III SA/Lu 354/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia SO del. Robert Hałabis, Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawa), Protokolant Specjalista Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w dniu 27 września 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. S. z udziałem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie sygn. akt III SA/Lu 122/12 odrzucił skargę W. S. na działanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. Postanowienie stało się prawomocne od dnia 25 maja 2012 r. Skarżący pismem z dnia 25 czerwca 2012 r. wniósł między innymi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. III SA/Lu 122/12 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Sąd, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] czerwca 2012 r., wezwał skarżącego do usunięcia, w terminie siedmiu dni, braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego poprzez wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności wskazujących zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania Skarżący, w odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia [...] lipca 2012 r., wskazał jako podstawę prawną wznowienia postępowania art. 273 § 1 pkt 1 oraz § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a. i wniósł o uchylenie postanowienia z dnia 18 kwietnia 2012 r. W uzasadnieniu skarżący domagał się weryfikacji orzeczeń sądów powszechnych, kwestionując działalność organów administracji publicznej w tym również Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga W. S. o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Instytucja wznowienia postępowania uregulowana jest w przepisach art. 270 – 285 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a. Przepisy te wskazują kilka przypadków, w których można żądać wznowienia postępowania sądowego. Są to tzw. podstawy wznowienia, które muszą być wskazane w skardze o wznowienie postępowania (art. 279). Skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277). Stosownie do przepisu art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga wniesiona jest w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Brak któregokolwiek z tych wymagań powoduje konieczność odrzucenia skargi. Oparcie skargi na ustawowej podstawie wznowienia w rozumieniu powołanego przepisu oznacza powołanie jednej lub kilku podstaw wznowienia, wymienionych w przepisach art. 271 – 274 p.p.s.a. Skarżący w skardze o wznowienie postępowania, uzupełnionej pismem z dnia [...] lipca 2012 r., w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 kwietnia 2012 r. w sprawie o sygnaturze III SA/Lu 122/12 na działanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. jako podstawę wznowienia postępowania wskazał art. 273 § 1 pkt 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. Wobec wskazania ustawowych przyczyn wznowienia i zachowania terminu do wniesienia skargi, brak było podstaw do odrzucenia skargi na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zatem z przepisem art. 280 § 1 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania skierowana została na rozprawę. W myśl przepisu art. 281 p.p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca skargę, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia, albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Brak ustawowej podstawy wznowienia oznacza, że podstawa ta, mimo jej wskazania w skardze, w rzeczywistości nie istnieje. Badając skargę na posiedzeniu niejawnym sąd ogranicza się do ustalenia, czy podstawa przytoczona w skardze odpowiada którejkolwiek z podstaw wymienionych w przepisach ustawy, nie ustala natomiast, czy podstawa ta istnieje w rzeczywistości. Dopiero na rozprawie może sąd dokonać takiej oceny. W. S. w skardze oraz w kolejnych pismach kierowanych do Sądu podnosił zarzuty nieprawidłowego – jego zdaniem – działania prokuratury, sądów oraz organów państwowych, w tym również Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w szeregu sprawach toczących się z jego udziałem lub członków jego rodziny. W odniesieniu do sprawy III SA/Lu 122/12, skarżący wskazał, że złożył skargę o wznowienie postępowania, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie skorygował prawomocne orzeczenia sądów powszechnych w sprawach o sygn. akt VIII U 6745/00 i VIII U 4865/03, uznał decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2000 r. w sprawie ustalenia renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy za dokument pochodzący z przestępstwa i zobowiązał Zakłada Ubezpieczeń Społecznych do spełnienia żądania skarżącego o podwyższenie renty. Zgodnie z treścią art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym następnie uchylonym. Z § 2 wynika, że można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Wznowienia postępowania można również żądać w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (art. 273 § 3 p.p.s.a.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wskazane przez skarżącego podstawy wznowienia w rzeczywistości nie zachodzą. Analiza treści skargi o wznowienie postępowania oraz licznych pism skarżącego prowadzi do wniosku, że skarżący nie uzasadnił żadnej z wymienionych wyżej podstaw wznowienia. Skarżący nie wykazał nawet pośrednio jednej z trzech powołanych podstaw wznowienie postępowania, wymienionych w przepisie art. 273 p.p.s.a. Z powyższych względów, wobec nieistnienia podstaw wznowienia, wskazanych w przepisie art. 273 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 281 p.p.s.a. odrzucił skargę W. S. o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Lu 122/12.