III SA/Lu 337/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. w likwidacji na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w opłacie paliwowej za okres od stycznia 2015 r. do lutego 2016 r. oraz umorzenia postępowania w sprawie określenia zobowiązania w opłacie paliwowej za okres od marca 2016 r. do maja 2016 r. postanawia: odrzucić skargę. Tymczasowy pełnomocnik szczególny, ustanowiony na podstawie art. 138m ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383, ze zm.), dalej "o.p.", wniósł - w imieniu [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. w likwidacji (dalej strona skarżąca) – skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 21 marca 2024 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w opłacie paliwowej za okres od stycznia 2015 r. do lutego 2016 r. oraz umorzenia postępowania w sprawie określenia zobowiązania w opłacie paliwowej za okres od marca 2016 r. do maja 2016 r. W wykonaniu zarządzenia z dnia 28 maja 2024 r. tymczasowy pełnomocnik szczególny został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie adresu siedziby strony skarżącej, złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. pełnego odpisu z KRS dotyczącego skarżącej lub samodzielnie pobranego wydruku komputerowego zawierającego aktualną informację z KRS dotyczącą skarżącej, oraz do uiszczenia wpisu od skargi. W odpowiedzi, tymczasowy pełnomocnik szczególny przedłożył: - wniosek Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 21 grudnia 2023 r. do Okręgowej Izby Radców Prawnych w L. o ustanowienie tymczasowego pełnomocnika szczególnego dla skarżącej spółki; - pismo Okręgowej Izby Radców Prawnych z dnia 28 grudnia 2023 r. w sprawie wyznaczenia go tymczasowym pełnomocnikiem szczególnym dla skarżącej spółki; - wydruk informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców KRS. Jednocześnie tymczasowy pełnomocnik szczególny wskazał, że nie posiada informacji dotyczących adresu siedziby strony skarżącej i nie, posiada innych dokumentów wskazujących, że jest on uprawniony do działania w imieniu skarżącej spółki. Z uwagi na zupełny brak kontaktu z przedstawicielami skarżącej spółki oraz brak informacji na temat majątku spółki nie ma też możliwości uiszczenia wpisu sądowego. Nadto wyjaśnił, że skargę złożył z daleko posuniętej ostrożności procesowej ze względu na brak możliwości poinformowania przedstawicieli spółki z o.o. w likwidacji o toczących się postępowaniach. Podniósł, że analiza przepisów i orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje jednak, że tymczasowy pełnomocnik szczególny dla osoby prawnej może podejmować działania w postępowaniu przed organami podatkowymi, natomiast tymczasowy pełnomocnik szczególny nie jest uprawniony do działania w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przepis art. 138m § 1 o.p. stanowi, że w przypadku niemożności wszczęcia postępowania lub prowadzenia postępowania wobec osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej z powodu braku powołanych do tego organów lub niemożności ustalenia adresu siedziby, miejsca prowadzenia działalności lub miejsca zamieszkania osób upoważnionych do reprezentowania jej spraw, organ podatkowy wyznacza dla tej osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej tymczasowego pełnomocnika szczególnego upoważnionego do działania do czasu wyznaczenia kuratora przez sąd. Postanowieniem z dnia 12 marca 2024 r. Sąd Rejonowy L. W. w L. z siedzibą w Ś. VI Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego umorzył postępowanie z wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej o ustanowienie kuratora dla strony skarżącej ( k.[...] akt. adm.) W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się w sposób jednolity, że zakres działania tymczasowego pełnomocnika szczególnego jest ograniczony wyłącznie do reprezentacji strony w postępowaniu przed organem podatkowym. Przepis reguluje sytuacje, w których z uwagi na okoliczności wskazane w tym przepisie (brak powołanych organów, niemożność ustalenia adresu siedziby, miejsca prowadzenia działalności lub miejsca zamieszkania osób upoważnionych do reprezentowania spraw takiej jednostki) niemożliwe byłoby wszczęcie lub prowadzenie postępowania podatkowego, a nie został jeszcze wyznaczony kurator przez sąd. Przepis art. 138m o.p. zamieszczony jest w dziale IV Ordynacji podatkowej, zatytułowanym jako "Postępowanie podatkowe". Przepis ten nie odnosi się do postępowania sądowoadministracyjnego, w którym nie przewidziano w zbliżonym przypadku możliwości takiej reprezentacji poprzez wykorzystanie instytucji pełnomocnika tymczasowego, ustanowionego w postępowaniu podatkowym i w sposób odmienny uregulowano bieg postępowania sądowoadministracyjnego w podobnych okolicznościach (postanowienie WSA w Lublinie z dnia 25 czerwca 2020 r. sygn. akt I SA/Lu 215/20 i powołane tam orzecznictwo – orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej jako "p.p.s.a.", pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Wykazanie umocowania do reprezentacji strony postępowania przez osobę, która skargę w imieniu takiej strony wnosi jest warunkiem formalnym skutecznego zainicjowania kontroli sądowoadministracyjnej. Ta ostatnia bowiem może być wszczęta i prowadzona tylko w wypadku wniesienia skargi, nie może mieć miejsca z urzędu. Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Konsekwencją niezastosowania się do takiego wezwania jest w przypadku skargi jej odrzucenie, co wynika z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skoro tymczasowe pełnomocnictwo szczególne, oparte na art. 138m § 1 o.p. nie stanowi umocowania do reprezentacji podmiotu w postępowaniu przed sądem administracyjnym, zaś brak formalny skargi w tym zakresie nie został uzupełniony skutecznie w wyznaczonym terminie, to skarga,na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., podlega odrzuceniu.