III SA/Lu 335/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. z siedzibą w J. na informację S. z dnia [...] r. w przedmiocie rozpatrzenia protestu postanawia: I. pozostawić skargę bez rozpatrzenia; II. zwrócić J. z siedzibą w J. ze środków Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie 200 (dwieście) złotych z tytułu uiszczonego wpisu od skargi. J. z siedzibą w J. (dalej: "skarżący") wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na informację Stowarzyszenia L. o nieuwzględnieniu protestu od oceny wniosku o powierzenie grantu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 5 września 2017 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dwóch egzemplarzy trwale połączonej, kompletnej dokumentacji, o jakiej mowa w art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217, z późn. zm.), dalej: "ustawa wdrożeniowa" lub "ustawa", w oryginale lub w postaci kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem przez notariusza lub przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem lub radcą prawnym, wraz ze szczegółowym spisem złożonej dokumentacji, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Wezwanie do usunięcia braków zostało doręczone skarżącemu 11 września 2017 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał 18 września 2017 r. (data nadania pisma) dokumenty, z których część stanowiła oryginały, a część kopie niepoświadczone za zgodność z oryginałem lub kopie niepoświadczone przez notariusza lub przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem lub radcą prawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 61 ust. 2 ustawy). Zgodnie z art. 61 ust. 3 ustawy, kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2, obejmuje wniosek o dofinansowanie projektu, informację o wynikach oceny projektu, wniesiony protest i informację o wyniku rozpatrzenia protestu, bądź o negatywnej ponownej ocenie projektu, bądź o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia – wraz z ewentualnymi załącznikami. Kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii (ust. 4). Stosownie do art. 61 ust. 6 ustawy, wniesienie skargi bez kompletnej dokumentacji, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, z zastrzeżeniem ust. 7, który stanowi, że w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. W rozpoznawanej sprawie skarżące stowarzyszenie wezwane zostało do nadesłania kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej. Jednocześnie wezwanie zawierało pouczenie, że dokumentacja powinna być złożona w oryginale lub w postaci kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem przez notariusza lub przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem lub radcą prawnym. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że przepis art. 61 ust. 4 ustawy wdrożeniowej, stanowiący, że kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii, nie precyzuje, co należy rozumieć pod pojęciem uwierzytelnionej kopii. Przepisy ustawy nie określają zatem, w jaki sposób uwierzytelnienie kopii ma być dokonane. W tym zakresie odwołać się więc należy do przepisów regulujących postępowanie przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 64 ustawy wdrożeniowej, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Należy zatem wskazać, że zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. W sprawie niniejszej skarżący, w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków nadesłał plik dokumentów, z których tylko część stanowiła oryginały, natomiast pozostałe dokumenty były albo kopiami poświadczonymi za zgodność z oryginałem przez osobę niebędącą ani notariuszem, ani pełnomocnikiem skarżącego, będącym adwokatem lub radcą prawnym (w szczególności dotyczy to 15 dokumentów, stanowiących załączniki do wniosku) albo kopiami w ogóle niepoświadczonymi za zgodność z oryginałem. Tym samym należało uznać, że braki skargi nie zostały przez skarżącego prawidłowo uzupełnione, a w konsekwencji wymóg wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją (art. 61 ust. 2 ustawy) nie został spełniony. Wniesienie skargi bez kompletnej dokumentacji powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawy). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie pozostawił skargę bez rozpatrzenia na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawy wdrożeniowej. O zwrocie uiszczonego wpisu sąd orzekł z urzędu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej.