III SA/Lu 337/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 21 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. J. na decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2011 r., Nr [...], w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009 postanawia: odrzucić skargę. W skardze do sądu administracyjnego, wniesionej za pośrednictwem Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, C. J. wniósł "o rozpatrzenie jego dopłat za rok 2009 i 2010", podnosząc że organy Agencji nie wyjaśniły właściwie jego sprawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził, że dotyczy ona decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] maja 2011 r., Nr [...], w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009. Organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na to, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu w toku postępowania administracyjnego środków zaskarżenia decyzji. W związku z wątpliwościami co do przedmiotu zaskarżenia, zarządzeniem z dnia [...] lipca 2011 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu. Wezwanie zostało doręczone w dniu [...] lipca 2011 r. do rąk dorosłego domownika – córki skarżącego. Pomimo upływu wyznaczonego terminu w dniu [...] lipca 2011 r. skarżący nie usunął braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Jak wynika z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) skarga wnoszona do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z kolei zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku braków formalnych skargi skutkiem ich nieusunięcia na wezwanie sądu jest odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W badanej sprawie treść skargi do sądu nie pozwalała na ustalenie, co jest przedmiotem zaskarżenia – skarżący nie wskazał żadnego konkretnego aktu, którego zgodność z prawem kwestionuje. Pomimo wezwania sądu do usunięcia tego braku formalnego i wskazania konkretnego aktu, będącego przedmiotem skargi, skarżący nie wykonał tego obowiązku. W tej sytuacji istniały podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, z uwagi na nieusunięcie w terminie jej braków formalnych. Oceny co do braku możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji konieczności odrzucenia skargi nie zmieniłaby nawet korzystna dla skarżącego interpretacja, w świetle której nie ma podstaw do odrzucenia skargi, gdyż pomimo nieusunięcia braków skargi możliwe jest określenie jej przedmiotu na podstawie analizy odpowiedzi na skargę i dołączonych do niej akt administracyjnych sprawy. Z dokumentów tych można domniemywać, że skarga dotyczy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] maja 2011 r., w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009. Nawet przy tak korzystnej dla skarżącego interpretacji, skarga musiałaby i tak podlegać odrzuceniu. Jedynym z warunków dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Ustawa pod pojęciem środków zaskarżenia rozumie m.in. odwołanie od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. W badanej sprawie przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie wydane w pierwszej instancji – decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] maja 2011 r. Skarżący zamiast wnosić skargę do sądu administracyjnego, powinien był wnieść od decyzji odwołanie, tak jak został o tym prawidłowo pouczony przez organ. Skarga wniesiona od decyzji wydanej przez organ I instancji, z pominięciem odwołania jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.