III SA/Lu 309/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski,, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia NSA Maria Wieczorek (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Jowita Dudek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 8 października 2009 r. sprawy ze skargi J. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu cła 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę 3.900 (trzy tysiące dziewięćset złotych) tytułem kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 233 §1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 20, art. 78 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 1992 r. ze zm.), rozporządzenia Komisji (WE) nr 1546/2006 z dnia 17 października 2006 r. (Dz. Urz. WE L 301 z 2006 r.) zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury towarowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L nr 256 z 1987 r.), po rozpatrzeniu odwołania strony od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Z. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. w przedmiocie odmowy zwrotu cła pobranego w wyniku objęcia w dniu [...] stycznia 2007 r. procedurą dopuszczenia do obrotu towaru na podstawie zgłoszenia celnego JDA SAD nr [...], Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] stycznia 2007 r. wg dokumentu SAD nr [...] agent celny reprezentujący spółkę "J." sp. z o. o. zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzoną z Chin tkaninę z włókien ciągłych syntetycznych (100% poliester) o nazwie ARARA. Towar zgłoszono do kodu TARIC 5407 61 30 00 obejmującego pozostałe tkaniny zawierające 85% masy lub więcej włókien ciągłych nieteksturowanych, barwione ze stawką celną 8% i stawką cła antydumpingowego 56,2%. Do zgłoszenia celnego dołączono m.in. fakturę, świadectwo pochodzenia, deklarację wartości celnej, oświadczenie Agencji Celnej J. S.A. filia w Z. w sprawie taryfikacji tkaniny. Agent celny reprezentujący stronę oświadczył, że taryfikacja tkaniny ARARA została dokonana na podstawie ekspertyzy Centralnego Laboratorium Celnego nr 4400000-CLC-I-801-166/06/1981/IK. Zgłoszenie celne odpowiadało wymogom formalnym i zostało przyjęte przez organ celny, co z mocy prawa spowodowało objęcie towaru wnioskowaną procedurą celną i określenie kwoty długu celnego na podstawie zadeklarowanych przez przedstawiciela strony elementów kalkulacyjnych. Pismem z dnia 18 stycznia 2007 r. spółka "J." złożyła do Naczelnika Urzędu Celnego w Z. wniosek o zmianę klasyfikacji taryfowej sprowadzonej tkaniny i zwrot należności celno-podatkowych. Do wniosku strona dołączyła niemieckie Wiążące Informacje Taryfowe nr DEF/61 0/05-1 z dnia 24 lutego 2005 r. oraz nr DEF/3782/05-1 z dnia 27 września 2005 r. wydane firmie W. GmbH&Co na podobną, jak twierdzi strona, tkaninę. W związku z powyższym pismem z dnia 5 lutego 2007 r. Urząd Celny w Z. przesłał próbkę towaru objętego niniejszym zgłoszeniem celnym do Centralnego Laboratorium Celnego z prośbą o przeprowadzenie badań tkaniny potwierdzających prawidłowość klasyfikacji taryfowej. Wyniki badań laboratoryjnych przedmiotowej tkaniny przeprowadzonych przez Centralne Laboratorium Celne zawarto w sprawozdaniu nr 440000-CLC-I-801-28/07/337/1K z dnia 22 lutego 2007 r. Badaną próbkę stanowił wyrób włókienniczy dwuwarstwowy, składający się z barwionej tkaniny powierzchniowej wykonanej z ciągłych, nieteksturowanych włókien chemicznych zmieszanych z włóknami chemicznymi o znacznie mniejszej grubości i sklejonej z bieloną dzianiną z włókien chemicznych ciągłych nieteksturowanych. Powierzchnia tkaniny jest drapana w celu nadania powierzchni faktury zamszu. Udział procentowy tkaniny w całym wyrobie wynosi 65 +/-5%, udział procentowy dzianiny w wyrobie wynosi 35 +/-5%. W wyniku analizy stwierdzono, że badana próbka zawiera w masie: tkanina powierzchniowa -100% poliestru, dzianina od spodu - 100% poliestru. Decyzją nr 303000-EK-480-12/07/zk z dnia [...] kwietnia 2007 r. Naczelnik Urzędu Celnego w Z. odmówił zwrotu cła pobranego z tytułu importu ww. tkaniny. W odwołaniu strona wskazała, że organ celny naruszył zasady postępowania, bowiem nie sporządził protokołu z zapoznania strony z aktami sprawy na podstawie art. 200 Ordynacji podatkowej oraz nie okazał stronie w trakcie zapoznania sprawozdania z badań laboratoryjnych Centralnego Laboratorium Celnego. Strona stwierdziła, że organ celny naruszył przepisy postępowania, przedłużając termin załatwienia sprawy zamiast zawieszenia postępowania do czasu uzyskania WIT z Urzędu Celnego w Koblencji. Organ odwoławczy stwierdził, że klasyfikacja tkaniny z włókien ciągłych poliestrowych do kodu 5407 61 30 dokonana przez zgłaszającego była prawidłowa, tak więc wniosek o zwrot cła należy uznać za bezzasadny. Klasyfikacji dokonano zgodnie z 1 Regułą Nomenklatury Scalonej tj. z brzmieniem pozycji. Zgodnie z Taryfą celną pozycja 5407 grupuje tkaniny z przędzy z włókna ciągłego syntetycznego, włącznie z tkaninami wykonanymi z materiałów objętych pozycją 5404. Pozycja ta obejmuje następujące podpozycje: - 5407 10 - Tkaniny wykonane z przędzy o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie, z nylonu lub pozostałych poliamidów, lub z poliestrów - 5407 20 - Tkaniny wykonane z pasków lub podobnego materiału - 5407 30 - Tkaniny wyszczególnione w uwadze 9 do sekcji - Pozostałe tkaniny, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych, z nylonu lub pozostałych poliamidów: pozycje od - - 5407 41 do - - 540744 - Pozostałe tkaniny, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych teksturowanych: pozycje od - - 5407 51 do - - 5407 54 - Pozostałe tkaniny, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych: - - 5407 61 - - zawierające w masie 85% masy lub więcej włókien ciągłych nieteksturowanych - - 5407 69 - - pozostałe - Pozostałe tkaniny, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych syntetycznych: pozycje od - - 5407 71 do - - 5407 74 - Pozostałe tkaniny, zawierające mniej niż 85 % masy włókien ciągłych syntetycznych, zmieszanych głównie lub wyłącznie z bawełną: pozycje od - - 5407 81 do - - 5407 84 - Pozostałe tkaniny: - - 5407 91 - - niebielone lub bielone - - 5407 92 - - barwione - - 5407 93 - - z przędz o różnych barwach - - 5407 94 - - zadrukowane. Z brzmienia pozycji 5407 61 30 wynika, że tkanina klasyfikowana do tego kodu powinna być wykonana z włókna ciągłego poliestrowego nieteksturowanego i zawierać w masie 85% lub więcej tego włókna, tkanina ta jest barwiona. Organ uznał, że importowana tkanina została wykonana w 100% z włókna poliestrowego, co wynika z załączonych do zgłoszenia celnego dokumentów, jak też badań laboratoryjnych pobranej próbki towaru. Na fakturze nr GBJF60825A3 z dnia 12 grudnia (błędnie, według karty akt adm. nr 11 - listopada) 2006 r. podano skład tkaniny: 100% PES, co oznacza, że tkanina ARARA zawiera 100% poliestru; importowana tkanina została opisana w polu 31 dokumentu SAD jako "tkanina z włókien ciętych syntetycznych - 100% poliester ARARA". Organ wskazał, że stanowisko to potwierdziły badania laboratoryjne próbki towaru pobranej w trakcie zgłoszenia celnego. Przedmiotowej tkaniny nie można zaklasyfikować do kodu CN 5407 93 00, bowiem pozycja ta obejmuje pozostałe tkaniny z przędzy z włókna ciągłego syntetycznego o różnych barwach, a więc nie wymienione wcześniej w pozycji 5407 taryfy celnej i nie wyszczególnione w innych pozycjach taryfy celnej. Skoro analizowane parametry tkaniny odpowiadają opisowi pozycji wcześniejszej, pozycja obejmująca "pozostałe" nie powinna być brana pod uwagę. Odnośnie powoływanych przez stronę niemieckich WIT-ów, organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, wiążąca informacja taryfowa wiąże organy celne wobec osoby, na którą wystawiono informację w zakresie klasyfikacji taryfowej. Zgodnie z art. 10 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. wprowadzającego Przepisy Wykonawcze do Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, na wiążącą informację może powoływać się tylko jej posiadacz. Odnosząc się do WIT nr DEF/3099/07-1 z dnia 19 kwietnia 2007 r. wystawionego firmie "J." sp. z o. o. przez Urząd Celny w Koblencji, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że nie ma on zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem został wystawiony po dopuszczeniu towaru na teren Wspólnoty. Zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny wiążąca informacja taryfowa wiąże organy celne jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja została przez nie wydana. Ponadto opis towaru nie pozwala na jednoznaczną ocenę, czy tkanina będąca przedmiotem zgłoszenia celnego jest identyczna z tkaniną na którą wydano powyższy WIT. Na decyzję organu odwoławczego strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, zarzucając naruszenie art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 190 § 1, art. 191, art. 194 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej i w związku z art. 86 ust. 1 Prawa celnego, a w związku z tym art. 122 i art. 120 oraz art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej a także postanowień obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej. Skarżąca podniosła, że tkaninę z dostawy objętej przedmiotowym zgłoszeniem poddano badaniu dwukrotnie. Sprawozdanie 440000-CLC-I-801-166/06/1981/IK z dnia 24 października 2006 r. nie rozstrzyga co do poprawności kodu CN. Sprawozdanie 440000-CLC-I-801-28/07/337/IK z dnia 22 lutego 2007 r. rozstrzyga co do poprawności kwalifikacji CN. Oba badania dotyczą tej samej tkaniny, jednakże żadne ze sprawozdań nie określa udziału w masie tkaniny włókien ciągłych nieteksturowanych. Skarżąca podnosi, że ze sprawozdań tych nie wynika, iż udział poliestrowych nieteksturowanych włókien ciągłych wynosi w masie tkaniny co najmniej 85 %, zaś sprawozdania różnią się, mimo iż dotyczą tej samej tkaniny. Różnica sprowadza się do tego, że w październiku 2006 r. dodatek mikrowłókien jako włókien o znacznie mniejszej grubości określony został jako mikrowłókna odcinkowe, w lutym 2007 r. tę okoliczność pominięto, mimo tego, że przedmiotem analizy była ta sama próbka. Wobec powyższego jej zdaniem wniosek, że sporny towar spełnia wymagania klasyfikacji do podpozycji 5407 61 jest nieuprawniony. Skoro strona dysponowała wydanymi zgodnie z prawem niemieckimi WIT-ami dotyczącymi tkaniny ARARA, to stanowią one - w ocenie strony - wystarczający dowód na to, że tkanina ARARA co do zasady kwalifikowana jest do CN 5407 93 00. Obie informacje (DEF/610/05-1 z dnia 24 lutego 2005 r. i DEF/3782/05-1 z dnia 27 września 2005 r.) dotyczą tkaniny ARARA i wydane zostały spółce niemieckiej zgodnie z prawem, w sposób umożliwiający identyfikację tkaniny. Przedstawionym przez stronę jako dowód wiążącym informacjom taryfowym nie można przypisać atrybutu takich informacji w rozumieniu art. 12 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Wspólnotowy Kodeks Celny, jednakże stanowią one dowody w rozumieniu art. 180 Ordynacji podatkowej i jako takie mogą być poddane ocenie organu prowadzącego postępowanie. Zdaniem strony Dyrektor Izby Celnej nie uwzględnił również postanowień obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 31 grudnia 2007 r. sygn. akt III SA/Lu 461/07 oddalił skargę. Sąd uznał, że nie budzi wątpliwości, iż importowany przez stronę towar - tkanina barwiona zawierająca 100% poliestru, składająca się z włókien ciągłych nieteksturowanych - stanowił tkaninę wymienioną w podpozycji CN 5407 61 30, a zatem należało podzielić stanowisko organów celnych, że importowany towar spełnia wymagania klasyfikacji do podpozycji 5407 61 30. Sąd stwierdził, że z porównania treści przedłożonych WIT-ów i sprawozdania z 22 lutego 2007 r. nie można jednoznacznie stwierdzić, że importowany towar i towar opisany w WIT są tożsame. Sąd podkreślił, że organ celny I instancji zwrócił się do Centralnego Laboratorium Celnego o dokonanie analizy WIT pod względem tożsamości opisywanego w nich towaru z tkaniną opisaną w sprawozdaniach (24 października 2006 r. i 22 lutego 2007 r.) tego laboratorium. W odpowiedzi uzyskał jednak informację, że zajęcie jednoznacznego stanowiska nie jest możliwe. Odnosząc się do przedłożonego organowi tłumaczenia przysięgłego z języka niemieckiego wiążącej informacji taryfowej z dnia 19 kwietnia 2007 r. Sąd uznał, że została wydana po dniu zgłoszenia celnego i z uwagi na to nie może być brana przez organy pod uwagę. Wynika to z art. 12 ust. 2 zd. 2 WKC, zgodnie z którym wiążąca informacja taryfowa lub informacja dotycząca pochodzenia zobowiązują organy jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja została przez nie wydana. W skardze kasacyjnej J. Spółka z o.o. wniosła o uchylenie powyższego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej w B. wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2009 r. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego na uwzględnienie zasługuje zarzut skargi kasacyjnej podnoszący brak dokonania przez Sąd I instancji w sposób zadawalający kontroli legalności przestrzegania w postępowaniu celnym wymogów art. 187 § 1 O.p. oraz art. 191 O.p. Strona skarżąca słusznie podnosi brak wyczerpującego zanalizowania przez rozstrzygające w sprawie organy celne treści sprawozdania CLC z dnia 22 lutego 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż części III i IV tego sprawozdania różnią się w zakresie opisu badanego towaru. W szczególności w części III podano, iż badany wyrób włókienniczy składa się z tkaniny i dzianiny, a gdy chodzi o tkaninę to wykonana jest ona z ciągłych nieteksturowanych włókien chemicznych "zmieszanych z włóknami chemicznymi o znacznie mniejszej grubości". Co do tych drugich ("zmieszanych" z pierwszymi) włókien wiadomo tylko (z tej części sprawozdania), że są one chemiczne i o znacznie mniejszej grubości. Nie ma natomiast informacji, że są one nieteksturowane. W przeciwieństwie do tego w części IV mowa jest o tym, że tkanina składała się z "mieszaniny tkanin chemicznych ciągłych o różnej grubości nieteksturowanych". Te różnice w opisie towaru zawarte w poszczególnych częściach sprawozdania nie mogły być pominięte w ocenie tego dowodu przeprowadzonej przez organy celne ani też niezauważone przez Sąd I instancji przy przeprowadzaniu kontroli legalności stosowania art. 187 § 1 O.p. i 191 O.p. Kwestia zawartości w tkaninie (procentowego udziału) włókien chemicznych - "ciągłych" i "nieteksturowanych" - ma zasadnicze znaczenie dla stosowania klasyfikacji, za którą opowiedziały się organy celne. Sąd ten uznał, że rzeczą sądu I instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie powtórne rozważenie, czy organy celne w sposób zadawalający dokonały wyboru laboratorium gwarantującego pewność wyników badań towaru o jaki chodzi w niniejszej sprawie, uwzględniając też potrzebę rozprawienia się z podniesionymi już różnicami poszczególnych części sprawozdania z badań przeprowadzonych w CLC. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie ponownie rozpoznając sprawę, zważył, co następuje: Należy podzielić opinię Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażoną w uzasadnieniu cytowanego wyżej wyroku, iż organy celne nie wyjaśniły dostatecznie stanu faktycznego w sprawie, a więc zebrane informacje nie pozwalają na dokonanie oceny prawnej prawidłowości zgłoszenia celnego dokonanego przez skarżącą spółkę. Sąd ten uznał, że konieczne w sprawie jest powtórne rozważenie, czy organy celne w sposób zadawalający dokonały wyboru laboratorium gwarantującego pewność wyników badań towaru o jaki chodzi w niniejszej sprawie, uwzględniając też potrzebę rozprawienia się z podniesionymi różnicami poszczególnych części sprawozdania z badań przeprowadzonych w CLC. Organy celne nie wyjaśniły, dlaczego wybrały takie, a nie inne laboratorium (Centralne Laboratorium Celne), które dokonało kluczowej analizy. Z zamieszczonego w Internecie (na stronie http://www.pca.gov.pl/zakresy/AB/AB%20411.pdf) dokumentu: Zakres Akredytacji Laboratorium Badawczego nr AB 411 – Centralne Laboratorium Celne wynika jedynie, że akredytacja (od 2009 r.) obejmuje – w zakresie tworzyw sztucznych – badanie gęstości, temperaturę rozkładu i ułamki masowe. Tymczasem zakres badań objętych sprawozdaniem z dnia 22 lutego 2007 r. obejmuje badanie włókien - analiza mikroskopowa, identyfikację próbek, analizę ilościową włókien i masę powierzchniową tkaniny. Zgodnie z art. 1d ust. 5 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2004 r. nr 156 poz. 1641 ze zm.) – minister właściwy do spraw finansów publicznych tworzy jednostki organizacyjne Służby Celnej, w tym Centralne Laboratorium Celne oraz ośrodki szkoleniowe, a także określa ich organizację i zakres działania. Zgodnie z załącznikiem do zarządzenia nr 24 Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie nadania statutów izbom celnym i urzędom celnym (Dz. Urz. M. F. nr 14 poz. 103 ze zm.) – zadaniem komórek logistycznych - laboratoriów celnych, jest m. in. wykonywanie badań przesłanych próbek towarów, zgodnie ze specjalizacją danego laboratorium celnego, na potrzeby izb i urzędów. Podobnie zakres zadań tych komórek był określony we wcześniejszym zarządzeniu nr 8 Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie nadania statutów izbom celnym i urzędom celnym (Dz. Urz. M. F. nr 4 poz. 21 ze zm.). W tej sytuacji organy celne prowadzące postępowanie będą musiały ustalić specjalizację Laboratorium, które przygotowało ekspertyzę z 22 lutego 2007 r., oraz ponownie rozważyć i uzasadnić dopuszczalność zasięgania ekspertyzy w tym właśnie Laboratorium, a nie w innym, konkurencyjnym laboratorium badawczym. Organ weźmie pod uwagę kwestię, którą podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny, mianowicie to, że organy celne zlecając badania objętego zgłoszeniem towaru, winny dążyć do przeprowadzania badań przez laboratoria najbardziej przygotowane do dokonania analizy danego towaru. Wymóg ten jest szczególnie ważny przy towarach o złożonym charakterze. Organ prowadzący postępowanie wyjaśni również sprzeczność zawartą w sprawozdaniu z dnia 22 lutego 2007 r., na którą zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny. Sprzeczność ta polega na tym, że części III i IV tego sprawozdania różnią się w zakresie opisu badanego towaru. W części III podano, iż badany wyrób włókienniczy składa się z tkaniny i dzianiny, a gdy chodzi o tkaninę to wykonana jest ona z ciągłych nieteksturowanych włókien chemicznych "zmieszanych z włóknami chemicznymi o znacznie mniejszej grubości". Co do tych drugich ("zmieszanych" z pierwszymi) włókien wiadomo tylko (z tej części sprawozdania), że są one chemiczne i o znacznie mniejszej grubości. Nie ma natomiast informacji, że są one nieteksturowane. W przeciwieństwie do tego w części IV mowa jest o tym, że tkanina składała się z "mieszaniny tkanin chemicznych ciągłych o różnej grubości nieteksturowanych". Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny - te różnice w opisie towaru zawarte w poszczególnych częściach sprawozdania powodują, że nie można uznać, iż materiał dowodowy został w pełni rozpatrzony a istotne z punktu widzenia klasyfikacji towaru okoliczności – udowodnione. Podzielając powyższy pogląd stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej, bowiem kwestia zawartości w tkaninie (procentowego udziału) włókien chemicznych - "ciągłych" i "nieteksturowanych" - ma zasadnicze znaczenie dla stosowania klasyfikacji, za którą opowiedziały się organy celne. Ze względu na to, że konieczne jest uzupełnienie postępowania dowodowego w istotnych kwestiach, dotyczących całości materiału dowodowego, zachodzi konieczność uchylenia nie tylko decyzji zaskarżonej, ale i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, tak, aby przy ponownym rozpoznawaniu sprawy zachować zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Z tych względów oraz na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w pkt 1 sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w pkt 2 wyroku uzasadniają przepisy art. 200 i art. 205 tej ustawy.