III SA/Lu 304/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca),, Sędzia WSA Grzegorz Wałejko, Protokolant Asystent sędziego Radosław Stelmasiak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 25 września 2014 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpatrzeniu odwołania M. M., utrzymał w mocy decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2014 r., Nr [...] o nałożeniu na M. M. kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji. Podstawę faktyczną powyższego rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia: W dniu [...] stycznia 2013 r. w L. przy ul. L. funkcjonariusze Policji i Inspekcji Transportu Drogowego przeprowadzili kontrolę drogową pojazdu marki Volkswagen, nr rej. [...]. Kontrolowanym pojazdem kierował M. M. Ustalenia z kontroli zawarto w protokołach [...] i [...]. Decyzją z dnia [...] maja 2013 r. L. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na M. M. karę pieniężną w wysokości 8000 zł za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy wskazał na konieczność ponownego zbadania całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Decyzją z dnia [...] października 2013 r. L. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na M. M. karę pieniężną w wysokości 8000 zł za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji. Po rozpatrzeniu odwołania M. M., Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że wykonywanie transportu drogowego taksówką wymaga uzyskania przez przedsiębiorcę licencji. Podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca taksówki jest obowiązany mieć przy sobie i okazać na żądanie licencję. Zgodnie z lp. 1.1 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 z późn. zm.), dalej: u.t.d., wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 8000 zł. Organ odwoławczy wskazał, że ze zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego wynikało, że w dniu kontroli – [...] stycznia 2013 r. M. M. wykonywał transport drogowy taksówką bez licencji. W dniu kontroli, pojazd oznakowany był jak taksówka. Na dachu pojazdu znajdowała się lampa z napisami "[...] TAXI [...]", "[...]", "[...]". Na bokach pojazdu umieszczono napisy "[...]", "[...]", "[...]" oraz "[...]". Kierowca nie okazał do kontroli licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką. M. M. wyjaśnił, że miał naklejki na drzwiach bocznych, numer taksówkowy, ale pojazd miał dopiero przygotować do wykonywania "przewozu taksówkowego". Z wyjaśnień skarżącego wynikało, że w dniu kontroli nie prowadził działalności gospodarczej polegającej na zarobkowym przewozie osób taksówką. Organ ustalił, że skarżącemu nie udzielono licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Organ odwoławczy podkreślił, że wykonywanie transportu drogowego taksówką jest działalnością licencjonowaną. Uzyskanie licencji wymaga zaś spełnienia warunków określonych w ustawie o transporcie drogowym. W ocenie Głównego Inspektora Transportu Drogowego bezsporne jest, że M. M. wykonywał w dniu kontroli transport drogowy taksówką nie posiadając stosownych uprawnień. Wykonywanie transportu drogowego taksówką stanowi naruszenie z lp. 1.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, podlegające karze pieniężnej w wysokości 8000 zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie M. M. oświadczył, że nie zgadza się z decyzją Głównego Inspektora Transportu Drogowego nr [...]. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2014 r. o nałożeniu na M. M. kary pieniężnej w wysokości 8000 zł za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji. Zgodnie z art. 5b ust. 1 u.t.d., podjęcie i wykonywanie transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką wymaga uzyskania licencji. Licencja na wykonywanie transportu drogowego taksówką udzielana jest przedsiębiorcy spełniającemu wymagania określone w art. 6 ust. 1 u.t.d., na określony pojazd i obszar - art. 6 ust. 4 u.t.d. Z akt sprawy wynika, że w dniu kontroli pojazd skarżącego oznakowany był jak taksówka i posiadał zainstalowany taksometr. Na dachu pojazdu znajdowała się lampa z napisami "[...] TAXI [...]", "[...]", "[...]". Na bokach pojazdu umieszczono napisy "[...]", "[...]", "[...]" oraz "[...]". Skarżący nie okazał do kontroli licencji na wykonywanie transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką. Skarżący oświadczył, że od około miesiąca wykonuje przewóz drogowy taksówką pojazdem marki Volkswagen o numerze rejestracyjnym [...], bez wymaganej licencji. Wyjaśnił, że licencja wygasła w 2000 r. Ustalenia poczynione w trakcie kontroli utrwalone zostały w protokołach z dnia [...] stycznia 2013 r. o numerach [...] i [...]. Protokół kontroli nr [...] skarżący podpisał bez zastrzeżeń. W trakcie kontroli sporządzono również dokumentację fotograficzną. Okoliczność braku licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką przez M. M. potwierdził również Prezydent Miasta L. w piśmie z dnia [...] lutego 2013 r., informując, że taka licencja M. M. nie została udzielona. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego (protokoły kontroli, dokumentacja fotograficzna pojazdu wykonana przez kontrolującego, protokół przesłuchania świadka – funkcjonariusza P. J. oraz skarżącego), okoliczność wykonywania przez skarżącego w dniu kontroli transportu drogowego taksówką bez licencji nie budzi wątpliwości. Słusznie organ nie uwzględnił wyjaśnień skarżącego, że nie wykonywał transportu drogowego osób taksówką, a jedynie przygotowywał pojazd do wykonywania przewozu taksówką. Należy zauważyć, że wykonywaniem transportu drogowego osób jest nie tylko samo przemieszczenie się pojazdu wraz z pasażerem na określonej trasie, ale także złożenie przez przewoźnika oferty na przewóz skierowanej do potencjalnych klientów. Wyrazem tej oferty może być oczekiwanie na klienta w pojeździe gotowym do wykonania usługi przewozowej (vide wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. akt II GSK 1382/10). Bezsporne jest, że samochód skarżącego był oznakowany jak taksówka. Świadczą o tym zamontowana na dachu pojazdu lampa z napisami "[...] TAXI [...]", "[...]", "[...]" oraz umieszczone na bokach pojazdu napisy "[...]", "[...]", "[...]" oraz "[...]". Zgodnie z lp. 1.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 8000 zł. Decyzja w sprawie wymierzenia kary pieniężnej ma charakter związany, co oznacza, że w sytuacji zaistnienia naruszenia obowiązków lub warunków przewozu drogowego po stronie organu powstaje obowiązek nałożenia określonej kary pieniężnej. W ocenie Sądu, organy administracji oparły się na prawidłowo zebranym w sprawie materiale dowodowym, wyczerpująco zbadały istotne okoliczności faktyczne sprawy oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.) i na podstawie art. 92a ust. 1 i 6 u.t.d. oraz lp. 1.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym nałożyły na skarżącego karę pieniężną w wysokości 8000 zł. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie oddalił skargę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).