III SA/Lu 336/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia SO del. Robert Hałabis, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Stażysta Aleksandra Frączkiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 3 lipca 2012 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno Handlowo Usługowego Ł. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na informację L.Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę. Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości (LAWP) poinformowała Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowo Usługowe Ł. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. że wniosek dotyczący projektu pt. "[...]" złożony w ramach I Osi Priorytetowej, Działania 1.3 RPO WL 2007-2013 nie otrzymał dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz dotacji celowej. Po ocenie merytorycznej wniosek otrzymał 68 punktów i został umieszczony na liście rezerwowej. W/w Spółka wniosła protest, zarzucając niewłaściwą ocenę projektu. W zakresie kryterium "Realność osiągnięcia prognozowanych wyników finansowych" wniosek powinien uzyskać 3 punkty zamiast 1. Z przedłożonego przez wnioskodawcę Biznes Planu wynikają szczegółowe założenia do przyjętych prognoz finansowych w tym wielkość planowanych przychodów wynikająca z realizacji projektu, a to - zdaniem wnioskodawcy - uzasadnia przyznanie przez LAWP maksymalnej liczby punktów we wskazanym kryterium. Odnośnie kryterium "Wzmocnienia lub osiągnięcia konkurencyjności na rynku" oceniający przyznali 6 punktów, podczas gdy prawidłowa analiza wniosku przemawia za przyznaniem 10 punktów z uwagi na fakt, iż wnioskodawca jest producentem obuwia szerokiego asortymentu na rynku krajowym i zagranicznym. Poza tym planowany do wdrożenia nowy rodzaj obuwia jest przeznaczony na rynek krajowy i zagraniczny. W związku z tym nie można mówić o umocnieniu konkurencyjności tylko na rynku regionalnym i oddziaływaniu Spółki wyłącznie na taki rynek. Uzasadnionym jest zatem przyznanie 10 punktów skoro projekt oddziaływać będzie na rynek krajowy z uwagi chociażby na fakt, iż technologię E. stosuje kilku producentów obuwia w kraju. Nie wyklucza to konkurencyjności wnioskodawcy na rynku krajowym. Ponadto projekt w kryterium "Innowacyjność" zakłada wdrożenie innowacji znanej i stosowanej w skali międzynarodowej poniżej 5 lat. Zatem powinien uzyskać 10 punktów w tym zakresie. Niesłusznie oceniono projekt przyznając 0 punktów. Wnioskodawca planuje wdrożenie innowacyjnej technologii produkcji obuwia w technologii E., która zgodnie z opinią dołączoną do wniosku wskazuje, iż zastosowanie nowoczesnej wtryskarki sterowanej numerycznie jest innowacyjnym przedsięwzięciem, co powinno znaleźć odzwierciedlenie przy ocenie LAWP. W kryterium wykorzystania przez projekt technologii informacyjnych i komunikacyjnych ICT ocena wyniosła 3 punkty. Ocena jest krzywdząca z uwagi na fakt, iż projekt zakłada wdrożenie technologii ICT innych niż oprogramowanie biurowe, co dokładnie opisano w Biznes Planie, a co skutkować powinno przyznaniem 6 punktów. W rozstrzygnięciu z dnia [...] maja 2012 r. LAWP uznało, że protest jest niezasadny. W zakresie kryterium "Realność osiągnięcia prognozowanych wyników finansowych" możliwe jest osiągnięcie przez Spółkę jedynie części wskazanych prognoz finansowych. Wnioskodawca nie zna ofert przedsiębiorstw konkurujących na tym samym rynku i nie uwzględnia tego aspektu w odniesieniu do spodziewanych wyników finansowych, brak wzięcia pod uwagę konkurencji, a jedynie odniesienie się do rynku sprzedaży produktów podobnych nie pozwala uznać, iż prognozowane wyniki finansowe spółki są realne do osiągnięcia. Brak znajomości ofert przedsiębiorstw konkurencyjnych na tym samym rynku wpłynął na obniżenie punktacji. W przypadku kryterium "Wzmocnienie lub osiągnięcie konkurencyjności na poziomie krajowym", przedłożone przez wnioskodawcę kontrakty, czy listy intencyjne mogą budzić uzasadnione wątpliwości. Na aspekt wiarygodności aplikacji wpływa negatywne ustalenie, że przedłożone dokumenty pochodzące od kontrahentów zagranicznych sporządzone zostały w języku polskim. Kontrakty zawarte z osobami zamieszkałymi na L. nie zawierają postanowień określających prawa i obowiązki stron, a zatem nie sposób stwierdzić, czy wnioskodawca faktycznie wykonuje zlecenia na potrzeby kontrahentów. Dowody na obecny poziom konkurencyjności przedsiębiorstwa opierają się na deklaracjach wnioskodawcy oraz oświadczeniach podmiotów o nieznanej skali działalności. W związku z tym brak jest podstaw do uznania, iż Spółka osiągnie lub wzmocni konkurencyjność w skali kraju. Odnośnie kryterium "Innowacyjność projektu" wnioskodawca bazuje wyłącznie na opinii o innowacyjności technologii przetwórstwa ekspandowanego kopolimeru E. Opinia ta odnosi się do innowacyjności maszyny, która ma być zakupiona, a nie do czasu stosowania technologii jako takiej. Wnioskodawca błędnie zakłada, iż w wyniku realizacji projektu zostałaby wdrożona innowacja o charakterze ocenianym w ramach kryterium. Okoliczność, że producenci maszyn wprowadzają do swoich produktów nowe rozwiązania technologiczne nie skutkuje automatycznie wdrożeniem innowacji po stronie podmiotu zakupującego opisane we wniosku środki trwałe. Punktacja nie jest przyznawana za wdrożenie innowacyjności w skali przedsiębiorstwa. Odnosząc się do kryterium "Zastosowania ICT" LAWP wskazuje, iż podstawowe cele projektu nie zakładają wdrożenia systemu informatycznego zarządzania produkcją oraz sprzedażą, a jedynie ogólnikowo odwołują się do zastosowania szerzej nie sprecyzowanych technologii ICT. W związku z tym, iż wnioskodawca upatruje zastosowanie technologii ICT w procesie produkcyjnym w urządzeniach i maszynach, które zaplanowano zakupić nie może być przyznana maksymalna liczba 6 punktów w omawianym kryterium. W sytuacji, kiedy wykorzystanie ICT nie jest jednym z celów projektu, ale dodatkowym efektem realizacji projektu mogą być przyznane 3 punkty. Jako cele projektu (pkt E 1 wniosku) Spółka podaje wprowadzenie oferty nowych produktów, stworzenie nowych miejsc pracy, wdrożenie innowacji oraz zastosowanie nowoczesnych technologii ICT w procesie produkcyjnym. Nie podaje natomiast w jaki sposób koszt zakupu systemu informatycznego wpłynie na osiągnięcie założonych wskaźników poziomu sprzedaży. Nie zgadzając się z w/w rozstrzygnięciem, Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 26 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z art. 60 pkt a rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, poprzez naruszenie obowiązku dotyczącego oceny wniosku spółki niezgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy i ustalonymi kryteriami. Ponadto zarzuciła rażące uchybienie konstytucyjnej i wspólnotowej zasadzie działania na podstawie przepisów prawa oraz zasadzie ochrony zaufania do podmiotów prowadzących czynności z zakresu polityki rozwoju, poprzez wadliwą ocenę wniosku. Skarżąca wniosła o przeprowadzenie wskazanych w skardze dowodów z dokumentacji konkursowej - ogłoszenia przez LAWP konkursu z dnia [...] maja 2011 r., "Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych RPO Województwa L.", "Wytycznych dla wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej" oraz "Kryteriów Wyboru Projektów". Spółka domagała się uwzględnienia skargi i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez LAWP. W odpowiedzi na skargę LAWP wniosła o jej oddalenie, argumentując przy tym, że zasada ochrony zaufania nie może być utożsamiana z obowiązkiem akceptowania przez podmioty upoważnione do udzielania pomocy publicznej, każdego wniosku o dofinansowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 30 c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (DZ. U. z 2009 r., nr 84, poz. 712 z późn. zm., dalej: u.z.p.p.r.) po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego (...). Należy również zwrócić uwagę na art. 30 e u.z.p.p.r., zgodnie z którym w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Mając na uwadze przepisy wskazanej powyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W rozpoznawanej sprawie kontroli Sądu podlega negatywna ocena wniosku o dofinansowanie projektu. Istotą sporu w badanej sprawie jest kwestia merytorycznej oceny projektu objętego wnioskiem skarżącej Spółki w zakresie kryteriów: "Realność osiągnięcia prognozowanych wyników finansowych", "Wzmocnienie lub osiągniecie konkurencyjności na poziomie krajowym", "Innowacyjności projektu", "Zastosowanie ICT". Zgodnie z art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. instytucja zarządzająca dokonując wyboru projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnić przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Równy dostęp do pomocy oraz transparentność reguł oceny wniosków mogą być zapewnione tylko wtedy, gdy zostały opracowane i upublicznione przejrzyste kryteria wyboru projektów, a oceny instytucji zarządzającej opierać się będą na stosowaniu tych właśnie kryteriów (art. 26 ust. 1 pkt 3 i ust. 3 pkt 2, art. 29 u.z.p.p.r.). Należy również mieć na uwadze art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U.UE.L. z 2006 r., Nr 210, s. 25) zgodnie, z którym instytucja zarządzająca odpowiada za zarządzanie programami operacyjnymi i ich realizację zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, a w szczególności za zapewnienie, że operacje są wybierane do finansowania zgodnie z kryteriami mającymi zastosowanie do programu operacyjnego oraz, że spełniają one mające zastosowanie zasady wspólnotowe i krajowe przez cały okres ich realizacji (art. 60 lit. a rozporządzenia). Biorąc zatem pod uwagę powyższe regulacje rodzi się konieczność oparcia oceny projektów na dokumentacji konkursowej dostępnej publicznie, na stronach internetowych instytucji zarządzającej. W związku z tym dokumenty, określające m.in. cele danego działania w ramach osi priorytetowej, zasady i kryteria ocen projektów, a także wytyczne dla wnioskodawców powinny stanowić podstawę sądowej kontroli zgodności z prawem dokonanej przez LAWP oceny projektu. Z dokumentu określonego jako "Kryteria wyboru projektów w ramach I i II Osi Priorytetowej" (Załącznik nr 2 do Uchwały nr [...] KM RPO WL z dnia [...] września 2010 r.) w zakresie spornego kryterium "Realność osiągnięcia prognozowanych wyników finansowych" wynika, że maksymalna liczba punktów (tj. 3 punkty) w tym kryterium przyznawana jest przedsiębiorcom, których prognozowane wyniki finansowe wynikające z charakteru prowadzonej działalności oraz wnioskowanego projektu są realne do osiągnięcia i wykazują wysokie prawdopodobieństwo osiągnięcia tych wskaźników. Natomiast 1 punkt (tak jak w rozpoznawanej sprawie) zostanie przyznany przez oceniającego, jeżeli możliwe jest osiągnięcie jedynie części wskazanych prognoz finansowych. W przypadku braku możliwości osiągnięcia zaplanowanych prognoz finansowych oceniający przyzna 0 punktów. Oceny powyższego kryterium należy dokonać biorąc pod uwagę: posiadane przez wnioskodawcę zasoby finansowe służące realizacji projektu, zasoby techniczne i ludzkie przeznaczone do realizacji projektu oraz prognozy dla projektu i całej działalności wnioskodawcy dla okresu trwałości projektu należy ponadto uwzględnić oprócz samego przedsiębiorstwa również prognozy dla branży i rynku. Skarżąca twierdzi, iż szczegółowo zdefiniowała w części E Biznes Planu założenia prognoz finansowych w tym procentowo wskazała wielkość planowanych przychodów wynikającą z realizacji projektu co uzasadniało przyznanie maksymalnej liczby punktów we wskazanym kryterium. Sąd stoi jednak na stanowisku, iż w istocie skarżąca w części E Biznes Planu zakłada wzrost przychodów jednak nie wskazuje umotywowanych podstaw takiego wzrostu. Należy również zauważyć, iż wbrew twierdzeniom skarżącej powinna ona wskazać w ramach omawianego kryterium realne do osiągnięcia wyniki finansowe z uwzględnieniem uwarunkowań rynkowych. Zgodnie bowiem z "Kryteriami wyboru projektów" specjaliści Komisji Oceny Projektów (KOP) dokonując oceny we wskazanym kryterium zobowiązani są do zbadania prognoz wzrostu przychodów w odniesieniu nie tylko do samego wnioskodawcy, ale również z uwzględnieniem danej branży i rynku. Słusznie zatem specjaliści LAWP wskazują, iż w zakresie omawianego kryterium skarżąca nie opisała podmiotów konkurujących z wnioskodawcą na rynku (prognoza dla rynku). Brak jest również szczegółowych podstaw na jakich ustalono planowane dla projektu prognozy finansowe. Samo założenie wnioskodawcy, iż wzrost przychodów nastąpi w związku z oferowanym asortymentem, zakładanym popytem na produkty i w oparciu o doświadczenie w branży jest niewystarczające. Skarżąca powinna zgodnie z powyższymi wskazaniami dołożyć wszelkich starań, aby wykazać jak najwyższe prawdopodobieństwo prognozowanych wyników finansowych. Zgodnie z "Kryteriami wyboru projektów" dotyczącymi oceny w zakresie podkryterium "Wzmocnienia lub osiągnięcia konkurencyjności na rynku lokalnym/regionalnym/krajowym" specjaliści KOP przyznali maksymalną ilość 6 punktów w podkryterium "Wzmocnienie lub osiągnięcie konkurencyjności na poziomie regionalnym (wojewódzkim)". Już z samych "kryteriów wyboru" wynika, iż ocena tego kryterium jest trudna, ponieważ wymaga wnikliwej analizy rezultatów projektu. Zarówno cele planowanego projektu, wskaźniki jego realizacji i opis projektu, które są zawarte we wniosku i Biznes Planie powinny wskazywać na jaką skalę zostanie umocniona pozycja wnioskodawcy na rynku, na którym on funkcjonuje, bezpośrednio w wyniku realizacji projektu. Specjaliści LAWP jak zakładają "Kryteria wyboru projektów" oceniają w zakresie tego kryterium rozmiar (skalę) projektu – czy nie jest zbyt duża na wnioskodawcę, czy projekt przynosi wnioskodawcy rzeczywistą wartość dodaną oraz wzrost pozycji konkurencyjnej wnioskodawcy po zakończeniu realizacji projektu – czy wyjściowa pozycja konkurencyjna jest znacząco gorsza od pozycji, którą wnioskodawca zamierza przyjąć po zrealizowaniu projektu, jaka będzie faktyczna pozycja konkurencyjna wnioskodawcy po realizacji projektu. Według "Kryteriów wyboru projektów" oceniający przyzna 6 punktów (tak ja w rozpoznawanej sprawie) w przypadku, gdy zarówno skala jak i charakter dotychczasowej działalności wnioskodawcy wykazują się konkurencyjnością na poziomie regionalnym lub wnioskodawca przedstawił wiarygodne założenia wprowadzenia produktu na rynek regionalny, a brak jest przesłanek aby uznać, że realizacja projektu zmieni zakres działania wnioskodawcy na krajowy. Oceniający przyzna punkty oceniając na podstawie szczegółowej analizy oferowanych produktów oraz kanałów ich dystrybucji. Przyznanie punktów we wskazanym zakresie wyklucza przyznanie punktów w podkryterium "Wzmocnienie lub osiągnięcie konkurencyjności na poziomie lokalnym, a także krajowym (i odwrotnie). Powyższe wymogi odpowiednio odnieść można zgodnie z "Kryteriami wyboru" do "wzmocnienia lub osiągnięcia konkurencyjności na rynku krajowym" gdzie w przypadku ich spełnienia specjaliści KOP przyznać mogą 10 punktów. Jednak zgodnie z "Kryteriami wyboru projektów" deklaracja wnioskodawcy, że będzie działał na rynku krajowym, nie jest wystarczającym powodem do przyznania punktów w tym podkryterium, w szczególności jeżeli charakter prowadzonej działalności jest zdecydowanie lokalny lub regionalny. Skarżąca uważa, iż przedstawiła w Biznes Planie aktualną sytuację przedsiębiorstwa produkującego obuwie, które jest konkurencyjne nie tylko na rynku krajowym, ale i zagranicznym. Twierdzenia o konkurencyjności na rynku krajowym i zagranicznym poparte zostały załącznikami stanowiącymi kopie umów na dostawy obuwia do podmiotów zagranicznych oraz listami referencyjnymi od przedsiębiorców krajowych. Skarżąca uważa, iż skala dotychczasowej działalności wskazuje, iż wnioskodawca jest konkurencyjny na rynku krajowym co zostanie dodatkowo wzmocnione wprowadzeniem do produkcji nowej technologii E. W tym miejscu należy stwierdzić, iż zgodnie z założeniami Spółki w jej przedsiębiorstwie odbywać się ma produkcja obuwia w oparciu o technologię dotychczas nie stosowaną. Ma być produkowany nowy asortyment. W istocie planowana sprzedaż dotyczyć ma produktów kierowanych na rynek, na którym występują już określone przedsiębiorstwa, a wnioskodawca ma w przyszłości zaoferować swój produkt na tymże rynku. Należy mieć na uwadze, iż wnioskodawca w Biznes Planie w części D (D.1c) wskazał, że w kraju jest ok. 5 firm produkujących obuwie w technologii E., natomiast w województwie (rynek regionalny) nikt nie produkuje obuwia w takiej technologii. Nie można zatem uznać, iż skarżąca jest dostatecznie rozeznana co do ewentualnej konkurencji na rynku krajowym zajmującej się produkcją obuwia w technologii E. Co za tym idzie należy przyznać rację specjalistom KOP stwierdzającym, że w wyniku realizacji projektu wzmocniona zostanie konkurencyjność spółki na rynku wojewódzkim (regionalnym) za co przyznano maksymalną liczbę punktów. Dokument "Kryteria wyboru projektów w ramach I i II Osi Priorytetowej" w zakresie kolejnego spornego kryterium "Innowacyjności projektu" wskazuje, że punkty w tym kryterium są przyznawane, jeżeli projekt zakłada wdrożenie innowacji produktowej, procesowej, organizacyjnej lub marketingowej. Aby w ramach tego kryterium otrzymać punkty wdrażana innowacja musi być związana z celami projektu. W zależności od okresu stosowania wdrażanej innowacji w skali międzynarodowej, krajowej lub lokalnej (województwo) oceniający powinien przyznać 3, 7 lub 10 punktów. Co szczególnie istotne w sprawie, w świetle cytowanego dokumentu: "Oceniający przyznaje punkty w tym kryterium biorąc pod uwagę oświadczenie przedsiębiorcy o okresie stosowania wdrażanej innowacji pod warunkiem jednak, że oświadczenie to jest uzasadnione. Wnioskodawca powinien przede wszystkim podać źródła informacji jakie pozwoliły mu określić okres stosowania innowacji na rynku regionalnym, krajowym lub międzynarodowym. Mogą to być opinie jednostek badawczo-naukowych, innych niezależnych instytucji bądź stowarzyszeń branżowych, dokumenty patentowe, dokumenty określające standardy i normy, publikacje naukowe, literatura fachowa, oświadczenia producenta itp. Kopie takich dokumentów bądź ich wyciągi lub streszczenia (np. w przypadku literatury fachowej) powinny być dołączone do wniosku o dofinansowanie. W przypadku, gdy oświadczenie przedsiębiorcy nie będzie odpowiednio udokumentowane oceniający przyzna 0 punktów w tym zakresie". Ocenę tego kryterium należy opierać w szczególności na informacjach przedstawionych we wniosku o dofinansowanie, Biznes Planie oraz dodatkowych załącznikach takich jak: opinia rzeczoznawcy, opinia jednostki badawczo – rozwojowej, oświadczenie producenta, oświadczenie wnioskodawcy przygotowane na podstawie wiarygodnych informacji (prasa specjalistyczna, prace naukowe itp.). Podobnie kryterium to jest opisywane w wyjaśnieniach zawartych we wzorze Biznes Planu dla wnioskodawców (pkt C.2): "Projekt powinien być innowacyjny. Wdrażana innowacja musi być związana z celami projektu. Należy określić charakter innowacji projektu (czy ma charakter produktowy, procesowy, organizacyjny czy marketingowy) i opisać na czym ma ona polegać. Należy określić, czy wdrażana w ramach projektu innowacja jest stosowana i znana na rynku regionalnym (województwo) poniżej 1 roku, na rynku krajowym poniżej 3 lat, na rynku międzynarodowym poniżej 5 lat. Jeżeli okres stosowania wdrażanej innowacji wpisuje się w któryś z wymienionych okresów, należy określić na jakiej podstawie oparte zostało powyższe stwierdzenie. Należy wymienić źródła potwierdzenia tego faktu (np. opinie jednostek badawczo-naukowych bądź innych niezależnych instytucji, dokumenty patentowe, dokumenty określające standardy i normy, publikacje naukowe, dostępne badania, wyniki przeszukiwania baz danych, literatura fachowa, raporty marketingowe) i obowiązkowo dołączyć do Wniosku o dofinansowanie kopie dokumentów lub wyciągi z dokumentów potwierdzających okres stosowania innowacji". Odnosząc przytoczone regulacje dokumentacji konkursowej do badanej sprawy w pierwszej kolejności należy odrzucić argument strony skarżącej, że opinia Instytutu [...] przedłożona przez wnioskodawcę i mająca potwierdzać jego oświadczenie co do innowacyjności projektu jest wystarczająca dla dokonania oceny projektu pod kątem kryterium innowacyjności. W twierdzeniach strony skarżącej zawarta jest błędna teza, jakoby opinie nie podlegały żadnej ocenie przez instytucję zarządzającą, a fakt ich przedłożenia powinien automatycznie skutkować przyznaniem wnioskodawcy odpowiedniej ilości punktów, w zależności od skali innowacyjności. Jak wynika z przedstawionych wyżej "Kryteriów wyboru projektów" oceniający przyznaje punkty w ramach kryterium innowacyjności biorąc pod uwagę oświadczenie przedsiębiorcy o okresie stosowania wdrażanej innowacji pod warunkiem jednak, że oświadczenie to jest uzasadnione. Dalej w "Kryteriach..." stwierdzono, iż ocenę tego kryterium należy opierać w szczególności na informacjach przedstawionych we wniosku, Biznes Planie oraz dodatkowych załącznikach takich jak: opinia rzeczoznawcy, opinia jednostki B+R, oświadczenie producenta, oświadczenie Wnioskodawcy przygotowane na podstawie wiarygodnych informacji (prasa specjalistyczna, prace naukowe, itp.). Treść kryteriów wskazuje jednoznacznie, że oświadczenie przedsiębiorcy podlega ocenie. Skoro opiera się ono na przedłożonej przez wnioskodawcę opinii, ona również musi podlegać ocenie pod kątem logiczności, spójności i wiarygodności. W przeciwnym razie złożenie każdej opinii (nawet o niewielkiej wartości) musiałoby skutkować automatycznym przyznaniem punktów w ramach kryterium innowacyjności, co wypaczałoby sens oceny projektu w tym zakresie. Konkursowy charakter procedur rozdziału środków pieniężnych, zasady równego dostępu do ubiegania się o te środki oraz transparentności reguł oceny wniosków wymagają, aby dofinansowanie otrzymały projekty najlepsze z punktu widzenia celów osi priorytetowej i działania, w ramach którego organizowany jest konkurs. Sprowadzanie oceny kryterium do przedstawienia opinii, które mogą być przecież kompletnie bezwartościowe i nieobiektywne, przeczy tym zasadom. W rozpoznawanej sprawie LAWP podnosi argumenty, że przedłożona przez wnioskodawcę opinia nie odwołuje się do projektu objętego wnioskiem, ale do środków trwałych, planowanych do zakupu maszyn, którego nie sposób utożsamiać z wdrożeniem innowacji. Wynika to z opinii Instytutu [...] w Ł. oraz opinii firmy W., które zostały dołączone do wniosku w ramach załącznika 18 f, które w swej treści koncentrują się na innowacyjności określonego urządzenia (maszyny W. model [...]) oraz innowacyjności przetwórstwa ekspandowanego kopolimeru E. przy korzystaniu z możliwości technicznych w/w maszyny. W związku z powyższym dołączone do wniosku dokumenty nie mogą świadczyć o innowacyjności zamierzonego projektu. Dotyczą bowiem innowacyjności środka trwałego jaki zamierza zakupić wnioskodawca. Należy mieć na uwadze, że w zakresie oceny kryterium innowacyjności projektu zasadniczym i słusznym argumentem LAWP jest spostrzeżenie, iż wniosek (ściślej Biznes Plan) oraz przedłożone przez wnioskodawcę opinie odwołują się do innowacyjnego charakteru urządzeń planowanych do zakupu w ramach realizacji projektu, a nie do innowacyjnego charakteru produktów, które mają powstać w wyniku realizacji projektu. Słusznie również LAWP stwierdza, że nie chodzi o innowacyjność zakupionych w ramach projektu środków trwałych służących produkcji (świadczeniu usług), nie chodzi o wdrożenie innowacji w skali przedsiębiorstwa, ale o innowacyjność efektów działalności uruchomionej dzięki dofinansowaniu projektu. Uznać zatem należy, że LAWP zasadnie przyjmuje, iż skarżąca nie udokumentowała w sposób należyty innowacyjności projektu. W przypadku kryterium "Zastosowania ICT" (nowoczesnych technik informacyjnych lub komunikacyjnych) jeżeli jest to jeden z zasadniczych celów projektu oceniający przyzna 6 punktów. Jeśli wykorzystanie ICT nie jest jednym z celów projektu, ale dodatkowym efektem realizacji projektu oceniający mogą przyznać, tak jak w niniejszej sprawie 3 punkty. Jeżeli projekt nie obejmuje wykorzystania ICT przyznaje się 0 punktów (zgodnie z "Kryteriami wyboru projektów"). Jeśli więc przedsiębiorca zamierza w wyniku realizacji projektu poprawić konkurencyjność i innowacyjność oferowanych produktów lub usług poprzez wykorzystanie nowoczesnych technik informacyjnych lub komunikacyjnych uznać należy, że projekt uwzględnia wykorzystanie technologii ICT. W rozpoznawanej sprawie specjaliści KOP uznali, iż zastosowanie nowoczesnych technik informacyjnych jest dodatkowym efektem realizacji projektu ponieważ głównym celem projektu jest zakup urządzeń do produkcji obuwia (termicznego wodoodpornego i obuwia myśliwskiego super lekkiego) w systemie E. Zakupienie nowych urządzeń do produkcji obuwia wymaga zapewne także nowoczesnego oprogramowania czy też urządzeń komputerowych niezbędnych do obsługi maszyn produkujących dany asortyment. Nie oznacza to jednak, iż zasadniczym celem projektu jest zastosowanie nowych technik informacyjnych. W rozpoznawanej sprawie Sąd podziela stanowisko LAWP wyrażające się w stwierdzeniu, iż wykorzystanie ICT jest dodatkowym efektem realizacji projektu. Zdaniem Sądu, z treści punktu C 3 Biznes Planu wywnioskować można, iż skarżąca sama wskazała, że zastosowanie technologii ICT będzie miało miejsce głównie przy produkcji obuwia. Nie można zatem uznać, że w sytuacji kiedy "jednym z celów niniejszego projektu jest zastosowanie technik informacyjnych i komunikacyjnych w procesie produkcyjnym (ICT)" jak to podaje Spółka, planowanego przez nią zakupu zestawu komputerowego, serwera, czytników kodów jednorazowych oraz drukarki – służących do zarządzania firmą produkująca obuwie, iż jest to główny (zasadniczy) cel projektu, uzasadniający przyznanie maksymalnej ilości (6) punktów. Jest to jedynie dodatkowy efekt realizacji projektu. Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że nie mają one usprawiedliwionych podstawy. W zakresie pierwszego z zarzutów, dotyczącego naruszenia art. 26 ust.1 pkt 4 w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 3 u.z.p.p.r. w zw. z art. 60 pkt a rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006, poprzez dokonanie oceny wniosku niezgodnie z kryteriami określonymi prawem, należy stwierdzić, że LAWP dokonując oceny niniejszego wniosku posługiwała się obwiązującymi w tym zakresie regulacjami prawnymi i na ich podstawie specjaliści KOP dokonali oceny wniosku. Sąd podziela stanowisko LAWP i stwierdza, że organ należycie uzasadnia poszczególne elementy wniosku (aplikacji) w nawiązaniu do obowiązujących w tej materii kryteriów oceny punktowej (na etapie oceny merytorycznej wniosku). Organ logicznie uzasadnił przyznanie określonej liczby punktów w ramach spornych kryteriów. Uczynił tym samym zadość obowiązkowi spoczywającemu na instytucji zarządzającej, który polega na zrozumiałym wyjaśnieniu, czemu w ramach danego kryterium przyznano taką, a nie inną liczbę punktów. Ocena ta nie ograniczyła się do ogólnikowych stwierdzeń, lecz odnosiła się do twierdzeń wnioskodawcy wskazanych we wniosku, a więc do konkretnego przedsięwzięcia i konkretnych przedłożonych dokumentów. W tych okolicznościach nie można mówić o naruszeniu konstytucyjnej i wspólnotowej zasadzie działania organu na podstawie przepisów prawa. Co do zarzutu uchybienia zasadzie ochrony zaufania do podmiotów prowadzących czynności z zakresu polityki rozwoju, to trzeba się zgodzić ze stanowiskiem zawartym w odpowiedzi na skargę, że zasada ochrony zaufania nie może być utożsamiana z obowiązkiem akceptowania przez LAWP każdego wniosku o dofinansowanie. Ponadto zarzut jest praktycznie bliżej nieuzasadniony, poza nawiązaniem do treści art. 2 Konstytucji RP, powołaniem się na 2 orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości i podkreśleniu, iż zasada ochrony zaufania stanowi element porządku prawnego Wspólnoty, co w zasadzie uniemożliwia merytoryczne ustosunkowanie się do stanowiska Spółki, której argumentacja prezentowana w tym zakresie zmierza do wykazania, iż miała ona prawo słusznie oczekiwać na dofinansowanie swojego projektu. Ubocznie należy podnieść, że uwzględnienie wniosku dowodowego zamieszczonego w skardze mija się z celem dyspozycji art. 106 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 30 c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.