III SA/Lu 324/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 9 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na uchwałę Rady Miasta Lublin z dnia [...] lutego 2013 r. [...] w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi na nienależyte wykonywanie zadań przez Prezydenta Miasta Lublin postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia 4 kwietnia 2013 r. W. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę z dnia 28 lutego 2013 r., którą Rada Miasta L. uznała za bezzasadną skargę W. M. na nienależyte wykonywanie zadań przez Prezydenta Miasta L. W skardze zawarty był wniosek o przyznanie prawa pomocy – zwolnienie skarżącej z kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem z dnia 5 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę, stwierdzając, że skarga była niedopuszczalna ponieważ dotyczyła czynności organu administracji publicznej podjętej w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII K.p.a., nie podlegającej kontroli sądów administracyjnych, jako nie mieszczącej się w określonej w art. 3 § 2 i 3 P.p.s.a. właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., wymienionej dalej jako P.p.s.a.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że zachodzi niedopuszczalność skargi. Przesłanka do odmowy przyznania prawa pomocy jest oczywista kiedy skarga z powodu jej niedopuszczalności została już odrzucona prawomocnym postanowieniem sądu. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przyznania prawa pomocy na podstawie art. 247 P.p.s.a.