III SA/Lu 345/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja,, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Starszy inspektor Ewa Lachowska, po rozpoznaniu w dniu 6 września 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi W.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2006 r. Nr [...] w przedmiocie : sprostowania oczywistej omyłki p o s t a n a w i a 1/ odrzucić skargę; 2/ przyznać radcy prawnemu M.R. kwotę [...] złotych tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu, którą wypłacić z sum budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. sprostowało oczywistą omyłkę we własnej decyzji z dnia [...] kwietnia 2006 r. Nr [...] w ten sposób, że na stronie pierwszej po słowach" z dnia [...] lutego 2006 r. , znak SKO" wyrazy [...] zastępuje się wyrazami [...]. Dostosowując się do pouczenia zawartego w tym postanowieniu W.L. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, noszący datę 23 czerwca 2006 r. Pismem z dnia 29 czerwca 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało, że postanowienie z dnia [...] czerwca 2006 r. zawiera błędne pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia i stwierdziło, iż na w/w postanowienie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Poproszono W.L. o nadesłanie wyjaśnień, czy złożony przez nią wniosek z dnia 23 czerwca 2006 r. należy potraktować jako skargę sądową. W odpowiedzi na powyższe pismo W.L. w piśmie z dnia 21 lipca 2006 r. oświadczyła, że wyraża zgodę na potraktowanie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jako skargi sądowej. Stwierdziła, że w związku z licznymi błędami proceduralnymi" i nie tylko", konieczne jest rozważenie czy byłoby celowe wznowienie postępowania, ponowne rozpoznanie niniejszej sprawy i wydanie nowej, prawidłowej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie podnosząc, że skarga nie zawiera w istocie żadnych zarzutów skierowanych w stosunku do zaskarżonego postanowienia. Przedmiotowe postanowienie wydane na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. nie zawiera rozstrzygnięcia zawartego w decyzji. W jego uzasadnieniu powołano motywy podjęcia oraz podstawę prawną. Sąd zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, aczkolwiek nie z przyczyn zawinionych czy też wywołanych przez skarżącą, która przecież dostosowała się do błędnej informacji zawartej w piśmie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2006 r. Co do zasady, na postanowienie w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki służy zażalenie (art. 113 § 3 k.p.a.), zaś stosownie do art. 144 k.p.a. w sprawach nie uregulowanych w rozdziale 11 działu II k.p.a. - do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. W myśl art. 127 § 3 w zw. z art. 144 k.p.a. - od postanowienia wydanego przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy zażalenie, jednakże strona niezadowolona z rozstrzygnięcia może zwrócić. się do tego organu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dopiero wydanie orzeczenia (decyzji, postanowienia) na skutek złożenia takiego wniosku otwiera drogę do wniesienia nań skargi sądowej, co wynika z treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W tej sytuacji wniesienie skargi należy potraktować jako niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Ubocznie podnieść trzeba, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze realizując dyrektywy określone wart. 7 k.p.a. obowiązane jest rozpatrzyć wniosek W.L. z dnia 23 czerwca 2006 r. w sposób przewidziany przepisami k.p.a. Z tych względów należało orzec jak w sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 1 uzasadnia art. 250 p.p.s.a.