III SA/Lu 328/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, , , po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego na decyzję Wójta Gminy z dnia [...] stycznia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie : umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych udzielonych Gminnej Spółdzielni "[...]" w O., w sklepie Spożywczo-Przemysłowym Nr [...] w W. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. znak [...] Wójt Gminy na podstawie art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) umorzył wszczęte na wniosek Prokuratora Rejonowego postępowanie w sprawie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych udzielonych Gminnej Spółdzielni "[...]" w O., w sklepie Spożywczo-Przemysłowym Nr [...] w W. Na powyższą decyzję Prokurator Rejonowy wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, zarzucając jej rażące naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 105 § 1 i art. 188 k.p.a. poprzez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacji istnienia przesłanek podmiotowych i przedmiotowych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy oraz niepowiadomienia Prokuratury Rejonowej o zaskarżonej decyzji, ponadto art. 107 § 1 w związku z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nieomówienie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji faktów, które wójt uznał za udowodnione oraz którym dowodom z jakich powodów odmówił wiarygodności. Prokurator zarzucił także zaskarżonej decyzji obrazę art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r. nr 147, poz. 1231 ze zm.) poprzez odmowę cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych w sytuacji, gdy stwierdzony wyrokiem Sądu Rejonowego fakt sprzedaży napojów alkoholowych w wypadkach, gdy jest to zabronione, winien skutkować cofnięciem ww. zezwoleń, gdyż stanowi naruszenie zasad sprzedaży napojów alkoholowych określonych wart. 18 ust. 10 pkt 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W ocenie sądu skarga Prokuratora Rejonowego z uwagi na brak wyczerpania przez niego, jako prokuratora występującego w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, środków zaskarżenia służących mu w postępowaniu administracyjnym, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy). Powyższe oznacza, że skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga wyczerpania określonego w przepisach proceduralnych regulujących postępowanie administracyjne, w którym został wydany kwestionowany akt, środka zaskarżenia. W myśl art. 127 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.; Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm., zwana dalej k.p.a.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie tylko do jednej instancji. Zacytowany powyżej przepis art. 52 § 1 in fine ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazujący na to, że obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu nie dotyczy prokuratora, obejmuje sytuacje, kiedy prokurator nie biorąc udziału w postępowaniu nie otrzymuje wydanych w nim decyzji, nie ma więc możliwości złożenia od niej odwołania w terminie wskazanym dla stron, a co za tym idzie - nie może wyczerpać tych środków odwoławczych w postępowaniu administracyjnym. Prokurator biorący udział w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, zobowiązany jest zatem - jak strona - do złożenia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję, po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Powyższe stanowisko koresponduje z poglądami prezentowanymi w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (wyrok NSA z 4 maja 2005 r., sygn. akt OSK 55/04, ONSAiWSA 2004 nr 1, poz. 1, uchwała składu 7 sędziów NSA z 10 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OPS 6/05, ONSAiWSA 2006 nr 3, poz. 68), z których wynika, że obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym przed wniesieniem skargi na decyzję administracyjną, o którym mowa wart. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odnosi się do prokuratora, który brał udział w postępowaniu administracyjnym. Postępowanie administracyjne w przedmiocie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych udzielonych Gminnej Spółdzielni "[...]" w O.y, w sklepie Spożywczo-Przemysłowym Nr [...] w W. wszczęte zostało na żądanie Prokuratora Rejonowego, zatem fakt udziału prokuratora na prawach strony w tym postępowaniu administracyjnym, w świetle art. 182 w związku z art. 188 k.p.a. (zgodnie z art. 182 k.p.a. prokuratorowi służy prawo zwrócenia się do właściwego organu administracji publicznej o wszczęcie postępowania w celu usunięcia stanu niezgodnego z prawem, w myśl zaś art. 188 k.p.a. w takim przypadku prokuratorowi służą prawa strony), jest bezsporny. Jeżeli zatem prokurator zainicjował postępowanie administracyjne, składając wniosek o wszczęcie postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych i brał udział w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, to wniesienie przez niego skargi do sądu administracyjnego bez wyczerpania środka zaskarżenia - odwołania - stanowi naruszenie art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro więc Prokurator Rejonowy złożył skargę do sądu administracyjnego na decyzję wydaną w postępowaniu administracyjnym, w którym brał udział na prawach strony, bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, to skarga jego jest niedopuszczalna. Z uwagi na formalną niedopuszczalność skargi nie może zostać ona poddana merytorycznej ocenie pod względem zasadności zarzutów wobec skarżonej decyzji, dlatego podlega odrzuceniu. Z tych względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 wyżej wskazanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.