III SA/Lu 372/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Ś. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek oraz odsetek postanawia: odrzucić skargę. B. Ś. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek oraz odsetek. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc, iż skarga została wniesiona po terminie, jak również nie została wyczerpana droga odwoławcza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżania, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżania należy rozumieć taką sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżania, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Skargę do sądu administracyjnego, można wnieść na akt administracyjny ostateczny, który został wydany w wyniku rozpoznania wniesionego przez stronę przysługującego jej środka zaskarżenia (w niniejszej sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy). Zatem sąd może rozpoznać merytorycznie skargę, która została wniesiona od decyzji wydanej po wyczerpaniu dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego. Skarga w rozpoznawanej sprawie dotyczy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek oraz odsetek, wydanej w I instancji. Decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej zakwestionowania w drodze wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skierowanego do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Skarżąca nie złożyła w terminie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w związku z czym, postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sprawa nie została zatem rozpoznana ponownie w trybie 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2009 r., Nr 205., poz. 1585 z późn. zm.). Skarga do sądu administracyjnego, złożona od orzeczenia wydanego przez organ administracji pierwszej instancji jest niedopuszczalna niezależnie od tego czy strona wyczerpała, czy też nie, przysługujące jej w postępowaniu administracyjnym środki zaskarżenia (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 21 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Bk 721/07). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skargę B. Ś. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzję organu pierwszej instancji uznać zatem należało za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.