III SA/Lu 356/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędzia WSA Anna Strzelec Protokolant Referent Jacek Zięba po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 3 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi D. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...], orzekającą o zatrzymaniu D. I. (skarżącemu) prawa jazdy kategorii T, C+E, C1+E, B+E, C+C1,B, B1, nr [...], wydanego przez Starostę Zamojskiego w dniu [...] marca 2016 r., nr druku serii [...], w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. W dniu [...] sierpnia 2018 r. do Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego w Z. wpłynął wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami silnikowymi w ramach posiadanych uprawnień oraz skierowania na badanie psychologiczne w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W sprawach tych Starosta Z. wszczął odrębne postępowania. Decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. Starosta Z. orzekł o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy kategorii T, C+E, C1+E, B+E, C+C1,B, B1. W uzasadnieniu organ wskazał, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia [...] marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw był zobligowany do wydania takiego rozstrzygnięcia w związku z przekroczeniem przez skarżącego liczby 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W odwołaniu z dnia [...] stycznia 2019 r. D. I. zaskarżył powyższą decyzję w całości i wniósł o jej uchylenie w całości i orzeczenie co do istoty, ewentualnie uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił błędne ustalenie przez organ, że skarżący przekroczył liczbę 24 punktów karnych otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W ocenie skarżącego organ nie uwzględnił przedawnienia punktów karnych po upływie jednego roku od popełnienia wykroczenia. Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r., SKO w Z. utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że treść odwołania nie wnosi żadnych nowych okoliczności do sprawy, ani też nie potwierdza zasadności wniesionych zarzutów. W świetle ustaleń Starosty [...] zaistniały przesłanki przesłanki do wydania decyzji o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy do kierowania pojazdami silnikowymi, do czego organ I instancji był zobligowany. Zarzut skarżącego, że punkty karne zostały zebrane w ciągu dwóch lat jest chybiony. Pierwsze wykroczenie miało miejsce w dniu [...] września 2016 r. (6.pkt.), następne w dniu [...] listopada 2016 r. (6 pkt.) oraz w dniu [...] marca 2017 r. (4 pkt.), ostatnie zaś w dniu [...] czerwca 2017 r. (14 pkt.). W ciągu roku od pierwszego zdarzenia w, w okresie od dnia [...] września 2017 r. do dnia [...] czerwca 2017 r., skarżący otrzymał 30 punktów karnych. W piśmie z dnia [...] maja 2019 r. D. I. wniósł skargę na powyższą decyzję SKO w Z.. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: 1) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia organu I instancji, podczas gdy winno ono zostać uchylone, 2) art. 7 i 77 § 1 k.p.a. oraz art. 75 § 1 k.p.a. oraz art. 84 § 1 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia i załatwienia sprawy m.in. poprzez brak zweryfikowania przez organ, czy toczyły się postępowania sądowe w zakresie wykroczeń, za które skarżącemu zostały przypisane punkty karne w dniach [...] września 2016 r. (6 pkt.), [...] listopada 2016 r. (6 pkt.), [...] marca 2017 r. (4 pkt.) oraz [...] czerwca 2017 r. (14 pkt.), a także w jakiej dacie zostały prawomocnie zakończone, co skutkowało błędnym przyjęciem, iż skarżący otrzymał łącznie 30 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w ciągu roku, podczas gdy wykroczenie z dnia [...] czerwca 2017 r. stanowiło przedmiot rozpoznania przed Sądem Rejonowym w Z. (sygn. akt II W 503/17), a następnie przed Sądem Okręgowym w Z. (sygn. akt Ka 326/18), a ostateczne rozstrzygnięcie uprawomocniło się w dniu 11 czerwca 2018 r., co wskazuje iż skarżący nie otrzymał łącznie 30 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w ciągu roku, 3) art. 7 k.p.a. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej, 4) art. 11 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stronie postępowania przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwieniu sprawy. Ponadto skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego: 1) art. 98 ust. 1 ustawy z dnia [...] stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, poprzez jego niezastosowanie, a z którego to przepisu wynika wprost, że kierowca który kierując pojazdem popełnił naruszenie przepisów ruchu drogowego, stwierdzone mandatem karnym, prawomocnym wyrokiem sądu lub orzeczeniem organu orzekającego w sprawie o naruszenie w postępowaniu dyscyplinarnym, otrzymuje punkty odpowiadające temu naruszeniu z dniem uprawomocnienia się rozstrzygnięcia, 2) art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia [...] marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015, poz. 541 ze zm.) poprzez jego błędne zastosowanie. Zarzucając powyższe skarżący wniósł o: 1) uchylenie w całości decyzji organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a. – z uwagi na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a ponadto o umorzenie postępowania administracyjnego przez sąd na podstawie art. 145 § 3 p.p.s.a., względnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, 2) zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Uzasadniając zarzuty skarżący wskazał, że organ przeoczył, iż wykroczenie za które ukarany został skarżący w dniu [...] czerwca 2017 r. stanowiło przedmiot rozpoznania przed Sądem Rejonowym w T. L., a następnie Sądem Okręgowym w Z.. Ostateczne rozstrzygnięcie uprawomocniło się w dniu [...] czerwca 2018 r., co oznacza że skarżący nie otrzymał łącznie 30 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w ciągu roku. W odpowiedzi na skargę SKO w Z. wniosło o oddalenie skargi. W ocenie organu stanowisko skarżącego, zgodnie z którym punkty karne ulegają "kasowaniu" po roku czasu nie znajdują oparcia w przepisach prawa. Ponadto załączone przez skarżącego wyroki Sądu Rejonowego w Z. II wydział Karny z dnia [...] marca 2018 r. i Sądu Okręgowego w Z. II Wydział Karny z dnia [...] czerwca 2018 r. wskazują, że został on uznany za winnego zarzucanych mu czynów, a tym samym naruszenia przepisów ustawy o ruchu drogowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia [...] lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2019 poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2019, poz. 2325 zwanej dalej p.p.s.a.), polegają na kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie ocenie podlega, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia, bądź stwierdzenie nieważności tego aktu. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy. Nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli w tak zakreślonych granicach sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie jest dotknięta uchybieniami, które w świetle powołanych przepisów uzasadniałyby jej uchylenie, bądź stwierdzenie jej nieważności. Dokonana w powyższy sposób kontrola wskazuje, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Materialnoprawną podstawę kwestionowanego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia [...] marca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2015, poz. 541 ze zm.), zgodnie z którym do dnia wskazanego w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4 (ustawy z dnia [...] czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, t.j. Dz.U. 2017 poz. 1260, dalej p.r.d.). Na podstawie ostatniego wskazanego przepisu organy policji prowadzą ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Danemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10, a stosowną adnotację umieszcza się w tej ewidencji. Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których stanowi art. 140 ust. 1 pkt 3 – 20 punktów (art. 130 ust. 2 p.r.d.). Zawarty w art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw zwrot "wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy" wskazuje, że decyzja wydana na podstawie tego przepisu jest rozstrzygnięciem o charakterze związanym. Oznacza to, że organ administracji w takiej sytuacji nie ma żadnej dowolności i uznaniowości. Każdorazowo w przypadku przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego właściwy organ administracji jest zobowiązany do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w zakresie wszystkich posiadanych przez tego kierowcę kategorii. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7 i 77 § 1 k.p.a. oraz art. 75 § 1 k.p.a. oraz art. 84 § 1 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. należy wskazać, że postępowanie sądowe w zakresie wykroczeń, nie stanowi zagadnienia wstępnego mającego znaczenie dla rozstrzygnięcia wydanego w przedmiotowej sprawie (uchwała 7 sędziów NSA z dnia [...] lipca 2019 r., sygn.. I OPS 3/18). Zatrzymanie prawa jazdy dokonywane jest w oparciu o dane wynikające z ewidencji, nie zaś w oparciu o wyrok sądu karnego zapadający w przedmiocie naruszenia przepisów ruchu drogowego. Do dokonywania wpisów w ewidencji i dokonywania z niej wykreśleń uprawnione są organy policji. Sąd oraz inne organy orzekające w sprawie (starosta, SKO) nie mogą ingerować w treść ewidencji i dokonywać samodzielnego ustalania ilości punktów w oderwaniu od danych wynikających z ewidencji. Kwestia prawidłowości wpisów do ewidencji nie stanowi przedmiotu oceny sądu administracyjnego. Bez znaczenia pozostaje tu również wynik toczących się przed sądem powszechnym wskazanych przez skarżącego postępowań. Do uprawnień starosty oraz SKO należy wyłącznie ustalenie czy w określonym czasie doszło do przekroczenia wskazanej przez ustawodawcę liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 98 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami należy wskazać, ze wpis punktów karnych do ewidencji stanowi czynność materialno-techniczną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a zatem przysługuje od niej prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W przypadkach spornych tylko sąd administracyjny może stwierdzić nieprawidłowość dokonanego wpisu do ewidencji, lecz następuje to w odrębnym postępowaniu. Zagadnienie to nie może być rozpatrywane ani w postępowaniu administracyjnym, w którym ilość punktów uwidocznionych w ewidencji jest przesłanką rozstrzygnięcia, ani też w postępowaniu sądowym prowadzonym ze skargi na decyzje wydane w takich sprawach (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] stycznia 2017 r., I OSK 731/15). Ubocznie tylko należy wskazać, że załączone do skargi wyroki Sądu Rejonowego w Z. II Wydział Karny z dnia [...] marca 2018 r. i Sądu Okręgowego z Z. II Wydział Karny z dnia [...] czerwca 2018 r. wskazują, że skarżący został uznany za winnego zarzucanych mu czynów. Skarżący w niniejszej sprawie nie kwestionował okoliczności popełnienia przez niego wykroczeń, za które zostały przyznane punkty karne, ani czasu ich popełnienia. W ocenie Sądu organy prawidłowo ustaliły, że wykroczenia te popełnione zostały w okresie krótszym niż jeden rok. W takiej sytuacji, w związku z brzmieniem art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia [...] marca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw właściwy organ był zobligowany do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Mając powyższe na względzie Sąd doszedł do wniosku, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, wobec czego na podstawie art. 151 p.p.s.a. podlega ona oddaleniu.