III SA/Lu 376/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 28 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Kasyna Wojskowego Nr [...] przy Jednostce Wojskowej Nr [...] na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]czerwca 2008 r. znak [...] w sprawie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem datowanym na 20 września 2008 r. skarżący - Kasyno Wojskowe Nr [...] przy Jednostce Wojskowej Nr [...], wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 2008 r. znak: [...] w sprawie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie wskazując, iż zaskarżona decyzja organu I instancji została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 16 § 2 kpa decyzje mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych ustawach. Wskazany przepis pozostaje w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej ppsa) stanowiącym, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Jednak nie oznacza to, iż do sądu administracyjnego zaskarżyć można każdą decyzję. Podkreślić należy, że z treści skargi jednoznacznie wynika, że jest to skarga na decyzję organu I instancji – Prezydenta Miasta, strona wskazuje zarówno numer jak i datę decyzji Prezydenta Miasta. W przedmiotowej sprawie istotny jest także fakt, iż organ odwoławczy Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. znak: [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] czerwca 2008 r. Zauważyć należy, iż zgodnie z treścią art. 52 § 1 ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wniosła skargę po wyczerpaniu środków zaskarżenia w rozumieniu wskazanego przepisu, gdyż na decyzję organu I instancji zostało w terminie wniesione odwołanie, które zostało rozpatrzone. Wyczerpanie środków zaskarżenie uprawnia stronę do wniesienia skargi nie na decyzję organu I instancji (jak to uczynił skarżący) lecz na wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania, decyzję organu II instancji. Na decyzję organu I instancji przysługiwało skarżącemu zgodnie z art. 127 § 1 kpa odwołanie, z którego środka skorzystał, a nie skarga do sądu administracyjnego. Należy także podnieść, iż skarżący został przez organy prawidłowo pouczony w jaki sposób może kwestionować wydawane decyzje. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż wniesienie skargi na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ppsa. Na marginesie należy także zauważyć iż nawet, gdyby potraktować wniesioną skargę jako skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego to skarga podlegałaby również odrzuceniu z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Skargę do sądu na decyzję wnosi się w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania, co oznacza, że termin ten nie został przez stronę dochowany, bowiem upłynął on w dniu 19 września 2008 r. (decyzję Kolegium doręczono w dniu 20 sierpnia 2008 r., skargę zaś nadano w dniu 22 września 2008 r. – k.7 akt sądowych). Z powyższych przyczyn na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa orzeczono jak w postanowieniu.