III SA/Lu 30/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia SO del. Iwona Tchórzewska (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Kożuch, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi W. W na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]października 2011 r. nr [...] w przedmiocie negatywnego uzgodnienia udzielenia koncesji na wydobywanie kopalin oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] października 2011 r., nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia W. W., utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Wójta Gminy T. z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], negatywnie uzgadniające udzielenie koncesji na wydobywanie kopaliny pospolitej ze złoża "K." o powierzchni 1,9761 ha, usytuowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości K., gmina T.. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazano, że W. W. wystąpił do Starosty o udzielenie koncesji na wydobywanie kopaliny pospolitej – kruszywa naturalnego – ze złoża "K." położonego na terenie gminy T., w granicach działki oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...]. W toku postępowania prowadzonego w trybie przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2005 r. Nr 228, poz. 1947 ze zm.) Starosta wystąpił do Wójta Gminy T. o uzgodnienie udzielenia koncesji na tę działalność. Wójt Gminy T. postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. negatywnie uzgodnił udzielenie koncesji. Powołując się na przepis art. 16 ust. 5 ustawy Prawo geologiczne i górnicze Wójt stwierdził, że podstawą uzgodnienia jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a w razie jego braku - studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Na terenie gminy T. brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obowiązuje natomiast Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego uchwalone przez Radę Gminy T. uchwałą nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. Według postanowień Studium działka nr [...] leży na terenie "sektora rekreacyjnego - północnego (B)". Jest to obszar wyjątkowo zasobny w wartości przyrodnicze, turystyczne i rekreacyjne. Studium nie uwzględnia na tym obszarze terenów górniczych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, rozpoznając sprawę w związku z zażaleniem wniesionym przez W. W. podkreśliło, iż postępowanie, w którym zapadło zaskarżone postanowienie Wójta Gminy T., jest częścią postępowania głównego w sprawie o udzielenie koncesji na wydobywanie kopalin, a organem głównym, właściwym w sprawie o udzielenie koncesji z uwagi na miejsce położenia złoża, jest Starosta . Procedura koncesyjna jest dwuetapowa. Udzielenie koncesji na wydobywanie kopalin bądź odmowa jej udzielenia musi być poprzedzone zasięgnięciem stanowiska innego organu. W myśl art. 16 ust. 5 ustawy Prawo geologiczne i górnicze, jeżeli przedmiotem wniosku jest działalność określona w przepisie art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy, to jest wydobywanie kopalin ze złóż, organ koncesyjny obowiązany jest uzgodnić zamierzenie z właściwym wójtem, burmistrzem lub prezydentem miasta. Uzgodnienie, jako jedna z form współdziałania organów uregulowanego w art. 106 k.p.a., następuje w formie postanowienia. Przy tym przepis art. 16 ust. 5 ustawy Prawo geologiczne i górnicze przewidując, że uzgodnienie następuje na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku, na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, zakreśla ramy merytoryczne uzgodnienia, a jednocześnie nadaje studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy rangę dokumentu decydującego na równi z planem zagospodarowania przestrzennego o ewentualnych prawach i obowiązkach podmiotów wydobywających kopaliny lub zamierzających prowadzić taką działalność. Kolegium, po przeanalizowaniu Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy T., podzieliło ustalenia i stanowisko organu pierwszej instancji. Kolegium podkreśliło, że zgodnie z mapą i częścią opisową Studium teren, na którym położona jest działka nr [...], stanowi sektor B – północny. Tereny zaliczone do tego sektora, a także sektora C – południowego, Studium kwalifikuje jako obszary wyjątkowo zasobne w wartości przyrodnicze, niemal w całości chronione. Studium traktuje oba sektory - B i C - jako korzystne dopełnienie funkcjonalne i ekologiczne sektora A, a jako tereny w zasadzie niezurbanizowane – chroni je przed większą urbanizacją. Według Studium rozwojową funkcją sektorów B i C jest turystyka. Warunki zagospodarowania sektora B określa punkt 6.3.b Studium, wiążąc ochronę tego terenu z planem ochrony Parku Krajobrazowego "Podlaski Przełom B.", zgodnie z którym jedyną formą ograniczonej urbanizacji tych terenów jest turystyka, z zastrzeżeniem nadto granic dopuszczalnej chłonności przyrodniczej. W postanowieniach Studium dla sektora B przewidziano też szczegółowe wymagania ewentualnych ośrodków turystycznych. Natomiast postanowienia Studium nie wskazują, by dla terenu oznaczonego jako sektor B przewidziana była jakakolwiek inna funkcja zagospodarowania niż funkcja turystyczna. W związku z podniesionym w zażaleniu argumentem o zmianie rozporządzenia Wojewody w sprawie Parku Krajobrazowego "Podlaski Przełom B." organ odwoławczy zauważył, że ustalenia Studium nie zostały zmienione pomimo złagodzenia rygorów ochrony Parku, co nastąpiło na mocy rozporządzenia nr [...] Wojewody z dnia [...] września 2008 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie Parku Krajobrazowego "Podlaski Przełom B." w zakresie wydobywania, pod określonymi warunkami, piasku i żwiru. W tym stanie rzeczy Kolegium podzieliło konkluzję zaskarżonego postanowienia Wójta Gminy T., iż nie zachodzą prawne przesłanki do pozytywnego uzgodnienia zamiaru wydobywania kopalin na terenach oznaczonych w Studium jako sektor B. Kolegium uznało, iż bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy pozostaje okoliczność wystąpienia przez skarżącego o zmianę Studium, gdyż podstawą uzgodnień jest stan prawny obowiązujący w dacie orzekania,. Organ odwoławczy wskazał ponadto, że uzgodnienie, o którym mowa w przepisie art. 16 ust. 5 ustawy Prawo geologiczne i górnicze, ma charakter aktu związanego, co oznacza, że jeśli plan miejscowy lub studium uwarunkowań pozwala na wydobywanie kopalin, wójt ma obowiązek dokonać pozytywnego uzgodnienia, jeśli zaś wymienione uchwały rady gminy nie przewidują zezwolenia na taką działalność – obowiązkiem organu jest uzgodnienie negatywne. Kolegium nie podzieliło zarzutów naruszenia w postępowaniu przed organem pierwszej instancji przepisów art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Zdaniem Kolegium, zarzut nieuwzględnienia zmian rozporządzenia Wojewody Lubelskiego w sprawie Parku Krajobrazowego "Podlaski Przełom B." nie znajduje podstaw, skoro w przepisie art. 16 ust. 5 ustawy Prawo geologiczne i górnicze ściśle określono, iż podstawę uzgodnienia stanowi plan miejscowy, a w przypadku jego braku – studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Jakkolwiek studium nie jest aktem prawa miejscowego, to jednak z mocy przepisów szczególnych jest elementem porządku prawnego w państwie. W związku z tym organy obu instancji rozstrzygając w sprawie nie były zobowiązane brać pod uwagę innych przepisów i wynikających z nich przesłanek. Przepisy dotyczące ochrony w parkach krajobrazowych należą do tych przepisów szczególnych, które musi brać pod uwagę organ koncesyjny w toku rozpatrywania sprawy o udzielenie koncesji. Natomiast dla rozstrzygnięcia w niniejszym wpadkowym postępowaniu wystarczające jest stwierdzenie, że ustalenia obowiązującego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania gminy T. pozostają w kolizji z zamierzeniami wnioskodawcy. W konsekwencji Kolegium nie znalazło podstaw do wzruszenia zaskarżonego postanowienia Wójta Gminy T. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego W. W. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, a także utrzymanego nim w mocy postanowienia Wójta Gminy T. z dnia [...] lipca 2011 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący zarzucił: I. mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów procedury administracyjnej: - art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niezbadanie sprawy w sposób wyczerpujący, dokonanie nieprawidłowej oceny materiału dowodowego, w szczególności dokonanie nieprawidłowej interpretacji Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy T. zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy T. nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. Zdaniem obu organów zapisy Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy T. kreują przeznaczenie funkcjonalno – przestrzenne obszaru wyjątkowo zasobnego w wartości przyrodnicze, turystyczne i rekreacyjne. W związku z powyższym brak jest podstaw do uzgodnienia udzielenia koncesji na wydobywanie kruszywa naturalnego ze złoża "K."; - art. 8 k.p.a. poprzez brak konsekwencji organu, który pozytywnie zaopiniował decyzję na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, zaś decyzję koncesyjną na wydobycie zaopiniował negatywnie, co obniża zaufanie obywateli do prawa; II. naruszenie prawa materialnego: - ust. 2 rozporządzenia nr [...] Wojewody z dnia [...] września 2008 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie Parku Krajobrazowego "Podlaski Przełom B.", zgodnie z którym nie ma zakazu pozyskiwania do celów gospodarczych na tym terenie piasku i żwiru na powierzchni nie przekraczającej 2 ha przy przewidywanym rocznym wydobyciu nie przekraczającym 20.000 m3, gdy działalność będzie prowadzona bez użycia materiałów wybuchowych, poprzez niezastosowanie tego przepisu; - art. 48 Prawa geologicznego i górniczego, który stanowi, że udokumentowane złoża kopalin oraz udokumentowane wody podziemne, w granicach projektowanych stref ochronnych ujęć oraz obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych, uwzględnia się w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. Wójt Gminy T. pozytywnie zaopiniował udzielenie W. W. koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin. W ocenie skarżącego, negatywne zaopiniowanie w tej sytuacji decyzji koncesyjnej na wydobycie kopalin obniża zaufanie obywateli do prawa. Skarżący zarzucił, że organ opiniujący odniósł się wyłącznie do ustaleń Studium, dokonał jego nieprawidłowej wykładni, jak również nie uwzględnił faktu, iż przedmiotowe Studium jest niezgodne z prawem, gdyż przepis ust. 2 rozporządzenia nr [...] Wojewody z dnia [...] września 2008 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie Parku Krajobrazowego "Podlaski Przełom B." nie przewiduje zakazu pozyskiwania do celów gospodarczych na tym terenie piasku i żwiru, pod wymienionymi w przepisie rozporządzenia warunkami. Jak wynika z rozporządzenia, szczególnym celem ochrony Parku jest zachowanie walorów przyrodniczych środowiska, z uwzględnieniem unikalnego ekosystemu doliny rzeki B. Mimo to Wojewoda dopuszcza na tym terenie pozyskiwanie do celów gospodarczych piasku i żwiru w opisanych w zarzucie warunkach. Dodatkowo, zdaniem skarżącego, postanowienia organów obu instancji naruszają art. 48 Prawa geologicznego i górniczego. Natomiast jeżeli dla danego nie ma planu zagospodarowania przestrzennego, to elementy wymienione w tym przepisie powinny być uwzględnione w studium. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu i kwestionując zasadność sformułowanych w skardze zarzutów. Kolegium podkreśliło, że złagodzenie przez Wojewodę wcześniejszych zakazów dotyczących wydobywania kopalin pospolitych (piasku i żwiru) na terenie Parku Krajobrazowego "Podlaski Przełom B." nie pociągnęło za sobą zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy T. Do czasu zmiany Studium przez Radę Gminy albo uchwalenia planu miejscowego, który będzie pozwalał na wydobywanie kopalin w obrębie sektora B – północnego, pozytywne uzgodnienie takiej działalności nie jest prawnie dopuszczalne. Organ zauważył, że wbrew sformułowanemu w skardze zarzutowi, nie ma niekonsekwencji pomiędzy akceptacją poszukiwania i rozpoznawania złóż kopalin, a negatywnym uzgodnieniem ich wydobywania, bowiem z punktu widzenia ustawy Prawo geologiczne i górnicze są to odrębne formy działalności, wymagające odrębnych koncesji, co do których ustawodawca wprowadza odrębne wymogi prawne. Kolegium uznało za chybiony zarzut naruszenia art. 48 Prawa geologicznego i górniczego, jako zawierającego jedynie postulat legislacyjny odnośnie zasad opracowania planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, to jest kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Daje temu wyraz przepis art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 14 marca 2012 r. poz. 270) (dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), który w § 1 stanowi między innymi, że sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla postanowienie w całości albo w części jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). W razie niewystąpienia wskazanych uchybień, na mocy art. 151 p.p.s.a. skarga podlega oddaleniu. Przeprowadzona przez Sąd według wskazanych kryteriów kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że nie jest ono dotknięte żadnym z wyżej wymienionych uchybień, pozostając w zgodzie z przepisami prawa materialnego i postępowania administracyjnego. Podstawę prawną postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2011 r. oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Wójta Gminy T. z dnia [...] lipca 2011 r. stanowi przepis art. 16 ust. 5 obowiązującej w dacie wydania oby rozstrzygnięć ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2005 r. Nr 228, poz. 1947 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem udzielenie koncesji na działalność, o której mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2 i 3, z wyjątkiem takiej działalności wykonywanej w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, wymaga uzgodnienia z właściwym wójtem, burmistrzem albo prezydentem miasta. Uzgodnienie następuje na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Natomiast art. 15 ust. 1 ustawy Prawo geologiczne i górnicze przewiduje, że koncesji wymaga działalność gospodarcza w zakresie: 1) poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin; 2) wydobywania kopalin ze złóż; 3) bezzbiornikowego magazynowania substancji oraz składowania odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych. W świetle przywołanych przepisów nie budzi zatem wątpliwości, że w związku ze skierowanym do Starosty wnioskiem W. W. o udzielenie koncesji na wydobywanie kruszywa naturalnego, wymieniony organ administracji przed rozstrzygnięciem wniosku zobligowany był zwrócić się o uzgodnienie udzielenia koncesji do wójta właściwej gminy. Poza sporem w sprawie pozostaje położenie objętego wnioskiem koncesyjnym złoża "K." w miejscowości K. na terenie gminy T. To zaś oznacza, że Wójt Gminy T. był organem właściwym do uzgodnienia. Jak słusznie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Kolegium, postępowanie w przedmiocie uzgodnienia ma charakter wpadkowy w stosunku do prowadzonego przez organ właściwy do udzielenia koncesji postępowania głównego. Zagadnienia proceduralne związane z uzgodnieniem normuje art. 106 kodeksu postępowania administracyjnego, stanowiąc w § 1, że jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ (§ 1). Organ, do którego zwrócono się o zajęcie stanowiska, obowiązany jest przedstawić je niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia mu żądania, chyba że przepis prawa przewiduje inny termin (§ 3 art. 106 k.p.a.); organ obowiązany do zajęcia stanowiska może w razie potrzeby przeprowadzić postępowanie wyjaśniające (§ 4); zajęcie stanowiska przez ten organ następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie (§ 5), zaś w przypadku niezajęcia stanowiska w terminie określonym w § 3 stosuje się odpowiednio przepisy art. 36-38 (§ 6). Analiza akt administracyjnych wskazuje, że poddane sądowej kontroli postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone zgodnie z wymogami art. 106 k.p.a. Pismem z dnia [...]0 czerwca 2011 r. Starosta, prowadzący postępowanie główne – o udzielenie koncesji, zwrócił się o uzgodnienie do wójta właściwej gminy. Pismo w tym przedmiocie wpłynęło do Wójta Gminy T. w dniu 5 lipca 2011 r. (pismo wraz z potwierdzeniem odbioru k. 23 akt administracyjnych). Z kolei Wójt, jako organ współdziałający, zachował termin przewidziany w § 3 art. 106 k.p.a. oraz formę, o której mowa w § 5 tego artykułu, wydając w dniu [...] lipca 2011 r. postanowienie, w którym zajął negatywne stanowisko w doniesieniu do udzielenia koncesji na wydobywanie kruszywa naturalnego ze złoża "K." na terenie działki nr [...] położonej w miejscowości K.. Zgodnie z zawartym w postanowieniu pouczeniem, odpowiadającym treści § 5 art. 106 k.p.a., na postanowienie przysługiwało zażalenie, które w okolicznościach sprawy podlegało rozpoznaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze . Utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie Wójta Gminy T. Kolegium trafnie zwróciło uwagę, że podstawy uzgodnienia udzielenia koncesji zostały określone wprost w ustawie. Mianowicie w art. 16 ust. 5 ustawy Prawo geologiczne i górnicze zostało jednoznacznie przewidziane, że uzgodnienie następuje na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Tak jasno sformułowany przepis nie pozostawia jakichkolwiek wątpliwości, że jedynym kryterium branym pod uwagę przy dokonywaniu uzgodnienia są zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku – zapisy zawarte w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Organ współdziałający w postępowaniu koncesyjnym zobowiązany jest stosować wyłącznie kryteria wskazane w ustawie. Przewidziane kryteria muszą być stosowane w sposób ścisły. Niedopuszczalne jest stosowanie innych kryteriów aniżeli te, które są przewidziane w ustawie, a rozstrzygnięcie wydawane w myśl art. 16 ust. 5 ustawy musi mieć charakter zobiektywizowany – związany treścią planu miejscowego, a w przypadku jego braku – zapisami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2010 r., II GSK 703/10, LEX nr 610610). Powyższe wskazania co do podstaw uzgodnienia i związania nimi organu współdziałającego w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy oznaczają, że w związku z bezspornym brakiem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jedynym aktem decydującym o pozytywnym albo negatywnym uzgodnieniu udzielenia koncesji były zapisy Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy T. Nieuprawniony jest zatem postawiony przez skarżącego zarzut naruszenia w postępowaniu administracyjnym przepisów art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez niezbadanie sprawy w sposób wyczerpujący wskutek odniesienia się organów obu instancji wyłącznie do ustaleń Studium. Niezasadny jest również zarzut naruszenia powyższych przepisów wywodzony przez skarżącego z nieprawidłowej jego zdaniem wykładni zapisów Studium. Organ pierwszej instancji, jak również organ odwoławczy w uzasadnieniach wydanych rozstrzygnięć przywołały w sposób całkowicie zgodny z ich treścią zapisy Studium odnoszące się do terenu obejmującego działkę nr [...], na której znajduje się złoże kruszywa naturalnego "K.". Jest ono położone w wyznaczonym w części graficznej Studium sektorze północnym, oznaczonym literą "B". Jak prawidłowo wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, rozwojową funkcją tego sektora oraz jedyną formą ograniczonej urbanizacji na tym terenie jest turystyka. Tereny zaliczone do sektorów B i C Studium kwalifikuje jako obszary wyjątkowo zasobne w wartości przyrodnicze, niemal w całości prawnie chronione, przy czym sektor B jest w tym względzie traktowany jako cenniejszy. Zapisy Studium bezsprzecznie nie przewidują w sektorze B jakiejkolwiek innej, poza turystyką w ograniczonym zakresie, funkcji zagospodarowania. W świetle takich zapisów Studium, którymi, jak podniesiono wyżej, organ współdziałający był związany, organy obu instancji w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa uznały, że nie zachodzą przesłanki do pozytywnego uzgodnienia udzielenia koncesji na wydobywanie kopalin na terenie położonej w sektorze B działki nr [...] w miejscowości K., skoro możliwości prowadzenia tego rodzaju działalności na opisanym terenie nie przewiduje Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy T.. Jednocześnie brak było podstaw do uwzględnienia w ramach uzgodnienia treści innych, poza zapisami Studium, aktów, w tym w szczególności przepisów rozporządzenia Nr [...] Wojewody z dnia [...] listopada 2005 r. w sprawie Parku Krajobrazowego "Podlaski Przełom B." (Dz. Urz. Woj. Lub. Nr 238, poz. 3707) zmienionego rozporządzeniem nr [...] Wojewody Lubelskiego z dnia [...] września 2008 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie Parku Krajobrazowego "Podlaski Przełom B." (Dz. Urz. Woj. Lub. Nr 114, poz. 2746). Ostatnio wymienionym rozporządzeniem w § 5 rozporządzenia z dnia 25 listopada 2005 r. dotychczasową jego treść oznaczono jako ust. 1 oraz dodano ust. 2, który przewiduje, iż zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, to jest zakaz pozyskiwania do celów gospodarczych skał, w tym torfu, oraz skamieniałości, w tym kopalnych szczątków roślin i zwierząt, a także minerałów i bursztynu, nie dotyczy wydobywania piasku i żwiru na powierzchni nie przekraczającej 2 ha przy przewidywanym rocznym wydobyciu nie przekraczającym 20.000 m3, a działalność będzie prowadzona bez użycia materiałów wybuchowych – zgodnie z ustawą z dnia 4 lutego 1994 Prawo geologiczne i górnicze. Przywołana zmiana rozporządzenia oznacza, że zakazy ustanowione w celu ochrony Parku Krajobrazowego "Podlaski Przełom B." zostały w rozporządzeniu złagodzone. Niemniej podkreślić jeszcze raz należy, że przepis art. 16 ust. 5 ustawy z dnia 4 lutego 1994 Prawo geologiczne i górnicze wyklucza możliwość dokonania uzgodnienia w oparciu o inne niż wymienione w tym przepisie kryteria, to jest zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku – zapisy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Stąd chybiony jest zarzut naruszenia przez organy administracji prawa materialnego przez pominięcie treści ustępu 2 § 5 rozporządzenia Wojewody z dnia [...] listopada 2005 r. w sprawie Parku Krajobrazowego "Podlaski Przełom B.", gdyż organ współdziałający oraz Kolegium Odwoławcze jako organ drugiej instancji nie miały podstawy prawnej do stosowania przepisów rozporządzenia w poddanym kontroli sądu postępowaniu dotyczącym wyłącznie uzgodnienia dokonywanego w oparciu o art. 16 ust. 5 ustawy. Zgodzić się też należy ze stanowiskiem Kolegium, że bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostawała okoliczność zgłoszenia przez skarżącego W. W. wniosku o zmianę Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy T.. Uzgodnienie dokonywane na podstawie art. 16 ust. 5 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze musi bowiem uwzględniać stan prawny i faktyczny istniejący w dacie wydawania rozstrzygnięcia. Zarazem trzeba podkreślić, że studium, będące aktem gminnej polityki planistycznej, pozostaje w obrocie prawnym dopóki nie zostanie we właściwym trybie zmienione, uchylone lub nie zostanie stwierdzona jego nieważność. Z tej przyczyny chybiony jest podnoszony w niniejszej sprawie zarzut sprzeczności Studium z prawem wobec odmienności zapisów Studium w stosunku do rozporządzenia Nr 69 Wojewody z dnia [...] listopada 2005 r. w sprawie Parku Krajobrazowego "Podlaski Przełom B." w brzmieniu nadanym rozporządzeniem nr [...] z dnia [...] września 2008 roku. Niezasadnie zarzuca skarżący naruszenie przez organy administracji art. 8 k.p.a., który ustanawia zasadę prowadzenia postępowania administracyjnego w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin stanowi odmienny od wydobywania złóż rodzaj działalności, a rozpoznanie i udokumentowanie złoża nie może przesądzać o przeznaczeniu go do eksploatacji. Zatem okoliczność wcześniejszego udzielenia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, a następnie, w oparciu nadto o odmienne wymogi prawne, negatywne uzgodnienie udzielenia koncesji na wydobywanie złóż, nie mogą być uznane za niekonsekwentne działanie organu, podejmowane z naruszeniem zasady, o której mowa w art. 8 k.p.a. Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje zarzut naruszenia art. 48 ustawy Prawo geologiczne i górnicze. Przepis ten stanowi, że udokumentowane złoża kopalin oraz udokumentowane wody podziemne, w granicach projektowanych stref ochronnych ujęć oraz obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych, uwzględnia się w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. Art. 48 ustawy odnosi się więc, jak słusznie zauważono w odpowiedzi na skargę, do postulowanej przez ustawę treści planu zagospodarowania przestrzennego. Przepis ten nie mógł więc znajdować zastosowania w objętym skargą sądową postępowaniu i odwołanie się skarżącego do jego treści należy uznać za chybione. Z tych wszystkich względów, uznając, że zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji pozostają w zgodzie z przepisami prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.