III SA/Lu 31/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym w zakresie wniosku K. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Pismem z dnia 7 grudnia 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]października 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W skardze zawarty został wniosek o "wstrzymanie egzekucji nałożonej kary". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o "wstrzymanie wykonania egzekucji nałożonej kary" należało potraktować jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, gdyż ten akt jest przedmiotem skargi do sądu. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie natomiast do art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podnieść należy, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady, cechy wykonalności nie mają akty odmowne. Wykonalność dotyczy bowiem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i zostają na niego nałożone określone obowiązki, a także aktów, mocą których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest postanowienie w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego. Jest to akt, który nie podlega wykonaniu. Wynika to z samej istoty postanowienia, które jest orzeczeniem o charakterze procesowym, nie nadaje stronie uprawnień, ani nie nakłada na nią obowiązków o charakterze materialnoprawnym. Zaskarżone postanowienie określa jedynie uprawnienia i obowiązki strony w toku postępowania, a zatem w żaden sposób nie dotyka bezpośrednio sfery prawnej skarżącego. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności, przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a., dotyczy natomiast takich aktów administracyjnych i czynności, których wykonanie może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Zaskarżone postanowienie ma formalny charakter, nie kwalifikuje się do wykonania, stąd nie jest możliwe wstrzymanie jego wykonania. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak na wstępie.