III SA/Lu 30/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 31marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na uchwałę Rady Miasta w Bychawie z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi na działalność kierownika Ośrodka pomocy Społecznej w zakresie wniosku skarżącego J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata na skutek sprzeciwu skarżącego od postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 marca 2009 r. postanawia: przyznać J. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Dnia 9 lutego 2009 r. skarżący J. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniając ten wniosek skarżący wskazał, że jest osobą bardzo chorą oraz, że nie stać go na leczenie. Dodał także, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i niepełnoletnią córką. Wskazał, że żona posiada grunty rolne o pow. 7 ha, nie określając jednak, czy są to ha fizyczne, czy przeliczeniowe, zajęte przez komornika. Jako źródło utrzymania skarżący wskazał rentę socjalną nie podając przy tym jej rzeczywistej wysokości, podniósł jednak, że powinien otrzymywać kwotę 475 zł oraz, że renta jest zajęta przez komornika. Skarżący dołączył również kartę informacyjną leczenia szpitalnego z dnia 5 lutego 2009 r. oraz informację ZUS Oddział Lublin z dnia 5 lutego 2009 r. skierowaną do komornika sądowego. Pismem z dnia 18 lutego 2009 r. wezwano skarżącego do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń (k-19). Postanowieniem z dnia 10 marca 2009 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. W związku z powyższym J. S. wniósł sprzeciw, w którym wniósł o uchylenie tego postanowienia w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak wynika z przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) dalej ppsa, osobie fizycznej prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest pokrywanie wynikłych z niego kosztów. Obowiązek ten spoczywa na każdym podmiocie, który inicjuje takie postępowanie, co jest zgodne z przepisem art. 241 ppsa. Ta sama ustawa dopuszcza możliwość zwolnienia, lub częściowego zwolnienia od kosztów postępowania (zasadniczo na każdym jego etapie), jednakże strona, która o to wnosi musi wykazać, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania – przepis art. 246 § 1 pkt 1 ppsa. Spełnienie tej przesłanki polega na udowodnieniu, że strona znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia poniesienie jej jakichkolwiek kosztów postępowania lub. Co do zasady podstawę do przyznania prawa pomocy stanowią informacje wynikające z oświadczenia zawartego na wniosku składanym przez strony na urzędowym formularzu. Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Przedstawiona w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, przesłanych na wezwanie dokumentach źródłowych i dodatkowych oświadczeniach oraz dokumentach załączonych do sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego, sytuacja materialna, rodzinna i zdrowotna skarżącego, uprawnia do stwierdzenia, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z akt sprawy skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i uczącą się córką żony. Na dochód rodziny składa się renta socjalna skarżącego w wysokości 534,48 zł brutto (zawiadomienie ZUS z dnia 24 listopada 2008r. /k-24), rodzina korzysta też ze wsparcia pomocy społecznej. Renta skarżącego jest obciążona potrąceniami w wysokości 133,62 zł miesięcznie, w związku z zajęciem komorniczym z dnia 28 stycznia 2009r. (k-28). Skarżący nie posiada majątku w postaci nieruchomości, jak również żadnych oszczędności finansowych, ani przedmiotów wartościowych. Pozostająca ze skarżącym we wspólnym gospodarstwie domowym żona jest właścicielką gospodarstwa rolnego położonego na terenie gminy. Jak jednak wynika z załączonego do sprzeciwu skarżącego od postanowienia referendarza z dnia 10 marca 2009 r. pisma Urzędu Gminy z dnia [...] lutego 2009 r., nieruchomości rolne żony skarżącego o pow. 3,39 ha i 3,67 ha od kilku lat nie są użytkowane rolniczo, co potwierdza sołtys wsi, w której znajdują się powyższe grunty. Z pisma tego wynika również, że żona skarżącego posiada zaległości w opłacie podatku rolnego za 2007r. i 2008r. Wynika z powyższego, iż z powyższych nieruchomości żona J. S. nie osiąga żadnych dochodów. Dodać także należy, że skarżący jest osobą chorą i wymagającą leczenia, co dodatkowo wpływa na brak możliwości pokrywania przez niego kosztów postępowania sądowego. Biorąc pod uwagę sytuację materialną skarżącego uznać należy, że wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem znajduje się w sytuacji uprawniającej go do przyznania mu prawa pomocy w całkowitym zakresie. Z tej przyczyny oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 260 ustawy p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.