III SA/Lu 306/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Rektora [...] z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zmianę specjalizacji postanawia: odrzucić skargę. M. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Rektora [...] z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zmianę specjalizacji. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik [...] wniosła o odrzucenie skargi, podnosząc, iż decyzja stanowi akt prawa wewnątrzzakładowego, w związku z czym nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, jak również nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), w skrócie: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 cyt. ustawy, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy decyzji Rektora [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zmianę specjalizacji w toku studiów. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zgoda lub odmowa zgody na zmianę specjalizacji w toku studiów nie jest rozstrzygnięciem wymagającym wydania decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (w skrócie: k.p.a.), a w konsekwencji nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572, z późn. zm.) nie ustanawiają generalnej zasady rozstrzygania w sprawach studenckich w drodze decyzji administracyjnych, poddanych reżimowi kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 207 ust. 1 ustawy - prawo o szkolnictwie wyższym przepisy k.p.a. oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego stosuje się do decyzji w sprawach dotyczących rekrutacji na studia (art. 169 ust. 10 i 1), decyzji dotyczących rekrutacji na studia doktoranckie (art. 196 ust. 3) oraz decyzji podjętych przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego. Wymienione w art. 207 decyzje wydawane w indywidualnych sprawach studentów nie zostały bliżej w ustawie określone. W doktrynie i orzecznictwie zwraca się uwagę, że nie wszystkie rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach studentów są decyzjami administracyjnymi, o których mowa w art. 104 k.p.a., podlegającymi zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Uczelnie wyższe są zakładami administracyjnymi. Z chwilą przyjęcia danej osoby w poczet zakładu staje się ona podmiotem praw i obowiązków (wynikających z przepisów powszechnie obowiązujących, jak i ze statutów oraz regulaminów zakładowych), które przysługują bądź obciążają uczestników danego zakładu. Użytkownika dobrowolnie przystępującego do zakładu administracyjnego wiążą przepisy zawarte w aktach normatywnych wewnątrzzakładowych, bowiem jego wniosek o przyjęcie jest jednoznaczny z wyrażeniem zgody na poddanie się reżimowi prawnemu obowiązującemu w danym zakładzie (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 15 lipca 2008 r., III SA/Bk 320/08, LEX nr 566519, uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 13 października 2003 r., OPS 5/03, ONSA 2004, nr 1, poz. 9). Podkreśla się, że ustawodawca przyznał szkole wyższej możliwość samodzielnego uregulowania organizacji i toku studiów. Zgodnie bowiem z art. 160 ust. 1 ustawy, organizację i tok studiów oraz związane z nim prawa i obowiązki określa regulamin studiów. Oznacza to, że ustawodawca nie zdecydował się poddać wszystkich decyzji podejmowanych w indywidualnych sprawach studentów kontroli sądów administracyjnych. Przyjmuje się, że zaskarżeniu podlegają jedynie akty zakładowe zewnętrzne, czyli rozstrzygnięcia mające znaczenie dla praw i obowiązków studentów, a przesądzające o nawiązaniu, odmowie nawiązania, przekształceniu lub rozwiązaniu stosunku zakładowego. Zaskarżeniu nie podlegają natomiast rozstrzygnięcia wewnętrzne, które mogą być podstawą rozstrzygnięć dotyczących indywidualnie określonego studenta, nie przesądzają jednak ostatecznie o jego sytuacji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2010 r., I OSK 774/10, niepubl.). Decyzja w sprawie zmiany specjalizacji w toku studiów należy do aktów zakładowych wewnętrznych. Nie dotyczy ona bowiem nawiązania, rozwiązania lub przekształcenia stosunku zakładowego i nie ma wpływu na istnienie tego stosunku. Wyrażenie zgody lub odmowa zgody na zmianę specjalizacji nie wymaga zatem wydania decyzji administracyjnej, poddanej reżimowi k.p.a. i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skarga M. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Rektora [...] w przedmiocie zgody na zmianę specjalizacji jako dotycząca aktu nieobjętego zakresem właściwości sądów administracyjnych podlega zatem odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.