III SA/Lu 306/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] marca 2012 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie i urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w części dotyczącej pozycji 97 załącznika nr 1 - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. S. Spółka z o.o. w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] marca 2012 r., Nr [...], w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie i urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w części dotyczącej pozycji 97 załącznika nr 1. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podano, że nieuwzględnienie wniosku oznacza likwidację punktu gier oraz szereg działań logistycznych i administracyjnych związanych z procedurą ponownego uruchomienia punktu. Nie ma pewności czy skarżąca ubiegając się o ponowne uruchomienie automatu taką zgodę otrzyma. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje trudną do odwrócenia utratę prawa do organizowania gier na automatach. Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Należy podkreślić, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem decyzji, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca zawarła w skardze do Sądu, jednak nie wykazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody materialnej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Strona wnosząca o wstrzymanie wykonania obowiązana jest "do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08). Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 i 5