III SA/Lu 373/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska, Sędziowie WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), WSA Robert Hałabis, Protokolant Referent stażysta Marcin Ścibor, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 4 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi G. B. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności na rzecz G. B. kwotę [...] zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...]Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...]. – działając na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz art. 134 w zw. z art. 127a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm. dalej k.p.a.) stwierdził niedopuszczalność odwołania G. B. od orzeczenia wydanego przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...]. w dniu [...]r. nr [...]i dotyczącego małoletniego P. B. W uzasadnieniu organ odwoławczy argumentował, że zgodnie z art. 127a § 1 k.p.a., w trakcie biegu terminu do wniesienia odwołania strona może zrzec się prawa do wniesienia odwołania wobec organu administracji publicznej, który wydał decyzję. Stosownie do § 2 ww. przepisu, z dniem doręczenia organowi administracji publicznej oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania przez ostatnią ze stron postępowania, decyzja staje się ostateczna i prawomocna. Powyższe uregulowanie oznacza to, że wniesienie odwołania po skutecznym zrzeczeniu się prawa do jego wniesienia powoduje niedopuszczalność odwołania, którą organ odwoławczy stwierdza na podstawie art. 134 k.p.a. Dalej organ wyjaśnił, że w dniu [...] maja 2018 r. M. P. złożyła oświadczenie o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania od orzeczenia wydanego przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...] w dniu [...]r. nr [...]. W tej sytuacji niedopuszczalne było wniesione w dniu [...] maja 2018 r. odwołanie G. B. od ww. orzeczenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie G. B. zarzucił między innymi, że postanowienie organu odwoławczego wydano z naruszeniem art. 127a § 1 oraz art. 134 k.p.a., poprzez zaniechanie rozpoznania środka odwoławczego wniesionego przez drugiego przedstawiciela ustawowego dziecka. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Sąd zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Tytułem wstępu należy wyjaśnić, że w trakcie biegu terminu do wniesienia odwołania strona może zrzec się prawa do wniesienia odwołania wobec organu administracji publicznej, który wydał decyzję (art. 127a. § 1 k.p.a.). Z dniem doręczenia organowi administracji publicznej oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania przez ostatnią ze stron postępowania, decyzja staje się ostateczna i prawomocna (art. 127a. § 2 k.p.a.). Z art. 134 k.p.a. wynika, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania. Przechodząc do szczegółowych rozważań trzeba wskazać, że zaskarżone postanowienie jest rozstrzygnięciem nieprawidłowym z następujących względów. Po pierwsze, postanowienie jest wewnętrznie sprzeczne. Organ odwoławczy stwierdza bowiem, że niedopuszczalne jest odwołanie G. B. od orzeczenia wydanego przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...] Jednak w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] wyjaśnia, że zarówno ojciec, jak i matka byli uprawnieni do złożenia odwołania. Jeżeli organ uznaje, że skarżący miał prawo wniesienia odwołania, to jednocześnie nie może twierdzić w rozstrzygnięciu, że odwołanie G. B. jest niedopuszczalne. Powyższe oznacza, że organ sam sobie zaprzecza. Po drugie, oparcie rozstrzygnięcia na podstawie "informacji posiadanych przez Wojewódzki Zespół" i ustalenie, że władza rodzicielska obojga rodziców nad małoletnim P. B. nie jest ograniczona, jest niezgodne z podstawowa zasadą (określoną w przepisach art. 7 i art. 77 k.p.a.), zobowiązującą organ administracji publicznej do zgromadzenia niezbędnego materiału dowodowego. Do akt sprawy nie dołączono orzeczenia o rozwodzie. Z tego powodu nieweryfikowalnym jest stanowisko organu, że rodzice małoletniego P. B. mogli w jego imieniu działać samodzielnie. Z treści skargi wynika, że skarżący złożył do Sądu Okręgowego w [...] pozew o rozwód (sprawa o sygn. [...]) i wydano wyrok rozwiązujący związek małżeński, bez orzekania o winie stron. Skarżący podnosił również, że wystąpił o ograniczenie żonie praw rodzicielskich (sprawa o sygn. [...]) i stwierdził, że w tych okolicznościach dziecko nie miało należytej reprezentacji, w tym na etapie postępowania odwoławczego. W tej sytuacji zastosowanie przez organ art 127a § 1 k.p.a. było czynnością nieusprawiedliwioną (i przedwczesną), świadczącą o naruszeniu tego przepisu, poprzez uznanie, ze strona w terminie otwartym do wniesienia odwołania zrzekła się prawa do złożenia środka zaskarżenia. Podobnie należy ocenić pogląd Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...], że w myśl art. 127a § 2 k.p.a. z dniem doręczenia organowi (w dniu [...] maja 2018 r.) oświadczenia matki dziecka o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania, orzeczenie wydane w dniu [...] r przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...], stało się ostateczne i prawomocne. W świetle powyższych uwag zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu przez Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm. dalej – p.p.s.a.). O kosztach postępowania Sąd orzekł na mocy art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.