III SA/Lu 304/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. Spółki z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...] w przedmiocie: umorzenia postępowania w sprawie wydania zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach p o s t a n a w i a postępowanie w sprawie zawiesić. Pismem z dnia 29 czerwca 2010 r. P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r., wydanym w sprawie III SA/Gd 262/10, zwrócił się z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości: "czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE.L.98.204.37) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje wydawania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych ?". Zdaniem sądu odpowiedź na wskazane powyżej pytanie prawne, ma wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, bowiem problem prawny występujący w pytaniu prejudycjalnym jest tożsamy z problemem prawnym występującym w sprawie stanowiącej przedmiot niniejszego postępowania. Odnosząc się do wniosku skarżącej dotyczącego skierowania pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego w przedmiocie zgodności z Konstytucją RP przepisu art. 129 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 193 Konstytucji RP każdy sąd może przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne co do zgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi lub ustawą, jeśli od odpowiedzi na pytanie prawne zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem. W niniejszej sprawie sąd nie podziela wątpliwości w kwestii niekonstytucyjności wskazanego przepisu, wobec czego nie ma podstawy do zwrócenia się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym co do zgodności z Konstytucją przepisu art. 129 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawiesił postępowanie w sprawie.