III SA/Lu 341/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia SO del. Robert Hałabis, po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania – w zakresie dopuszczalności skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 29 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. H. na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w E. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] – w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (k. 26). Od tego wyroku skarżący pismem z dnia 22 grudnia 2011 r. wniósł sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną, wskazując, że osobiste wniesienie skargi wynika z braku środków finansowych na opłacenie prawnika (k. 65-65v). Jednocześnie zgłoszony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy – obejmujący również wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego – nie został jeszcze rozstrzygnięty. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się tyko wówczas, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli wnosi ją prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, a także jeżeli skarga kasacyjna została sporządzona przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami albo rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a.). Według zaś art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wynika z cytowanych przepisów, że skarga, która nie została sporządzona przez jedną ze wskazanych wyżej osób, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. Skarżący zarówno po wydaniu wyroku, jak również przy doręczeniu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem został pouczony, że skarga kasacyjna pod rygorem odrzucenia powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym (protokół rozprawy – k. 24-25; dowód doręczenia – k. 61 i 63). We opisanych okolicznościach faktycznych, skoro skarżący nie jest adwokatem, radcą prawnym lub inną osobą uprawnioną do sporządzenia skargi kasacyjnej, samodzielne sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej do sądu przez stronę czyni ją niedopuszczalną. Mając zatem na uwadze, że skargę kasacyjną sporządził podmiot nieuprawniony, na podstawie art. 178 p.p.s.a. należało ją jako niedopuszczalną odrzucić.