III SA/Lu 318/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia SO del. Robert Hałabis, Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Protokolant Specjalista Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 8 listopada 2011 r. sprawy ze skargi T. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego 1. oddala skargę, 2. zasądza adwokatowi K. J. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w kwocie 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złoty i dwadzieścia groszy) należnego podatku VAT. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta D. z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie wezwania T. D. do opróżnienia z osób i rzeczy prawa jej reprezentujących lokalu mieszkalnego nr 9 znajdującego się w budynku mieszkalnym nr [...] O. w D. w terminie 30 dni, pod rygorem zastosowania środka egzekucyjnego w postaci opróżnienia lokalu. W/w postanowienia wydano w sprawie, której stan faktyczny i prawny przedstawia się następująco : - prawomocną decyzją z dnia 25 maja 2004 r. Komendant Wojewódzki Policji w L. nakazał T. D. opróżnienie lokalu mieszkalnego nr 9 położonego w D. przy ul. W. [...], pozostającego w dyspozycji Policji; - T. D. nie wykonała obowiązku wynikającego z powyższej decyzji i w tej sytuacji w dniu 14 września 2004 r. wystawiono tytuł wykonawczy nr 1/2004; - zobowiązana nadal zajmowała w/w lokal bez tytułu prawnego i nie regulowała na bieżąco opłat czynszowych; - w latach 2004 - 2011 Komendant Powiatowy Policji w R., działając jako wierzyciel, podjął szereg działań mających na celu odzyskanie przedmiotowego lokalu od zobowiązanej T. D., obecnie emerytowi Policji; - we wniosku z dnia 21 stycznia 2011 r. Komendant Wojewódzki Policji w L. wystąpił do Burmistrza Miasta D. o wszczęcie egzekucji wobec zobowiązanej; - postanowieniem z dnia 9 lutego 2011 r., wydanym na mocy art. 7 § 1 i 2, art. 141 § 1 oraz art. 143 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Burmistrz Miasta D. wezwał T. D. do opróżnienia przedmiotowego lokalu; - w zażaleniu na powyższe postanowienie T. D. domagała się jego uchylenia, argumentując między innymi, że korzysta z lokalu na podstawie decyzji z 1978 r. o przydziale mieszkania funkcyjnego, do tej pory nie zawarto z nią umowy najmu lokalu, określono egzekwowany obowiązek niezgodnie z treścią art. 688 Kodeksu cywilnego, właściciel lokalu nie wywiązuje się ze swoich obowiązków i w tych warunkach brak jest podstaw prawnych do wystawienia tytułu wykonawczego. Odnosząc się do zarzutów skarżącej oraz rozpoznając sprawę Kolegium podniosło, że : - zażalenie T. D. nie jest zasadne, jeśli się zważy, iż stosownie do art. 26 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny wszczyna egzekucją administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, stosuje się środek egzekucyjny prowadzący do usunięcia zobowiązanego z zajmowanego lokalu (art. 141 § 1 i 2 w/w ustawy), w myśl jej art. 143 § 1 i 2, egzekutor przystępując do czynności egzekucyjnych doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego oraz postanowienie organu egzekucyjnego o wezwaniu do wykonania obowiązku opróżnienia lokalu (pomieszczenia) określonego w tytule wykonawczym, z zagrożeniem, że w razie niewykonania obowiązku zastosowany zostanie środek egzekucyjny; - zobowiązanemu służy prawo wniesienia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i art. 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie zastosowania środka egzekucyjnego; - zarzuty zażalenia nie są zarzutami dotyczącymi prowadzenia egzekucji administracyjnej i dlatego nie mogą być rozpatrywane w tym postępowaniu; - katalog zarzutów określa art. 33 pkt 1 – 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i tylko takie zarzuty mogą być podnoszone; - podstawą wystawienia tytułu wykonawczego nr 1/2004 jest prawomocna decyzja organu Policji; - organy egzekucyjne nie mają prawa w toku postępowania egzekucyjnego kwestionować takiej decyzji; - organ egzekucyjny prawidłowo skarżonym postanowieniem wezwał skarżącą, jako osobę zobowiązaną, do opróżnienia lokalu; - nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia zapadłego w sprawie, że skarżąca wniosła pozew o zobowiązanie Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. do zawarcia umowy najmu przedmiotowego lokalu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie T. D. podnosi, że sporny lokal jest mieszkaniem funkcyjnym, nie zmieniono decyzji o jego przydziale, brak umowy najmu powoduje, że nie może starać się o wykupienie lokalu i nie podstawy do uiszczania opłat czynszowych, powoływane przez Kolegium przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie mają zastosowania. W odpowiedzi na skargę Kolegium wnosi o jej oddalenie. Sąd zważył, co następuje: Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie nie jest sporne, że prawomocną decyzją organu Policji nakazano T. D. opróżnienie lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w D. przy ul. W. [...]. Lokal ten pozostaje w dyspozycji Policji. T. D. nie wykonała ciążącego na niej obowiązku i w tej sytuacji w dniu 14 września 2004 r. został wystawiony tytuł wykonawczy nr 1/2004. Z inicjatywy organów Policji postanowieniem z dnia 9 lutego 2011 r. Burmistrz Miasta D. wezwał – w trybie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – skarżącą T. D. do opróżnienia przedmiotowego lokalu. W/w postanowienie i akceptujące jej rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 27 kwietnia 2011 r. nie narusza prawa. W świetle obowiązujących zasad prowadzenia egzekucji, organ egzekucyjny wszczyna egzekucją administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru (art. 26 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Zgodnie z jej art. 141 § 1, jeżeli egzekwowany jest obowiązek wydania nieruchomości albo opróżnienia lokalu mieszkalnego lub użytkowego, stosuje się środek egzekucyjny prowadzący do odebrania zobowiązanemu nieruchomości albo usunięcia zobowiązanego z zajmowanego lokalu albo innego pomieszczenia, w celu wydania tej nieruchomości lub opróżnionego lokalu (pomieszczenia) wierzycielowi. Stosownie do art. 142 komentowanej ustawy, odebrania nieruchomości lub opróżnienia lokalu i pomieszczenia dokonuje egzekutor. Przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza on zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego oraz postanowienie organu egzekucyjnego o wezwaniu do wykonania obowiązku wydania nieruchomości albo opróżnienia lokalu (pomieszczenia) określonego w tytule wykonawczym, z zagrożeniem, że w razie niewykonania obowiązku zastosowany zostanie środek egzekucyjny w celu odebrania nieruchomości lub opróżnienia lokalu (art. 143 § 1 w/w ustawy). Przepis ten w § 2 określa, że zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i art. 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie zastosowania środka egzekucyjnego. Artykuł 33 w pkt 1 – 10 określa, co może być podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Zagadnienia proceduralne dotyczące spraw wyłaniających się na tle zgłoszonych zarzutów reguluje art. 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jak wynika z akt sprawy zarzuty formułowane przez skarżącą nie odnoszą się do prowadzenia egzekucji administracyjnej. Skarżąca uważa, że nakaz opróżnienia lokalu z 2004 r. nie powinien zostać wydany przez organ Policji i w związku z tym brak jest podstaw do tego, aby domagać się wykonania orzeczonego obowiązku w tym zakresie. W tych okolicznościach Kolegium słusznie wyjaśnia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że tego rodzaju nakaz nie może być kwestionowany przez organ egzekucyjny i w realiach rozpoznawanej sprawy organ ten władny jest wezwać skarżącą do opróżnienia lokalu. Z tych też względów i na mocy art. 151 p.p.s.a. skarga podlegała oddaleniu przez Sąd. O wynagrodzeniu należnym profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącej orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a.