III SA/Lu 320/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Bałaban, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 13 listopada 2012 r. sprawy ze skargi S. H. na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2010 oddala skargę. Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., Nr [...], wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. P. przyznano S. H. płatności rolnośrodowiskowe na rok 2010 w pomniejszonej wysokości. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ wskazał, że w wyniku kontroli administracyjnej stwierdzono, że powierzchnia uprawniona do płatności jest mniejsza niż zadeklarowana we wniosku. Powierzchnia stwierdzona została ustalona na podstawie systemu informacji geograficznej. Nieprawidłowości wykryto w oparciu o pomiary powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG) odpowiadającej powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach danej działki ewidencyjnej. W wyniku dokonanych pomiarów Agencja ustaliła, iż w przypadku działki rolnej A z pierwotnie zadeklarowanej powierzchni wynoszącej 1,90 ha wykluczono 0,01 ha. W przypadku działki rolnej O z zadeklarowanej powierzchni 2,41 ha wykluczono 0,11 ha. W związku z powyższym łączna powierzchnia gruntów wykluczonych z płatności rolnośrodowiskowej wyniosła 0,12 ha, i dotyczyła w tym samym zakresie realizowanego pakietu 1 w wariancie 1.1, tj. zrównoważonego sposobu gospodarowania oraz pakietu 8 w wariancie 8.2, tj. międzyplon ozimy. W wyniku stwierdzonych rozbieżności organ pomniejszył płatności o łączną kwotę 93,60 zł (w wariancie 1.1 zrównoważony sposób gospodarowania zmniejszenie wyniosło 43,20 zł, natomiast w wariancie 8.2 międzyplon ozimy zmniejszenie wyniosło 50,40 zł). W wyniku rozpoznania odwołania wnioskodawcy od powyższego rozstrzygnięcia decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r., Nr [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w L. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że ustalenie powierzchni kwalifikującej się do płatności następuje w trakcie kontroli administracyjnej w oparciu o bazę referencyjną w systemie informacji geograficznej (LPIS). W rozpoznawanej sprawie wniosek złożony przez S. H. dotyczący realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2010 został poddany kontroli w oparciu o bazę referencyjną systemu LPIS (System Identyfikacji Działek Rolnych). W jej wyniku ustalono, że w przypadku wariantu 1.1 obejmującego zrównoważony system gospodarowania powierzchnia działek rolnych stwierdzona w wyniku kontroli wyniosła 38,99 ha (powierzchnia zadeklarowana we wniosku to 39,11 ha). Różnica powyższa wynikła ze zmniejszenia działki rolnej A o 0,01 ha oraz działki rolnej O o 0,11 ha, w oparciu o dane uzyskane za pomocą systemu LPIS. Organ odwoławczy stwierdził, że różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną wynoszącą 39,11 ha, a powierzchnią stwierdzoną, tj. 38,99 ha wynosi 0,12 ha, co stanowi 0,31 % powierzchni stwierdzonej w stosunku do powierzchni deklarowanej. W związku z powyższymi rozbieżnościami pomiędzy stwierdzoną, a zadeklarowaną powierzchnią działek rolnych płatność została przyznana do powierzchni stwierdzonej. W przypadku wariantu 8.2, obejmującego tzw. międzyplon ozimy organ stwierdził identyczne nieprawidłowości dotyczące różnicy w powierzchniach działek zadeklarowanych do płatności, w stosunku do powierzchni stwierdzonych w wyniku kontroli. Organ odwoławczy ustalił, iż różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną 39,11 ha, a powierzchnią stwierdzoną w wyniku kontroli (38,99 ha) wyniosła 0,12 ha, co stanowiło różnicę 0,31 % powierzchni stwierdzonej w stosunku do powierzchni deklarowanej. Agencja uznała zatem, że w świetle obowiązujących przepisów wnioskodawca podlega sankcjom z tytułu niezgodności pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych jako uprawnione do płatności, a powierzchnią stwierdzoną w wyniku kontroli. Wobec powyższego organ odwoławczy uznał, iż organ I instancji dokonał prawidłowych ustaleń w zakresie powierzchni działek uprawnionych do płatności, a wykrywając nieprawidłowości mógł odpowiednio zmniejszyć płatności. Na powyższą decyzję S. H. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Zaskarżając w części wskazaną decyzję zarzucił jej nie wykrycie prawdy materialnej poprzez pominięcie dowodu polegającego na przeprowadzeniu pomiarów na gruncie o co wnioskował skarżący. Ponadto zarzucono nieuzasadnione przeciąganie w czasie prowadzonego przez Agencję postępowania oraz nieuwzględnienie wniosku skarżącego o przyznanie odsetek ustawowych. Mając na uwadze powyższe zarzuty wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi wskazano, że pomiary spornych powierzchni dokonywane były na podstawie nieaktualnych map satelitarnych, a organ wydający decyzję nie dokonał pomiarów bezpośrednio na gruncie, co zdaniem skarżącego byłoby najlepszym rozwiązaniem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Przedmiotem sprawy jest przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2010. Szczegółowe warunki i tryb przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2010 uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze późn. zm.) wydanym na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. 1 a ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich(Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.). W § 8 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r. stanowi, że płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do: 1) działek rolnych - w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1-6 i 8; 2) krów, klaczy, loch lub owiec matek ras wymienionych w załączniku nr 4 do rozporządzenia - w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 7; 3) stref buforowych - w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 9. Z § 13 rozporządzenia wynika, że Wysokość płatności rolnośrodowiskowej w danym roku ustala się jako iloczyn stawek płatności na: 1) hektar gruntu i powierzchni działek rolnych lub 2) sztukę zwierzęcia i liczby krów, klaczy, loch i owiec matek, lub 3) metr bieżący strefy buforowej i długość tej strefy - po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności. Weryfikację informacji podanych przez wnioskodawcę przeprowadza się stosownie do przepisów unijnych, w tym między innymi rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. U. UE.L. z 2009 r. Nr 30, str. 16). Rozporządzenie to określa w art. 17, że system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub ewidencji gruntów z wykorzystaniem technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych) przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładność kartografii w skali 1:10000. Rolą tego systemu jest stwierdzenie czy dana działka zadeklarowane do płatności istnieje, czy jest położona na terenach uprawnionych do dopłat i czy powierzchnia lub suma powierzchni działek rolnych położonych na danej działce ewidencyjnej (lub działkach ewidencyjnych) nie przekracza powierzchni uprawnionej do dopłat (PEG). Dostępna w Zintegrowanym System Zarządzania i Kontroli (ZSZiK) ortofotomapa cyfrowa - jest to mapa opracowana na podstawie zdjęć powierzchni ziemi wykonanych z samolotu lub satelity, przetworzonych do postaci metrycznej zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi przy wykonywaniu prac z dziedziny geodezji i kartografii. Ortofotomapy cyfrowe pozyskiwane są do systemu ZSZiK w trybie art. 12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 Nr 240, poz. 2027 ze zm.). Zgodnie z art. 20 rozporządzenia nr 73/2009 państwa członkowskie przeprowadzają kontrole administracyjne wniosków o pomoc w celu weryfikacji warunków kwalifikowalności do pomocy. Kontrole administracyjne prowadzone są w oparciu o powierzchnie referencyjne systemu LPIS oraz załączniki graficzne, na których rolnik zaznacza położenie działek rolnych na danej działce ewidencyjnej. Nie ma obowiązku informowania rolnika o zamiarze przeprowadzenia kontroli administracyjnej. W niniejszej sprawie skarżący ubiegał się o przyznanie płatności do Pakietu 1 Rolnictwo zrównoważone: Wariant 1.1 Zrównoważony system gospodarowania – pow. 39,11 ha oraz Pakietu 8 Ochrona gleb i wód: Wariant 8.2 Międzyplon ozimy – 39, 11 ha. Skarżący nie zgodził się z wynikami kontroli administracyjnej w wyniku, której stwierdzono, że powierzchnia działek rolnych wynosi 38,99 ha, a nie jak skarżący wskazał we wniosku 39,11 ha. We wniosku o przyznanie płatności skarżący zadeklarował, że powierzchnia działki nr [...] wynosi 1,90 ha, działki nr [...] – 1,21 ha, a działki [...] – 1,20 ha, natomiast w wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono powierzchnię 1,89 ha dla działki nr [...], 1,16 ha dla działki nr [...], 1,14 ha dla działki [...]. W ocenie Sądu, przeprowadzone postępowanie administracyjne nie budzi wątpliwości, bowiem organ oparł się na prawidłowych pomiarach powierzchni PEG spornych działek – przy użyciu ortofotomapy. Powierzchnia działek rolnych skarżącego kwalifikowana do płatności została ustalona w oparciu o system identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przywołanym wyżej art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009. Obszar działek ewidencyjnych skarżącego kwalifikowany do płatności rolnośrodowiskowej został ustalony w oparciu o ortofotomapy cyfrowe zaimplementowane do posiadanego przez ARiMR systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS). W zakresie działki ewidencyjnej nr [...], na której wydzielona jest działka rolna A, organ ustalił, że powierzchnia kwalifikująca się do przyznania płatności wynosi 1,89 ha, a nie jak zadeklarowano we wniosku o przyznanie płatności 1,90 ha. Natomiast w zakresie działek ewidencyjnych o numerach [...] i [...], na których wydzielone jest działka rolne O, powierzchnia kwalifikująca się do przyznania płatności wynosi odpowiednio 1,16 ha i 1,14 ha, a nie jak zadeklarowano we wniosku – 1,21 ha i 1,20 ha. Powyższe spowodowało pomniejszenie powierzchni uprawnionej do płatności dla działek rolnych A i O odpowiednio o 0,01 i 0,11 ha. To z kolei doprowadziło do tego, iż procentowa różnica między powierzchnią deklarowaną działek rolnych kwalifikowaną a powierzchnią stwierdzoną wyniosła 0,31%, wobec czego organ był zmuszony dla wariantu 1.1 i wariantu 8.2 pomniejszyć płatności. Odnosząc się do zarzutów skargi należy podkreślić, że powierzchnia kwalifikująca się do płatności jest ustalana corocznie na podstawie dostępnego materiału sprawy, a pojęcie działki rolnej nie musi być tożsame z pojęciem działki ewidencyjnej. Ilość działek rolnych, sposób ich wykorzystania, a także powierzchnia działek rolnych, a więc działek faktycznie użytkowanych rolniczo, może się zmieniać w czasie niezależnie od danych ewidencyjnych zawartych w rejestrze gruntów. Powierzchnia ewidencyjna działki to jej powierzchnia całkowita, natomiast powierzchnia działki rolnej obejmuje tylko obszar faktycznie użytkowany rolniczo (utrzymany w dobrej kulturze rolnej). Działka rolna i działka ewidencyjna to zupełnie odrębne pojęcia, służące innym celom. Działka rolna to zwarty obszar gruntu, zgłoszony przez jednego rolnika i obejmujący nie więcej niż jedną grupę upraw. Działka ewidencyjna zaś to wyodrębniony geodezyjnie obszar ujawniony w ewidencji gruntów i budynków. Podsumowując stwierdzić należy, że organ ustalił istotne w sprawie fakty, a postępowanie prowadzone było z zachowaniem zasad postępowania. Tym samym, Sąd nie dopatrzył się naruszenia norm procesowych, czy też materialnych, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.