III SA/Lu 37/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (spr.),, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant stażysta Olga Michalska, po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2005 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej 1. skargę oddala; 2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. C. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny zaskarżoną decyzją z dnia [...] znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 37 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] listopada 2004 r. B. S. od decyzji nr [...] Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2004 r. znak [...] o braku podstaw do stwierdzenia u niego choroby zawodowej "przewlekłe choroby układu ruchu wywołane sposobem wykonywania pracy" - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzono, że zarzuty zawarte w odwołaniu B. S., iż decyzja została podjęta przedwcześnie i z naruszeniem przepisów art. 7 i 8 k.p.a. oraz inne podnoszone we wcześniejszych pismach, nie mogą być uwzględnione. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że B. S. pracował w latach 1975-1995 na stanowiskach pracownika łowieckiego, podleśniczego, leśniczego w Ośrodku Wypoczynkowym URM w Ł., N. N., Ł., G., W., R., a w latach 1998-2001 jako sprzedawca w sklepie spożywczo-przemysłowym. Do obowiązków podleśniczego i leśniczego należy między innymi nadzór nad uprawą, hodowlą i pielęgnacją określonego obszaru leśnego oraz nadzór nad pozyskiwaniem i wywozem drewna. Praca ta wymaga wielogodzinnego chodzenia. W okresie pozyskiwania i wywozu drewna - do obowiązków leśniczego należy cechowanie ściętych drzew, mierzenie ich długości i średnicy. W czasie pracy w sklepie do obowiązków należało załadowywanie towaru do samochodu dostawczego i jego wyładowywanie i przenoszenie do sklepu lub na zaplecze, w tym ciężkich pojemników z płynami. Poradnia Chorób zawodowych WOMP nie rozpoznała u B. S. choroby zawodowej wymienionej w poz. 19 wykazu stanowiącego załącznik do rozporządzenia "przewlekłe choroby układu ruchu wywołane sposobem wykonywania pracy" i w poz. 20 tego wykazu "przewlekłe choroby obwodowego układu nerwowego wywołane sposobem wykonywania pracy (zespół cieśni w obrębie nadgarstka i zespół rowka nerwu łokciowego)". Rozpoznane u strony schorzenia nie są wymienione w wykazie chorób zawodowych. Choroby zawodowej u B. S. nie rozpoznał również Instytut Medycyny Pracy. Rozpoznane zaś u strony schorzenia nie mają związku z warunkami środowiska pracy i nie są wymienione w wykazie chorób zawodowych. Po otrzymaniu powyższego orzeczenia B. S. wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z wnioskiem z dnia [...] czerwca 2004 r. o zasięgnięcie w jego sprawie opinii biegłego. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny przesłał ów wniosek do Instytutu Medycyny Pracy, który pismem z dnia [...] września 2004 r. wyczerpująco odpowiedział na zarzuty. B. S. wystąpił z ponownym wnioskiem o zasięgnięcie opinii biegłych lekarzy medycyny, przez których był wcześniej leczony, zarzucając Instytutowi Medycyny Pracy błędną interpretację materiału dowodowego i podnosząc, że najpierw wystąpiła u niego niestabilność i uszkodzenie więzozrostu piszczelowo-strzałkowego, a w wyniku tego nastąpiło złamanie kostki. Tymczasem z dołączonego do dokumentacji medycznej przez stronę zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] kwietnia 1996 r. wynika, że kolejność schorzeń była odwrotna. Tak więc zmiany chorobowe stawu skokowego są wynikiem urazu (wypadku), a nie długiego chodzenia po lesie. Zatem B. S. został poinformowany, że jego ponowny wniosek nie został uwzględniony. Mając na uwadze przedstawione okoliczności oraz ustalony na podstawie zebranego materiału dowodowego stan faktyczny, organ drugiej instancji stwierdził, że decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego jest prawidłowa pod względem merytorycznym i oparta została na właściwych podstawach prawnych. Na decyzję z dnia [...] listopada 2004 r. B. S. i wniósł w dniu [...] grudnia 2004 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, podnosząc, że w postępowaniu nie uwzględniono jego wniosku o zasięgnięcie opinii biegłych spoza struktur instytucji, które dotychczas wydawały opinie na temat stwierdzenia u niego choroby zawodowej. Zdaniem strony twierdzenie organu, że zmiany chorobowe stawu skokowego są wynikiem urazu, a nie długiego chodzenia po lesie, jest sprzeczne ze stanowiskiem lekarza z IMP, który w piśmie z dnia [...] września 2004 r. przyznał, że najpierw wystąpiła u skarżącego choroba narządów ruchu, a następnie doszło do złamania kostki bocznej. Rozpoznając skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, choć z innych przyczyn, niż podnoszone przez organ. Sąd nie stwierdził naruszenia prawa dającego podstawę do uchylenia decyzji wydanych w ramach badanego postępowania. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowiły przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. z 2002 r. Nr 132, poz. 1115), które weszło w życie w dniu 3 września 2002 r. Zgodnie z § 2 ust. 1 tego rozporządzenia przy zgłaszaniu podejrzenia, rozpoznawaniu i stwierdzaniu chorób zawodowych uwzględnia się choroby ujęte w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy (narażeniem zawodowym). W myśl natomiast § 2 ust. 2 rozporządzenia z dnia 30 lipca 2002 r. zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej oraz jej rozpoznanie może nastąpić u pracownika lub byłego pracownika, zwanego dalej pracownikiem, w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym lub po zakończeniu pracy w takim narażeniu, nie później jednak niż w okresie, który został określony w wykazie chorób zawodowych. Przepis ten wprowadził więc instytucję przedawnienia, która nie była znana poprzednim uregulowaniom w tym zakresie (rozporządzenie z dnia 18 listopada 1983 r.). W przypadku B. S. postępowanie wyjaśniające przeprowadzano w ukierunkowaniu na rozpoznanie chorób zawodowych przewlekłych chorób układu ruchu oraz przewlekłych chorób obwodowego układu nerwowego wywołanych sposobem wykonywania pracy. W stanowiącym załącznik do rozporządzenia z 2002 r. Wykazie chorób zawodowych, w pozycji 19 wśród "przewlekłych chorób układu ruchu wywołanych sposobem wykonywania pracy" wymieniono: 1) przewlekłe zapalenie ścięgna i jego pochewki, 2) przewlekłe zapalenie kaletki maziowej, 3) przewlekłe uszkodzenie łąkotki, 4) przewlekłe uszkodzenie torebki stawowej, 5) przewlekłe zapalenie okołostawowe barku, 6) przewlekłe zapalenie nadkłykcia kości ramiennej, 7) zmęczeniowe złamanie kości, 8) martwica kości nadgarstka, zaś w pozycji 20 wśród "przewlekłych chorób obwodowego układu nerwowego wywołanego sposobem wykonywania pracy": 1) zespół cieśni w obrębie nadgarstka, 2) zespół rowka nerwu łokciowego. W przypadku powyższych chorób okres przedawnienia określony został na 1 rok. Zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej u pracownika dokonuje pracodawca, u którego jest on zatrudniony, lekarz, lekarz stomatolog, który podczas wykonywania zawodu powziął u pacjenta podejrzenie choroby zawodowej, sam pracownik, który podejrzewa, że występujące u niego objawy mogą wykazywać na taką chorobę i lekarz weterynarz, który podczas wykonywania zawodu stwierdził u pracownika mającego kontakt z chorymi zwierzętami objawy mogące nasuwać podejrzenie choroby zawodowej. Podejrzenie choroby zawodowej zgłasza się właściwemu państwowemu inspektorowi sanitarnemu lub właściwemu inspektorowi pracy, których właściwość ustala się według miejsca, w którym praca jest lub była wykonywana przez pracownika. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Centrum Profilaktyczno-Lecznicze pismem z dnia [...] lipca 2003 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Sanitarnego o podjęcie czynności zmierzających do ustalenia okresów zatrudnienia B. S. w narażeniu zawodowym z uwzględnieniem obciążenia ruchami lub czynnościami kończyn dolnych. Z akt sprawy wynika jednak, że czynności wstępne w postępowaniu o stwierdzeniu u B. S. choroby podjął Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy przed wyżej wymienioną datą. Świadczą o tym następujące daty: 27 maja 2003 r. - data z pieczęci poczty na kopercie zaadresowanej do spółki "[...]", z prośbą o przysłanie charakterystyki stanowiska; 8 lipca 2003 r. - wspomniana w piśmie przewodnim Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej z dnia [...] lipca 2003 r. data pisma kierowanego do owej stacji przez WOMP; [...] lipca 2003 r. - wspomniana w piśmie przewodnim Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2003 r. data pisma kierowanego do owego inspektora sanitarnego przez WOMP; daty innych pism kierowanych przez WOMP do inspektorów sanitarnych. Pracę w nadleśnictwach skarżący zakończył w 1995 r., zaś pracę w spółce "[...]" s.c. sklepu spożywczo-przemysłowego, gdzie pracował jako sprzedawca, skarżący zakończył w dniu 15 czerwca 2001 r. Poza sporem więc pozostaje okoliczność, że B. S. nie jest pracownikiem od dnia 15 czerwca 2001 r. W świetle zatem powyższych ustaleń oraz przepisów rozporządzenia z 2002 r. zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej w przedmiotowej sprawie powinno nastąpić najpóźniej w dniu 16 czerwca 2002 r.; uznać należy, że nastąpiło przedawnienie materialnoprawnego rocznego terminu wymienionego w § 2 ust. 2 rozporządzenia. Wprawdzie organ nie wziął powyższej okoliczności pod uwagę, czym uchybił przepisom prawa, jednakże uchybienie przepisom prawa materialnego jest brane przez wojewódzki sąd administracyjny pod uwagę czyli może być przyczyną uchylenia rozstrzygnięcia administracyjnego, gdy miało wpływ na wynik sprawy, tj. gdy w przypadku prawidłowego zastosowania prawa materialnego, rozstrzygnięcie administracyjne miałoby inną treść. Natomiast w przedmiotowej sprawie nawet w sytuacji stwierdzenia u B. S. choroby zawodowej, tj. w sytuacji spełnienia obydwu przesłanek wymienionych w § 2 ust. 1 rozporządzenia z 2002 r. (rozpoznania u strony choroby wymienionej w wykazie chorób zawodowych oraz istnienia związku przyczynowego między wystąpieniem tej choroby a działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy lub sposobem wykonywania pracy), upływ nieprzywracalnego rocznego terminu określonego w poz. 19 i 20 Wykazu chorób zawodowych stanowiącego Załącznik do rozporządzenia w związku z § 2 ust. 2 rozporządzenia, skutkowałby w przypadku skarżącego obowiązkiem wydania przez organ decyzji o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Wynik sprawy z decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] w którym przeprowadzono postępowanie wyjaśniające i orzeczono na podstawie orzeczeń lekarskich brak podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej i wynik postępowania, w którym wzięto by pod uwagę upływ terminu do zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej, byłby zatem identyczny. Sąd wziął więc pod uwagę, iż niezależnie od zróżnicowanych przesłanek ocenianych przez organy administracji i Sąd, ich konsekwencją procesową jest rozstrzygniecie w zakresie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Mimo nietrafnej motywacji decyzji odwoławczej doszło do trafnego rozstrzygnięcia w sprawie. Zaszła więc sytuacja, kiedy dostrzeżone błędy proceduralne nie mają wpływu na wynik sprawy. Zgodnie z art. 145 § 1 ust. 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ją, jeżeli stwierdzi m. in. naruszenie prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy. Skoro zaskarżona decyzja z dnia [...] została wydana z naruszeniem prawa materialnego, ale bez wpływu tego uchybienia na wynik sprawy, nie podlega uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym skarga podlega oddaleniu na mocy art. 151 cyt. ustawy.