie prawo jazdy. Dokument ten nie potwierdza posiadania przez stronę ważnego brytyjskiego prawa jazdy. W ocenie sądu, mając na względzie przebieg postępowania utrwalony w aktach, w tym kilkukrotnie zapytania organu brytyjskiego celem wyjaśnienia sprawy, brak jest podstaw do zarzucenia organom naruszenia art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Organ zgromadził cały niezbędny do wydania decyzji materiał dowodowy i dokonał jego oceny w granicach swobodnego uznania. Sam fakt, że dokonana przez organ ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jest odmienna od oczekiwań strony nie może świadczyć o naruszeniu przepisów postępowania. Skład orzekający w niniejszej sprawie nie podziela również zarzutów skargi co do naruszenia przez organy art. 81a k.p.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w tym zakresie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony. Zaskarżona decyzja nie nakłada jednak na skarżącego obowiązku ani nie odbiera czy ogranicza mu uprawnienia, a więc przepis ten nie mógł mieć zastosowania w sprawie i nie mógł zostać przez organ naruszony. Ponadto w kontekście argumentacji skargi zauważyć należy, że skarżący nie próbował nawet wykazać, iż podejmował jakiekolwiek kroki do sprostowania błędnych, w jego ocenie, zapisów w rejestrach prowadzonych przez DYLA. Takiego rodzaju działań nie można, jak tego chce skarżący, oczekiwać od organu, gdyż brak ku temu, jak wywiedziono wyżej, normatywnej podstawy. Z tych wszystkich względów sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę oddalił. Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Stosowny wniosek został złożony przez organ w odpowiedzi na skargę, zaś strona skarżąca nie wnosiła o przeprowadzenie rozprawy.