III SA/Lu 336/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca),, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Asystent sędziego Jowita Dudek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 16 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi B.K. - Firma Handlowa K. z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2007 r. nr rep. [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że decyzja ta nie podlega wykonaniu w całości. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2007r., Nr rep. [...], wydaną po rozpoznaniu odwołania B. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Firma Handlowa K. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta C. z dnia [...] listopada 2007r., znak [...] w sprawie odmowy wydania zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż wnioskiem z dnia 22 października 2007r. B. K. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą Firma Handlowa K. wystąpiła do Prezydenta Miasta C. o udzielenie zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego o powierzchni 470 m2 w C. przy ul. P. [...]. Decyzją z dnia [...] listopada 2007r. wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta C. Dyrektor Wydziału Gospodarki Przestrzennej, Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta C. odmówił wydania zezwolenia, uzasadniając to uchybieniem przez wnioskodawczynię terminu do złożenia wniosku o wydanie pozwolenia. Od decyzji powyższej B. K. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., wnosząc o wydanie zezwolenia i uzasadniając opóźnienie słabo rozpowszechnioną informacją o nowej ustawie nakładającej obowiązek uzyskania przedmiotowego zezwolenia. Organ odwoławczy powołał się na treść art. 17 ust. 1 ustawy z 11 maja 2007r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych (Dz. U. Nr 127, poz. 880), dalej jako: ustawa o wielkopowierzchniowych obiektach handlowych), który zobowiązywał przedsiębiorców będących właścicielami wielkopowierzchniowych obiektów handlowych albo działających w ich imieniu administratorów lub zarządców takiego obiektu do złożenia, w terminie 30 dni od daty wejścia w życie ustawy, do właściwego organu zezwalającego wniosku o wydanie zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego. Ustawa o wielkopowierzchniowych obiektach handlowych weszła w życie z dniem 18 września 2007r. Wniosek strony o udzielenie zezwolenia został złożony w dniu 23 października 2007r. Organ stwierdził, iż termin określony w art. 17 ustawy jest terminem zawitym, a strona nie zachowała tego terminu. W ocenie organu argument strony, iż opóźnienie w złożeniu wniosku wynika ze słabo rozpowszechnionej informacji o ustawie nie uzasadnia stwierdzenia, że decyzja organu I instancji jest wadliwa. B. K. pismem z dnia 18 stycznia 2008r. wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, argumentując, iż decyzja jest rażąco niesprawiedliwa, gdyż jedynym powodem odmowy wydania zezwolenia jest złożenie wniosku z tygodniowym opóźnieniem. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. powtórzyło argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 29 maja 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zawiesił postępowanie w sprawie niniejszej skargi w związku z tym, iż do Trybunału Konstytucyjnego trafiły wnioski dotyczące zbadania zgodności ustawy o wielkopowierzchniowych obiektach handlowych z Konstytucją. W związku z rozpatrzeniem wniosku w sprawie niekonstytucyjności ustawy przez Trybunał Konstytucyjny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 17 września 2007r. podjął z urzędu zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa stanowiącym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z 30 czerwca 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej jako: p.p.s.a.) sąd uchyla decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Z kolei w świetle art. 145a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.; dalej: k.p.a.) można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. Wyrokiem z dnia 8 lipca 2008r., sygn. akt K 46/07 (sentencja opublikowana w Dz. U. z 11 grudnia 2008r., Nr 123, poz. 803; OTK ZU 2008, nr 6A, poz. 104) Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż ustawa z dnia 11 maja 2007r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych (Dz. U. Nr 127, poz. 880) jest niezgodna z art. 2, art. 20 i art. 22 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści zarówno zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., jak i poprzedzającej ją decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta C. z dnia [...] listopada 2007r. wynika, że ich podstawą prawną były przepisy ustawy uznanej przytoczonym wyżej wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego za niezgodną z Konstytucją. W tym stanie rzeczy bez żadnych wątpliwości należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa stanowiącym podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145a k.p.a. W myśl powołanego powyżej art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Naruszenie prawa będące podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego powoduje uwzględnienie skargi, niezależnie do tego, czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy. W konkluzji należy stwierdzić, że istniały podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Rozpatrując sprawę ponownie organ odwoławczy uwzględni skutki powołanego wyżej wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2008r., polegające na uchyleniu zakwestionowanych przepisów ustawy wielkopowierzchniowych obiektach handlowych z dniem publikacji wyroku Trybunału, tj. z dniem 11 lipca 2008r. W szczególności, wobec niedopuszczalności zastosowania w sprawie przepisów nieobowiązującej ustawy organ powinien rozważyć konieczność zastosowania art. 138 § 2 pkt 2 in fine k.p.a., tj. uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i umorzenia postępowania w sprawie. Z tych względów, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b oraz art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji