III SA/Lu 352/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Tchórzewska,, Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia WSA Robert Hałabis (sprawozdawca),, Protokolant: Asystent sędziego Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 16 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2016 oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. (nr [...]) Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. z dnia [...] marca 2017 r. (nr [...]) w sprawie przyznania M. R. płatności rolnośrodowiskowej PROW 2007-2013 na rok 2016. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, że w dniu 15 czerwca 2016 r. do Biura Powiatowego ARiMR w C. wpłynął wniosek M. R. przyznanie płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2007-2013) na rok 2016 (wniosek w czwartym roku realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego). W wyniku przeprowadzonego postępowania Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. decyzją z dnia [...] marca 2017 r. przyznał M. R. płatność rolnośrodowiskową na rok 2016 w łącznej wysokości 42.938,17 zł, w tym z tytułu: . Wariantu: 1.1 Zrównoważony sposób gospodarowania – w kwocie 22.119,55 zł, . Wariantu: 8.2.1 Międzyplon ozimy – w wysokości 13.254,70 zł, . Wariantu: 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy – w wysokości 7.563,92 zł. oraz umorzył postępowanie w części dotyczącej wariantu 8.2.1 Międzyplon ozimy dla działki rolnej H1 o powierzchni 0,53 ha. Od decyzji tej wnioskodawca wniósł odwołanie, bowiem nie zgodził się z dokonanymi przez organ pomniejszeniami płatności w łącznej wysokości 4.246,63 zł. Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdził, że nie zasługuje ono na uwzględnienie. Wyjaśnił, że w dniu 10 listopada 2016 r. w gospodarstwie strony została przeprowadzona kontrola w Zakresie Wymogów Wzajemnej Zgodności przeprowadzona przez Inspekcję Weterynaryjną (Powiatowy Inspektorat Weterynarii w C.). W trakcie tej kontroli wykryto nieprawidłowość oznaczoną kodem BW 4.1, to jest: "Stwierdzono, że posiadacze bydła nie zgłaszają faktu urodzenia, śmierci oraz przewozu bydła do i z siedziby stada wraz z datami tych zdarzeń kierownikowi biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w wymaganym terminie (7 dni od dnia wystąpienia tego zdarzenia)". Nieprawidłowość ta dotyczyła zwierząt o numerach identyfikacyjnych: [...] i [...] Stwierdzono, że w przypadku, gdy w obszarze kontrolowanego gospodarstwa zostanie stwierdzone nieprzestrzeganie norm i wymogów w zakresie wymogów w obszarze: zdrowie publiczne, zdrowie zwierząt i zdrowie roślin oraz dobrostan zwierząt, wówczas przeprowadzana jest ocena wagi stwierdzonych naruszeń pod względem kryteriów: zasięgu, dotkliwości, trwałości i celowości łącznie z przypisaniem odpowiedniej liczby punktów. W dokumencie raportu z czynności kontrolnych w zakresie wymogów wzajemnej zgodności wskazano liczbę punktów przypisanych stwierdzonym niezgodnościom dla wskazanej nieprawidłowości BW 4.1 – Zasięg: 5, Dotkliwość: 3, Trwałość: 1 oraz nie uznano stwierdzoną niezgodność za celową. W trakcie kontroli wniosku stwierdzono również, że deklarowana przez stronę działka ewidencyjna nr [...] (województwo: [...], powiat: [...], gmina: R. H. , obręb: D.), wchodzi w skład zasobu własności rolnej skarbu państwa. Mając na uwadze § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 364), jak również fakt, że strona nie złożyła dokumentów świadczących o posiadaniu tytułu prawnego do działki ewidencyjnej nr 188, płatność do działki rolnej T o powierzchni 0,30 ha położonej na wskazanej działce ewidencyjnej – została odmówiona. W zakresie wariantu 1.1 stwierdzono również powierzchnię zadeklarowaną większą niż powierzchnia podjętego zobowiązania: . dla działki rolnej AC1, położonej na działce ewidencyjnej nr 124 o powierzchni deklarowanej 1,37 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 1,36 ha; . dla działki rolnej AD1a, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,69 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,67 ha; . dla działki rolnej AE1a, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 1,39 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 1,37 ha; . dla działki rolnej AK1a, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,82 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,61 ha; . dla działki rolnej AN1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,36 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,35 ha; . dla działki rolnej AO1a, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 2,35 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 2,16 ha; . dla działki rolnej AS1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 2,09 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 2,07 ha; . dla działki rolnej AT1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,43 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,42 ha; . dla działki rolnej DJ1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 1,25 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 1,24 ha; . dla działki rolnej G1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,34 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,30 ha; . dla działki rolnej L1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 2,05 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 1,26 ha; . dla działki rolnej M1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,77 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,76 ha; . dla działki rolnej N1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,48 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,47 ha. Powierzchnia stwierdzona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. wynosiła łącznie 67,52 ha. Wyliczona zaś procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych kwalifikowanych w ramach wariantu a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wynosiła 2%. Zgodnie z art. 18 ust. 6 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 640/2014, w przypadku, gdy powierzchnia zadeklarowana (kwalifikowana) we wniosku przekracza powierzchnię stwierdzoną oraz gdy różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną wynosi nie więcej niż 3% lub 2 ha, płatność przysługuje do powierzchni stwierdzonej. Stawka płatności do 1 ha w ramach Wariant: 1.1 Zrównoważony sposób gospodarowania została określona w rozporządzeniu rolnośrodowiskowym i wynosiła 360,00 zł. Początkowa kwota płatności rolnośrodowiskowej po uwzględnieniu degresywności, o której mowa w § 20 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego wynosiła więc 24.307,20 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na nieprzestrzeganie norm oraz wymogów. Zgodnie z art. 97 i 99 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, w związku z art. 42 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, zmniejsza się całkowitą kwotę płatności, która ma być przyznana w roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności. W toku kontroli na miejscu stwierdzono niezgodności z tytułu wzajemnej zgodności. Na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 maja 2015 r. i art. 39 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 określono procentową wielkość zmniejszenia kwoty płatności, wynoszącą 9%. W związku z powyższym należna kwota płatności została pomniejszona o kwotę w wysokości 2.187,65 zł. Kwota przyznanej płatności rolnośrodowiskowej w ramach wariantu 1.1, po uwzględnieniu wszystkich zmniejszeń, wyniosła więc 22.119,55 zł. W przypadku płatności do wariantu: 8.2.1 – Międzyplon ozimy, powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku wyniosła 34,75 ha. W trakcie kontroli wniosku stwierdzono powierzchnię zadeklarowaną większą niż powierzchnia podjętego zobowiązania: . dla działki rolnej AS1, położonej na działce ewidencyjnej nr 104 o powierzchni deklarowanej 2,09 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 2,07 ha; . dla działki rolnej AT1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,43 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,42 ha; . dla działki rolnej G1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,34 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,30 ha; Powierzchnia stwierdzona w oparciu o system informacji geograficznej wynosiła zaś 34,68 ha. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych kwalifikowanych w ramach wariantu a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wynosiła 0,20%. Początkowa kwota płatności rolnośrodowiskowej w ramach Wariant: 8.2.1 Międzyplon ozimy, po uwzględnieniu degresywności, wynosiła 14.565,60 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na nieprzestrzeganie norm oraz wymogów, których procentowa wielkość zmniejszenia kwoty płatności, stanowi 9%. W związku z powyższym należna kwota płatności została pomniejszona o kwotę w wysokości 1.310,90 zł. W konsekwencji kwota przyznanej płatności rolnośrodowiskowej w ramach wariantu: 8.2.1 Międzyplon ozimy, po uwzględnieniu wszystkich zmniejszeń, wyniosła 13.254,70 zł. W przypadku zaś płatności do wariantu: 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy, powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku wyniosła 21,31 ha. W trakcie kontroli wniosku stwierdzono, że deklarowana przez stronę działka ewidencyjna nr 188 (województwo: l. , powiat: c. , gmina: R. H. , obręb: D.) wchodzi w skład zasobu własności rolnej skarbu państwa. Mając na uwadze, że strona nie złożyła żadnych dokumentów świadczących o posiadaniu tytułu prawnego do tej działki ewidencyjnej nr [...], płatność do działki rolnej TT1 o powierzchni 0,30 ha, położonej na wskazanej działce ewidencyjnej – została odmówiona. Stwierdzono ponadto powierzchnię zadeklarowaną większą niż powierzchnia podjętego zobowiązania: . dla działki rolnej AK1a, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,82 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,61 ha; . dla działki rolnej DJ1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 1,25 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 1,24 ha; . dla działki rolnej N1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,48 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,47 ha; Powierzchnia stwierdzona w oparciu o system informacji geograficznej wynosiła 20,78 ha. Wyliczona zaś procentowa różnica pomiędzy powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych kwalifikowanych w ramach wariantu a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wynosiła 1,11%. Przy analogicznym wyliczeniu jak w pozostałych wariantach, początkowa kwota płatności rolnośrodowiskowej w ramach Wariantu: 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy, po uwzględnieniu degresywności, wynosiła 8.312,00 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na nieprzestrzeganie norm oraz wymogów, przy uwzględnieniu procentowej wielkości zmniejszenia kwoty płatności na poziomie 9%. W związku z powyższym należna kwota płatności została pomniejszona o kwotę w wysokości 748,08 zł. W konsekwencji kwota przyznanej płatności rolnośrodowiskowej w ramach wariantu: 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy, po uwzględnieniu wszystkich zmniejszeń wyniosła 7.563,92 zł. Odnosząc się do treści odwołania organ odwoławczy wyjaśnił, że mając na uwadze ustalony stan faktyczny oraz przepisy prawa wspólnotowego i krajowego, jego obowiązkiem było przyznanie płatności i zastosowanie zmniejszeń i wykluczeń lub pozostałych kar administracyjnych, gdyż jest związany przepisami prawa. Powołane normy prawne nakazują w określonym stanie faktycznym wydanie określonej decyzji, a organ nie może odstąpić od przestrzegania obowiązujących przepisów powołując się na słuszny interes strony. Zastosowanie zasady uwzględniania przy wydaniu decyzji słusznego interesu strony, możliwe jest w sytuacji, kiedy organ rozpatrujący sprawę ma możliwość pewnego luzu decyzyjnego. Zwrócono uwagę, że wnioskodawca jest zobowiązany do deklarowania w złożonym wniosku działek rolnych zgodnie ze stanem faktycznym. Deklarowane we wniosku o dopłaty powierzchnie upraw i rodzaj tych upraw muszą odpowiadać stanowi faktycznemu w danym okresie. Podstawowym zaś zadaniem kontroli administracyjnej wniosku jest weryfikacja powierzchni i gatunków upraw deklarowanych przez wnioskodawców w danym roku gospodarczym. Z tego względu przy ustalaniu powierzchni kwalifikującej się do przyznania płatności uwzględnia się wynik kontroli wniosku dotyczącej roku referencyjnego, którego kontrolowany wniosek dotyczy. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego ARiMR w Elizówce z dnia [...] lipca 2017 r. skarżący zarzucił: I. rażącego naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności: a) naruszenie art. 7 k.p.a. – zasady obiektywizmu oraz art. 21 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 – poprzez niezałatwienie wniosku po myśli strony, na skutek zinterpretowania wszelkich niejasności i wątpliwości na niekorzyść strony oraz niepodjęcie wszelkich niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego kroków, skutkujące wydaniem błędnej decyzji poprzez bezpodstawne zmniejszenie płatności; b) naruszenie art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a., oraz art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich (...) – polegające na nie wyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym przyjęcie błędnych i niezasadnych założeń, że nastąpiło nieuprawnione zgłoszenie do płatności działki rolnej T, w skład której wchodzi działka ewidencyjna nr [...]; działka rolna T jest wykorzystywana i użytkowana rolniczo przez skarżącego, jej stan prawny został uregulowany drogą porozumienia z Agencją Nieruchomości Rolnych, co zostało przez skarżącego telefonicznie wyjaśnione w rozmowie z pracownikiem Biura Powiatowego ARiMR w C.; c) naruszenie art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a., oraz art. 21 ust. 2 wskazanej ustawy z dnia 7 marca 2007 r., polegające na nie wyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, tj. nieuwzględnienie okoliczności wskazujących na to, że zgłoszenie zdarzenia związanego ze zwierzęciem o numerze [...] miało miejsce w roku 2011, nie może więc być ono podstawą pomniejszenia – niezgodność nie wystąpiła w przeciągu trzech kolejnych poprzednich lat kalendarzowych; należy podkreślić, że w tym przypadku wystąpiło kilkudniowe opóźnienie zgłoszenia spowodowane przyczynami obiektywnymi i nie było wynikiem celowego działania rolnika; d) naruszenie art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a., oraz art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. – polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, tj. nie zweryfikowaniu, pomimo dysponowania środkami w postaci kontroli na miejscu, wizytacji w terenie – czy faktycznie działka ewidencyjna nr 188 wchodząca w skład działki rolnej T jest wykorzystywana i użytkowana rolniczo przez skarżącego i jak stan prawny został uregulowany; e) naruszenie art. 8 i 107 § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, poprzez pominięcie w uzasadnieniu oceny okoliczności faktycznych mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, w tym w szczególności braku informacji – z jakiego powodu organ II instancji nie uwzględnił kwestii dotyczących wyjaśnień skarżącego w zakresie stanu prawnego działki T oraz kwestii dotyczących zwierząt o numerach identyfikacyjnych: [...]; Nie wyjaśniono z jakiego powodu organ nie uwzględnił okoliczności podnoszonych przez skarżącego w odwołaniu z dnia 26 kwietnia 2017 r., a brak powyższych wyjaśnień w uzasadnieniu decyzji uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa; f) naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 138 § 2 k.p.a., polegające na bezpodstawnym utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji oraz nie uchyleniu decyzji organu I instancji w całości i nie przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, mimo że decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. II. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że skarżony organ prawidłowo zastosował przepisy: . § 2 ust. 1, § pkt 3, § 4 ust. 1, § 9, § 20 i § 26 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z dnia 15 marca 2013 r.) a w konsekwencji uznanie, że prawidłowe było utrzymanie w mocy decyzji zmniejszającej płatność pomimo spełnienia wszystkich wymogów koniecznych dla otrzymania płatności rolnośrodowiskowej; . § 12 ust. 6, § 18 ust. 1 pkt 1 i § 38 w zw. z punktem VII załącznika nr 3 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z dnia 15 marca 2013 r.) a w konsekwencji uznanie, że prawidłowe było utrzymanie w mocy decyzji zmniejszającej płatność, pomimo braku podstaw do dokonania zmniejszenia; . art. 73 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 2.12.2009 r., str. 65), poprzez jego nie zastosowanie, tj. utrzymanie decyzji zmniejszającej płatność pomimo, że skarżący spełnił zobowiązania, ewentualne nieprawidłowości nie wynikają z jego winy; . art. 39 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r, uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności, poprzez brak jasnego i precyzyjnego wyjaśnienia podstawy prawnej kontrolowanego rozstrzygnięcia w zakresie określenia na 9% wielkości zmniejszenia kwoty płatności; . art. 78 Konstytucji oraz art. 15 k.p.a., poprzez wydanie informacji o maksymalnym kwalifikowalnym obszarze dla poszczególnych działek w formie, która uniemożliwia stronie odwołanie się od takiej decyzji. Wskazując na powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora L. Oddziału Regionalnego ARiMR w Elizówce z dnia [...] lipca 2017 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. z dnia [...] marca 2017 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, gdyż nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Przedmiotem kontroli w tej sprawie była decyzja Dyrektora L. Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] lipca 2017 r., utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji w C. z dnia [...] marca 2017 r. w sprawie przyznania skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej na 2016 r. w pomniejszonej wysokości ze względu na stwierdzone nieprawidłowości. Dokonując kontroli zgodności z prawem tej decyzji, w tym przez pryzmat podniesionych w skardze zarzutów, stwierdzić trzeba, że Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, bowiem odpowiada ona zarówno przepisom prawa materialnego, jak też została wydana z zachowaniem reguł proceduralnych. Szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013r. poz. 361, z późn. zm.), wydanym na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 1387, z późn. zm.). Zgodnie z postanowieniem § 2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, płatność rolnośrodowiskowa przysługuje rolnikowi, jeżeli: . został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, . łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1307/2013, . realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) – Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm., zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym"), obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej, . spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż – jak wynika z przedstawionych ze skargą akt administracyjnych – we wniosku o płatność rolnośrodowiskową na 2016 rok skarżący zadeklarował realizację następujących pakietów\wariantów\opcji: 1) Wariant: 1.1 Zrównoważony sposób gospodarowania; 2) Wariant: 8.2.1 Międzyplon ozimy.; 3) Wariant: 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy. Argumenty zawarte w skardze koncentrują się przede wszystkim na zarzutach odnoszących się do braku zbadania przez organy administracji wyczerpująco wszystkich istotnych okoliczności faktycznych związanych z niniejszą sprawą oraz nieprzeprowadzeniu dowodów służących ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej. W ocenie Sądu, nie sposób zarzucić organom w niniejszej sprawie wadliwości poczynionych przez nie ustaleń faktycznych stanowiących podstawę faktyczną zapadłego rozstrzygnięcia. Przede wszystkim, zdaniem Sądu, do zaprezentowanej rekonstrukcji zdarzeń prawidłowo wykorzystano dane pokontrolne zawarte w raporcie Powiatowego Inspektora Weterynarii. W niniejszej sprawie w roku 2015 w gospodarstwie strony stwierdzono naruszenia dotyczące zasad wzajemnej zgodności (dotyczące BW 4.1). Jak bowiem wynika z raportu z czynności kontrolnych przeprowadzonych w siedzibie stada w zakresie wymogów wzajemnej zgodności z dnia 10 listopada 2016 r., w ustaleniach końcowych Powiatowy Inspektorat Weterynarii w C. stwierdził "nieterminowe zgłoszenia sprzedaży bydła z poz. 31-34 zał. IW-SIRZ". W dokumencie raportu z czynności kontrolnych w zakresie wymogów wzajemnej zgodności kontrolujący wskazał liczbę punktów przypisanych stwierdzonym niezgodnościom dla nieprawidłowości BW 4.1 – Zasięg: 5, Dotkliwość: 3, Trwałość: 1 oraz nie uznał stwierdzonej niezgodności za celową. Zgodnie z treścią art. 38 ust. 11 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 278), w przypadku gdy rolnik nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia, na piśmie, co do ustaleń w nim zawartych powiatowemu lekarzowi weterynarii, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu, chyba że bezpośrednio po zakończeniu kontroli rolnik, który był obecny podczas kontroli, zgłosił umotywowane zastrzeżenia co do ustaleń zawartych w raporcie osobie, która wykonywała czynności kontrolne. Powiatowy lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając zgłoszone zastrzeżenia, uzupełnia ustalenia zawarte w raporcie. W przypadku nieuwzględnienia zgłoszonych zastrzeżeń powiatowy lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 1, przekazuje zgłoszone zastrzeżenia, wraz ze swoim stanowiskiem do tych zastrzeżeń i raportem, do właściwego kierownika biura powiatowego Agencji (art. 38 ust. 12 powołanej ustawy). Poza sporem w niniejszej sprawie pozostawała zaś okoliczność, że skarżący był obecny przy kontroli na miejscu i osobiście odebrał raport z czynności kontrolnych. Potwierdza to podpis skarżącego złożony przez niego na stronach raportu. Otrzymał również kopię raportu, nie zgłaszając żadnych zastrzeżeń, czy też uwag do zawartych w nim przez kontrolujących informacji. Dopiero na etapie odwołania skarżący podniósł, że zwierzęta o numerach identyfikacyjnych: [...], znajdowały się w bazie IRZ, były do niej zgłoszone, a utraciły jedynie kolczyki. Powyższej okoliczności rolnik nie wyjaśnił jednak na miejscu, w toku kontroli. Jednocześnie w toku postępowania nie przedstawił na powyższą okoliczność żadnych dowodów. W ocenie Sądu, protokół (raport) z czynności kontrolnych ma moc prawną dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 k.p.a., gdyż został sporządzony przez uprawniony do tego organ i w przepisanej formie, w zakresie poruczonych mu z mocy prawa zadań wskazanych w zakresie działania tego organu. Sporządzony raport, jako dokument urzędowy stanowi dowód tego, co zostało w nim stwierdzone (art. 76 § 1 k.p.a.). Kodeks postępowania administracyjnego przyjmuje domniemanie zgodności z prawdą tego, co zostało w dokumencie stwierdzone, poświadczone i zaświadczone przez upoważniony podmiot, który dokument wystawił. Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że strona nie przedstawiła w toku postępowania dowodów, które mogłyby doprowadzić do ewentualnej zmiany ustaleń faktycznych w sprawie. Twierdzenia skarżącego stanowią jedynie polemikę z niewadliwymi w świetle zebranych dowodów ustaleniami faktycznymi organu możliwymi do dokonania w tej sprawie na ich podstawie. Wobec zaś braku innych dowodów, za prawidłowe należało uznać ustalenia wynikające z raportu w zakresie wymogów wzajemnej zgodności z dnia 10 listopada 2016 r. Kontrola ta stanowiła bowiem weryfikację przestrzegania wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Nie sposób także zakwestionować prawidłowości rozstrzygnięcia organów w zakresie wykluczenia z płatności na rok 2016 działki ewidencyjnej nr 188 oznaczonej jako działka T (województwo: l. , powiat: c. , gmina: R. H. , obręb D.) o powierzchni 0,30 ha. Zgodnie z art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 349, z późn. zm.), warunkiem przyznania pomocy jest posiadanie gospodarstwa rolnego lub gruntu i pomoc jest przyznawana do powierzchni gruntu, a taka pomoc do gruntu wchodzącego w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa przysługuje podmiotowi, który ma do tego gruntu tytuł prawny. W myśl § 3a pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie warunków oraz trybu udostępniania danych przechowywanych w rejestrach i ewidencjach prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów (Dz. U. Nr 10, poz. 90, z późn. zm.), Agencja Nieruchomości Rolnych, w terminie do dnia 30 czerwca danego roku, udostępnia z urzędu Agencji, według stanu na dzień 31 maja danego roku, dane dotyczące gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, zawarte w rejestrach lub ewidencjach prowadzonych przez Agencję Nieruchomości Rolnych. Z danych przekazanych przez Agencję Nieruchomości Rolnych wynika, że działka ewidencyjna nr 188, wchodzi w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Jednocześnie do Biura Powiatowego ARiMR w C. nie wpłynął od skarżącego rolnika dokument potwierdzający posiadanie tytułu prawnego do tejże działki ewidencyjnej zadeklarowanej we wniosku o przyznanie płatności. Wyjaśnienia w tym zakresie skarżący ograniczył jedynie do informacji, że działka ta "jest wykorzystywana i użytkowana rolniczo przez niego, a jej stan prawny został uregulowany drogą porozumienia z Agencją Nieruchomości Rolnych, co zostało przez skarżącego telefonicznie wyjaśnione w rozmowie z pracownikiem Biura Powiatowego ARiMR w C.". Takie wyjaśnienie skarżącego nie dokumentowało stanu prawnego wskazanej działki i nie mogło prowadzić do odmiennych ustaleń faktycznych. Również sam skarżący nie wskazał w skardze dowodów, które mając istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy zostałyby pominięte przez organy przy dokonywaniu ustaleń faktycznych w sprawie, co czyni stawiane w tym zakresie zarzuty oczywiście bezzasadnymi. W konsekwencji zasadnie organy odmówiły przyznania płatności do powyższej działki rolnej w zakresie płatność do wariantu Wariant: 1.1 –Zrównoważony sposób gospodarowania oraz Wariantu 8.3.1 – Międzyplon ścierniskowy. We wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych na rok 2016 w wariancie 1.1 – Zrównoważony sposób gospodarowania, zgłoszona została powierzchnia 69,17 ha. W trakcie prowadzonego postępowania ustalono, że powierzchnia deklarowana kwalifikowana we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w ramach powyższego wariantu była mniejsza i wynosiła 68,87 ha (po wykluczeniu z płatności działki ewidencyjnej nr 188 o pow. 0,30 ha). Powierzchnia zaś stwierdzona ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. L 347 z 20.12.2013 r., s. 549) oraz § 18 ust. 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, wynosiła 67,52 ha, a zatem łączna powierzchnia obszaru wykluczonego z płatności wynosiła 1,35 ha. Początkowa kwota płatności rolnośrodowiskowej w ramach Wariantu: 1.1 Zrównoważony sposób gospodarowania, po uwzględnieniu degresywności, o której mowa w § 20 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego wynosiła 24.307,20 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na nieprzestrzeganie norm oraz wymogów. W gospodarstwie rolnika stwierdzono naruszenia dotyczące zasad wzajemnej zgodności (dotyczące BW 4.1). Zatem kwota przyznanej płatności rolnośrodowiskowej w ramach Wariantu: 1.1 Zrównoważony sposób gospodarowania, po uwzględnieniu wszystkich zmniejszeń, wyniosła ostatecznie 22.119,55 zł. W zakresie płatność do Wariantu: 8.2.1 Międzyplon ozimy, w trakcie prowadzonego postępowania organ prawidłowo ustalił, że powierzchnia deklarowana kwalifikowana we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w ramach wynosiła 34,75 ha. Powierzchnia ta uwzględnia także powierzchnię ze złożonej w dopuszczalnym terminie zmiany do wniosku o przyznanie płatności na rok 2016. Natomiast powierzchnia stwierdzona wyniosła 34,68 ha, gdyż podczas kontroli administracyjnej niniejszej sprawy stwierdzono, że w ramach Wariantu: 8.2.1 Międzyplon ozimy, zadeklarowano powierzchnię większą niż powierzchnia podjętego zobowiązania. Łączna powierzchnia obszaru wykluczonego z płatności wyniosła w tym zakresie 0,07 ha. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych kwalifikowanych w ramach Wariantu: 8.2.1 Międzyplon ozimy a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wynosiła 0,20%. Zgodnie z art. 18 ust. 6 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 640/2014, w przypadku, gdy powierzchnia zadeklarowana (kwalifikowana) we wniosku przekracza powierzchnię stwierdzoną oraz gdy różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną wynosi nie więcej niż 3% lub 2 ha, płatność przysługuje do powierzchni stwierdzonej. Początkowa kwota płatności rolnośrodowiskowej w ramach omawianego wariantu, po uwzględnieniu degresywności, wynosiła 14.565,60 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na nieprzestrzeganie norm oraz wymogów, co ustalono w oparciu o kontrolę przeprowadzoną w gospodarstwie strony. Na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 maja 2015 r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości kary administracyjnej w zależności od liczby punktów przypisanych zatwierdzonym niezgodnościom (Dz. U. z 2015 r. poz. 743, z późn. zm.) i art. 39 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, określono procentową wielkość zmniejszenia kwoty płatności na poziomie 9%. W związku z tym należna kwota płatności została pomniejszona o kwotę w wysokości 1.310,90 zł. Kwota przyznanej płatności rolnośrodowiskowej w ramach Wariantu: 8.2.1 Międzyplon ozimy, po uwzględnieniu wszystkich zmniejszeń, wyniosła 13.254,70 zł. W odniesieniu zaś do płatności objętej Wariantem: 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy, organ zasadnie wykluczył z płatności działkę ewidencyjną nr [...] wchodzącą w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Jednocześnie wskazano, że w roku 2015 w gospodarstwie rolnika stwierdzono naruszenia dotyczące zasad wzajemnej zgodności dotyczące BW 4.1. Na podstawie powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 maja 2015 r. określono procentową wielkość zmniejszenia kwoty płatności na 9%. W związku z tym należna kwota płatności została pomniejszona o 1.310,90 zł. Kwota przyznanej płatności rolnośrodowiskowej w ramach Wariantu: 8.2.1 Międzyplon ozimy, po uwzględnieniu wszystkich zmniejszeń, wyniosła w konsekwencji 13.254,70 zł. W trakcie prowadzonego postępowania ustalono również, że powierzchnia deklarowana kwalifikowana we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w ramach Wariantu: 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy, wynosiła 21,01 ha. Powierzchnia ta uwzględnia także powierzchnię ze złożonej w dopuszczalnym terminie zmiany do wniosku o przyznanie płatności na rok 2016. Powierzchnia stwierdzona w ramach Wariantu: 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy, wynosiła 20,78 ha. Ustalono więc, że zadeklarowano powierzchnię większą niż powierzchnia podjętego zobowiązania. Łączna powierzchnia obszaru wykluczonego z płatności wynosiła 0,23 ha. Wyliczona zaś procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych kwalifikowanych w ramach tego wariantu a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wyniosła 1,11%. Mając na uwadze art. 18 ust. 6 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 640/2014 oraz wyniki przeprowadzonej kontroli na miejscu, powierzchnia zakwalifikowana do przyznania wyniosła 20,78 ha. Początkowa kwota płatności rolnośrodowiskowej w ramach Wariantu: 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy, po uwzględnieniu degresywności, wynosiła 8.312,00 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na nieprzestrzeganie norm oraz wymogów stwierdzonych w toku kontroli na miejscu w dniu 10 listopada 2016 r. w gospodarstwie rolnika. Na podstawie powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 maja 2015 r. i art. 39 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, określono procentową wielkość zmniejszenia kwoty płatności na poziomie 9%. Dlatego należna kwota płatności została pomniejszona o kwotę w wysokości 748,08 zł. Kwota przyznanej płatności rolnośrodowiskowej w ramach tego wariantu, po uwzględnieniu wszystkich zmniejszeń, wyniosła 7.563,92 zł. Okoliczności wyżej wskazane zostały należycie przez organy ustalone i uwzględnione przy ustalaniu wysokości należnych płatności w poszczególnych wariantach. W tym zakresie nie doszło do naruszenia przez organy orzekające obowiązującego prawa. Wymaga zaś zwrócenia uwagi, że wystąpienie z wnioskiem o przyznanie płatności nie jest obowiązkiem, lecz uprawnieniem rolnika i to beneficjent tych środków winien dołożyć należytej staranności, aby ubiegając się o pomocowe środki publiczne spełnić określone przepisami prawa przesłanki warunkujące ich przyznawanie w określonej wysokości. Trzeba też podkreślić, że skarżący składając wniosek złożył na nim podpis, co jest równoznaczne z podjęciem odpowiedzialności za jego wypełnienie oraz jego treść. Jednocześnie we wniosku oświadczył (sekcja IX. Oświadczenia i Zobowiązania), że znane są mu zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności. Odnosząc się do zawartych w skardze zarzutów dot. naruszenia prawa procesowego należy wskazać, że stan faktyczny sprawy został w tej sprawie ustalony prawidłowo. Wbrew zarzutom skargi organy obu instancji prawidłowo oceniły zebrany w sprawie materiał dowodowy w kontekście treści złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie płatności na rok 2016, a także trafnie ustaliły brak dodatkowych oświadczeń, które wpływałyby na ewentualną wysokość należnych płatności. W sprawach płatności organ ma obowiązek przeprowadzić postępowanie z zachowaniem wymogów określonych w art. 3 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 278, dalej jako "ustawa o płatnościach" lub "ustawa"). Przepis ten w ust. 1 określa, że z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Według zaś art. 3 ust. 2 ustawy o płatnościach, w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Natomiast stosowanie do art. 3 ust. 3 ustawy, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Z treści powołanych przepisów wynika, że organ działa na podstawie k.p.a., z zastrzeżeniem pewnych odmienności, do których należy m.in. brak związania treścią art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Stąd też zawarty w skardze zarzut dotyczący ich naruszenia nie był zasadny. Obowiązkiem organu było natomiast rozpatrzenie całego materiału dowodowego, co w ocenie Sądu w sprawie tej nastąpiło. Organy orzekające, w tym również organ odwoławczy, odniosły się do wszystkich dokumentów i dowodów zgromadzonych w sprawie oraz dokonały należytej oceny ich znaczenia dla podjętego w sprawie rozstrzygnięcia. Nie były usprawiedliwione również zarzuty skargi w zakresie naruszenia przez organy przepisów prawa materialnego, których sposób sformułowania oparty został na błędach proceduralnych, które miały prowadzić do wadliwych ustaleń faktycznych. Niezależnie zaś od podniesionych w skardze zarzutów, Sąd realizując obowiązek kompleksowej oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie dostrzegł innego rodzaju uchybień, które mogłyby skutkować koniecznością wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Z przytoczonych względów uznać należało, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, przez co skarga na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), podlega oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł w sentencji wyroku.