III SA/Lu 30/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy skierowania do Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej celem zmiany posiadanej kategorii zdrowia postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.), zaś prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Skarżący na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy zaznaczył, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych, natomiast nie wniósł o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcy prawnego). Jego żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest więc, zgodnie z powołanym wyżej przepisem, żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Podnieść w tym miejscu należy, że w myśl art. 239 pkt 1 lit. f) p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu powszechnego obowiązku obrony. Sprawa, w której skarżący wniósł skargę, mieści się w wymienionej kategorii spraw, a zatem skarżący jest w tej sprawie zwolniony z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W związku z tym, że strona nie ma obowiązku uiszczenia jakichkolwiek kosztów sądowych w sprawie w której wniosła skargę, wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w tym zakresie nie może zostać uwzględniony. Z tych względów oraz na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.