III SA/Lu 351/16

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. z dnia 20 października 2016 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczanym na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku E. K. z dnia 20 października 2016 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczanym na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia. Postanowieniem z 13 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w całkowitym zakresie przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem z 20 października 2016 r. ustanowiony dla strony pełnomocnik zwrócił się o przyznanie skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczanym na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 249a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. : Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w zakresie prawa pomocy umarza się. W ocenie referendarza, rozpoznanie powyższego wniosku stało się zbędne, ponieważ postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Przedmiotowe orzeczenie obejmuje zwolnienie od kosztów w całości, na wszystkich etapach postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie i Naczelnym Sądem Administracyjnym. Omyłkowe wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł, nie znosi orzeczonego w stosunku do skarżącej zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie. Wobec powyższego, postępowanie w zakresie wniosku skarżącej z 20 października 2016 r. o przyznanie prawa pomocy, podlega umorzeniu. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.