III SA/Lu 350/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "S." spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w I. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie kwalifikacji taryfowej oraz długu celnego postanawia: odrzucić skargę Z urzędu należy podnieść, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, zgodnie z przepisem art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Na podstawie przepisu art. 230 § 1 tej ustawy, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism takich zaliczono również skargę (art. 230 § 2). W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 13 sierpnia 2007 r. wezwano stronę do uiszczenia wpisu od skargi wysokości 100 zł., w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Dnia 3 września 2007 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, postanowieniem z dnia 7 września 2007 r. odmówił przyznania prawa pomocy. Na skutek sprzeciwu od powyższego postanowienia, sąd ponownie rozpoznał wniosek o przyznanie prawa pomocy i postanowieniem z dnia 27 września 2007 r. odmówił przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia 30 października 2007 r. ponownie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka z odpisem wezwania dla skarżącej została jej doręczona w dniu 6 listopada 2007 r., wobec czego powyższy siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków upłynął bezskutecznie w dniu 13 listopada 2007 r. Skoro więc skarżąca do tego czasu nie uiściła wpisu sądowego, to oczywiste jest, że uchybiła terminowi do usunięcia braków formalnych skargi. Z tej przyczyny, na podstawie przepisu art. 220 § 3 w związku z art. 230 § 2 cytowanej ustawy Sąd postanowił jak w sentencji.