III SA/Lu 325/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. G. na decyzję Inne z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Inne Oddział w L. z dnia 27 stycznia 2021 r., nr [...]. We wniosku z dnia [...] stycznia 2021 r. o zwolnienie z obowiązku opłacania składek w związku z przeciwdziałaniem skutkom wywołanym COVID-19 dla płatników składek prowadzących [...] września 2020 r. działalność w branżach określonych w ustawie S. G. (dalej jako "skarżący"), prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Bar "[...]" I. G., wniósł o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za listopad 2020 r. Skarżący we wniosku jako kod PKD przeważającej działalności na [...] września 2020 r. podał kod PKD 56.30.Z. Decyzją z dnia [...] stycznia 2021 r. (sygnatura sprawy: [...]) Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej jako: "organ") odmówił skarżącemu zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od dnia 1 listopada 2020 r. do dnia 30 listopada 2020 r. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący podniósł, że prowadzi działalność gospodarczą wraz z mężem w formie spółki cywilnej od dnia [...] października 1997 r. Skarżący wyjaśnił, że w roku 2009 otworzył wraz z żoną sklep spożywczy, który był prowadzony około 1 roku, do 2010 r. Z powodu małych obrotów sklep został zamknięty. Skarżący podniósł, że w tym czasie kod PKD działalności został zmieniony na kod sklepu. Skarżący stwierdził, że pomimo zmiany kodu, w dalszym ciągu prowadził bar, jako główną działalność spółki. Do wniosku skarżący załączył umowę spółki cywilnej z dnia [...] października 1997 r., zaświadczenie o numerze identyfikacyjnym REGON z dnia [...] stycznia 2008 r. podmiotu I. G. S. G. s.c., potwierdzenie zgłoszenia rejestracyjnego podatnika podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego podatnika I. G. i S. G. s.c. Skarżący złożył również zaświadczenie Burmistrza Miasta Ś. z dnia [...] lutego 2021 r. w przedmiocie wpisów do ewidencji działalności gospodarczej. W piśmie z dnia [...] lutego 2021 r. organ zawiadomił skarżącego, że postępowanie zostało zakończone i poinformował skarżącego o prawie wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2021 r. (znak sprawy: [...]) Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję z [...] stycznia 2021 r. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ powołał treść art. 31zo ust. 10 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, podnosząc, że wskazany we wniosku skarżącego kod PKD nie jest kodem PKD przeważającej działalności gospodarczej skarżącego. Organ ustalił, że na dzień 30 września 2020 r. przeważająca dzielność skarżącego była oznaczona kodem PKD 47.11.Z, który nie uprawniał do zwolnienia z opłacenia składek za listopad 2020 r. Z informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynikało, że kod PKD 56.30.Z, uprawniający do zwolnienia z obowiązku opłacenia składek za listopad 2020 r., jako przeważający kod działalności skarżącego został zmieniony 2 listopada 2020 r., a zatem po terminie, który był wiążący przy rozpatrywaniu wniosku o zwolnienie z obowiązku opłacania składek za listopad 2020 r. Również z pisma Urzędu Statystycznego wynikało, że na dzień 30 września 2020 r. skarżący prowadził działalność z przeważającym rodzajem działalności objętej kodem PKD 47.11.Z. Odnosząc się do argumentu skarżącego, że przez rok prowadził sklep spożywczy i w tym czasie zmieniono kod działalności, pomimo prowadzenia baru jako głównej działalności, na potwierdzenie czego skarżący załączył zaświadczenie z Urzędu Miasta w Ś., organ stwierdził, że na podstawie ww. zaświadczenia nie można ustalić przeważającego kodu prowadzonej przez skarżącego działalności. S. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2021 r. Skarżący podniósł w uzasadnieniu skargi, że prowadzi działalność gospodarczą wraz w formie spółki cywilnej od dnia [...] października 1997 r. Skarżący wyjaśnił, że w roku 2009 otworzyła wraz z żona sklep spożywczy, który był prowadzony około 1 roku, do 2010 r. Z powodu małych obrotów sklep został zamknięty. Skarżący podniósł, że w tym czasie kod PKD działalności został zmieniony na kod sklepu. Skarżący stwierdził, że pomimo zmiany kodu, w dalszym ciągu prowadził bar, jako główną działalność spółki. Do skargi skarżący załączył zaświadczenie Burmistrza Miasta Ś. z dnia [...] stycznia 2021 r. w przedmiocie wpisów do ewidencji działalności gospodarczej, zaświadczenie z dnia [...] listopada 1997 r. o przyznaniu I. G. i S. G. s.c. numeru REGON, umowę spółki cywilnej z dnia [...] października 1997 r., zaświadczenie z dnia [...] września 1997 r. o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej I. G. i S. G. s.c., zaświadczenie o numerze identyfikacyjnym REGON z dnia [...] stycznia 2008 r. podmiotu I. G. S. G. s.c., potwierdzenie zgłoszenia rejestracyjnego podatnika podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego podatnika I. G. i S. G. s.c. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wymaga zwrócenia uwagi, że złożona w przedmiotowej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W okolicznościach niniejszej sprawy wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym złożył organ administracji (k. [...]), a skarżący nie żądał przeprowadzenia rozprawy. Możliwość skorzystania przez płatnika ze zwolnienia z obowiązku opłacania składek wynika z przepisów ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842, z późn. zm.), dalej jako "ustawa COVID-19" lub "ustawa". W myśl art. 31zo ust. 10 ww. ustawy na wniosek płatnika składek prowadzącego na dzień 30 września 2020 r. działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami 47.71.Z, 47.72.Z, 47.81.Z, 47.82.Z, 47.89.Z, 49.32.Z, 49.39.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.O4.Z, zwalnia się z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, za okres od dnia 1 listopada 2020 r. do dnia 30 listopada 2020 r. wykazanych w deklaracji rozliczeniowej złożonej za ten miesiąc, jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek do dnia 30 czerwca 2020 r. i przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w listopadzie 2020 r. był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w listopadzie 2019 r. W myśl art. 31zo ust. 11 ustawy, oceny spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 10, w zakresie oznaczenia prowadzonej działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007 dokonuje się na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień 30 września 2020 r. W przypadku składek, o których mowa w art. 31zo ust. 10, należnych za okres od dnia 1 listopada 2020 r. do dnia 30 listopada 2020 r., wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek płatnik składek przekazuje do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie później niż do dnia 31 stycznia 2021 r. (art. 31zp ust. 1 pkt 4 ustawy). Kwestią sporną w sprawie niniejszej jest to, czy organ, rozpoznając wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacania składek, powinien ograniczyć się jedynie do badania kodu PKD ujawnionego we wpisie w rejestrze REGON, dotyczącego przeważającej działalności gospodarczej, czy też przyjąć kod PKD odpowiadający rzeczywiście prowadzonej przeważającej działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę. Odmowa zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo, następuje w drodze decyzji (art. 31zq ust. 7). Od decyzji o odmowie zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o której mowa w ust. 7, płatnikowi składek przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego dotyczące odwołań od decyzji oraz ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 31zq ust. 8 ustawy). W okolicznościach sprawy organ oceniając spełnienie przez skarżącego warunku w zakresie prowadzenia na dzień 30 września 2020 r. działalności gospodarczej o określonym kodzie PKD, jako rodzaju przeważającej działalności, stwierdził, że w CEDIG oraz w rejestrze REGON w przypadku skarżącego jako rodzaj przeważającej działalności wpisana była działalność o kodzie PKD 47.11.Z, który to kod PKD nie uprawnia do zwolnienia z obowiązku opłacania składek za okres od 1 listopada 2020 r. do 30 listopada 2020 r. W ocenie Sądu poprzestanie przez organ na tym stwierdzeniu i odmówienie z tej tylko przyczyny zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek jest nieuzasadnione. Nie ma bowiem podstaw do przyjęcia, że przepis art. 31zo ust. 10 ustawy COVID-19 statuuje obowiązek organu oparcia się wyłącznie na danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień 30 września 2020 r., a w konsekwencji, że brak możliwości powołania się przez wnioskodawcę na inne dowody, wskazujące na odmienny od uwidocznionego w rejestrze rodzaj przeważającej działalności danego przedsiębiorcy. Poprzestanie na wykładni językowej przepisu art. 31zo ust. 10 ustawy COVID-19 prowadziłoby do wypaczenia celów ustawy, którymi jest przeciwdziałanie między innymi negatywnym skutkom gospodarczym rozprzestrzeniania się wirusa SARS-CoV-2, związanym przede wszystkim z okresowo wprowadzanymi na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ograniczeniami w prowadzeniu określonych rodzajów działalności gospodarczej w trakcie pandemii. Zasadniczym celem rozwiązań prawnych wprowadzonych m.in. w zakresie zwolnienia z obowiązku opłacenia należnych składek było, aby pomoc w ramach wsparcia została przyznana podmiotom faktycznie prowadzącym w określonej dacie, jako przeważającą, działalność według wskazanych w rozporządzeniu kodów. Wyjaśnienia wymaga, że rejestr podmiotów REGON prowadzony jest na podstawie ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2021 r. poz. 955, dalej jako "ustawa o statystyce publicznej"), dla potrzeb statystki publicznej, której celem jest zapewnienie rzetelnego, obiektywnego i systematycznego informowania społeczeństwa, organów państwa i administracji publicznej oraz podmiotów gospodarki narodowej o sytuacji ekonomicznej, demograficznej, społecznej oraz środowiska naturalnego. W myśl art. 42 ust. 7 pkt. 1 i ust. 8 ustawy o statystyce publicznej, złożenie wniosku o wpis do rejestru podmiotów, wniosku o zmianę cech objętych wpisem oraz wniosku o skreślenie z rejestru podmiotów dla przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną - następuje na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1291, 1495 i 1649), chyba że zmiana dotyczy jedynie cech objętych wpisem, niebędących przedmiotem wpisu w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo Rejestrze Szkół i Placówek Oświatowych. Zgodnie zaś z art. 43 ust. 2 ustawy o statystyce publicznej, udostępnienie danych na stronie internetowej Głównego Urzędu Statystycznego lub za pośrednictwem ePUAP jest potwierdzeniem dokonania wpisu tych informacji w rejestrze podmiotów. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się że, że wpis do rejestru stanowi swego rodzaju zgłoszenie zamierzonej działalności, ma charakter deklaratoryjny i rodzi jedynie domniemanie faktyczne jej prowadzenia. W wyrokach z dnia 7 stycznia 2013 r. sygn. akt II UK 142/12 i z dnia 23 listopada 2016 r. sygn. akt II UK 402/15 Sąd Najwyższy stwierdził, że informacja o rodzaju działalności wynikająca z rejestru REGON nie tworzy żadnego stanu prawnego, a jedynie ma potwierdzać stan faktyczny według oświadczenia wiedzy podmiotu prowadzącego taką działalność. Oświadczenia wiedzy mają charakter potwierdzenia faktów. Mogą być więc zakwestionowane, ponieważ stan nimi stwierdzony jako fakt podlega ocenie w kategoriach prawdy lub fałszu. Należy podkreślić, że do postępowania w sprawach dotyczących zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, dalej jako "k.p.a."). Wobec tego zastosowanie w sprawie znajduje między innymi art. 76 § 3 k.p.a., który przewiduje możliwość przeprowadzenia dowodu przeciwko dokumentowi urzędowemu. Taki zaś charakter mają dane zawarte w rejestrze REGON. Przedsiębiorca, który ubiega się o przyznanie ulgi na podstawie art. 31zo ust. 10 ustawy o COVID-19, prowadzący rzeczywistą działalność gospodarczą odpowiadającą treści kodów PKD wymienionych w tym przepisie, jako przeważającą, może zatem przeprowadzić dowód przeciwko treści dokumentu urzędowego i podważyć aktualność wpisu w rejestrze podmiotów REGON. W celu obalenia domniemania przedsiębiorca musi wykazać, że rzeczywisty stan faktyczny jest inny, niż wynikający z danych pozyskanych przez ZUS z rejestru podmiotów REGON. Zaznaczyć należy, że pojęcie "przeważającej działalności gospodarczej" nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane ani w ustawie o COVID-19, ani w ustawie o statystyce publicznej. Sposób kodowania wykonywanej działalności, w tym rodzaju przeważającej działalności, określa natomiast § 9 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie sposobu i metodologii prowadzenia i aktualizacji krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej, wzorów wniosków, ankiet i zaświadczeń z dnia 30 listopada 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 2009 ze zm., dalej jako "rozporządzenie o metodologii"), wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 46 ustawy o statystyce. Z treści § 9 ust. 1 powyższego rozporządzenia wynika, że wykonywaną działalność wpisuje się w postaci wykazu rodzajów działalności kodowanych według PKD na poziomie działu, grupy, klasy lub podklasy, a rodzaj przeważającej działalności na poziomie podklasy. Rodzaj przeważającej działalności ustala się odpowiednio, w przypadku osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą odrębnie dla działalności wpisanej do CEIDG, na podstawie procentowego udziału poszczególnych rodzajów działalności w ogólnej wartości przychodów ze sprzedaży lub, jeżeli nie jest możliwe zastosowanie tego miernika, na podstawie udziału pracujących, wykonujących poszczególne rodzaje działalności, w ogólnej liczbie pracujących (§ 9 ust. 2 pkt 3 lit. a) W związku z powyższym stwierdzić należy, że w celu obalenia domniemania prawdziwości wpisów w rejestrze REGON w zakresie rodzaju przeważającej działalności przedsiębiorca może posłużyć się dokumentami wykazującymi procentowy udział poszczególnych rodzajów działalności, w ogólnej wartości przychodów ze sprzedaży lub, jeżeli nie jest to możliwe, udział pracujących, wykonujących poszczególne rodzaje działalności, w ogólnej liczbie pracujących, stosownie do § 9 ust. 2 pkt 3 lit. a rozporządzenia. Jak już wyżej wyjaśniono, rodzaj przeważającej działalności gospodarczej należy do sfery ustaleń faktycznych. Wpis w tym zakresie korzysta z domniemania prawdziwości, jednak jest ono wzruszalne. Zarówno wpis w rejestrze, jak i oświadczenie we wniosku o przyznanie ulgi stanowi oświadczenie wiedzy przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 31zo ust. 11 ustawy o COVID-19 wpis w rejestrze to domniemanie prawne, mające na celu uproszczenie, a przez to skrócenie postępowania ulgowego. Uwzględnienie jedynie wpisów w rejestrze, jako jedynego sposobu weryfikacji spełnienia wymogu prowadzenia jako przeważającej, działalności gospodarczej oznaczone określonym kodem PKD, powoduje w konsekwencji wykluczenie ze wsparcia podmiotów, które rzeczywiście spełniają warunek do przyznania ulgi, tj. prowadzą na dzień złożenia wniosku przeważającą działalność według wskazanych kodów PKD, a jedynie nie wypełniły czynności formalnych i uchybiły obwiązkom statystycznym. Zaprzecza to celom przyjętych regulacji w zakresie walki ze skutkami epidemii COVID-19 oraz narusza konstytucyjną zasadę równości wobec prawa. Obowiązek wykazania rodzaju przeważającej działalności innej, niż działalność ujawniona w rejestrze jako przeważająca spoczywa na stronie wnioskującej o przyznanie uprawnienia. Jednocześnie na organie także ciążą obowiązki procesowe wynikające z kodeksu postępowania administracyjnego. Przede wszystkim organ obowiązany jest przestrzegać wyrażonej w art. 7 k.p.a. zasady praworządności, z urzędu lub na wniosek strony podejmować wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy oraz w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.). Organ administracji publicznej ocenia także na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Na organie spoczywa również obowiązek poinformowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (art. 9 k.p.a.) oraz zapewnienia czynnego udziału w każdym stadium postępowania i umożliwienia jej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji (art. 10 k.p.a.). Przed wydaniem niekorzystnej dla strony decyzji organ nie może pominąć obowiązku wynikającego z art. 79a § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, w postępowaniu wszczętym na żądanie strony, informując o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, organ administracji publicznej jest obowiązany do wskazania przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony. W niniejszej sprawie organ nie wykonał należycie wymienionych wyżej obowiązków. Organ ograniczył postępowanie wyjaśniające jedynie do zbadania wpisów w rejestrze REGON oraz bazie CEIDG. Organ nie ocenił bądź pominął argumenty skarżącego podniesione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz załączone na ich poparcie dokumenty, że skarżący jako przeważającą prowadził działalność w zakresie przygotowywania i podawania napojów – kod PKD 56.30.Z. oraz, że sklep spożywczy był prowadzony około 1 roku, do 2010 r. i z powodu małych obrotów został zamknięty. Pomimo zmiany kodu główną działalnością był bar. Organ powinien wyjaśnić, jakie usługi w rzeczywistości świadczył skarżący, tj. czy była to działalność w zakresie sprzedaży detalicznej prowadzonej w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności, napojów i wyrobów tytoniowych (co wykluczałoby przyznanie zwolnienia), czy działalność związaną z przygotowywaniem i podawaniem napojów (co stanowi przesłankę przyznania zwolnienia). Powyższe ma istotne znaczenie dla oceny spełnienia przez skarżącego przesłanek wnioskowanej pomocy. Ustalenie rzeczywistego przeważającego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej przez przedsiębiorcę należy jak już wyżej wskazano do sfery ustaleń faktycznych, których właściwe określenie jest kluczowe dla prawidłowego zastosowania normy materialnoprawnej. W rozpoznawanej sprawie organ zaniechał dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co stanowi naruszenie wskazanych wyżej przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z uwagi na wydanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji z [...] stycznia 2021 r. z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 145 § 1 lit. a i c i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu z [...] stycznia 2021 r. Ponownie rozpoznając sprawę organ weźmie pod uwagę powyższe rozważania i przeprowadzi postępowanie w sposób odpowiadający wymogom określonym w k.p.a. Oceni argumenty skarżącego, że jako przeważającą prowadzi działalność gospodarczą oznaczoną kodem 56.30.Z (przygotowanie i podawanie napojów) oraz przedstawione przez skarżącego dowody oraz w miarę potrzeby wezwie skarżącego do wyjaśnienia rozbieżności między kodem PKD wskazanym we wniosku o zwolnienie z obowiązku opłacania składek, a kodem PKD wynikającym z bazy REGON (na dzień 30 września 2020 r.). Organ rozważy także zmiany wpisów w CEIDG, w szczególności zmianę dotyczącą kodu przeważającej działalności i jej wpływ na ocenę spełnienia warunku, o którym mowa w art. 31zo ust. 10 ustawy COVlD-19 oraz wyda rozstrzygnięcie z uwzględnieniem wykładni omawianych przepisów ustawy COVID-19 zawartej w niniejszym wyroku.