III SA/Lu 36/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Inne z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu środków europejskich stanowiących dofinansowanie udzielone na realizację projektu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu [...] stycznia 2022 r. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Inne z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu środków europejskich stanowiących dofinansowanie udzielone na realizację projektu. W odpowiedzi na skargę Inne wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") z uwagi na wniesienie skargi po terminie oraz z uwagi na niedopuszczalność skargi w sytuacji wniesienia przez skarżącą także wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w punktach 1-5a art. 58 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Tego rodzaju sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Na mocy art. 207 ust. 12a ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 305 z późn. zm.) od decyzji wydanej na podstawie art. 207 ust. 1 pkt 2 i ust. 9 pkt 1 tej ustawy przez instytucję zarządzającą, stronie służy środek odwoławczy w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Natomiast zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Podkreślenia wymaga, że wybór jednej z wymienionych w art. 52 § 3 p.p.s.a. instytucji, to jest skargi do sądu administracyjnego lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, należy do strony postępowania. Jeżeli strona nie skorzysta z prawa zwrócenia się do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy, może wnieść skargę na wydaną decyzję do sądu administracyjnego. Jeżeli natomiast strona złoży do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, wydana decyzja podlega ponownej kontroli procesowej i merytorycznej przez organ i w takiej sytuacji zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega dopiero decyzja wydana po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W okolicznościach przedmiotowej sprawy decyzja Inne z dnia [...] listopada 2021 r. wraz z pouczeniem o możliwości jej zaskarżenia za pomocą wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, została doręczona stronie w dniu [...] grudnia 2021 r. W dniu [...] grudnia 2021 r. skarżąca nadała w placówce pocztowej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ, a następnie w dniu [...] stycznia 2021 r. wniosła za pomocą komunikacji elektronicznej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Zatem skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję, od której został wniesiony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W konsekwencji zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Inne z dnia [...] listopada 2021 r. nie jest ostateczna. Jak wskazano wyżej, przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. przewiduje odrzucenie skargi, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5a p.p.s.a. wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tym przypadku "inną przyczyną" wskazaną w powołanym przepisie jest przedwczesność skargi, która została wniesiona w sytuacji wcześniejszego uruchomienia trybu ponownego rozpatrzenia sprawy. Z tych przyczyn i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu. Dodatkowo jedynie można wskazać na trafność stanowiska organu, iż skarga została także wniesiona z przekroczeniem przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącej zaskarżonej decyzji, co w świetle art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowiłoby przesłankę odrzucenia skargi także w sytuacji, gdyby skarga nie była niedopuszczalna z przyczyn wskazanych wyżej. W konsekwencji i na podstawie powołanych przepisów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.