III SA/Lu 335/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na decyzję Wójta Gminy z dnia [...] kwietnia 1997 r., nr [...] w przedmiocie zameldowania postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] kwietnia 1997 r., znak [...], Wójt Gminy (dalej jako: "organ"), w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego, orzekł, o wymeldowaniu S. G. (dalej jako: "skarżący") z pobytu stałego z lokalu nr [...] w B. G. gmina U.. W dniu 11 czerwca 2018 r. skarżący wniósł na powyższą decyzję organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której stwierdził, że decyzja organu z dnia [...] kwietnia 1997 r. jest sprzeczna z prawem. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że w postępowaniu pominięto jego zeznania o sprzedaży domu na pokrycie zadłużenia. Skarżący wniósł o przywrócenie zameldowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) dalej jako: p.p.s.a., ewentualnie o jej oddalenie. Organ podkreślił, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia służących w postępowaniu przed organem administracji, wobec czego skarga powinna podlegać odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuję: Zgodnie z art. 52 § 1-2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zaskarżona decyzja wydana przez organ I instancji. Pomimo zawartego w decyzji pouczenia nie zostało złożone od niej odwołanie. Stwierdzić zatem należy, że w niniejszej sprawie skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, wobec czego decyzja nie mogła być przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 w zw. zw. z art. 52 §1-2 p.p.s.a. odrzucono skargę.