III SA/Lu 38/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na pismo Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] grudnia 2008 r. w przedmiocie przyznania równoważnika za remont lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Z. L., będący emerytowanym funkcjonariuszem Policji, pismem z dnia 16 grudnia 2008 r. złożył do Komendanta Powiatowego wniosek o wypłacenie mu równoważnika pieniężnego za remont lokalu za okres 2006 - 2008. Wobec odmowy przyznania mu tego świadczenia, zawartej w piśmie Komendanta Powiatowego z dnia 23 grudnia 2008 r., wnioskodawca wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której ogólnie zarzuca naruszenie prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako ppsa) Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Jednak warunkiem rozpoznania skargi, zgodnie z art. 52 § 1 ppsa jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stanowisko organu w sprawie wniosku powinno zostać wyrażone w formie decyzji, bowiem tryb takiego załatwienia sprawy wynika z § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. nr 100 poz. 919 ze zm.). Tym samym od decyzji takiej przysługuje odwołanie do organu nadrzędnego nad organem, który wydał decyzję w I instancji, zgodnie z ogólną normą wynikającą z art. 127 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. O ile zatem skarżący uznaje, że pismo Komendanta Powiatowego z dnia 23 grudnia 2008 r. stanowi decyzję, mimo niezachowania odpowiedniej formy, wówczas zanim skorzysta z możliwości wniesienia skargi do sądu, musi wykorzystać przysługujący mu środek odwoławczy w ramach postępowania administracyjnego - w postaci odwołania wniesionego za pośrednictwem organu I instancji. Dopiero wyczerpanie tegoż trybu pozwoli Sądowi na zajęcie się sprawą, jeżeli skarżący ponownie wniesie stosowną skargę. Termin do wniesienia odwołania od decyzji, zapewne już upłynął, co spowoduje konieczność jednoczesnego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy weźmie jednak wówczas pod uwagę to, iż opóźnienie wynikło z braku pouczenia strony przez organ I instancji o środkach odwoławczych wymaganego zgodnie z art. 107 § 1 kpa, a zatem nie jest zawinione. Skarga wniesiona z pominięciem powyższego trybu - z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ppsa jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu bez badania jej zasadności merytorycznej i słuszności podnoszonych argumentów. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, Sąd orzekł jak w postanowieniu.