III SA/Lu 340/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia SO del. Iwona Tchórzewska, po rozpoznaniu w dniu 12 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej p o s t a n a w i a: uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt III SA/Lu 340/11 w ten sposób, że dotychczasowe rozstrzygnięcie oznaczyć jako punkt "I" i dodać punkt "II" w sentencji o treści "zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na rzecz skarżącej D. B. kwotę 257 zł (dwieście pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wyrokiem z 27 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...]. W piśmie procesowym, które wpłynęło do Sądu w dniu [...] września 2011 r., D. B. wniosła o uzupełnienie wyroku z dnia 27 września 2011 r. przez orzeczenie o przyznaniu skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2 art. 157). Orzeczenie uzupełniające wyrok wyłącznie w zakresie kosztów zapada w formie postanowienia (art. 157 § 3 w zw. z art. 160 p.p.s.a.). W myśl art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Tego rodzaju sytuacja występuje w niniejszej sprawie, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z 27 września 2011 r. uwzględnił skargę. Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę. Natomiast art. 210 § 1 p.p.s.a przewiduje, że strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Skarżąca, która w postępowania sądowym była reprezentowana przez będącego radcą prawnym pełnomocnika, zgłosiła przed zamknięciem rozprawy wniosek o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Ponieważ Sąd w wydanym wyroku nie zawarł rozstrzygnięcia o kosztach, zgłoszony w ustawowym terminie wniosek o uzupełnienie wyroku podlegał uwzględnieniu. W przedmiotowej sprawie do niezbędnych kosztów postępowania stosownie do treści art. 205 § 2 p.p.s.a. należy zaliczyć kwotę 240 zł, stanowiącą wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej w stawce przewidzianej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) oraz kwotę 17 zł opłaty od pełnomocnictwa. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 157 § 1-3 p.p.s.a. w związku z art. 16 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.