III SA/Lu 314/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie i urządzanie gier na automatach o niskich wygranych postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] maja 2012 r. S. sp. z o.o. (obecnie: w upadłości likwidacyjnej) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie i urządzanie gier na automatach o niskich wygranych. W skardze zawarto wniosek (skierowany do organu i do sądu) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając wniosek skarżąca Spółka podniosła, że niewstrzymanie wykonania decyzji oznaczać będzie faktyczną, trudną do odwrócenia utratę przez Spółkę prawa do organizowania gier w spornym punkcie, bez względu na wynik postępowania przed sądem. Wykonanie zaskarżonej decyzji oznacza fizyczną likwidację punktu gier, a w związku z tym również obowiązek podjęcia przez Spółkę szeregu czynności administracyjnych, między innymi zgłoszenia wycofania automatów z przedmiotowego punktu gier. W takim przypadku nawet pozytywne rozpatrzenie skargi nie da Skarżącej Spółce możliwości natychmiastowego powrotu do prowadzenia działalności w tym punkcie, gdyż ponowne jego uruchomienie wymagać będzie kolejnych działań zarówno logistycznych (np. fizyczne przywiezienie do punktu gier automatów) jak i administracyjnych (przede wszystkim zgłoszenie przemieszczenia automatów do przedmiotowego punktu gier i zgłoszenie zamiaru uruchomienia tam działalności). Zgłoszenie przemieszczenia automatów odbywa się w sformalizowanej procedurze prowadzonej przez organy celne, obejmującej sprawdzenie punktu gier. Ewentualne uchylenie przez sąd zaskarżonej decyzji sprawi zatem, iż sytuacja skarżącej Spółki nie wróci do stanu sprzed wydania orzeczenia w II instancji (przedmiotowy punkt gier był aktywny), a co najwyżej umożliwi Spółce podjęcie starań o jego "reaktywację", przy czym ich wynik nie jest wiadomy. Postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...], Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Orzekając w kwestii wstrzymania wykonania decyzji Sąd dokonuje oceny przytoczonych we wniosku okoliczności, ale nadto winien uwzględniać indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw. Sąd podziela argumentację strony skarżącej, że ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji przez sąd nie spowoduje automatycznego powrotu do sytuacji sprzed wykonania tej decyzji. Wykonanie decyzji wiąże się z usunięciem automatów z punktu, w zakresie którego zezwolenie cofnięto. Ponowne uruchomienie automatów w tym punkcie wymagałoby szeregu działań logistycznych, generujących koszty, ale także czynności administracyjnych – zgłoszenia przemieszczania automatów czy zgłoszenia zamiaru uruchomienia działalności. Zgłoszenia te wiążą się z administracyjnymi procedurami weryfikacji punktów gier, które niekoniecznie muszą zakończyć się z pozytywnymi rozstrzygnięciami dla strony. Odwrócenie skutków wykonania zaskarżonej decyzji będzie zatem możliwe, ale wiążące się zarazem z takimi uciążliwościami, które spełniają przesłankę wskazaną w art. 61 § 3 p.p.s.a. Choć nie jest to wyrażone wprost w art. 61 p.p.s.a, sąd stoi na stanowisku, że oceniając podstawy do ewentualnego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powinien dokonać wyważenia interesu publicznego i interesu indywidualnego strony skarżącej. W ocenie sądu w okolicznościach badanej sprawy niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje znaczne utrudnienia dla skarżącej, a jednocześnie nie będzie wiązać się z zagrożeniem dla interesu publicznego. Okoliczność, że postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu decyzji nie wpływa na kompetencję Sądu w tym zakresie, gdyż zgodnie z art. 61 § 3 zd. 2 p.p.s.a. odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.