III SA/Lu 305/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędzia WSA Grzegorz Grymuza, Protokolant Asystent sędziego Dorota Winiarczyk - Ożóg, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 12 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi K. L. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy I. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie; II. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz K. L. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. K. L. (dalej: "wnioskodawca" lub "skarżący") złożył do firma A w dniu [...] listopada 2016 r. wniosek o przyznanie pomocy na operację w zakresie podejmowania działalności gospodarczej w ramach poddziałania 19.2 Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, objętego PROW na lata 2014-2020. Wniosek ten, po uzyskaniu od firma A 36 punktów i zakwalifikowaniu operacji do dofinansowania, przekazany został do Zarządu Województwa [...]. Pismem z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] organ wezwał wnioskodawcę do złożenia wyjaśnień, bowiem wniosek zawierał szereg braków i oczywistych omyłek. Dnia [...] marca 2017 r. wnioskodawca złożył poprawiony wniosek i poinformował organ o skorygowanych błędach i oczywistych omyłkach. Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak sprawy: [...] [...] [...], Zarząd Województwa [...] odmówił przyznania pomocy K. L.. Według organu, wnioskodawca nie dokonał w sposób prawidłowy poprawy wniosku, biznesplan wypełniony został niezgodnie z informacją pomocniczą przy wypełnianiu biznesplanu. Tabele finansowe 7.1, 9.1, 9.2, 9.3, 9.4, nie zostały poprawione z wykorzystaniem pomocniczego narzędzia udostępnionego w postaci pliku xlsx na stronie [...]. Ponadto, błędnie została wypełniona w punkcie 9.1. pozycja wielkość sprzedaży. Poprawa oraz uzupełnienie tabel nie zostały dokonane według zalecanej instrukcji. Wnioskodawca w ramach wezwania został poproszony o poprawę tabeli 3.2. i tabeli 9.1. które są ze sobą powiązane. Nie zostały poprawnie wpisane i wyliczone kwoty. W związku z powyższym tabela 9.2 rachunek zysków i strat oraz tabela 9.3 zaktualizowana wartość netto nie ukazują rzeczywistego rachunku zysków i strat, co nie pozwala oszacować przychodów oraz kosztów podejmowania lub rozwijania działalności gospodarczej. Do pozycji 8.1 amortyzacja, brak jest wyszczególnienia kwot amortyzacji na poszczególne wydatki niezbędnych do realizacji operacji. Ponadto, zdaniem organu, we wniosku o przyznanie pomocy brak jest Formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis. Powyższe uniemożliwiło zweryfikowanie wniosku w zakresie spełnienia przez stronę warunków określonych w § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Wnioskodawca z powyższym rozstrzygnięciem się nie zgodził i pismem z dnia [...] maja 2017 r. wezwał Zarząd Województwa [...] do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący wskazał przede wszystkim naruszenie art. 27 ust. 1 pkt 1) i pkt 2) ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w związku z art. 4 rozporządzenia 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności, poprzez zarzucenie mu niepoprawienia oczywistych omyłek wniosku i rozbieżności biznesplanu, podczas gdy wnioskodawca poprawił i uzupełnił wskazane niedokładności, zgodnie z wytycznymi jakie otrzymał w piśmie [...] z dnia [...] marca 2017 r. Ponadto, wnioskodawca podkreślił, że złożył wymagany formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis. Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r., znak sprawy: [...], Zarząd Województwa [...] poinformował K. L. o negatywnym rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zdaniem organu, wbrew zarzutom wnioskodawcy, nie zostały poprawione omyłki czy uzupełnione braki wymienione w wezwaniu organu z dnia [...] marca 2017 r., ([...]). Wnioskodawca, wbrew twierdzeniu, nie dołączył formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis. Jeśli wnioskodawca ubiegający się o przyznanie pomocy w zakresie podejmowania działalności gospodarczej nie otrzymał pomocy de minimis w okresie obejmującym bieżący rok podatkowy oraz dwa poprzedzające go lata podatkowe, wówczas obowiązkowo dołącza do wniosku o przyznanie pomocy załącznik: Oświadczenie podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy i nieuzyskaniu pomocy de minimis. Konieczne jest także, zgodnie z listą załączników, dołączenie przez wnioskodawcę Formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis. Ponadto, organ podniósł, że wnioskodawca złożył biznesplan zawierający błędne wyliczenia i nie skorygował występujących rozbieżności rachunkowo matematycznych pomiędzy tabelą 3.2 "Zakładany ilościowy i wartościowy poziom sprzedaży produktów/usług/towarów" a tabelą 9.1 "Prognoza poziomu cen i wielkości sprzedaży" (podana wartość nie pozostaje w korelacji z tabelą 9.1., tabela 9.1 dotyczy okresu obrachunkowego, natomiast dane w tabeli 3.2 dotyczą pełnego roku od przewidywanej daty dokonania przez [...] płatności końcowej). Wnioskodawca nie zastosował się do zaleceń informacji pomocniczej przy wypełnianiu biznesplanu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K. L. wniósł o uchylenie w całości informacji o odmowie przyznania pomocy, względnie o stwierdzenie jej bezskuteczności. Skarżący nie zgodził się z dokonaną przez Zarząd Województwa oceną jego wniosku. Według skarżącego, dokonał on poprawienia wniosku i biznesplanu zgodnie z sugestiami organu zawartymi w piśmie z dnia [...] marca 2017 r. Uważa jednak, że pismo zawierające wezwanie do uzupełnienia braków i poprawy omyłek było sformułowane bardzo ogólnikowo i niezrozumiale. Zarząd Województwa nie wyjaśnił chociażby jakich zaleceń nie wypełniono przy uzupełnianiu sekcji III punkt 3.2. Całkowicie błędne i niezgodne z prawdą jest stanowisko organu o niezłożeniu wniosku formularza informacji przedstawionych przy ubieganiu się o pomoc de minimis, podczas gdy taki formularz został złożony i dostarczony razem z wnioskiem, a potwierdzeniem tego jest przybita pieczątka organu. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm., dalej "ustawa ustrojowa") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy ustrojowej). Zakres kontroli administracyjnej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1- 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na co wskazuje treść art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 4 p.p.s.a. Kryterium legalności, przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej, umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno aktu, jak i czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 146 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniający skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, sąd stwierdza czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Sąd, zgodnie z treścią art. 134 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, wydanego przez Zarząd Województwa [...], w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności zarówno z przepisami procesowymi, jak i z normami prawa materialnego, sąd uznał, iż narusza ono przepisy prawa materialnego oraz, że przy jego wydawaniu doszło do naruszenia przepisów postępowania, w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Stosownie do przepisu art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 562 ze zm. – dalej jako "ustawa PROW 2014-2020"), w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14 tej ustawy, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Jednocześnie w art. 35 ust. 2 ustawy PROW 2014-2020, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonym dla aktów lub czynności, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a, a więc po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie strona wnosząc skargę do Sądu zachowała wszystkie wymogi formalne i wyczerpała tryb zaskarżenia określony w ustawie PROW 2014-2020, zarówno odnośnie wezwania do usunięcia naruszenia prawa i skargi, umożliwiając Sądowi dokonanie kontroli zaskarżonego aktu. Warunki oraz tryb przyznania pomocy finansowej w zakresie działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER" regulują przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2015 r., poz. 378 ze zm. – dalej jako "ustawa RLKS") oraz dla poddziałania nr 19.2 rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (aktualnie: tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 772 ze zm. – dalej: jako rozporządzenie), wydane w oparciu o delegację ustawową, a mianowicie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy PROW 2014-2020. W myśl art.14 ust.1 ustawy PROW 2014-2020, pomoc jest przyznawana osobie fizycznej, (...), jeżeli są spełnione warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w przepisach ustawy oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1. Zgodnie z art. 42 ustawy PROW 2014-2020, wniosek o przyznanie pomocy oraz wniosek o płatność w ramach działań objętych programem składa się na formularzu opracowanym przez Agencję i udostępnionym przez podmiot wdrażający, łącznie z formularzem zostaje opracowana instrukcja wypełniania wniosku. Postępowanie w sprawie przyznania pomocy finansowej w działaniu działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER" prowadzone jest z wyłączeniem stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, z pewnymi wyjątkami (art. 34 ust. 2 ustawy PROW 2014-2020). Oznacza to, że w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Prawodawca w ustawie o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności przewidział jednak działania organu z urzędu. Zgodnie z art. 23 ust. 5 ustawy RLKS, w razie stwierdzenia, że wniosek o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zawiera braki lub oczywiste omyłki, zarząd województwa wzywa podmiot ubiegający się o wsparcie do usunięcia tych braków lub poprawienia oczywistych omyłek, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Powyższe przepisy były podstawą działania organu, który uznał, że wniosek skarżącego o przyznanie pomocy był niekompletny, zawierał błędy i oczywiste omyłki. Dlatego też K. L. został wezwany, pismem z dnia [...] marca 2017 r., do jego poprawy oraz nadesłania określonych wyjaśnień i dodatkowych dokumentów; cytując dosłowną treść pisma, min. w punkcie 7 stronę poproszono o "dostarczenie wypełnionego formularza informacji przedstawionych przy ubieganiu się o pomoc de minimis", w punkcie 9. o "Biznesplan (Informuję, że braki i oczywiste omyłki należy uzupełnić na podstawie Informacji pomocniczych przy wypełnianiu biznesplanu (wersja 2z)-zaktualizowana [...] lutego 2017 r.) - zaleca się wypełnienie biznesplanu w częściach opisowych w ramach dokumentu udostępnionego w edytowalnym pliku. docx., natomiast w zakresie tabel finansowych: 7.1, 9.1, 9.2, 9.3, 9.4, z wykorzystaniem pomocniczego narzędzia udostępnionego w postaci pliku .xlsx. Wydruki z obydwu dokumentów należy dołączyć do wniosku o przyznanie pomocy... Punkt 3.2; proszę o uzupełnienie tabeli 3.2 o jednostki miary która podana jest w tabeli 9.1., Informuję, iż tabela 3.2 powinna być spójna z tabelą 9.1. zaś dane wskazane w tabeli 9.1 powinny wynikać z danych przyjętych w tabeli 3.2. Ponadto, punkt 9.2 Rachunek zysków i strat należy wypełnić zgodnie z instrukcją, punkt 9.3 Zaktualizowana wartość netto - wypełnić zgodnie z informacją pomocniczą przy wypełnianiu biznesplanu, co spowoduje korektę w punkcie 9.4 biznesplanu." Dalsza część pisma zawierała również ogólne bez określenia rubryk, wskaźników, nieczytelne sformułowania dotyczące biznesplanu i wniosku. K. L., pismem z dnia [...] marca 2017 r., udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie i jego zdaniem, wyjaśnił rozbieżności oraz omyłki. Złożył także poprawiony egzemplarz wniosku i biznesplanu oraz ponownie złożył w formie załączników wypełnione druki: załącznik nr IV.A 8: Oświadczenie Podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy o nie uzyskaniu pomocy de minimis, załącznik nr IV.A.9.: Informacja podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy o uzyskanej pomocy de minimis. Złożony ponownie wniosek, według Zarządu Województwa, nie spełniał wymagań określonych przez organ i pismem [...] kwietnia 2017 r. odmówił przyznania pomocy K. L.. Zdaniem Sądu, w uzasadnieniu aktu po raz kolejny organ użył ogólnikowych sformułowań, nie odnosząc ich do konkretnych pozycji i wskaźników wynikających z wniosku i zawartego w nim biznesplanu. Wobec powyższego, według Sądu skarżący nie może ponosić konsekwencji nieprawidłowych czynności dokonanych przez organ. Stwierdzić należy, że wezwanie do uzupełnienia braków, określonych w art. 23 ust. 5 ustawy RLKS, aby uznać je za skuteczne, musi wskazywać w sposób czytelny, wyraźny i jednoznaczny stwierdzone uchybienia wniosku i w taki sam sposób określać obowiązki nakładane na wnioskodawcę. Natomiast stanowisko organu, zawarte w piśmie z dnia [...] marca 2017 r., charakteryzuje się daleko idącym poziomem ogólności, wręcz powierzchowności, a nawet brakiem w zakresie odnoszącym się do zindywidualizowanej oceny znaczenia oraz charakteru istotnych z punktu widzenia wniosku elementów - błędu, braku czy oczywistych omyłek występujących w aplikacji skarżącego. Po drugie, odnosząc się do kolejnej kwestii, czy złożony został wymagany formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis, zauważyć należy, że skarżący w piśmie z dnia [...] marca 2017 r. oświadczył, iż taki dokument złożył. Przy czym, z analizy pierwotnego wniosku o przyznanie pomocy finansowej wynika, że skarżący zakreślił "ND (nie dotyczy)" w rubryce IV. "Informacje o załącznikach", w punkcie 10. "Formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis – oryginał". Do tak zakreślonego formularza organ się nie odniósł, nie stwierdził nieprawidłowego działania strony w tym zakresie a także nie podjął próby wyjaśnienia wskazanych rozbieżności. Stwierdzić należy, że w wezwaniu do uzupełnienia braków, informacji o odmowie przyznania pomocy finansowej, jak również z odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa - nie wskazano konkretnie, że chodziło o dostarczenie poprawnie wypełnionego formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis – wzór którego stanowi załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis, Dz. U. z 2010 r. Nr 53 Poz. 311). Podnieść należy, że w Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy (k- 17 akt sprawy), ten akt prawny nie jest wymieniany jako stanowiący podstawę przyznania pomocy. Natomiast w dalszej części zasad wypełniania wniosku w punkcie 10. widnieje zapis " Formularz należy przygotować w oparciu o obowiązujący wzór" i tu dopiero powołano się na wzór formularza, który stanowi załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. Powyższe oznacza, że skarżący mógł działać błędnie, ale w danych okolicznościach w usprawiedliwionym przekonaniu, że działał zgodnie z prawem i złożone oświadczenia o pomocy de minimis są wystarczające, a tylko niepoprawnie wypełnione tym bardziej, że instrukcja mówiła o "przygotowaniu w oparciu o obowiązujący wzór" a nie o złożeniu formularza z cytowanego powyżej rozporządzenia. Zdaniem Sądu, pierwsze wezwanie skierowane do skarżącego było nieskuteczne, gdyż nie określało w sposób czytelny, wyraźny i jednoznaczny stwierdzonych uchybień wniosku i tak samo nie definiowało obowiązków nakładanych na stronę. Skoro po wezwaniu do usunięcia błędów i oczywistych omyłek, oraz dostarczeniu wypełnionego formularza informacji przedstawionych przy ubieganiu się o pomoc de minimis, nadal występowały braki bądź rozbieżności w dokumentacji aplikacyjnej, to rzeczą zarządu województwa było ponownie, w sposób prawidłowy wezwać skarżącego do wyjaśnienia błędów, braków, oczywistych omyłek. Kontrolując ponadto zgodność z prawem informacji o odmowie przyznania skarżącemu pomocy przez Zarząd Województwa, Sąd miał na uwadze sformułowanie rozstrzygnięcia oraz treść jego uzasadnienia. Przepis art. 35 ust. 1 ustawy PROW kładzie wyraźny nacisk na precyzyjne, szczegółowe i zrozumiałe wyjaśnienie, czemu w ramach danego działania wniosek skarżącego nie został skierowany do uzyskania pomocy. Ocena taka nie może przy tym ograniczać się do ogólnikowych stwierdzeń, lecz musi odnosić się do twierdzeń wnioskodawcy wskazanych we wniosku, a więc do konkretnego przedsięwzięcia i konkretnych przedłożonych dokumentów. Brak należytego uzasadnienia odmowy przyznania pomocy przez instytucję pośredniczącą narusza zasadę praworządności, uniemożliwia wnioskodawcy zrozumienie przyczyn, dla których jego wniosek nie został wybrany do dofinansowania, a ponadto uniemożliwia sądowi administracyjnemu dokonanie prawidłowej kontroli, czy taka ocena wniosku nie narusza prawa. Można postawić retoryczne pytanie: w jaki sposób sąd ma zbadać, czy Zarząd Województwa działał w oparciu o przepisy prawa, a w szczególności miał na uwadze rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, jeśli z uzasadnienia nie da się wywieść, czym kierowała się instytucja dokonując takiej, a nie innej oceny. Odnosząc powyższe uwagi do pisma (informacji) Zarządu Województwa z dnia [...] kwietnia 2017 r. oraz do rozstrzygnięcia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, sąd stwierdza, że ocena organu nie odpowiada obowiązującej zasadzie praworządności, bowiem narusza art. 35 ust. 1 ustawy PROW. Pismo odmawiające przyznania pomocy o którą ubiegał się skarżący zawiera, poza ogólnymi sformułowaniami dotyczącymi braku poprawy wniosku, stwierdzenie niespełnienia przez wnioskodawcę warunków o których mowa w § 4 rozporządzenia. Należy zauważyć, że pomimo, iż paragraf ten odsyła do spełnienia warunków określonych w § 3, to dodatkowo w ustępie 1 tego przepisu wymienia jeszcze 9 warunków, które należy spełnić by otrzymać pomoc. W rozstrzygnięciu organu nie zdefiniowano, która konkretnie regulacja zawarta w § 4 lub § 3 rozporządzenia nie została spełniona przez K. L.. Rozstrzygnięcie powzięte przez organ w powyżej przedstawiony sposób uniemożliwia stronie zapoznanie się ze stanowiskiem instytucji pośredniczącej oraz odniesienie się do niego w ramach przysługujących jej środków zaskarżenia. Powyższe skutkuje tym, że rozstrzygnięcie takie wymyka się również spod kontroli Sądu, tym bardziej, że nawet w piśmie organu z dnia [...] czerwca 2017 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w żaden sposób nie nawiązano do którejkolwiek jednostki redakcyjnej § 4. Stwierdzić więc należy, że również ze względu na brak dokładnego zdefiniowania podstawy odmowy przyznania pomocy zarzuty skargi są uzasadnione i zasługują na uwzględnienie. Konkludując sąd stwierdza, że z wyłożonych wyżej przyczyn rozstrzygnięcie organu nastąpiło w sposób naruszający prawo, co skutkuje koniecznością przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa. Ponownie rozpoznając sprawę, organ ma obowiązek uwzględnić stanowisko sądu wyrażone w uzasadnieniu niniejszego wyroku. Mając powyższe na uwadze, zaskarżona informacja, jako przedwczesna nie mogła być uznana za opartą na prawidłowym zastosowaniu przepisów postępowania i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 146 § 1 p.p.s.a. należało orzec o uchyleniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.