III SA/Lu 357/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi N. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwrotu stypendium szkoleniowego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W złożonej skardze skarżący wniósł m.in. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Powyższy wniosek został potraktowany jako wniosek o przyznanie prawa pomocy, w związku z czym skarżącego wezwano do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. W zakreślonym terminie pełnomocnik strony nadesłał wypełniony urzędowy formularz wniosku zakreślając w nim, iż wnosi o przyznanie skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych. Żądanie strony zostało zatem ograniczone do przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje: W sprawie niniejszej skarżący wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie zwrotu stypendium szkoleniowego przyznanego uprzednio skarżącemu przez urząd pracy jako osobie bezrobotnej w okresie odbywania szkolenia. Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona wnosząca skargę na działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Sprawa, w której skarżący wniósł skargę, mieści się w kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie, zatem strona jest w tej sprawie zwolniona z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Wobec tego, że strona nie ma obowiązku uiszczenia jakichkolwiek kosztów sądowych w sprawie w której wniosła skargę, zgłoszone żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, nie znajduje uzasadnienia. Innymi słowy, nie ma podstaw do wydania orzeczenia w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ w niniejszej sprawie skarżącemu przysługuje zwolnienie ustawowe z obowiązku ich ponoszenia. Zatem w przypadku gdy strona jest zwolniona od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie ustawy (tak jak skarżący w sprawie niniejszej), brak jest podstaw do powtórnego zwolnienia strony od kosztów sądowych na podstawie orzeczenia sądu (lub referendarza sądowego). Powyższe skutkuje odmową uwzględnienia złożonego wniosku. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 239 pkt 1 lit. b w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.