III SA/Lu 307/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski, , , po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie: zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 4 maja 2004r. skarżąca Z.G. wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Budowlanego z dnia [...] marca 2004r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2004r., Nr [...] w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. wsi Z., gmina W., w jednostce rejestrowej nr [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi, podniósł jednakże, iż skargę wniesiono po terminie ustawowym. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych, decyzja z dnia [...] marca 2004r., Nr [...] została doręczona skarżącej w dniu 29 marca 2004r. A zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał skarżącej z dniem 28 kwietnia 2004r. nie przypadającym w sobotę, ani dzień ustawowo wolny od pracy. Stosownie do art. 83 § 3 powołanej ustawy, oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Skarga na powyższą decyzję datowana na 25 kwietnia 2004r. została nadana w urzędzie pocztowym W. nad W. w dniu 4 maja 2004r., wobec czego za datę wniesienia skargi do sądu należy uznać 4 maja 2004r. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 2 w/w ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wykazano powyżej, skarga Z.G. została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia, stąd zasadnym jest jej odrzucenie. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 i § 3 cytowanej ustawy, sąd orzekł jak w sentencji.