III SA/Lu 298/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędzia WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Marcin Ścibor, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 6 listopada 2018r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Prokuratora Regionalnego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wysokości wynagrodzenia i dodatku wyrównawczego dla prokuratorów będących żołnierzami zawodowymi I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prokuratora Okręgowego z dnia [...] kwietnia 2016r. nr [...]; II. umarza postępowanie w części dotyczącej decyzji Prokuratora Okręgowego z dnia [...] września 2016r., nr [...]; III. zasądza od Prokuratora Regionalnego na rzecz A. S. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] Prokurator na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 41 § 1 ustawy dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r., poz. 178), art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1726), art. 22 § 4 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016, poz. 177) oraz zarządzenia nr 25/16 Prokuratora Generalnego z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie upoważnienia prokuratorów okręgowych do wydawania decyzji w sprawach przyznania i ustalenia prokuratorom do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi wynagrodzenia, dodatków oraz innych należności pieniężnych, po rozpatrzeniu odwołania ppłk A. S. od decyzji Prokuratora Okręgowego Prokuratury Okręgowej w L.: z dnia [...] kwietnia 2016 r., sygn. [...] określającej wysokość wynagrodzenia zasadniczego w kwocie [...]zł miesięcznie oraz przysługującego dodatku za długoletnia pracę w wysokości 20 % wynagrodzenia zasadniczego, z dnia [...] września 2016 r., sygn. [...] w sprawie przyznania dodatku wyrównawczego dla prokuratorów w kwocie [...]zł, utrzymał w mocy wymienione decyzje. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] zwolnił A. S. z zajmowanego stanowiska służbowego i z dniem [...] marca 2012 r. wyznaczył na stanowisko służbowe Naczelnika Wydziału – Prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W.. A. S., jako prokurator byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W., decyzją Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], na podstawie art. 41 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuratorze, został przeniesiony z dniem [...] kwietnia 2016 r. na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w L. z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. Minister Obrony Narodowej w decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] stwierdził, że A. S. z dniem [...] kwietnia 2016 r. został zwolniony z zajmowanego stanowiska służbowego w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury z mocy prawa i pełni zawodową służbę wojskową w instytucjach cywilnych – powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. [...] Prokurator Okręgowy w L. na podstawie art. 123, art. 124 § 1 i 2 oraz art. 11 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze w związku z art. 41 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz. U. z 2016 r., poz. 271) stwierdził, że od [...] kwietnia 2016 r., to jest z dniem przeniesienia na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w L., wynagrodzenie zasadnicze A. S. zostało określone w stawce piątej i wynosi [...] zł brutto miesięcznie oraz, że z tym dniem przysługujący A. S. dodatek za długoletnią pracę wynosi 20 % wynagrodzenia zasadniczego. Po 20 latach pracy dodatek wypłacany jest, bez względu na staż pracy powyżej tego okresu, w wysokości 20% aktualnie pobieranego wynagrodzenia zasadniczego. Decyzją Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], w sprawie wyznaczenia prokuratorów będących żołnierzami zawodowymi na stanowiska służbowe w komórkach organizacyjnych właściwych w sprawach wojskowych powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, A. S. został wyznaczony na wojskowe stanowisko służbowe prokuratora Prokuratury Rejonowej w L. w dziale do spraw wojskowych, zaszeregowanym do stopnia etatowego podpułkownika i grupy uposażenia U:15. Następnie Prokurator Okręgowy w L. decyzją z dnia [...] września 2016 r. nr [...], na podstawie art. 104 k.p.a., art. 80 ust. 2 i art. 80 ust. 4 w zw. z art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1414 z późn. zm.), zarządzenia nr [...] Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r. w sprawie upoważnienia prokuratorów okręgowych do wydawania decyzji w sprawach przyznawania i ustalania prokuratorom do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi wynagrodzenia, dodatków oraz innych należności pieniężnych oraz rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 196, poz. 1298 z późn. zm.) w zw. z art. 73 pkt 4 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze w związku z objęciem stanowiska służbowego prokuratora Prokuratury Rejonowej w L. w dziale do spraw wojskowych z dniem [...] sierpnia 2016 r. przyznał A. S. dodatek wyrównawczy w kwocie [...]zł. A. S. wniósł odwołanie od decyzji Prokuratora Okręgowego z dnia [...] kwietnia 2016 r. oraz z dnia [...] września 2016 r. w zakresie nieuwzględnienia przy ustalaniu dodatku wyrównawczego dla prokuratorów należnego dodatku funkcyjnego nabytego w byłej Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w W., tj. na ostatnio zajmowanym stanowisku "Naczelnika Wydziału - Prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej". W uzasadnieniu odwołania od powyższych decyzji A. S. zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niezasadnym przyjęciu, że ostatnim stanowiskiem służbowym w byłej Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w W. było stanowisko "Prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej", a nie prawidłowo stanowisko "Naczelnika Wydziału – Prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W.", co w konsekwencji skutkowało niezachowaniem należnego prawa do otrzymania wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku w postaci dodatku funkcyjnego i naruszeniem przepisu art. 41 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze. W związku z tym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy, poprzez uwzględnienie mnożnika 0,55 kwoty bazowej, tj. sumy [...] zł jako składnika dodatku wyrównawczego do uposażenia, a wynikającego z prawa do zachowania wynagrodzenia nabytego na zajmowanym do dnia [...] kwietnia 2016 r. stanowiska "Naczelnika Wydziału – Prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz stwierdzenie daty obowiązywania decyzji od dnia [...] maja 2016 r. Zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji z dnia [...] września 2016 r. A. S. skierował odwołanie za pośrednictwem Prokuratora Okręgowego w L. do Prokuratora. W wyniku rozpoznania sprawy Prokurator decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. utrzymał w mocy decyzje Prokuratora Okręgowego w L. z dnia [...] kwietnia 2016 r. oraz z dnia [...] września 2016 r. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] grudnia 2016 r. Prokurator wskazał, że ppłk A. S. decyzją Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] został wyznaczony na stanowisko Prokuratora Prokuratury Rejonowej w L. - Działu do Spraw Wojskowych z zaszeregowaniem do stopnia etatowego podpułkownika i grupy uposażenia U: 15. W następstwie powyższego w pierwszej instancji przyjęto, że staż pracy dla uzyskania stawki wynagrodzenia zasadniczego na zajmowanym stanowisku służbowym liczony jest od dnia [...] marca 2009 r., data początkowa czynnej służby wojskowej to dzień [...] lutego 1997 r., zaś data początkowa na potrzeby obliczenia dodatku za długoletnią pracę to dzień [...] stycznia 1990 r. i ustalono, że uposażenie zasadnicze wynosi [...] zł, zaś dodatek za długoletnią służbę wojskową wynosi [...] zł, co stanowi 19% kwoty należnego uposażenia zasadniczego. W dalszej kolejności ustalono i przyjęto, że wynagrodzenie przysługujące stronie na stanowisku równorzędnym - Prokuratora Prokuratury Rejonowej w L. wynosiłoby odpowiednio: wynagrodzenie zasadnicze w stawce piątej w wysokości [...] zł oraz dodatek za długoletnią pracę w wysokości [...] zł, co stanowi łącznie [...] zł. Z uwagi na różnicę pomiędzy wynagrodzeniami: przysługującym i zasadniczym, w wysokości [...] zł, zastosowano w pierwszej instancji dyspozycję art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zgodnie z którym stronie przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między wyżej wymienionymi wynagrodzeniami. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2016 r. poinformowano stronę o ustaleniach poczynionych w toku toczącego się postępowania, tj., że z dniem przeniesienia na stanowisko Prokuratora Prokuratury Rejonowej w L. wynagrodzenie zasadnicze zostało określone w stawce piątej i wynosi [...] zł brutto miesięcznie, zaś przysługujący dodatek za długoletnią pracę wyniesie 20% wynagrodzenia zasadniczego. Prokurator Regionalny zauważył, że przedmiotowe pismo nie zostało wprawdzie określone jako "decyzja", niemniej za taką należy je uznać w świetle przepisów zarządzenia nr [...] Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r. w sprawie upoważnienie prokuratorów okręgowych do wydawania decyzji w sprawach przyznania i ustalenia prokuratorom do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi wynagrodzenia, dodatków oraz innych należności pieniężnych, gdyż odnosi się do wynagrodzenia skarżącego. Z adnotacji na wymienionym piśmie wynika, że zostało ono doręczone A. S. w dniu [...] maja 2016 r. W treści omawianego dokumentu brak informacji o ewentualnym sposobie zaskarżenia przez osobę uprawnioną. Następnie decyzją Prokuratora Okręgowego w L. z dnia [...] września 2016 r. orzeczono o przyznaniu stronie dodatku wyrównawczego dla prokuratorów w kwocie [...]zł. Prokurator uznał odwołanie A. S. za wniesione w terminie w odniesieniu do obu decyzji, gdyż w decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. brak było stosownego pouczenia skarżącego o sposobie i trybie zaskarżenia tej decyzji. Prokurator wskazał, że spór w sprawie koncentruje się wokół oceny zasadności nieuwzględniania przy obliczeniu wysokości należnego wynagrodzenia dodatku funkcyjnego w kwocie [...]zł, nabytego przez stronę w byłej Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w W. na ostatnio zajmowanym stanowisku Naczelnika Wydziału. Organ podniósł, że stosownie do brzmienia art. 41 § 1 ustawy dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze Prokurator Generalny przenosi prokuratorów wojskowych prokuratur okręgowych, których nie powołał do prokuratur okręgowych, na inne stanowisko służbowe w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, kierując się przy tym ich dotychczasowym miejscem zamieszkania lub miejscem pracy. Przepis art. 36 § 2 stosuje się odpowiednio. Na gruncie przedmiotowej sprawy nie jest sporne, że strona została przeniesiona na inne stanowisko służbowe w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej". Nie jest również sporne, że składnikami wynagrodzenia przysługującego stronie na uprzednio zajmowanym stanowisku Prokuratora Okręgowego Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. były: wynagrodzenie zasadnicze w stawce piątej w kwocie [...]zł, dodatek za długoletnią pracę w kwocie [...]zł oraz dodatek funkcyjny przyznany rozkazem dziennym Wojskowego Prokuratora Okręgowego w W. z [...] sierpnia 2009 r. w kwocie [...]zł. Łącznie zatem, przysługujące wynagrodzenie na uprzednio zajmowanym stanowisku wynosiło [...] zł. Powyższe znajduje także potwierdzenie w decyzji Wojskowego Prokuratora Okręgowego w W. z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...]. Zdaniem Prokuratora, wydając decyzję z dnia [...] września 2016 r. Prokurator Okręgowy w L. prawidłowo ustalił i przyjął, że stosownie do treści art. 125 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze, art. 78 ust. 1 i 3, art. 80 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 kwietnia 2014 r. w sprawie określenia grup uposażenia (Dz. U. z 2014 r. poz. 617), § 2 wraz z załącznikiem do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 grudnia 2015 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2015 r., poz. 2213), wynagrodzenie należne stronie na stanowisku Prokuratora Prokuratury Rejonowej w L. wynosi łącznie [...] zł i składa się nań uposażenie zasadnicze w kwocie [...]zł oraz dodatek za długoletnią służbę wojskową w kwocie [...]zł, co stanowi 19% kwoty należnego uposażenia zasadniczego. Jednocześnie organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że stosownie do brzmienia art. 124 § 2 i 11 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze, art. 41 ustawy dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom, § 4 ust. 2 i 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury w zw. z art. 73 pkt 4 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, wynagrodzenie przysługujące stronie na takim samym stanowisku wynosi łącznie [...] zł i składa się nań wynagrodzenie zasadnicze w stawce piątej w kwocie [...]zł i dodatek za długoletnią pracę w kwocie [...]zł, jak wskazano w decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. W toku postępowania w pierwszej instancji przyjęto, że stronie nie przysługuje prawo do dodatku funkcyjnego przyznanego rozkazem dziennym Wojskowego Prokuratora Okręgowego w W. z [...] sierpnia 2009 r. w kwocie [...]zł, gdyż nie ulega wątpliwości, że ppłk A. S. nie pełni funkcji Naczelnika Wydziału w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w W., jak też nie pełni żadnej innej funkcji, z którą tenże dodatek byłby związany. W ocenie Prokuratora należy zatem wyjaśnić, czy w sytuacji niepełnienia obecnie przez skarżącego jakiejkolwiek funkcji, nadal przysługuje mu dodatek funkcyjny w kwocie [...]zł mając na uwadze fakt, że przysługiwał mu uprzednio. Organ podniósł, że zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy z dnia [...] września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w przypadku gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym sędziego sądu wojskowego albo prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia przysługującego na równorzędnym stanowisku i pełnionej funkcji sędziego sądu powszechnego albo wysokości wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku. Powstaje zatem uzasadnione pytanie, czy celem zrealizowania dyspozycji tej normy prawnej i wyrównania wynagrodzenia, tj. przyznania dodatku wyrównawczego w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem, a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku, należy do wynagrodzenia przysługującego doliczać także dodatek funkcyjny. Powyższe zagadnienie jest systemowo związane z treścią art. 41 § 1 ustawy dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, w którym wskazano, że Prokurator Generalny przenosi prokuratorów wojskowych prokuratur okręgowych, których nie powołał do prokuratur okręgowych, na inne stanowisko służbowe w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, kierując się przy tym ich dotychczasowym miejscem zamieszkania lub miejscem pracy. Przepis art. 36 § 2 stosuje się odpowiednio. Należy zatem jednoznacznie ustalić, czy omawiane prawo do dodatku funkcyjnego jest składową "prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku". Prokurator stwierdził, że prawo do nabytego w przeszłości dodatku funkcyjnego nie jest składową prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, o którym mowa w art. 41 § 1 ustawy dnia [...] stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze. Dodatek funkcyjny jest związany wyłącznie z pełnieniem określonej funkcji i nie ma charakteru prawa nabytego, które przysługiwałoby niejako "dożywotnio" nabywającemu, z chwilą ustalenia do niego prawa. Dodatek ten był związany wyłącznie z czasowym pełnieniem funkcji Naczelnika Wydziału Wojskowej Prokuratury Okręgowej i jako taki nie może być uznany za wynagrodzenie nabyte na dotychczas zajmowanym stanowisku, bowiem w skład takiego wynagrodzenia wchodzą wyłącznie wynagrodzenie zasadnicze oraz dodatek za długoletnią pracę. W konsekwencji Prokurator uznał za zasadne utrzymanie w mocy obu objętych odwołaniem decyzji Prokuratora Okręgowego w L.. A. S. w dniu [...] stycznia 2017 r. (k. [...] i [...] akt sprawy) wniósł za pośrednictwem organu – Prokuratora skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Prokuratora z dnia [...] grudnia 2016 r. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, oraz przepisów postępowania skutkujących jej nieważnością, ponieważ: dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną (art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.), wydana została z rażącym naruszeniem prawa, tj. art. 41 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości, tj. art. 32 ustawy z dnia [...] stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze w zw. z § 4 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury oraz w zw. z art. 80 ust. 4 i art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.), a także mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 8, art. 10 § 1, art. 11, art. 73 § 1, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. i art. 41 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze. Powołując się na powyższe zarzuty, skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Prokuratora oraz poprzedzających ją decyzji Prokuratora Okręgowego w L., ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Prokuratora oraz poprzedzających ją decyzji Prokuratora Okręgowego w L. i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że wysokość wynagrodzenia przysługującego mu po przeniesieniu na nowe stanowisko służbowe w związku z likwidacją wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury w przejściowej sytuacji wyczerpująco regulował art. 41 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, które to zagadnienie zostało rozstrzygnięte decyzją Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r. poprzez stwierdzenie "z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku". Przedmiotowa decyzja w zakresie wynagrodzenia przysługującego skarżącemu jest ostateczna i dotychczas nie została usunięta z obrotu prawnego. Rozstrzyga więc w sposób wiążący sytuację, której dotyczą przepisy przejściowe, w jakiej znalazł się konkretny adresat: przeniesienie skarżącego na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w L. w związku z likwidacją wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku naczelnika wydziału - prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej. Mimo, że sytuacja ta nie uległa zmianie, Prokurator Okręgowy w L. ustalił na nowo wynagrodzenie skarżącego decyzjami z dnia [...] kwietnia 2016 r. i z dnia [...] września 2016 r., które zostały utrzymane w mocy zaskarżoną decyzją. Dlatego przedmiotowe decyzje dotyczą sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, tj. decyzją Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r., co powinno stanowić wystarczającą przyczynę stwierdzenia ich nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Zdaniem skarżącego, nawet gdyby hipotetycznie przyjąć, że ewentualnie dopuszczalne było wydanie kolejnej decyzji bez wcześniejszego wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji odnoszącej się do wynagrodzenia skarżącego, to zaskarżona decyzja, jak i obie poprzedzające ją decyzje, rażąco narusza art. 41 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze. Wymieniony przepis jednoznacznie wskazuje, że prokurator przeniesiony w jego trybie zachowuje prawo do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. Ustalenie w takim przypadku wynagrodzenia niższego stanowi ewidentną obrazę prawa. O rażącym naruszeniu prawa można też mówić z tego powodu, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją regulowaną przepisem przejściowym, a w zaskarżonej decyzji oraz obu poprzedzających ją decyzjach Prokuratora Okręgowego w L. podstawę rozstrzygnięcia stanowiły nowe przepisy, choć nie znajdowały one zastosowania do tej konkretnej - przejściowej sytuacji, ponieważ prokurator przeniesiony w trybie przepisu przejściowego zachował prawo do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, a więc w całości wynikającego z przepisów dotychczasowych i wydanych na ich podstawie decyzji. Dlatego wskazane rażące naruszenie prawa powinno być wystarczającą przyczyną stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Skarżący wskazał również, że w świetle art. 32 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze obowiązki i uprawnienia Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowych prokuratorów okręgowych i wojskowych prokuratorów garnizonowych w sprawach wynikających z ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, przejmuje Prokurator Generalny. Na wskazanej podstawie Prokurator Generalny przejął m. in. obowiązek przyznawania skarżącemu dodatku wyrównawczego (por. § 4 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury w zw. z art. 80 ust. 4 i art. 104 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych). W niniejszej sprawie orzekł jednak w pierwszej instancji Prokurator Okręgowy w L., a w drugiej instancji - Prokurator. Mimo, że w decyzjach wymienione zostało zarządzenie nr [...] Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r. w sprawie upoważnienia prokuratorów okręgowych do wydawania decyzji w sprawach przyznawania i ustalania prokuratorom do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi wynagrodzenia, dodatków oraz innych należności pieniężnych, przypuszczalnie zawierające upoważnienie udzielone przez Prokuratora Generalnego, to jednak w przypadku działania z upoważnienia decyzje powinny zostać wydane w imieniu Prokuratora Generalnego, jako organu właściwego. W tym przypadku nie budzi wątpliwości, że są to decyzje odpowiednio Prokuratora Okręgowego w L. oraz Prokuratora. W związku z tym zostały one wydane z naruszeniem przepisów o właściwości, co powinno stanowić przyczynę stwierdzenia ich nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. Po wniesieniu przez A. S. skargi na decyzję Prokuratora z dnia [...] grudnia 2016 r., Prokurator Generalny decyzją z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...], uchylił w całości decyzję nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 roku Prokuratora, utrzymującą w mocy decyzje Prokuratora Okręgowego w L. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 roku i nr [...] z dnia [...] września 2016 roku (k. [...]-[...] akt). Kolejną decyzją wydaną w dniu [...] lutego 2017 r., nr [...] Prokurator Generalny, po rozpatrzeniu odwołania A. S., utrzymał w mocy decyzję Prokuratora Okręgowego w L. nr [...] z dnia [...] września 2016 r. (kopia akt osobowych A. S.). Wyrokiem z dnia 21 września 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 645/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi A. S. na ostatnio wymienioną decyzję Prokuratora Generalnego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie dodatku wyrównawczego, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prokuratora Okręgowego w L. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] W odpowiedzi na wniesioną w niniejszej sprawie skargę na decyzję Prokuratora z dnia [...] grudnia 2016 r. Prokurator wniósł o odrzucenie skargi z uwagi uchylenie zaskarżonej decyzji decyzją Prokuratora Generalnego z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] i brak w związku z tym przedmiotu zaskarżenia (odpowiedź na skargę k. [...]-[...] akt sprawy). Następnie decyzją z dnia [...] września 2018 r., nr [...] Prokurator Generalny stwierdził nieważność rozstrzygnięcia Prokuratora Generalnego z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...], uchylającego w całości decyzję Prokuratora z dnia [...] grudnia 2016 roku, nr [...]. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie pełnomocnik skarżącego cofnął skargę w zakresie zaskarżenia decyzji Prokuratora Okręgowego w L. z dnia [...] września 2016 r., której nieważność stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie II SA/Wa 645/17. W pozostałej części popierał skargę. Pełnomocnik Prokuratora pozostawił skargę do uznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga, w zakresie popieranym przez skarżącego, zasługiwała na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr z 2016 r., poz. 1066 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") polegają na kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości wykładni i zastosowania norm prawa materialnego. Daje temu wyraz przepis art. 145 p.p.s.a., który w § 1 stanowi między innymi, że sąd administracyjny uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Przepis art. 156 § 1 k.p.a. w punkcie 1 przewiduje stwierdzenie nieważności decyzji, która wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości. Właściwość organu, tj. jego zdolność prawna do rozstrzygania w trybie postępowania administracyjnego określonej kategorii spraw jest kwestią podstawową w postępowaniu administracyjnym. Na mocy art. 19 k.p.a. organy administracji zobowiązane są do przestrzegania z urzędu swojej właściwości. Naruszenie tego przepisu polegające na wydaniu decyzji przez organ niewłaściwy, stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie przywołanego wyżej art. 156 § 1 k.p.a. Nieważność powoduje przy tym naruszenie każdego rodzaju właściwości przez organ administracji przy wydaniu decyzji, bez względu na trafność merytorycznego rozstrzygnięcia. Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. Prokurator utrzymał w mocy między innymi decyzję Prokuratora Okręgowego w L. z dnia [...] kwietnia 2016 r., [...] określającą wysokość wynagrodzenia zasadniczego skarżącego w kwocie [...]zł miesięcznie oraz przysługującego dodatku za długoletnia pracę w wysokości 20 % wynagrodzenia zasadniczego. W związku z przedmiotem skargi wskazać należy, że na podstawie art. 31 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r., poz. 178) z dniem 4 kwietnia 2016 r. zniesione zostały wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury: Naczelna Prokuratura Wojskowa, wojskowe prokuratury okręgowe i wojskowe prokuratury garnizonowe. Zgodnie z art. 32 powołanej ustawy obowiązki i uprawnienia Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowych prokuratorów okręgowych i wojskowych prokuratorów garnizonowych w sprawach wynikających z ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych przejął Prokurator Generalny. Skarżący A. S., jako prokurator byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. będący żołnierzem zawodowym, na podstawie art. 41 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze został przeniesiony z dniem [...] kwietnia 2016 r. przez Prokuratora Generalnego na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w L.. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. Prokurator Generalny wyznaczył A. S. na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w L. w dziale do spraw wojskowych, zaszeregowanym do stopnia etatowego podpułkownika i grupy uposażenia U-15. Powołując się na art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze skarżący w uzasadnieniu skargi wywodził, że to Prokurator Generalny, a nie Prokurator Okręgowy w L., był organem właściwym do wydania w okolicznościach sprawy decyzji w pierwszej instancji. Jak podnosi się jednak w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, "dokonując wykładni art. 32 przepisów wprowadzających należy uwzględnić, iż norma ta jako mająca charakter przepisu dostosowującego i przejściowego miała na celu umożliwienie przejęcia przez Prokuratora Generalnego obowiązków i uprawnień Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowych prokuratorów okręgowych i wojskowych prokuratorów garnizonowych wobec m.in. byłych prokuratorów wojskowej prokuratury okręgowej, wojskowej prokuratury garnizonowej w okresie przejściowym, związanym z likwidacją jednostek organizacyjnych prokuratury wojskowej, to jest do momentu przeniesienia prokuratorów prokuratury wojskowej do odpowiednich powszechnych jednostek prokuratury. Stosowanie przepisu art. 32 przepisów wprowadzających do byłych prokuratorów wojskowych prokuratur będących żołnierzami zawodowymi, przeniesionych do jednostek prokuratury powszechnej - aż do przejścia ich w stan spoczynku, nie da się racjonalnie uzasadnić. (...) Odmienna od przedstawionej wyżej interpretacja art. 32 przepisów wprowadzających prowadziłaby do niczym nieuzasadnionego skumulowania kompetencji do ustalania m.in. dodatków wyrównawczych w jednym organie, jakim byłby Prokurator Generalny – w stosunku do wszystkich prokuratorów do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi, także po okresie przejściowym związanym z likwidacją jednostek organizacyjnych prokuratury wojskowej" (tak Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 maja 2018 r., I OSK 2165/17, por. też wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2018 r., I OSK 2167/17). W konsekwencji w okolicznościach sprawy należało uznać, że przejęcie przez Prokuratora Generalnego kompetencji na mocy art. 32 przepisów wprowadzających nastąpiło wyłącznie w odniesieniu do obowiązków i uprawnień, które powstały do dnia przeniesienia A. S. decyzją Prokuratora Generalnego na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w L.. W okresie późniejszym nie mogły bowiem powstać nowe obowiązki i uprawnienia prokuratorów wojskowej prokuratury, w tym także A. S. w ramach jego statusu prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej. Skoro przestały istnieć wojskowe prokuratury, jak też status prokuratorów wojskowych prokuratur, brak było uprawnień i obowiązków, które mogły być przeniesione na Prokuratora Generalnego, a dotyczących okresu następującego po tym terminie. Likwidacja wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury i włączenie ich do struktury powszechnych jednostek prokuratury spowodowała wygaśnięcie kompetencji prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury. Uprawnienie i obowiązki zlikwidowanych organów stały się odpowiednio uprawnieniami i obowiązkami w zakresie własnych zadań i kompetencji co do prokuratorów do spraw wojskowych, będących żołnierzami zawodowymi, odpowiednio powszechnych jednostek prokuratury (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2018 r., I OSK 2165/17). Przejęta na podstawie art. 32 przepisów wprowadzających kompetencja Prokuratora Generalnego ustała zatem z chwilą przeniesienia A. S. przez Prokuratora Generalnego na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w L. z dniem [...] kwietnia 2016 r. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2018 r., I OSK 2167/17). Nie można jednak uznać, że organem pierwszej instancji właściwym do wydania decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r., [...], określającej wysokość wynagrodzenia zasadniczego oraz przysługującego dodatku za długoletnią pracę, był Prokurator Okręgowy. Organ właściwy rzeczowo ustala się według zasad wynikających z art. 20 k.p.a., a organ wyższego stopnia właściwy do rozpatrzenia odwołania ustala się na podstawie art. 17 k.p.a. w zw. z art. 20 k.p.a. Przepis art. 20 k.p.a. zawiera odesłanie do przepisów "o zakresie działania organu", a zakres ten powinien być ustalany na podstawie norm prawa materialnego, a konkretnie norm kompetencyjnych. Uposażenie i inne należności pieniężne żołnierzy zawodowych unormowane są w rozdziale 5 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Organy właściwe w tych sprawach wskazuje zawarty w rozdziale 5 art. 104 ust. 1. Do art. 104 odsyła także norma kompetencyjna wyrażona w art. 80 ust. 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zgodnie z którym dodatki do uposażenia przyznaje w formie decyzji organ, o którym mowa w art. 104. Według art. 104 ust. 1 jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, organami właściwymi w sprawach określonych w przepisach niniejszego rozdziału są dowódcy jednostek wojskowych. Jak wskazuje w swoim orzecznictwie Naczelny Sąd Administracyjny (por. powołane wyżej wyroki w sprawach I OSK 2167/17 i I OSK 2165/17), w odniesieniu do prokuratorów do spraw wojskowych zastosowanie będą miały przepisy szczególne. Ocena taka wynika z analizy przepisów ustawy o służbie wojskowej w zakresie, w którym odnoszą się do prokuratorów do spraw wojskowych. Według art. 22 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierz zawodowy może pełnić zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych m.in. w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury, będącej "instytucją cywilną" w rozumieniu przepisów tej ustawy. Zasada ta zgodnie z art. 22 ust. 4 i w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 16 ustawy o służbie wojskowej dotyczy prokuratorów do spraw wojskowych, czyli także prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, pełniących czynności w departamencie do spraw wojskowych w Prokuraturze Krajowej, w wydziałach do spraw wojskowych prokuratur okręgowych i działach do spraw wojskowych prokuratur rejonowych. Według art. 22 ust. 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, wyznacza na wskazane stanowisko służbowe kierownik instytucji cywilnej lub inny uprawniony organ, w formie przewidzianej dla tego stanowiska. Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 7a ustawy o służbie wojskowej do prokuratorów do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi stosuje się również przepisy ustawy Prawo o prokuraturze. W świetle tych regulacji, ustalając organ właściwy do wydania decyzji dotyczącej uposażenia i dodatku do uposażenia w odniesieniu do prokuratorów do spraw wojskowych, należy uwzględnić, że organem tym w stosunku do prokuratorów wojskowych nie jest sensu stricte "dowódca jednostki". Zgodnie bowiem z definicją zawartą w art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy o służbie wojskowej, przez dowódcę jednostki wojskowej należy rozumieć osobę kierującą lub dowodzącą jednostką wojskową, w której żołnierz zajmuje stanowisko służbowe, lub do której został skierowany. Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, iż pod pojęciem "organu o którym mowa w art. 104" w stosunku do prokuratorów do spraw wojskowych, należy rozumieć prokuratora przełożonego w rozumieniu ustawy Prawo o prokuraturze. Art. 125 ustawy Prawo o prokuraturze stanowi, że do prokuratorów do spraw wojskowych, będących żołnierzami zawodowymi, w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy dotyczące żołnierzy zawodowych. Powyższe normy stanowią o zasadzie prymatu przepisów ustawy o prokuraturze stosowanych względem prokuratorów do spraw wojskowych w stosunku do przepisów ustawy służbie wojskowej. Ustawodawca uregulował materię kompetencyjną w zakresie przełożonych prokuratorów do spraw wojskowych w sposób całkowity i zupełny w ustawie szczególnej Prawo o prokuraturze, która ma tym samym pierwszeństwo zastosowania względem przepisów ustawy o służbie wojskowej. Przepisy ustawy Prawo o prokuraturze w sposób wyraźny i zupełny określają przełożonych prokuratorów do spraw wojskowych, a tym samym wskazują jaki organ prokuratury jest organem, o którym mowa w art. 104 ustawy o służbie wojskowej, czy, odpowiednio dowódca jednostki albo też odpowiednio: kierownik instytucji cywilnej lub inny organ uprawniony, w rozumieniu wskazanych przepisów. Zatem w stosunku do prokuratorów do spraw wojskowych kompetencje "dowódcy jednostki wojskowej" (odpowiednio "kierownika instytucji cywilnej") posiadają prokuratorzy przełożeni. Przepisy Prawa o prokuraturze wprowadzają w prokuraturze zasadę ustrojową hierarchicznego podporządkowania. Przepisy te regulują organy, pełniące rolę prokuratorów przełożonych w stosunku do prokuratorów danej jednostki prokuratury, w tym wskazują tzw. prokuratorów bezpośrednio przełożonych i prokuratorów nadrzędnych. Stosownie do treści art. 24 § 3 i 4 Prawa o prokuraturze, prokurator rejonowy kieruje prokuraturą rejonową i jest prokuratorem przełożonym prokuratorów wykonujących czynności w tej jednostce. W świetle powyższego należało uznać, że w niniejszej sprawie to nie Prokurator Okręgowy w L., a Prokurator Rejonowy w L. jako bezpośredni przełożony A. S., jako prokuratora w Prokuraturze Rejonowej w L., był organem właściwym do wydania decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. (por. stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia [...] maja 2018 r., I OSK 2165/17). Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu powołanego wyroku, Prokurator Rejonowy ma status bezpośrednio przełożonego względem prokuratora wykonującego czynności w tej jednostce na mocy art. 31 § 1 pkt 7 Prawa o Prokuraturze. Zachodziła zatem podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. z powodu jej wydania z naruszeniem właściwości rzeczowej. W konsekwencji należało także stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji Prokuratora Regionalnego, która została wydana z rażącym naruszeniem art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., gdyż Prokurator Regionalny, rozpatrując sprawę jako organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję obarczoną wadą nieważności. Jednocześnie trzeba wskazać, że zaskarżona decyzja Prokuratora Regionalnego została wydana również z naruszeniem właściwości instancyjnej, co także dawało podstawę do stwierdzenia jej nieważności. Zgodnie bowiem art. 127 § 2 k.p.a. właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Stosownie do treści art. 17 pkt 3 k.p.a. organami wyższego stopnia w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w art. 17 pkt 1 i 2 k.p.a. są odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie a w razie ich braku organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością. Stosownie do treści art. 28 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o prokuraturze jednostką organizacyjną prokuratury wyższego stopnia w stosunku do prokuratury okręgowej, jest właściwa prokuratura regionalna oraz Prokuratura Krajowa. Natomiast przepis art. 33 § 1 tej ustawy stanowi, że prokuratorem nadrzędnym jest prokurator kierujący jednostką organizacyjną prokuratury wyższego stopnia. Przy ustalaniu organu wyższej instancji należy ponadto uwzględnić, że niniejsza sprawa dotyczy prokuratora do spraw wojskowych. Jak podkreślił bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 maja 2018 r., I OSK 2165/17, w strukturze prokuratury, do spraw wojskowych zostały utworzone wydziały i oddziały do spraw wojskowych, pomijające strukturę prokuratur regionalnych. Jednocześnie przepis art. 3 § 2 Prawa o prokuraturze przewiduje, że w sprawach podległych orzecznictwu sądów wojskowych zadania o których mowa w § 1 tego artykułu, wykonują prokuratorzy powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury wykonujący czynności w departamencie do spraw wojskowych Prokuratury Krajowej. Tym samym oznacza to, że organem wyższego stopnia co do prokuratorów do spraw wojskowych nie jest prokurator regionalny. Należy bowiem pominąć w strukturze organizacyjnej prokuratury - prokuraturę regionalną, bowiem na tym szczeblu organizacji prokuratury nie występuje jednostka organizacyjna do spraw wojskowych a prokuratorzy do spraw wojskowych nie wykonują czynności w prokuraturze regionalnej. W rezultacie organem właściwym instancyjnie do rozpoznania odwołania od decyzji Prokuratora Okręgowego był Prokurator Krajowy, jako kierujący jednostką organizacyjną wyższego stopnia w stosunku do prokuratury okręgowej, tj. Prokuraturą Krajową, wskazaną w art. 28 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o prokuraturze jako jednostka wyższego stopnia w stosunku do prokuratury okręgowej (por. także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] kwietnia 2018 r., I OSK 2167/17). Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie w części dotyczącej decyzji Prokuratora Okręgowego w L. z dnia [...] września 2016 r., nr PO I K 1121.73.2016, której nieważność została stwierdzona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2017 r., wydanym w sprawie II SA/Wa 645/17, i w stosunku do której skarżący cofnął skargę. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadniają przepisy art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 roku poz. 1800 z późn. zm.).