III SA/Lu 37/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski,, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, Sędzia SO del. Robert Hałabis,, Protokolant Asystent sędziego Jowita Dudek,, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 11 września 2012 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt stały I. oddala skargę; II. przyznaje radcy prawnemu P. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. Wojewoda L.rozpoznał odwołanie T. G. i utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie zameldowania A. S. wraz z dziećmi: P. G., F. S. i A. G. na pobyt stały w budynku mieszkalnym w K. K. [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził między innymi, że w dniu [...] lutego 2011 r. A. S. zgłosiła pobyt stały i złożyła podanie o zameldowanie jej oraz dzieci P. G., F. S. i A. G. na pobyt stały w/w budynku stanowiącym własność T. G. We wniosku A. S. podała, że T. G. nie wyraża zgody na ich zameldowanie. Organ odwoławczy podniósł, iż analiza zebranego w tej sprawie materiału dowodowego wykazała, że A. S. od kilku lat mieszka wraz z dziećmi w budynku położnym w K. K. [...]. A. S. wyjaśniła w dniu [...] marca 2011 r., że od 12 lat zamieszkuje w spornym budynku, prowadzi wspólnie ze S. G. gospodarstwo rolne, zamierza tam nadal mieszkać. Przesłuchani świadkowie – J. Ł. i A. H. potwierdzili fakt zamieszkiwania A. S. i jej dzieci w przedmiotowym budynku oraz prowadzenia gospodarstwa rolnego razem ze S. G. Świadczyły o tym również przeprowadzone w dniu [...] marca 2011 r. oględziny mieszkania. Znajdowały się w nim osobiste rzeczy domowników. Organ odwoławczy argumentował dalej, iż zameldowanie osoby w danym miejscu jest jedynie rejestracją danych o miejscu pobytu tej osoby i nie rodzi uprawnień ani nie pozbawia prawa do lokalu osoby będącej jego właścicielem. Okoliczność, że właścicielka lokalu T. G. nie wyraża zgody na zameldowanie A. S. oraz jej dzieci nie ma znaczenia w sprawie. Ewidencja ludności służy jedynie rejestrowaniu pobytu osób i ma charakter wyłącznie porządkowy, a co za tym idzie zameldowanie - w trybie art. 47 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych - nie stanowi podstawy rozstrzygania ewentualnych sporów o prawo do lokalu. W skardze do Sądu T. G. zarzuciła, że: - obecnie A. S. i S. G. nie mieszkają w spornym mieszkaniu (wyprowadzili się z niego); - z naruszeniem procedur określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego organ zbyt późno bo w dniu [...] kwietnia 2011 r. zawiadomił ją o zamiarze przeprowadzenia oględzin mieszkania w dniu [...] marca 2011 r.; - Urząd Gminy w S. swoimi działaniami chce "oszukać" i "zaszkodzić"; - do dnia [...] stycznia 2011 r. A. S. mieszkała w B. P., natomiast do K. miała się przeprowadzić w lutym 2011 r. i tylko na okres ferii zimowych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, argumentując przy tym, że w postępowaniu jednoznacznie ustalono, iż A. S. wraz z dziećmi na stałe przebywa, mieszka i koncentruje swoje sprawy życiowe w domu znajdującym się w miejscowości K. K. [...]. Sąd zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. W świetle akt sprawy wniosek A. S. z dnia [...] lutego 2011 r. inicjuje przeprowadzone postępowanie administracyjne, zakończone - wydaną w trybie art. 47 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych - zaskarżoną decyzją o zameldowaniu wnioskodawczyni i jej małoletnich dzieci na pobyt stały w budynku mieszkalnym w K. K. [...] (budynku należącym do T. G.). Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że A. S. nie może zameldować siebie i dzieci, ponieważ skarżąca T. G. nie wyraża na to zgody. Z uwagi na charakter prowadzonego sporu wyjaśnić należy w pierwszej kolejności, że obowiązek meldunkowy polega między innymi na zameldowaniu się w miejscu pobytu stałego lub czasowego (art. 4 w/w ustawy). W myśl jej art. 9 ust. 2b, zameldowanie w lokalu służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie faktu pobytu w tym lokalu. Z powołanych przepisów wynika, że celem ewidencji jest rejestracja danych o faktycznym (rzeczywistym) miejscu pobytu osób. Stosownie do art. 9 ust. 2a ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, przy zameldowaniu na pobyt stały lub czasowy trwający ponad 3 miesiące należy przedstawić potwierdzenie pobytu w lokalu, dokonane przez właściciela lub inny podmiot dysponujący tytułem prawnym do lokalu oraz do wglądu dokument potwierdzający tytuł prawny do lokalu tego podmiotu. Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że w sytuacji kiedy skarżąca sprzeciwia się zameldowaniu A. S. i jej małoletnich dzieci w spornym budynku (mieszkaniu), organ nie może w trybie uproszczonej procedury meldunkowej dokonać zameldowania poprzez czynność materialno – techniczną. W takim przypadku organ rozstrzyga o zameldowaniu na mocy art. 47 ust. 2 w/w ustawy. Zaskarżona decyzja - wydana na podstawie powołanego wyżej przepisu - jest rozstrzygnięciem prawidłowym. Zebrany materiał dowodowy wskazuje, że A. S. przebywa w spornym mieszkaniu (tam mieszka) już od kilku lat, posiada swoje rzeczy osobiste i koncentruje swoje sprawy życiowe. Wyjaśnienia świadków J. Ł. i A. H. (przesłuchano ich w dniu [...] marca 2011 r.) potwierdzają fakt pobytu A. S., jej dzieci oraz S. G. w miejscowości K. K. [...], podobnie zresztą, jak i protokół z oględzin mieszkania (oględziny organ przeprowadza w dniu [...] marca 2011r.) oraz utrwalona protokolarnie wypowiedź A. S. z dnia [...] marca 2011 r. Już we wniosku o zameldowanie z dnia [...] lutego 2011 r. A. S. podnosi, że w "miejscu zamieszkania skoncentrowane mamy plany życiowe, prowadzimy z S. Gu. gospodarstwo rolne, a nasze dzieci chodzą do miejscowej szkoły. Opiekujemy się (...) matką T. G.". W trakcie przesłuchania w dniu [...] marca 2011 r. A. S. wyjaśnia między innymi, iż w K. mieszka od 12 lat wraz trójką dzieci, opiekuje się mieszkającą z nimi matką właścicielki mieszkania. Z protokołu oględzin mieszkania wynika, że w dniu [...] marca 2011 r. A. S. przebywa w domu z dwójką dzieci (trzecie dziecko poszło do szkoły). Obecna w mieszkaniu K. Ż. mówi o swoich domownikach, że "opiekują się mną cały czas ponieważ jestem osobą w podeszłym wieku". Świadek J. Ł., miejscowy listonosz wyjaśnia, że zna A. S. i jej dzieci. Podaje, że zamieszkuje ona w spornym lokalu z dziećmi, S. G. i jego babcią K. Ż. Inny świadek, A. H. stwierdza, iż A. S. mieszka w K. z dziećmi, S. G. i K. Ż. Zdaniem świadka, A. S. ma zamiar przebywać na stałe w tej miejscowości skoro posiada w domu wszystkie rzeczy osobiste, meble i prowadzi ze S. gospodarstwo rolne. A. H. przyznała, iż dosyć często woziła ich dzieci do miejscowej szkoły. Zarzuty i wnioski skargi, że zaskarżone rozstrzygnięcie powinno być uchylone z uwagi na nowe okoliczności oraz fakt, iż A. S. i S. G. wyprowadzili się z domu skarżącej i mieszkają w S., nie mogą być uwzględnione. Ewentualna zmiana okoliczności faktycznych, na które powołuje się skarżąca, nie świadczy o wadliwości rozstrzygnięcia. Miarodajny jest stan faktyczny istniejący w dacie orzekania przez organ, dla którego w sprawach o zameldowanie na pobyt stały danej osoby, rozstrzygające znaczenie ma to czy, ta osoba rzeczywiście zamieszkuje w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. Jak wyżej wykazano okoliczność zamieszkiwania A. S. i jej dzieci w K. jest udowodniona i tej oceny nie zmieniają wyjaśnienia T. G. uzupełniające skargę, że "Meldunek u mnie był odegraniem się" – co skarżąca podnosi w piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. – czy też dołączona przez skarżącą i zawarta przez nią (z K. C. i P. S.) umowa dzierżawy gospodarstwa rolnego z dnia [...] czerwca 2011 r. Okoliczność, że skarżąca nie bierze udziału w oględzinach mieszkania, nie mogła mieć realnego wpływu na wynik sprawy. Dodatkowo trzeba zauważyć, że zaskarżona decyzja dotyczy zameldowania A. S. i jej dzieci pod wskazanym w decyzji adresem, a nie podnoszonej w skardze kwestii, że do dnia [...] stycznia 2011 r. A. S. była zameldowana w lokalu położonym w B. P. przy ul. P. S. D. [...]. W tym stanie rzeczy skarga podlega oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a. Orzeczenie o wynagrodzeniu należnym profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącej uzasadnia przepis art. 250 p.p.s.a.