III SA/Lu 335/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 10 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia utraty statusu bezrobotnego w zakresie wniosku radcy prawnej A.B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: przyznać radcy prawnej A.B. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu. Postanowieniem z dnia 25 września 2007 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego. W dniu 27 września 2007 r. zwrócono się do Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyznaczenie radcy prawnego z urzędu dla M.W. Pismem z dnia 4 października 2007 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych zawiadomiła sąd, że wyznaczyła w sprawie radcę prawnego z urzędu w osobie A.B. Pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego zostało udzielone dnia 27 października 2007 r. i złożone do akt sprawy (k-39). W dniu 27 czerwca 2008 r. wyznaczona z urzędu radca prawny A.B. przedłożyła sporządzoną przez siebie opinię prawną o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 września 2007 r. odrzucającego skargę. W dniu 28 sierpnia 2008 r. radca prawny A.B. złożyła wniosek o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieziszczonej opłaty za pomoc prawną świadczoną z urzędu, jednocześnie oświadczając, że pomoc prawna nie została opłacona przez skarżącego w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony z urzędu adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. W rozpatrywanej sprawie radca prawny A.B. sporządziła i złożyła do sądu opinię prawna o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 września 2007 r. Stosownie do przepisu § 18 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wysokość tej stawki wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Przysługujące wynagrodzenie wyznaczonemu adwokatowi sprowadza się do kwoty 120 zł, powiększone o stawkę podatku od towarów i usług, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze, sąd orzekł jak w postanowieniu.