III SA/Lu 377/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędziowie: Sędzia WSA Robert Hałabis (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant: sekretarz sądowy Sylwia Bałaban po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 11 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi A. S. na informację Inne z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na cel objęty PROW na lata 2014-2020 oddala skargę. Sygn. akt III SA/Lu [...] Uzasadnienie Do Urzędu Marszałkowskiego Województwa L. w L. w dniu [...] stycznia 2018 r. wpłynął wniosek skarżącego A. S. o przyznanie prawa pomocy na realizację operacji pod nazwą: "[...]". Wniosek ten został złożony w ramach poddziałania 19.2 obejmującego "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, objętego PROW na lata 2014-2020. Po przeprowadzeniu weryfikacji wniosku o dofinansowanie, pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. organ poinformował wnioskodawcę o stwierdzonych brakach wniosku i dołączonego do niego biznesplanu. Na wezwanie to skarżący odpowiedział pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r., załączając poprawiony wniosek o dofinansowanie oraz szereg żądanych dokumentów. Po rozpatrzeniu dokonanych poprawek i uzupełnień wniosku o dofinansowanie Inne pismem z dnia [...] maja 2018 r. (nr [...]) odmówił przyznania pomocy, o którą ubiegał się skarżący. W uzasadnieniu zaskarżonej informacji organ jako podstawę prawną odmowy przyznania pomocy wskazał przepis art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 562, ze zm. – zwanej dalej "ustawą o wspieraniu obszarów wiejskich") oraz art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2015 r. poz. 378, ze zm. – zwanej dalej "ustawą o rozwoju lokalnym"). Zdaniem organu, skarżący nie poprawił w sposób prawidłowy złożonego wniosku, gdyż został on wypełniony niezgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o przyznanie pomocy. Wnioskodawca nie dokonał odpowiednich skreśleń na Oświadczeniu właściciela(i) lub współwłaściciela(i) lub posiadacza(y) lub współposiadacza(y) nieruchomości, że wyraża(ją) on(i) zgodę na realizację operacji, jeżeli operacja jest realizowana na terenie nieruchomości będącej w posiadaniu zależnym lub będącej przedmiotem współwłasności. Jest to załącznik obowiązkowy, gdy realizacja operacji zajmuje zadania trwale związane z nieruchomością. Z kolei "Formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis" nie został wypełniony zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku, bowiem zgodnie z nią, części A pkt 5, 6 i 8 oraz części B formularza – pozostawia się niewypełnioną. Ponadto "Biznesplan" został wypełniony niezgodnie z Informacją pomocniczą przy wypełnianiu biznesplanu. Nie dokonano zalecanej w wezwaniu poprawy poprzez uzupełnienie w Sekcji II "Posiadane zasoby, które będą wykorzystane do prowadzonej działalności gospodarczej" – punkt 4. Wnioskodawca nie określił też prawidłowo daty dokonania płatności ostatecznej w Sekcji III, obejmującej "Zakładany ilościowy i wartościowy poziom produktów/usług/towarów" – punkt 3.2. Nie dokonano również żadnej korekty, ani nie ustosunkowano się do zaleceń sprawdzającego w zakresie Sekcji IV "Opis wyjściowej sytuacji ekonomicznej podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy". W zakresie punktu 4.2.2. "Klienci" – wnioskodawca pozostawił jego treść bez zmiany w stosunku do pierwszej wersji Biznesplanu, a nie wyjaśnił przy tym, na jakiej podstawie określono liczę klientów przynależnych do danej grupy, którą zamierza zdobyć. Błędnie policzono też średni wynik punktowy w punkcie 4.2.5. "Konkurencja na rynku" (w poz. 1). W zakresie tego punktu wnioskodawca był zobowiązany do ponownego przeliczenia średniego wyniku punktowego oferty podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy. Dodatkowo w ramach Sekcji VII. Punkt 7.1. "Zestawienie przewidywanych wydatków niezbędnych do realizacji operacji", nie dokonano ponownej weryfikacji pozycji 7: "System oświetleniowy", jak również pozycji 9: Wentylator do zjeżdżalni w związku z dostępnością urządzeń o identycznych podanych parametrach w innych cenach rynkowych niż przedstawił wnioskodawca. Nie wyjaśniono także, dlaczego wybrano określone urządzenia w podanych cenach. Nie dostarczono przy tym żadnych ofert cenowych wraz z parametrami dla wszystkich urządzeń, wraz z informacją odnośnie parametrów technicznych wyposażenia ujętego dla każdej pozycji z tabeli 7.1. Z kolei w Sekcji IX: Projekcja finansowa dla operacji – pkt 9.2. "Rachunek zysków i strat" – błędnie wyliczono przychody oraz koszty w roku n, a także dokonano istotnej modyfikacji przychodów i kosztów w roku n+1, n+2, z uwagi na przyjęte założenia dotyczące wielkości sprzedaży oraz ceny założone w tabeli 9.1 Biznesplanu. W związku z tym tabela 9.2 "rachunek zysków i strat" oraz tabela 9.3 "zaktualizowana wartość netto" nie ukazują rzeczywistego rachunku zysków i strat, co nie pozwala racjonalnie oszacować przychodów oraz kosztów podejmowania działalności gospodarczej. Mając na uwadze powyższe uchybienia organ odmówił skarżącemu przyznania pomocy na cel objęty PROW na lata 2014-2020 z uwagi na to, że niemożliwym jest zweryfikowanie spełnienia przez niego warunków, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 5 oraz naruszeniem § 19 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 772, z poźn. zm.). W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący A. S. wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, to jest § 20 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 1570) w związku z art. 107 § 1 pkt 3 i 8 k.p.a., poprzez wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia przez nieuprawnioną jednostkę organizacyjną, podczas gdy właściwym do wydania rozstrzygnięcia w sprawie byłby nie Urząd Marszałkowski Województwa L. czy [...] Województwa L., jak wskazano w rozstrzygnięciu, a w świetle § 20 ust. 3 wskazanego rozporządzenia – Zarząd Województwa; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest: . art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, poprzez przyjęcie, że zachodzą przesłanki do jego zastosowania, gdy tymczasem nie miały one miejsca oraz niepodania dokładnych przyczyn odmowy przyznania pomocy, pomimo że wyżej wskazany przepis nakłada taki obowiązek na organ; . § 4 ust. 1 pkt 5 oraz naruszeniem § 19 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w związku z art. 23 ust. 6 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (j.t Dz. U. z 2018 r. poz. 140, z późn. zm. – zwaną dalej "ustawą o rozwoju lokalnym"), poprzez przyjęcie, że skarżący naruszył wyżej wskazane przepisy ,gdy tymczasem nie miało to miejsca. W odpowiedzi na skargę Inne wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, dlatego nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a., natomiast stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na gruncie przedmiotowej sprawy taką ustawą szczególną jest powołana wyżej ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 627, z późn. zm. – zwana dalej "ustawą o wspieraniu obszarów wiejskich"). Zgodnie z art. 35 ust. 2 tej ustawy, podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Dlatego zaskarżona informacja Inne podlega kontroli sądu administracyjnego pod kątem jej zgodności z właściwymi przepisami prawa materialnego oraz regułami proceduralnymi (przepisami postępowania). Do zagadnienia pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER", zastosowanie znajdują powołane już uprzednio przepisy ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym oraz rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. W okolicznościach badanej sprawy, która dotyczyła odmowy przyznania skarżącemu pomocy dla przedsięwzięcia pod nazwą: "[...]", istotne było przede wszystkim ustalenie, czy organ dokonujący oceny wniosku strony prawidłowo zinterpretował i zastosował właściwe przepisy prawa w odniesieniu do niewadliwie ustalonego stanu faktycznego. Podstawę rozstrzygnięcia organu stanowił bowiem art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich oraz art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym. Ponadto Inne uznał, że w przypadku wniosku skarżącego doszło do naruszenia § 4 ust. 1 pkt 5 oraz § 19 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego PROW na lata 2014-2020. Wymaga zwrócenia uwagi, że w niniejszej sprawie podstawowe znaczenia miała analiza dokumentów zawartych w aktach sprawy (obejmujących wniosek skarżącego o dofinansowanie wraz z biznesplanem i załącznikami, wezwanie organu z dnia [...] kwietnia 2018 r. do usunięcia braków/oczywistych omyłek, dokumentacja wniesiona w odpowiedzi na to wezwanie oraz informacja z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy). W ocenie Sądu, analiza ta prowadzi do konkluzji, że przeprowadzona przez organ ocena wniosku skarżącego na przedsięwzięcie pod nazwą: "[...]" – dokonana została z zachowaniem zasad, o których mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich. Istota sporu w tej sprawie sprowadzała się przede wszystkim do oceny zgodności z prawem odmowy przyznania skarżącemu wnioskowanej przez niego pomocy finansowej, z uwagi na nieusunięcie przez niego istotnych braków załącznika do wniosku – w postaci biznesplanu. Otóż wymaga zwrócenia uwagi, że harmonogram planowanych naborów wniosków w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 przygotowuje Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Nabory wniosków w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" ogłaszane są w terminach uzależnionych od Lokalnych Grup Działania (LGD). Wniosek o dofinansowanie oraz załączniki do niego powinny natomiast spełniać kryteria poprawności formalnej i kompletności, zgodnie z § 19 ust. 1-5 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej. Spełnieniu tych kryteriów ma również służyć przyjęta do stosowania przez organ – Instrukcja wypełniania wniosku o przyznanie pomocy na operacje w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014- 2020, wynikającym z Książki Procedur Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, Obsługa wniosku o przyznanie pomocy dla działania 19: "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER", dla poddziałania 19.2: "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność w zakresie operacji realizowanych przez podmioty inne niż LGD oraz operacji własnych LGD, a także zasady określone przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Informacji pomocniczej przy wypełnianiu Biznesplanu IP-BP_19.2. W konsekwencji podmiot, który zamierza skorzystać z dofinansowania winien bezwzględnie dostosować się do zasad udzielania pomocy i wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej. Dlatego wnioskodawca przed wypełnieniem wniosku i załączników powinien zapoznać się dokładanie z procedurami obowiązującymi przy naborze wniosków. To bowiem obowiązkiem wnioskodawcy jest prawidłowe wypełnienie wniosku o przyznanie pomocy oraz należyte przygotowanie biznesplanu w sposób określony w powyższych regulacjach. Istotnym jest przy tym, że "Biznesplan" jest załącznikiem obligatoryjnym. Stąd nie budzi wątpliwości, że wnioskodawca powinien wypełnić wszystkie obowiązkowe pola wniosku i biznesplanu, do tego w sposób określony w dokumentacji konkursowej. Jak wynika z Informacji pomocniczych przy wypełnianiu wniosku, biznesplan jest wypełniany w ścisłym powiązaniu z wnioskiem o przyznanie pomocy. Informacje zawarte w biznesplanie oraz wniosku muszą być ze sobą zgodne (planowane koszty – zakres i wysokość, kwota pomocy, terminy realizacji operacji, zakres, opis operacji itp.). Rzetelne opracowanie biznesplanu powinno pozwolić na analizę wszystkich aspektów mających związek z rozwojem i prowadzeniem firmy. Biznesplan – zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 5 i ust. 4 rozporządzenia PROW 2014-2020 – służy do weryfikacji, czy operacja jest uzasadniona ekonomicznie i będzie realizowana zgodnie z biznesplanem. Zasady wypełniania biznesplanu wynikają z Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy, co ma zapewnić osobom weryfikującym możliwość stwierdzenia poprzez zawarte w poszczególnych tabelach informacje, czy operacja objęta wnioskiem jest w ogóle możliwa do wykonania. Druk zawierający Biznesplan jest tak przygotowany, aby przez analizę danych i porównanie poszczególnych pozycji, można było stwierdzić realne wykonanie zadania objętego wnioskiem o dofinansowanie. Tymczasem analiza złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie pomocy i załącznika do wniosku w postaci Biznesplanu wskazuje, że pomimo wezwania wniosek wraz z załącznikami nie został wypełniony prawidłowo, co miało podstawowe znaczenie dla odmowy przyznania wnioskowanej pomocy. Skarżący zarzucił wprawdzie organowi, że skierowane do niego wezwanie zawarte w piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 r. było nieskuteczne, bowiem nie określało w sposób czytelny, wyraźny i jednoznaczny stwierdzonych uchybień wniosku, przy tym nie definiowało obowiązków nakładanych na stronę, jednakże w ocenie Sądu – zarzut ten jest chybiony. Należy zgodzić się ze stanowiskiem Zarządu Województwa, że wezwanie sformułowane zostało w sposób dostatecznie jasny, jednoznaczny i wyczerpujący. Chociaż wezwanie z dnia [...] kwietnia 2018 r. było wezwaniem rozbudowanym i obszernym, jednakże spowodowane to było wyłącznie zaniedbaniami samego wnioskodawcy, bowiem wniosek o przyznanie pomocy i załącznik do wniosku – obarczone były licznymi brakami, które wymagały usunięcia (korekty). Dokonując zaś korekty wniosku o dofinansowanie oraz składając poprawiony wniosek wraz z załącznikami wnioskodawca winien zadbać o to, by uzupełnić braki wskazane w piśmie wzywającym do usunięcia braków, zgodnie z wymogami wynikającymi z dokumentacji konkursowej. Przy dochowaniu należytej staranności i kierując się treścią przedmiotowego wezwania oraz wymogami wynikającymi z dokumentacji konkursowej, skarżący mógł usunąć opisane w wezwaniu braki, jednakże tego nie uczynił w sposób prawidłowy i kompletny. Za gołosłowne i nie poparte żadnymi dowodami należy uznać twierdzenie skarżącego, że dokonał poprawek w zakresie roku produkcji i stanu technicznego środka transportu. Z poprawionego biznesplanu wynika bowiem, że wskazana została jedynie marka samochodu, tytuł prawny i szacowana wartość. Nadto złożony po wezwaniu "Biznesplan" zawiera błędne wyliczenia. Pierwsza z tego typu nieprawidłowości dotyczyła nieprawidłowego określenia daty dokonania płatności ostatecznej w Sekcji III (Zakładany ilościowy i wartościowy poziom produktów/usług/towarów – punkt 3.2). W tym zakresie wnioskodawca nie zastosował się do zaleceń Informacji pomocniczej przy wypełnianiu biznesplanu, z której jasno wynika, że przy planowaniu daty płatności ostatecznej należy uwzględnić czas potrzebny na ocenę wniosku o płatność ostateczną, to jest termin 4 miesięcy od planowanej daty złożenia wniosku o płatność. Wnioskodawca w ramach poprawy został wezwany do ponownego zweryfikowania tabel 3.2. i 9.1. Jak zasadnie wykazał organ, w dołączonych dokumentach nie ma spójności między tymi tabelami. W Projekcji finansowej operacji – 9.1. prognoza poziomu cen i wielkości sprzedaży – błędnie została określona wielkość sprzedaży. Powyższe nie pozostaje w korelacji z tabelą 3.2. zgodnie z Informacją pomocniczą do wypełniania biznesplanu. Skarżący w żaden sposób nie odniósł się do stwierdzonych rozbieżności. Podobnie nie dokonano też żadnej korekty, ani nie ustosunkowano się do zaleceń sprawdzającego, w zakresie Sekcji IV (Opis wyjściowej sytuacji ekonomicznej podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy). W zakresie punktu 4.2.2. "Klienci" – wnioskodawca pozostawił jego treść bez zmiany w stosunku do pierwszej wersji Biznesplanu, a nie wyjaśnił przy tym, na jakiej podstawie określono liczę klientów przynależnych do danej grupy, którą zamierza zdobyć. Błędnie również policzono średni wynik punktowy w punkcie 4.2.5. Konkurencja na rynku (w 1 pozycji). W zakresie wskazanego punktu wnioskodawca był zobowiązany do ponownego przeliczenia średniego wyniku punktowego oferty podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy. Zasadnie też organ wyjaśnił, że w ramach Sekcji VII. Punkt 7.1. (Zestawienie przewidywanych wydatków niezbędnych do realizacji operacji), nie dokonano ponownej weryfikacji poz. 7 (System oświetleniowy), jak również poz. 9 (Wentylator do zjeżdżalni) w związku z dostępnością urządzeń o identycznych podanych parametrach w innych cenach rynkowych niż przedstawił wnioskodawca. Skarżący nie wyjaśnił także, dlaczego wybrał określone urządzenia w podanych cenach. Nie dostarczył przy tym żadnych ofert cenowych wraz z parametrami dla wszystkich urządzeń wraz z informacją odnośnie parametrów technicznych wyposażenia ujętego dla każdej pozycji z tabeli 7.1. Podobnie tabela 9.2 obejmująca "Rachunek zysków i strat" oraz tabela 9.3 (zaktualizowana wartość netto), nie ukazują rzeczywistego rachunku zysków i strat co nie pozwoliło racjonalnie oszacować przychodów oraz kosztów podejmowania działalności gospodarczej. Podkreślić zaś należy, że biznesplan jest wypełniany w ścisłym powiązaniu z wnioskiem o przyznanie pomocy. Informacje zawarte w biznesplanie oraz wniosku o przyznanie pomocy muszą być ze sobą zgodne (planowane koszty – zakres i wysokość, kwota pomocy, terminy realizacji operacji, liczba miejsc pracy, wielkość firmy, cele projektu, zakres i opis operacji, lokalizacja i zaplecze, itd.). Jeżeli jest – jak w tej sprawie – inaczej, wniosek o dofinansowanie nie może zostać uwzględniony. Skarżący sformułował zarzut nieskutecznego wezwania go przez organ do usunięcia braków wniosku, powołuje się przy tym na wyrok WSA w Lublinie z dnia 22 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Lu 305/17. Otóż wymaga wyjaśnienia, że wskazane orzeczenie zapadło w odmiennym stanie faktycznym, gdzie jak ustalono, pierwsze wezwanie skierowane do skarżącego było nieskuteczne, gdyż nie określało w sposób czytelny, wyraźny i jednoznaczny stwierdzonych uchybień wniosku i tak samo nie definiowało obowiązków nakładanych na stronę. Skoro po wezwaniu do usunięcia błędów i oczywistych omyłek oraz dostarczeniu wypełnionego formularza informacji przedstawionych przy ubieganiu się o pomoc de minimis, nadal występowały braki bądź rozbieżności w dokumentacji aplikacyjnej, to rzeczą zarządu województwa było ponownie, w sposób prawidłowy, wezwanie skarżącego do wyjaśnienia błędów, braków i oczywistych omyłek. Natomiast w niniejszej sprawie, odmiennie aniżeli we skazanym wyżej orzeczeniu, wezwanie skierowane do skarżącego było precyzyjnie i określało, że należy dostarczyć prawidłowo wypełniony zgodnie z instrukcją formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis, który stanowi załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 października 2014 r. o zmianie rozporządzenia w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis (Dz. U. z 2014 r. poz. 1543). Z Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy na operacje w ramach poddziałania 19.2 jasno wynika, że w części A pkt 5, 6 i 8 oraz część B formularza pozostawia się nie wypełnioną. Punkt 1 w części A wypełnia się w przypadku, kiedy podmiot posiada nadany numer NIP. Skarżący takowego nie posiadał, a tym samym zarzut ten nie był uzasadniony. Wszelkie zaś wynikające z tego tytułu zaniedbania w zakresie odnoszącym się do defektów wniosku o przyznanie pomocy obciążają wnioskodawcę, a nie Inne. Nieweryfikowalny jest zarzut skarżącego dot. udzielania mu drogą telefoniczną przez organ błędnych informacji dotyczących sposobu uzupełnienia braków we wniosku. Kontrola legalności rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy na cel objęty PROW dokonywana jest w zgodzie z zasadą pisemności postępowania. Jak już wcześniej podkreślono, dla oceny legalności rozstrzygnięcia podstawowe znaczenia miała analiza dokumentów zawartych w aktach sprawy, obejmujących wniosek strony o dofinansowanie wraz z biznesplanem i załącznikami. Wobec tego subiektywne uwagi skarżącego, co do przebiegu jego w żaden sposób niezarejestrowanej rozmowy telefonicznej a urzędnikiem – nie mogą mieć wpływu na wynik kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Ponadto, jak wynika z odpowiedzi na skargę, organ wziął pod uwagę przedstawione przez skarżącego okoliczności i skonfrontował je z informacjami pracowników urzędu. Odnosząc się z kolei do zarzutu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia przez nieuprawiony organ, Sąd wyjaśnia, że zarzut ten nie również nie jest usprawiedliwiony, przez co nie zasługiwał na uwzględnienie. Zadania Instytucji Zarządzającej w zakresie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 oraz w przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia. Zadania Instytucji Zarządzającej wykonuje samorząd województwa jako instytucja pośrednicząca na podstawie przepisów o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności. Prawidłowo skarżący skierował swój wniosek o przyznanie pomocy do Urzędu Marszałkowskiego Województwa L. – Departamentu Programów Rozwoju Obszarów Wiejskich, czyli aparatu pomocniczego Inne. Zarząd Województwa jest bowiem właściwym organem samorządu województwa do prowadzenia spraw związanych z przyznawaniem pomocy, które nie są rozstrzygane w formie decyzji, w tym także do odmowy przyznania pomocy. Przepis art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności stanowi, że jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zarząd województwa informuje zainteresowany podmiot o odmowie udzielenia tego wsparcia. Wymaga przy tym podkreślenia, że zaskarżona informacja o odmowie przyznania pomocy na cel objęty PROW na lata 2014-2020 podpisana została przez Dyrektora Departamentu Programów Rozwoju Obszarów Wiejskich – E. B., działającego właśnie z upoważnienia Inne – na podstawie właściwej uchwały z dnia [...] czerwca 2016 r. Wobec powyższego, wbrew zarzutom skarżącego organ nie naruszył ani przepisu art. 35 ust. 1 ustawy o rozwoju obszarów wiejskich ani też § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej. Powołane przepisy dotyczą sytuacji, w której w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy podmiot właściwy w sprawie (w niniejszej sprawie Inne), informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyny odmowy. Skoro zaś w przedmiotowej sprawie rzeczywiście nie zostały spełnione warunki przyznania pomocy, to pisemna informacja organu o negatywnym sposobie rozstrzygnięcia wniosku, zawierająca rzeczywiste i uzasadnione przyczyny odmowy przyznania pomocy, spełniała wymogi wskazane w tych przepisach, przez co nie doszło do ich naruszenia. Wydając zaskarżoną informację organ niewadliwie ustalił stan faktyczny tej sprawy, nie pominął przy tym żadnych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności i szczegółowo je rozważył (zasada wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego). Ponadto zapewnił stronie zachowanie zasady czynnego jej udziału w całym postępowaniu (strona miała możliwość wypowiedzenia się i zgłoszenia uwag w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków/oczywistych omyłek). Mając powyższe rozważania na uwadze uznać należało, że w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, które miały wpływ na wynik sprawy, ani też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, czy też do innego naruszenia przepisów postępowania, mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie uchybienia uprawniałyby Sąd administracyjny do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego aktu administracyjnego. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 151 p.p.s.a. – oddalił skargę, o czym orzekł w sentencji wyroku.