III SA/Lu 368/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski,, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak,, Protokolant Asystent sędziego Jowita Dudek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 13 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi C. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej odmawiającej potwierdzenia wystąpienia towaru poza obszar celny Wspólnoty oddala skargę. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] grudnia 2009 r. C. L. wystąpił do Naczelnika Urzędu Celnego w Z. z wnioskiem o wznowienie - w trybie art. 240 §1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa - postępowania w sprawie zakończonej przez ten organ ostateczną decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2009r. odmawiającą potwierdzenia wystąpienia poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej towaru w postaci kombajnu [...] (objętego procedurą wywozu wg dokumentu SAD [...] z dnia 2 czerwca 2005 r.) oraz kombajnu [...] (objętego procedurą wywozu wg dokumentu SAD [...] z dnia [...] lipca 2005 r.). Strona podała, że nową okolicznością faktyczną, o której mowa w w/w przepisie, istniejącą w dniu wydania powyższej decyzji, nie znaną organowi, który ją wydał jest fakt, że w dacie orzekania przez organ oba kombajny znajdowały się na terenie U. (i znajdują się nadal), co potwierdza wydany przez Izbę Handlowo-Przemysłową wniosek ekspertowy Nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. Skoro kombajny były i są na terytorium U. i tam je zarejestrowano, to nie ma żadnych wątpliwości, iż nastąpił wywóz towaru poza obszar Wspólnoty. Działając na mocy art. 243 §1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, Naczelnik Urzędu Celnego w Z. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] grudnia 2009r. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej wskazaną decyzją ostateczną i wezwał stronę do przedstawienia oryginału lub urzędowo potwierdzonej kopii wniosku ekspertowego. W odpowiedzi na wezwanie organu celnego w tej sprawie w dniu [...] lutego 2010 r. strona przedłożyła oryginał w/w wniosku ekspertowego wraz z tłumaczeniem. Po przeprowadzeniu postępowania, o którym mowa w art. 243 § 2 Ordynacji podatkowej Naczelnik Urzędu Celnego w Z. decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. odmówił uchylenia w całości wydanej przez siebie decyzji ostatecznej Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. odmawiającej potwierdzenia wystąpienia poza obszar celny Wspólnoty towaru w postaci przedmiotowych kombajnów. W uzasadnieniu decyzji organ celny wyjaśnił, iż analiza akt i materiału dowodowego zebranego w toku przeprowadzonego postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] marca 2009 r. oraz analiza wniosku o wznowienie tego postępowania, wskazuje że brak jest przesłanek, o których mowa w art. 240 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, upoważniających do uchylenia powyższej decyzji (wadliwej - zdaniem strony). Organ argumentował, iż nie ma wątpliwości, że w dniu wydania decyzji odmawiającej potwierdzenia wystąpienia poza obszar celny Wspólnoty przedmiotowych towarów (kombajnów), przedstawione przez stronę dowody nie istniały. Decyzja ta została wydana przez Naczelnika Urzędu Celnego w Z. w dniu [...] marca 2009 r. natomiast wniosek ekspertowy, która strona powołuje jako dowód, wystawiono w dniu [...] listopada 2009 r. Dowód ten nie istniał w dniu wydania decyzji. Okoliczności te pojawiły się później. Zatem nie zostały spełnione przesłanki pozwalające na uchylenie decyzji w postępowaniu wznowieniowym. Ujawnione nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody nie istniały w dniu wydania decyzji ostatecznej i w konsekwencji nie mają one wpływu na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. C. L. nie zgodził się z decyzją organy celnego z dnia [...] marca 2010 r. wydaną po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego. W odwołaniu zarzucił rażące naruszenie przepisów - art. 240 §1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez błędną wykładnię, że przesłanki tego przepisu nie zostały spełnione; art. 122, art.187 §1 w/w ustawy poprzez nienależyte rozważenie materiału dowodowego oraz art. 210 §1 pkt 4 i 6, poprzez nieprawidłową podstawę prawną i brak należytego uzasadnienia rozstrzygnięcia. Rozpatrując odwołanie decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. ( znak: Nr [...]) Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Z. Nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. w uzasadnieniu argumentując, iż zgodnie z przepisem art. 245 §1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, organ podatkowy po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 243 § 2 wydaje decyzję, w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej w całości lub w części, jeżeli nie stwierdzi istnienia przesłanek określonych w art. 240 § 1. W myśl art. 243 §2 Ordynacji podatkowej, postanowienie organu podatkowego o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Przedmiotem postępowania wznowieniowego jest ustalenie, czy postępowanie, w którym zapadła decyzja ostateczna, było dotknięte jedną z wadliwości wyliczonych w art. 240 §1 oraz - w razie pozytywnego wyniku tych czynności - przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia istoty sprawy. Aby organ podatkowy mógł przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w celu rozstrzygnięcia istoty sprawy musi stwierdzić istnienie przesłanek do wznowienia postępowania. Jako podstawę wznowienia postępowania strona wskazała art. 240 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, w myśl którego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który wydał decyzję. Taką okolicznością, jak twierdzi strona, jest pozostawanie w/w kombajnów na terenie U. Na udokumentowanie tej okoliczności dołączono kserokopię wydanego przez Izbę Handlowo-Przemysłową wniosku ekspertowego (wraz z tłumaczeniem), w którym potwierdzono, że przedmiotowe kombajny znajdują się na terytorium U. i są tam zarejestrowane. W ocenie Naczelnika Urzędu Celnego w Z. fakt, iż w/w dokument (wniosek ekspertowy) wystawiony został po dniu wydania decyzji tj. nie istniał w dniu jej wydania, oznacza, że nie spełnione zostały przesłanki z art. 240 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. A jako nie spełniający przesłanki do wznowienia postępowania nie został poddany przez Naczelnika Urzędu Celnego w Z. ocenie na okoliczność udowodnienia wywozu towaru poza obszar celny Wspólnoty. Jak słusznie zauważa odwołujący się, w przepisie art. 240 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej występują dwa odrębne człony. Jeden dotyczy ujawnienia nowych okoliczności faktycznych, drugi - nowych dowodów. Ustawodawca posłużył się tutaj alternatywą "lub", w związku z czym samo ujawnienie nowej okoliczności faktycznej, bez dowodów na jej poparcie stanowiłoby wystarczającą przesłankę do wznowienia postępowania w sprawie. W związku z powyższym fakt, iż przedłożony dokument został wystawiony po dniu wydania decyzji ostatecznej Naczelnika Urzędu Celnego w Z. nie przesądza o braku przesłanek przepisu art. 240 §1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa, gdyż dokument ten miał na celu jedynie potwierdzenie pewnej okoliczności, tj. pozostawania kombajnów na terenie U. Dyrektor Izby Celnej w B. stwierdził, że nie podziela w tej kwestii stanowiska organu I instancji zawartego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ponieważ rozważania dot. przesłanek wznowienia są niepełne, nie zawierają bowiem oceny czy podniesiona we wniosku okoliczność (pozostawania kombajnów na terenie Ukrainy) może stanowić podstawę wznowienia postępowania w sprawie. Z treści art. 240 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej wynika, że wznawia się postępowanie, gdy spełnione są łącznie trzy przesłanki: ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody, istotne dla sprawy, są nowe, istnienie nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów w dniu wydania decyzji ostatecznej, nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody nie były znane organowi, który wydał decyzję. Przepis ten oznacza, iż ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody mają być nowe i nie znane organowi, który wydał decyzję. Pod pojęciem nowych okoliczności faktycznych (lub nowych dowodów) należy rozumieć, zarówno okoliczności nowo odkryte, jak również po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Nie można do takich zaliczyć okoliczności, którą powołuje odwołujący się, tj. pozostawanie kombajnów na terenie U., a nawet ich rejestracji w rozumieniu obowiązujących tam przepisów, gdyż okoliczności te były przedmiotem rozpoznania w sprawie prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Celnego w Z. zakończonej decyzją ostateczną Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. odmawiającą potwierdzenia wystąpienia poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej towarów. Akta tej sprawy, wśród których znajdują się kserokopie ukraińskich dowodów rejestracyjnych przedmiotowych kombajnów, dowodzą, że okoliczność pozostawania kombajnów na terenie U. była przedmiotem postępowania organu I instancji zakończonego ostateczną decyzją. Nie można też przyjąć, że okoliczność związana z rejestracją pojazdów na terenie U. jest nowa i nie była nie znana organowi, który wydał decyzję, gdyż wynikała ona z materiałów będących w dyspozycji tego organu (w aktach sprawy zakończonej decyzją ostateczną Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. znajdują się kserokopie ukraińskich dowodów rejestracyjnych przedmiotowych kombajnów). W orzecznictwie sądowym panuje pogląd, że "nowe dowody to takie, które wprawdzie istniały w dacie orzekania w postępowaniu zwykłym, ale organ orzekający tymi dowodami nie dysponował (obojętnie z jakich przyczyn). Jeżeli jednak takie dowody były, a organ orzekający "ich nie zbadał", to nie można takich dowodów w postępowaniu wznowieniowym uważać za nowe, choćby organ w postępowaniu poprzednim z dowodami tymi się nie zapoznał albo niewłaściwie je ocenił" (wyrok NSA z dnia 9 kwietnia 2001 r. sygn. akt V SA 1831/00). W takim wypadku strona powinna bronić swojego interesu prawnego wnosząc odwołanie od decyzji. Odmienna interpretacja art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej godziłaby w wyrażoną w art. 128 tej ustawy zasadę trwałości decyzji ostatecznych, zgodnie z którą· uchylenie lub zmiana tych decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania mogą nastąpić tylko w ściśle określonych, nie podlegających wykładni rozszerzającej, przypadkach przewidzianych w tej ustawie oraz w ustawach podatkowych. Tak więc, pomimo błędów w zakresie interpretacji w/w przepisu dokonanej przez Naczelnika Urzędu Celnego w Z., wydane przez niego rozstrzygniecie, jest zgodne z prawem, gdyż podnoszona we wniosku strony z dnia [...] grudnia 2009 r. okoliczność nie stanowi przesłanki do wznowienia postępowania na postawie w/w przepisu, nie jest bowiem okolicznością nową, nie znaną organowi, który wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. Wobec braku przesłanek do wznowienia postępowania organ celny I instancji słusznie odstąpił od przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, którego celem byłoby rozpoznanie i rozstrzygniecie istoty sprawy. Stąd też zarzuty odwołującego się dot. naruszenia art. 122 oraz art.187§1 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez nienależyte rozważenie materiału dowodowego nie są słuszne. Odnosząc się do zarzutu niekonsekwencji organu I instancji polegającej na wzywaniu strony do przedstawienia oryginału dokumentu, który jednak nie może być podstawą wzruszenia decyzji w postępowaniu wznowieniowym, Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, iż z treści art. 243 § 2 Ordynacji podatkowej wynika, że postanowienie (o wznowieniu postępowania) stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ, w pierwszej kolejności, postępowania co do przesłanek wznowienia (samo wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania o tym jeszcze nie przesądza). Ustalenie więc czy występują podstawy wznowienia postępowania może nastąpić dopiero w fazie postępowania rozpoznawczego, a nie na etapie czynności ustalających dopuszczalność wznowienia. Rozstrzygnięcie o braku podstaw wznowienia postępowania w decyzji o odmowie wznowienia postępowania byłoby naruszeniem art. 243 § 2 i art. 245 § 1 pkt 2, w myśl których dopiero po przeprowadzeniu postępowania rozpoznawczego, w razie gdy organ nie ustali wystąpienia podstaw wyliczonych w art. 240 § 1 wydaje decyzję odmawiającą uchylenia decyzji dotychczasowej. Aby więc organ celny mógł przeprowadzić postępowanie co do przesłanek wznowienia, w trakcie którego ocenić pod tym kątem zgłoszony przez stronę dowód to powinien dysponować oryginałem tego dokumentu, gdyż w takiej dopiero formie można mówić o nim jako dowodzie. Organ celny II instancji nie podzielił zarzutu odwołującego się, że Naczelnik Urzędu Celnego w Z. podał nieprawidłową podstawę prawną decyzji. Błędnego oznaczenia przez organ celny I instancji publikatora aktu prawnego (zwłaszcza jeżeli tym błędem jest jedynie zamiana kolejności roku wydania Dziennika Ustaw z jego numerem) nie można utożsamiać ze wskazaniem nieprawidłowej podstawy prawnej. Błąd taki nie powinien nastręczyć stronie problemu z odszukaniem powołanej podstawy prawnej decyzji, a tym bardziej nie miał wpływu na merytoryczne rozpatrzenie sprawy. W skardze sądowej zarzucono rażące naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej : - art. 233 § 2, poprzez jego nie zastosowanie, albowiem organ powinien zastosować ten przepis w sytuacji oczywiście błędnego uzasadnienia decyzji, co miało miejsce w niniejszej sprawie, - art. 240 § 1 pkt 5, poprzez jego błędną wykładnię, albowiem organ bezzasadnie uznał, iż nie zostały spełnione przesłanki tego przepisu, - art. 122, art. 187 § 1, poprzez nienależyte rozważenie materiału dowodowego, -art. 210 § 1 pkt 6, poprzez nieprawidłowe uzasadnienie decyzji. W uzasadnieniu strona podniosła, że organ II instancji powinien był uchylić skarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Z., gdyż wymaga tego ogólna zasada zaufania obywatela do organów państwa, sformułowana w art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego nakazująca uchylić zaskarżoną decyzję mimo jej merytorycznej zasadności, jeżeli uzasadnienie decyzji zostało sformułowane wadliwie. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu II instancji, że w niniejszej sprawie nie wyszły na jaw nowe okoliczności, które istniały w dniu wydania decyzji, a nie były znane organowi bowiem w trakcie prowadzonego postępowa zakończonego decyzją z dnia [...] marca 2009r. organ celny oparł się na informacjach, że przesłane zgłoszenie celne (dotyczące obu kombajnów) nie zostało przedstawione Urzędowi Celnemu w J., w systemach komputerowych ukraińskiej administracji celnej nie ma żadnej informacji na temat przedmiotowych kombajnów oraz pismo władz celnych U. z dnia [...] stycznia 2007 r. nie zostało zarejestrowane w Urzędzie Celnym w J. i osoba, która podpisała w/w pismo nie pracowała w tamtejszym Urzędzie. Z tego wynika, iż organ wydając decyzję nie brał pod uwagę okoliczności, iż kombajny znajdowały się na terenie U.. Organ opierał się na okolicznościach, że dokumenty celne zostały sfałszowane i w rzeczywistości kombajny nie przekroczyły granicy. Dlatego też informacje przedstawione przez stronę we wniosku o wznowienie postępowania należy uznać za nowe okoliczności w sprawie, które istniały w dniu wydania decyzji, ale nie były znane organowi. Nową okolicznością jest fakt, iż oba kombajny znajdowały się w dniu wydania decyzji i znajdują się nadal na terenie U. Co więcej, przedmiotowe kombajny są tam zarejestrowane w myśl przepisów prawa ukraińskiego. Oznacza to, że nabywcy kombajnów weszli w ich posiadanie zgodnie z prawem. W kontekście dotychczasowych ustaleń organu nie ulega wątpliwości, że są to nowe okoliczności w sprawie, które istniały w dniu wydania decyzji, ale nie były znane organowi. Wniosek ekspertowy wraz z tłumaczeniem dowodzi, że wyszły na jaw istotne nowe okoliczności w sprawie, które istniały w dniu wydania decyzji, a nie były organowi znane. Organ natomiast błędnie zinterpretował ten dokument twierdząc, iż nie były to nowe okoliczności. Strona nie może się zgodzić z tym poglądem. Jak wskazano powyżej, w kontekście ustaleń organu, to że kombajny przekroczyły granicę, znajdowały się na U. w dniu wydania decyzji i zostały zarejestrowane w myśl prawa ukraińskiego są nowymi okolicznościami dla organu orzekającego. Błędna jest wykładnia art. 245 § 1 pkt 1 w związku z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej polegającą na przyjęciu, że nowa okoliczność istniejąca w dniu wydania decyzji ostatecznej, a nieznana organowi podatkowemu winna być udokumentowana dowodem istniejącym w dniu wydania decyzji ostatecznej. Z treści art. 240 § 1 pkt 5 ordynacji podatkowej wynika bowiem. że przesłanka do wznowienia postępowania jest spełniona gdy ujawnią się w sprawie nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody i okoliczności te będą miały charakter nowych w stosunku do poprzednio prowadzonego postępowania albo gdy okoliczności te lub dowody nie były znane w dniu wydania decyzji. Nowe okoliczności muszą być istotne dla sprawy, czyli takie, które mogą mieć wpływ na odmienną oceną i rozstrzygnięcie. Poza tym uzasadnienie prawne decyzji jest nieprawidłowe bowiem błędnie zinterpretowano pojecie nowych okoliczności faktycznych istniejących w dniu wydania decyzji nieznanych organowi. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wnosił o jej oddalenie. Sąd zważył, co następuje: Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Z uwagi na charakter sporu należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że instytucja wznowienia postępowania pozwala na weryfikację ostatecznej decyzji organu celnego – w ściśle określonych przypadkach wymienionych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. Stosownie do jej art. 128, decyzja od której nie służy odwołanie jest ostateczna. Taki przymiot posiada decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w Z. Nr [...] z dnia [...] marca 2009r. odmawiającą potwierdzenia wystąpienia poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej towaru w postaci kombajnu [...] (objętego procedurą wywozu wg dokumentu SAD [...] z dnia [...] czerwca 2005 r.) oraz kombajnu [...] (objętego procedurą wywozu wg dokumentu SAD [...] z dnia [...] lipca 2005 r.). Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej sprzedała w 2005 r. oba kombajny kontrahentom z U. i jest obecnie zainteresowana uzyskaniem potwierdzenia wystąpienia (wywozu) tych towarów poza obszar Wspólnoty. Z tego też powodu strona zwróciła się do organu celnego z wnioskiem z dnia [...] listopada 2007 r. o potwierdzenie faktu wywozu towaru poza granice kraju. Strona wyjaśniła, iż jej dokumenty (SAD 3) dotyczące wystąpienia towaru za granicę okazały się fałszywe (sfałszowano pieczęcie), podnosząc przy tym, że "w/w kombajny przekroczyły granicę na własnych kołach prowadzone prze obywateli U.". Do wniosku strona dołączyła między innymi dokumenty świadczące o zarejestrowaniu tych kombajnów na terytorium U.. Argument dotyczący pozostawania kombajnów na U. strona ponowiła we wniosku z dnia [...] grudnia 2009 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] marca 2009 r., która powinna być – zdaniem strony - wyeliminowana z obrotu prawnego z tego względu, iż obarczona jest kwalifikowaną wadą, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Strona skarżąca uznała bowiem, że w dacie wydania kwestionowanej decyzji przez organ celny, temu organowi nieznany był fakt pozostawania obu kombajnów na terenie Ukrainy, a tę okoliczność potwierdza wydany przez Izbę Handlowo-Przemysłową wniosek ekspertowy Nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. dołączony do podania o wznowienie postępowania. Odnosząc się do zarzutów i wniosków skargi należy stwierdzić, że zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał tę decyzję. W świetle art. 243 § 1 Ordynacji podatkowej, w razie dopuszczalności wznowienia postępowania organ wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania. Postanowienie to stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 243 § 2 Ordynacji podatkowej). Jej art. 245 § 1 pkt 2 stanowi, że organ po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 243 § 2 wydaje decyzję, w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej w całości lub części, jeżeli nie stwierdzi istnienia przesłanek określonych w art. 240 § 1. Postępowanie wznowiono na wniosek skarżącego z dnia [...] grudnia 2009 r. postanowieniem Naczelnika Urzędu Celnego w Z. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2009r., a następnie wydaną w dniu [...] marca 2010 r. - na mocy art. 245 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej – decyzją organ ten odmówił uchylenia własnej ostatecznej decyzji z dnia [...] marca 2009 r., co zyskało aprobatę Dyrektora Izby Celnej w B. wyrażoną w zaskarżonej decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. W ocenie Sądu, strona skarżąca niesłusznie podnosi, że zachodzi – określona w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej - podstawa do wznowienia postępowania i wzruszenia ostatecznej decyzji organu celnego z dnia [...] marca 2009 r. Analiza akt rozpoznawanej sprawy wskazuje, że brak jest ustawowych przesłanek wymienionych w w/w przepisie. Wbrew stanowisku strony, nową okolicznością faktyczną w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, nie jest fakt pozostawania obu kombajnów na terenie U. Kwestię tę skarżący wprost sygnalizował w swoim w wniosku z dnia [...] listopada 2007 r. (k. 13 akt adm.) o wydanie decyzji stwierdzającej wystąpienie towarów poza obszar Wspólnoty. Dlatego nie można mówić, iż organ nie wiedział o tego rodzaju okoliczności, zwłaszcza, że do przedmiotowego wniosku skarżący dołączył dokumentację dotyczącą zarejestrowania kombajnów na U. Przepis art. 240 § 1 pkt 5 wymaga, aby wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody. Mają one być istotne dla sprawy, w tym sensie, że mogą mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, a poza tym nie były znane organowi wydającemu decyzję i istniały w dniu jej wydania. Okoliczność, że w dacie orzekania przez organ celny w dniu [...] marca 2009 r. o odmowie potwierdzenia wywozu (wystąpienia) towaru poza obszar celny Wspólnoty, oba kombajny pozostawały już od dłuższego czasu (od 2005 r.) na terenie U. i tam je wtedy zarejestrowano, nie wyczerpuje przesłanek określonych w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Okoliczność ta nie jest nową ponieważ była znana organowi, kiedy ten rozstrzygał sprawę w dniu [...] marca 2009 r. Nowy dowód w postaci wniosku ekspertowego z dnia [...] listopada 2009 r. nawiązuje wyłącznie - do znanej organowi - kwestii zarejestrowania kombajnów na terenie U. W rezultacie nie wnosi niczego nowego i istotnego do sprawy załatwionej ostateczną decyzją. Dokonanie wywozu towaru w myśl przepisów Wspólnotowego Kodeksu Celnego wymaga spełnienia szeregu formalności celnych. O tym czy zostały one spełnione i zachodziły warunki do potwierdzenia wywozu (wystąpienia) towarów poza obszar celny Wspólnoty, Naczelnik Urzędu Celnego w Z. rozstrzygnął w ostatecznej decyzji podjętej na podstawie oceny zgromadzonego wówczas materiału dowodowego. Prawidłowość tej oceny nie należy do ustawowych przesłanek umożliwiających wzruszenie ostatecznej decyzji organu celnego. Dlatego omawiany wniosek ekspertowy nie stanowił wystarczającej podstawy do uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] marca 2009 r. Argumentacja podniesiona w uzasadnieniu skargi, że organ wydając tę decyzję przyjmował, iż przesłane zgłoszenie celne dotyczące wywozu kombajnów nie zostało przedstawione Urzędowi Celnemu w J., niesłusznie opierał się na informacjach uzyskanych w tym zakresie od ukraińskiej administracji celnej, a w konsekwencji zakładał, iż w rzeczywistości towary nie przekroczyły granicy, nie podważa stanowiska Dyrektora Izby Celnej w B., który jednoznacznie wyjaśnił powołując się na dominujący w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd prawny, nowe dowody to takie, które wprawdzie istniały w dacie orzekania w postępowaniu zwykłym, ale organ orzekający tymi dowodami nie dysponował (obojętnie z jakich przyczyn). Jeżeli jednak takie dowody były, a organ orzekający jedynie ich nie zbadał, to nie można takich dowodów w postępowaniu wznowieniowym uważać za nowe, choćby organ w postępowaniu poprzednim z dowodami tymi się nie zapoznał albo niewłaściwie je ocenił. Wymaga zatem podkreślenia, że kwestia oceny materiału dowodowego, jego kompletności oraz analizy nie jest związana w żaden sposób z przesłankami do wznowienia postępowania, określonymi w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Przepis ten dotyczy sytuacji, kiedy wyszły na jaw istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody, które nie był znane orzekającemu organowi w dacie podejmowania rozstrzygnięcia. Jak wyżej wykazano, nową okolicznością w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, nie był fakt pozostawania kombajnów na terenie U. w dacie kiedy organ celny w dniu [...] marca 2009 r. orzekał o odmowie potwierdzenia ich wystąpienia poza obszar Wspólnoty. Zagadnienie dotyczące wykładni art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej zostało prawidłowo omówione przez Dyrektora Izby Celnej. Tym samym organ odwoławczy wyeliminował niedociągnięcia organu I instancji w tym zakresie i nie miał obowiązku uchylenia decyzji z dnia [...] marca 2010 r. w trybie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej. Przepis ten przewiduje, że organ odwoławczy może uchylić decyzję organu I instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub znacznej części. Stan sprawy nie uzasadniał uzupełnienia postępowania dowodowego. Poza tym ogólna zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów (art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej) nie wymagała od Dyrektora Izby Celnej w B. uchylenia decyzji organu celnego I instancji podjętej po wznowieniu postępowania na wniosek strony skarżącej. Wbrew stanowisku skarżącego, nie doszło do nienależytego rozważenia materiału dowodowego przez Dyrektora Izby Celnej w B. Nieusprawiedliwiony jest zatem zarzut naruszenia przez organ celny przepisów art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej (w myśl pierwszego z nich rzeczą organu podjąć wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, drugi z nich obliguje organ do zebrania i w sposób wyczerpujący zebrania całego materiału dowodowego). Podobnie należy ocenić zarzuty i wnioski skarżącego o naruszeniu art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. Uzasadnienie decyzji organu II instancji zawiera niezbędne elementy przewidziane w Ordynacji podatkowej, wyjaśnia prawidłowo nie tylko podstawę rozstrzygnięcia z powołaniem przepisów prawnych mających zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, ale również znaczenie dowodu w postaci wniosku ekspertowego z dnia [...] listopada 2009 r. W podsumowaniu powyższych rozważań należy podkreślić, iż brak było podstaw do zastosowania art. 245 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, upoważniającej organ celny do uchylenia w całości lub części ostatecznej decyzji tego organu z dnia [...] marca 2009 r. W tych warunkach pozbawiona usprawiedliwionych podstaw skarga podlegała oddaleniu przez Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a.